Tibetan
ཟུང་མེད་དམིགས་མེད་པའི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ལེགས་བསླབ་ན། །འཁྲུལ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་འཁོར་བའི་མུན་པ་སངས། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །གྲོལ་ན་སེམས་གྲོལ་འཆིང་ན་སེམས་འཆིང་སྟེ། །སེམས་སྤངས་ནས་ནི་འཆིང་གྲོལ་བདེ་སྡུག་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སེམས་ཀྱི་ཕུག་བཅད་ན། །ཡིན་པ་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འཆར་ཚུལ་མ་འགག་པ། །སྒྱུ་མས་སྤྲུལ་པ་ཇི་བཞིན་བརྟག་ན་དབེན། །དེ་ཕྱིར་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བར། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་བྱེད་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཚོལ། །བཅལ་བས་མ་རྙེད་སྟོང་པར་ཕུག་ཆོད་ཚེ། །སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མ་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་མཐོང་ཡིན། །ལས་རླུང་གིས་བསྐྱོད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས། །མི་སྒྲུབ་མི་དགག་དེ་གར་ བཞག་ནས་སུ། །དང་པོ་གང་ལས་བྱུང་བའི་གཞི་བཙལ་ན། །ཡེ་སྟོང་འོད་གསལ་ཆེན་པོའི་ངང་ལས་འཕྱོ། །སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ། །ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བབ་དེ། །ཐེག་མཆོག་སྙིང་པོའི་མན་ངག་གིས་མཐོང་ན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །གཞི་དབྱིངས་འཕོ་བ་མེད་པའི་ངང་ཉིད་དུ། །རྩལ་སྣང་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་ཀྱི་འདུ་འཕྲོ་རྣམས། །མཁའ་ལ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན་དུ་རང་ཤར་ནས། །སྣ་ཚོགས་རོལ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན། །ངོ་བོ་མ་མཐོང་རྩལ་ལ་བདག་ཏུ་ཞེན། །རྟོག་པའི་འདོར་ལེན་བརྒྱུད་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་འོད་གསལ་དེ་མཐོང་ནས། །རྩལ་སྣང་རང་སར་གྲོལ་ན་སངས་རྒྱས་འགྲུབ། །དེ་བས་མེད་སྣང་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཅན། །སེམས་ཀྱི་ཀུན་རྟོག་རྗེས་སུ་མ་འབྲང་བར། །དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་བོར། །རང་གནས་གཉུག་མ་ཆོས་སྐུའི་རྒྱལ་སྲིད་ཟུངས། །དོན་མེད་སྲིད་པར་འཆིང་བའི་རྣམ་རྟོག་གདོན། །ལྷ་རུ་མ་བརྟེན་འདྲེ་རུ་མ་བཀར་ལ། །གྱི་ནར་བོར་བས་ཕན་གནོད་རང་བྲལ་ཏེ། །གཉུག་མའི་རྒྱལ་ཐབས་ཟིན་པའི་སྐྱེས་བུ་བདེ། །ཀུན་བྱེད་སེམས་ཀྱི་རྩད་གདར་མ་ཆོད་ན། །གང་རྩོམ་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་ཀྱང་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །སེམས་ཉིད་རྩད་ཆོད་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་ན། །སྲིད་ཞིའི་དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །གཉུག་མ་ནམ་མཁའི་རྒྱལ་སྲིད་མི་ གཡོ་ལ། །མུ་མེད་རོལ་པའི་ཚོགས་ཀྱང་རྒྱན་དུ་ཤར། །གཏད་མེད་བློ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཆེད་འཛིན་ཞིག །འཆི་དང་མནར་བའི་འདུ་ཤེས་རྩད་ནས་འགག །ཀྱི་མ་འདི་འདྲའི་བདེ་ཆེན་མ་ཐོབ་བར། །ཚེ་འདིའི་ཕུན་
Chinese
無雙無緣故，若能善學空性之法，則迷亂心所造輪迴之黑暗將消散。因此，一切皆是心之幻化，解脫則心解脫，束縛則心束縛。捨棄心之後，則無所謂解脫束縛、苦樂，以及成佛與眾生之別。若能斷除造作一切之王——心之根源，則在無任何事物可成立之境地中，各種顯現方式亦不會停止。若如幻術般觀察，則一切皆空寂。因此，莫隨念頭而行，當尋找能生一切念頭之心之本質。若測量而不可得，並斷定其根源為空性時，則能見到顯現與空性如幻之心的本性。由業風所驅動之心之幻化，不作修飾，不作遮止，安住於彼。若尋找最初從何而生之根源，則將從本初空性大光明之狀態中顯現。不由任何造作，遠離因緣，自然成就，不經造作之自性。若以殊勝乘之精要口訣見之，則是自生智慧大圓滿。於本基不變之狀態中，八識之種種顯現，皆是心之遊戲。如空中彩虹般自然顯現，展現種種廣大遊戲之幻化。若不見本質，而執著於顯現，則將因念頭之取捨而流轉於輪迴。若能見到法性實義之光明，則顯現將於自性中解脫，而成佛。因此，莫隨逐無有實質、空性之影像，具有空性之念頭。不作否定，不作肯定，捨棄無有痕跡之行為。安住於自性，掌握本初法身之王位。毫無意義地束縛於有為之妄念邪魔，不視為天神，不視為魔鬼。捨棄後，則利害自然分離，掌握本初之王位者安樂。若不斷除造作一切之心之根源，則無論做何事，成就何事，皆是束縛之因。若能斷除心之根源，並獲得對心之掌控，則是輪迴與涅槃一切成就之王。本初不變之虛空王位，無有動搖。無盡遊戲之景象，亦顯現為莊嚴。捨棄對無有可信之念頭，所作之否定與肯定之執著。死亡與痛苦之概念將從根源斷絕。若未獲得如此之大樂，則此生之圓滿
English
Without peer, without aim, if one well learns the Dharma of emptiness, the darkness of samsara created by the deluded mind will be dispelled. Therefore, all is a magical display of the mind. If liberated, the mind is liberated; if bound, the mind is bound. Apart from the mind, there is no liberation, bondage, happiness, suffering, or difference between Buddhas and sentient beings. If one cuts off the root of the all-creating king, the mind, then in that state where nothing whatsoever is established, the manner of various appearances will not cease. If examined like a magical illusion, it is solitary. Therefore, without following after thoughts, seek the essence of the mind that always thinks. When it is not found by measuring, and its root is determined to be emptiness, then the nature of the mind, which is appearance-emptiness like an illusion, is seen. The magical displays of the mind, moved by the winds of karma, without affirming or negating, but leaving them as they are. If one seeks the ground from which it first arose, it will arise from the state of primordial emptiness, great luminosity. Unfabricated by anyone, free from causes and conditions, that naturally present, uncompounded natural state. If seen through the essential instructions of the supreme vehicle, it is self-arisen wisdom, the Great Perfection. In the very state of the unchanging ground, the displays of the eight consciousnesses are all the emanations of the mind. Like a rainbow in the sky, they naturally arise, displaying the magical display of a great variety of plays. Without seeing the essence, one clings to the displays as self. Through the taking and rejecting of thoughts, one wanders in samsara. Having seen the luminosity of the meaning of suchness, if the displays are liberated in their own place, Buddhahood is attained. Therefore, without following after the empty images of non-existence, the thoughts of the mind. Without negating or affirming, abandon actions that leave no trace. Hold the kingdom of the primordial Dharmakaya in its own place. The demon of meaningless conceptual thoughts that binds one to existence, without relying on it as a god, without rejecting it as a demon. By abandoning it, benefit and harm are naturally separated, and the person who has seized the primordial kingdom is happy. If the root of the all-creating mind is not cut off, then whatever one does, whatever one accomplishes, is a cause for bondage. If the very nature of the mind is cut off, and one gains mastery over the mind, then one is the king of all the accomplishments of samsara and nirvana. The primordial, unmoving kingdom of space, and the collection of limitless plays also arises as an ornament. Abandon the deliberate grasping of negation and affirmation in a mind without support. The concepts of death and suffering will be cut off from their root. Until such great bliss is attained, the perfections of this life
Tibetan
སུམ་ཚོགས་ཀུན་ཅི་སྨྲོས་ཀྱི། །སྲིད་པའི་བདེ་འབྱོར་ཡོད་དོ་ཅོག་ཐོབ་ཀྱང་། །ཡང་དག་དོན་ལ་འཁྲུལ་སྣང་ཟུག་རྔུའི་གཞི། །རྣམ་རྟོག་གདར་ཤ་གཞི་ལ་མ་ཆོད་ན། །འཆི་བའི་འཇིགས་སོགས་སུ་ཡིས་གཞོམ་པར་ནུས། །གང་དུ་འཇིགས་པ་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་སེམས། །ཐོབ་པ་དེ་དག་མི་ཡི་སེང་གེར་གྱུར། །རྡུལ་བྲལ་ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི། །ནམ་མཁའི་མུ་ཁྱུད་ཡངས་པོར་མཉམ་པར་བརྡལ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་དེ་ཡིས་མངའ་དབང་བསྒྱུར། །དེ་ནི་འཕོ་མེད་པདྨ་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཅེས་རབ་ཚེས་མེ་སྤྲེལ་མགོ་ཟླའི་ཚེས་གཅིག་ལ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཡིད་ལས་རྡོལ་བ་དགེ་འོ།། ༈ །།ཡ་མཱནྟ་ཀའི་ངེས་དོན་ཚིགས་བཅད་བཅུ་གཅིག་པ་བཞུགས་སོ། །ཨེ་མ་ཧོ། ངོ་བོ་ཀ་དག་སྤྲོས་དང་བྲལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་འགྱུར་བ་མེད། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེ། །སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་རིག་པ་ལས། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ན་མེད། །ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལས། །མ་གཡོས་མི་གཡོ་གཡོ་མི་འགྱུར། །སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ། །སྲིད་དང་ཞི་བར་ཤར་བའི་ཚེ། །ངོ་བོ་མ་རིག་རྩལ་སྣང་ལ། །བདག་ཏུ་ཞེན་ པས་འཁྲུལ་པ་བརྟས། །གཟུང་འཛིན་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཁོར། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བསམ་མི་ཁྱབ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་། །རྒྱལ་བའི་བྱིན་བརླབ་མུ་མཐའ་མེད། །འདི་ཀུན་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །ཡངས་སོ་ཆེའོ་མུ་མཐའ་མེད། །མ་བྱས་ལྷུན་རྗོགས་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྤྲོས་ན་ཕྱོགས་དང་དུས་མཐར་ཁྱབ། །རང་བཞིན་གཡོ་མེད་མཉམ་པ་ཉིད། །བྱས་དང་བྱེད་པོ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ། །བཏགས་ནས་བླང་དོར་སྣ་ཚོགས་སྤྱོད། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རིག་ན། །རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་ཆོས་ལས་འདས། །གཟུང་འཛིན་ཞེན་ཆགས་བརྟས་པ་ལས། །ང་རྒྱལ་དབང་གིས་དྲེགས་པ་ནི། །གཤིན་རྗེ་བདུད་སོགས་མཐུ་བོ་ཆེ། །ཀུན་ཀྱང་འཇོམས་པས་འཇམ་པའི་དཔལ། །རང་བྱུང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཀྱང་། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་རྣམ་རོལ་དུ། །འཇོམ་བྱ་འཇོམས་བྱེད་ཚུལ་དུའང་སྣང་། །བྲི་གང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །རྟོག་མེད་ནོར་བུའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །སྣ་ཚོགས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲྭ་བའི་གར། །མཐའ་ཡས་གདུལ་བྱར་འབད་མེད་འཆར། །ཡང་དག་དོན་ལ་གཉིས་མེད་ཀྱང་། །གཟུང་འཛིན་ཅན་ལ་གཉིས་སུ་སྟོན། །གཉིས་སུ་མེད་པར་ནམ་རྟོགས་ན། །བྱིན་བརླབ་ཆོ་འཕྲུལ་དེ་རུ་སྣང་། །འདི་དོན་གང་གིས་རིག་པ་དེས། །སྲིད་གསུམ་ཟ་བ་གཤིན་རྗེའི་ཚོགས། །མ་ལུས་དབྱིངས་སུ་ ཟ་བ
Chinese
总集一切何须说，轮回安乐所有皆得，然于真实义生错觉，若未断除分别念执，死亡怖畏谁能摧？何处无畏金刚心，得彼即成人中狮。离尘无漏大乐者，等同虚空广阔界，于诸一切彼自在，彼乃无迁莲花王。如是火猴年首月一日，由妙音喜金刚意中流出，善哉！ ༈ །།阎魔敌之定义，十一颂。诶玛吙！本体本净离戏论，自性任运无变异，大悲周遍具神变，三身无别自明智，所谓“法”者他处无，一切唯从明点生，不动不摇摇不变，无生生之神变者，轮回寂灭显现时，本体无明力显现，执著于我增错觉，能取所取如链转，乐与痛苦不可思，有情界之显现与，胜者加持无边际，此乃法界之神变，广大甚深无边际，无作任成极稀有，若广说则遍方时，自性不动平等性，于作与作者因缘，执著而行取舍等，若知平等性之义，因果取舍超于法，由执能取所取故，我慢权势生骄慢，死主魔等大力者，一切摧灭故妙吉祥，乃是自生明之智慧。于彼一切虽平等，然于梦幻之显现中，亦显能摧所摧之相。离减增之智慧身，如无思如意宝般，种种幻化网之舞，无量所化无勤现。真实义上虽无二，然于执取者显二相，何时证悟无二时，加持神变现于彼。何者能知此义者，三有吞噬死主众，无余皆于法界吞噬。
English
What need to speak of all gatherings? Even if one obtains all the happiness and wealth of samsara, if the basis of delusion and the source of suffering in the true meaning is not cut off at the root of conceptual thoughts, who can destroy the fear of death and so on? Those who have attained the Vajra Mind, where there is no fear, become lions among men. The great bliss, free from dust and without outflows, is spread equally in the vast expanse of the sky. He wields power over all things. He is the unwavering Lotus King. Thus, on the first day of the first month of the Fire Monkey year, it flowed from the mind of Manjushri Delightful Vajra, may it be virtuous! ༈ །། The Definitive Meaning of Yamantaka, Eleven Verses. Emaho! Essence is primordially pure, free from elaboration, nature is spontaneously accomplished, without change, compassion is all-pervasive, with great miraculous power, from the wisdom of the three bodies inseparable, there is no "dharma" elsewhere. Everything arises from a single bindu, unmoving, unwavering, unwavering, unchanging. At the time when the miraculous power of the unborn arises, when samsara and nirvana appear, the essence is the manifestation of the power of ignorance, clinging to self increases delusion, grasping and being grasped revolve like a chain, happiness and suffering are inconceivable, the appearance of sentient beings' realms and the blessings of the Victorious Ones are limitless. All of this is the miraculous power of the Dharmadhatu, vast and great, without limit. Uncreated, spontaneously perfect, extremely rare. If elaborated, it pervades all directions and times. Nature is unmoving, equality itself. Attaching to actions, agents, causes, and conditions, one engages in various acceptances and rejections. If one knows the meaning of equality itself, cause and effect, acceptance and rejection, transcend dharma. From the increase of clinging to grasping and being grasped, arrogance arises from the power of pride. The Lord of Death, demons, and other powerful beings, all are destroyed, hence Manjushri, is the wisdom of self-arisen awareness. In that, everything is equal, yet in the manifestations of dreams and illusions, the aspect of destroying and being destroyed also appears. The wisdom body, free from decrease and increase, like a wish-fulfilling jewel without thought, the dance of the net of various illusions, effortlessly appears to limitless beings to be tamed. Although there is no duality in the true meaning, it appears as duality to those who grasp. When will one realize non-duality? Blessings and miraculous powers appear in that. Whoever knows this meaning, the hosts of the Lord of Death who devour the three realms, all without remainder are devoured into the Dharmadhatu.