Tibetan
ཡི་དགོངས་དོན་གསལ་བར་མཛད། གཏམ་ཚོགས་ནི་བཤེས་སྤྲིང་དང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རིགས་ཚོགས་ནི། རང་གཞན་ཀྱི་སྡེ་པ་དངོས་སྨྲ་བས་བདེན་གྲུབ་འདོད་པ་རྒྱ་ཆེར་བཀག་པ་རྩ་བ་ཤེས་རབ། རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་གཙོར་གྱུར་བདེན་དངོས་འགོག་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པ་གཉིས་ལུས་ལྟ་བུ། རྐྱེན་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལས་འཕྲོས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་རྩོད་སྤོང་རྩོད་བཟློག འདུས་བྱས་རྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལས་འཕྲོས་ནས་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བའི་རྩོད་སྤོང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་གཉིས་ཡན་ལག་ལྟ་བུ། བདེན་དངོས་སྒྲུབ་བྱེད་རྟོག་གེའི་རིགས་པ་འགོག་པ་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག་དང་ལྔ་ཞེས་བཤད། འགའ་ཞིག་གིས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་དང་རིགས་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་བཞེད། བསྟོད་ཚོགས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བསྟོད་པ་སོགས་སོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་དང་རྒྱུད་དང་རིག་གནས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་ཞིང་དྲང་དོན་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་མང་པོ་འབྱེད་པར་ལུང་བསྟན་པ་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མི་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱམས་པ་བསྒྲུབས་པས་ཞལ་གཟིགས་ཤིང་དགའ་ལྡན་དུ་ཁྲིད་ནས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་གནང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱམས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྡེ་ཉི་ཤུ་ཞེས་གྲགས་པ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་མཛད་པའི་རྒྱན་གཉིས་འབྱེད་གཉིས་རྒྱུད་བླ་མ་དང་ལྔ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ས་སྡེ་ལྔ་དང་། སྡོམ་གཉིས། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པར་གྲགས་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་རབ་བྱེད་སྡེ་བརྒྱད་དེ་ཉི་ཤུའོ། །ས་སྡེ་ལྔ་ནི་ས་ཡི་དངོས་གཞི། དེའི་དོན་འགྲེལ་ལྟ་བུ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ། དེ་དག་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་བསྡུ་ཚུལ་སྟོན་པ་གཞི་བསྡུ་བ། ཀུན་ཉོན་དང་རྣམ་བྱང་གི་རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོན་པ་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ། དེ་འཆད་ཚུལ་སྟོན་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་སྒོ་བསྡུ་བ་ལྔའོ། །སའི་དངོས་གཞི་ལ། རྣམ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཡིད་ཀྱི་ས། །རྟོག་དཔྱོད་བཅས་པ་རྟོག་དཔྱོད་མེད། །རྟོག་མེད་དཔྱོད་བཅས་མཉམ་བཞག་ས། །མ་བཞག་
Chinese
从而使（弥勒）的意旨得以彰显。论事方面有《亲友书》和《宝鬘论》等等。理聚方面：自己和他人的部派，对唯物主义者广泛破斥其认为实有的观点，如《根本慧论》。主要针对自宗唯物主义者的观点，破斥实有，并且将阐述空性的要点核心的《六十正理论》作为二者的主体。从观察缘起的分别论中引申出，对于说无自性与理相违的辩论的驳斥——《辩诤论》。从观察有为法常有的分别论中引申出，对于说无生灭与教证相违的辩论的驳斥——《七十空性论》作为二者的分支。破斥成立实有的论理的理路——《细研磨论》等五种论著。有些认为，虽然胜义中无自性，却能成立世俗世间的名言，这称为《名言成立论》，与前述五论合称理聚六论。赞颂方面有《法界赞》和《心金刚赞》等等。此外，导师圣天自己也创作了许多经、续和声明方面的论著。如来曾授记说，他将证得无上菩提，并且开解许多了义和不了义的经部。导师大德圣天无著尊者修持弥勒十二年，弥勒现身，并将他带到兜率天，赐予他解释如来意旨的论著之王——弥勒五法。由此产生了与弥勒相关的二十部法典的说法。弥勒所著的《二庄严》、《二分别》、《宝性论》等五部，大车无著所著的《五事》、《二摄》，以及被誉为第二一切智者的导师世亲所著的八种分别论，总共二十部。《五事》是指《事地》，以及像解释其意义的《决择分》，显示将这些归纳为三藏的方式的《摄事分》，详细显示杂染和清净的类别的《摄异门分》，以及显示其讲说方式的《释门分》这五种。《事地》中说：五种识的意地，有伺察和无伺察，无伺无察，等持地，非等持。
English
Thus, the intention of (Maitreya) was made clear. In terms of collections of statements, there are the "Friendly Letter" and the "Precious Garland," among others. In terms of collections of reasoning: the refutation of the belief in true existence by materialist schools, both our own and others, is extensively refuted in the "Root Wisdom." Primarily targeting the views of materialists within our own school, refuting true existence, and taking the "Sixty Stanzas on Reasoning" as the essence of the key points of explaining emptiness as the main body of the two. Derived from the analysis of dependent origination, the refutation of arguments that contradict reasoning for those who assert no inherent existence—the "Refutation of Disputes." Derived from the analysis of the permanence of conditioned phenomena, the refutation of arguments that contradict scripture for those who assert no birth and cessation—the "Seventy Stanzas on Emptiness" as branches of the two. Refuting the reasoning that establishes true existence—the "Finely Woven Analysis" and five other treatises. Some consider that although there is no inherent existence in the ultimate sense, conventional worldly designations can be established, which is called the "Establishment of Designations," and together with the aforementioned five treatises, they are considered the six collections of reasoning. In terms of collections of praise, there are the "Praise of Dharmadhatu" and the "Vajra Heart Praise," among others. Furthermore, the teacher Arya himself composed many treatises on sutras, tantras, and sciences. The Thus-Gone One prophesied that he would attain unsurpassed enlightenment and elucidate many sutras of definitive and provisional meaning. The great master Arya Asanga practiced Maitreya for twelve years, and Maitreya appeared to him, leading him to Tushita heaven and bestowing upon him the king of treatises that explain the intention of the Thus-Gone One—the Five Treatises of Maitreya. From this arose the saying of twenty Dharma treatises related to Maitreya. The five treatises composed by the venerable Maitreya are the "Two Ornaments," the "Two Distinctions," and the "Uttaratantra." The five grounds composed by the great chariot Asanga, and the "Two Compendiums." The eight categories of distinctions composed by the teacher Vasubandhu, who is known as the second omniscient one, are the twenty. The "Five Grounds" refer to the "Ground of Objects," and the "Collected Determinations" which is like an explanation of its meaning, the "Collected Bases" which shows how to collect these into the three baskets, the "Collected Categories" which shows the categories of defilement and purification in detail, and the "Collected Explanations" which shows how to explain them. In the "Ground of Objects," it is said: the mental ground with five consciousnesses, with and without conceptual examination, without conception and without examination, the meditative ground, the non-meditative.