Tibetan
ང་། པུསྟཾ། བཟོས་པ། འདོད་འཇོར་ཤིང་གི་བུཏྟ་ལཱི་ཀ་སོགས་བརྐོ་བའི་ལས་ལའང་བཤད། གོས་དང་བ་སོ་རྭ་ཤིང་རྡོ་སོགས་ཀྱིས་བཅོས་པའི་པུཏྟ་ལཱི་ཞེས་གྲགས་པའི་མིང་། པཱཉྩཱ་ལི་ཀཱ། ལྔ་ལེན་ཡུལ་བྱུང་། པུཏྲི་ཀཱ། བུ་ཅན་ཞེས་སོ། ༈ །ད་ནི་སྤྱིར་བརྗོད་བྱ་གང་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་བའི་མིང་སྣ་ཚོགས་ཀུན་འགྲོའི་སྡེ་ཚན་ལ། རང་བཞིན་ཀྱི་མིང་། སྭ་བྷཱ་བཿ རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་བཞིན། པྲ་ཀྲྀ་ཏིཿ རང་བཞིན་ནམ་རྣལ་མ། ནི་སརྒཿ ངོ་བོ། སཾ་སིདྡྷིཿ རང་བཞིན་ནམ་ཡང་དག་གྲུབ་པ། སྭ་རཱུ་པཾ། རང་གཟུགས་སམ་རང་གི་ངོ་བོ། ཨཱདྱཿ གདོད་མའམ་གཉུག་མ། ནི་ཛཿ གཉུག་མའམ་རང་གི་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་མིང་ལ། ཨ་བ་སྡྱཱ། དུས་སམ་གནས་སམ་ཚེའི་གནས་སྐབས། པྲསྟཱ་བཿ གནས་སྐབས། ཨ་བ་ས་རཿ སྐབས། ཨ་བ་ཀཱ་ཤཿ གོ་སྐབས་སམ་བར་སྐབས། དངོས་པོའི་རྣམས་གསར་པའི་མིང་། པྲ་ཏྱ་གྲཿ གསར་བུའམ་གསར་ཐོག་ཀྱང་ངོ་། །ཨ་བྷི་ན་བཿ མངོན་གསར། ན་བྱཿགསར་བ། ན་བཱི་ནཿ སོ་མ། ན་བཿ གསར་པའམ་སར་པ། ནཱུཏྣཿ སོ་མའམ་སོལ་བ། ནཱུ་ཏནཿ མ་རྙིང་བ་ཞེས་སོ། །རྙིང་པའི་མིང་། པུ་རཱ་ཎཾ། དང་། པུ་རཱ་ཎི། དང་། པུ་རཱ་ནཱ། རྙིང་པ། པྲ་ཏཾ་ནཾ། སྔར་བྱུང་། ཙནྡྲ་པའི་མདོ་ལས། པྲ་ལས་རྙིང་པ་ལ་ནའོ་ཞེས་པས། པྲ་ཎཾ། རྙིང་པའམ་སྔར་བྱུང་སྟེ་དེ་བཞིན་ན་པྲ་སོགས་འཇུག་པས། པྲཱི་ཎཾ། སྔར་ཡོད་རྙིང་མ། པྲཏྣཾ། དང་པོ་པ་སྟེ་འདི་གཉིས། གསར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྙིང་པའི་དོན་དུ་གོ་དགོས། པུ་རཱ་ཏ་ནཾ། རྙིང་མ། ཙི་རནྟ་ནཾ། རྙིང་པའམ་ཡུན་ལོན། ཞེས་སོ། །དངོས་པོའི་ནང་ན་གཙོ་བོའམ་མཆོག་གི་མིང་། པྲ་དྷཱ་ནཾ། གཙོ་བོ། པྲ་མུ་པཿ རབ་རྩོམ། པྲ་བེ་ཀཿ ཁྱད་ཐོན། ཨ་ནུཏྟ་མཿ བླ་ན་མེད་པ། ཨུཏྟ་མཿ དམ་པ། མུ་ཁཿ སྒོ་ལྟ་བུའམ་མགོ་མ། པཪྻཿ མཆོག་གྱུར་ཏེ་འདི་ཕལ་ཆེར་མིང་གི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་རོ། །བ་རེ་ཎྱཿ ཕུལ་བྱུང་། པྲ་བརྟཿ དྲག་ཤོས། ཨ་ན་པ་རཱ་རྡྷྱ། ཕྱི་ཕྱེད་མིན་པ། པ་རཱརྡྷྱ། གཞན་ཕྱེད་ཅན་ཞེས་བཤད་པ། ཚིག་འགྱུར་བྱས་པས་གོ་རྒྱུ་དཀའ་བ་འདི་གཉིས་ཕར་ཚུགས་ཚུར་མི་ཚུགས་པའི་དོན་གྱིས་གཞན་འགྲན་བྲལ་བ་ལ་གོ་དགོས་སམ་དཔྱད་པར་གྱིས་ཤིག ཨ་གྲཾ། རྩེར་ཐོན། པྲཱ་གྲ་ཧ་རཾ། དང་པོའི་རབ། པྲཱ་གྲྱཾ། སྔོན་མ་སྟེ་སྔ་ ཕྱི་ཙམ་མིན་པར་ཐོག་མའམ་འགོ་མར་བརྩི་དོན་ནོ། །ཨ་གྲྱཾ། རྩེར་བྱུང་། ཨ་གྲཱི་ཡཾ། མཆོག་ཏུ་བྱུང་བ། ཨ་ཀྲ་ཡཾ། དང་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ལ། ཤྲེ་ཡཱན྄། ལེགས་པའམ་དགེ་བ། ཤྲེཥྛཿ རབ་མཆོག པུཥྐ་ལཿ ཆེས་ཕུལ་བྱུང་། སཏྟ་མཿ དམ་པ་མཆོག དེ་ལྟར་ཉེར་གཅིག་པོ་མཆོག་གམ་གཙོ་བོའི་མིང་དུ་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་འཕགས་བརྗོད་པར་འདོད་པས། པུ་རུ་ཥ་སིཾ་ཧཿ སྐྱེས་བུ་སེང་གེ པུ་རུ་ཥ་པྲྀ་ཥ་བྟཿ སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་དང་། པུ་རུ་ཥ་པུངྒ་བཿ སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་ཅེས་ཕྱིས་ཀྱི་སྒྲ་བསྒྱུར་དག་གིས་གསུངས་བྱེ་རྟོགས་སུ་སྐྱེས་བུ་སྐྱེས་མཆོག་ཅེས་གསུངས། དེ་བཞིན། པད་དཀར། ཉི་ཟླ། སྟག་དང་གླང་པོ་སོགས་དང་སྦྱར་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྷཊྚཱ་ར་ཀཿ རྗེ་བཙུན་ཏེ་གང་ཟག་མཆོག་གམ་དམ་པར་བརྩི་བའི་མིང་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །གནད་གནས་དབང་པོ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་རྟོག་པ་ལས། ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་བརྒྱད་གསུངས་པ། མཆོད་སྦྱིན་ནང་ན་སྦྱིན་སྲེག་གཙོ། །རིག་བྱེད་རྣམས་ནང་དབྱངས་ཅན་གཙོ། །མི་རྣམས་ནང་ན་རྒྱལ་པོ་གཙོ། །ཆུ་རྣམས་ནང་ན་རྒྱ་མཚོ་གཙོ། །རྒྱུ་སྐར་རྣམས་ནང་ཟླ་བ་གཙོ། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ནང་ཉི་མ་གཙོ། །ཞེས་སམ་མདོ་གཞན་ལས། སྣང་བྱེད་རྣམ་ནང་ཉི་མ་གཙོ། །ཞེས་གསུངས། འདི་སྐབས་སུ་གཙོ་བོའམ་མཆོག་གང་བརྗོད་ཀྱང་དོན་འདྲའོ། །སྟེང་དང་འོག་དང་ཐད་ཀ་ན། །ཇི་སྙེད་འགྲོ་བ་གནས་པ་དག །གང་ཞིག་བསོད་ནམས་འདོད་པ་ཡིས། །ཚོགས་རྣམས་ནང་ན་འཕགས་པ་གཙོ། །ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྐང་གཉིས་གཙོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔ་མ་བདུན་པོ་དཔེ་དང་། དཔེ་ཅན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་གམ་གཙོ་བོའི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདུལ་བ་དང་མདོ་གཞན་ན། སྡེབ་སྦྱོར་མཆོག་ནི་ཉི་མའི་ ལྷ། །ཞེས་པའང་ཡོད་ཅིང་། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན། །སྨྲ་བའི་མཆོག་ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཞེས་གསུངས། གཞན་ཡང་། རྐང་གཉིས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དམ་པའི་ཆོས་སམ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དམ་པའི་ཆོས། ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་དགེ་འདུན་ཞེས་མཆོག་གསུམ་གསུངས་པ་འདི་ལྟ་བུས་མཚོན་ནས། གང་ལས་གང་ཞིག་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ལ། མཆོག་གམ་ཕུལ་བྱུང་ངམ་གཙོ་བོའི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཙོ་མི་ཆེ་བ་ལ། ཨ་པྲཱ་གྲྱཾ། མཆོག་མིན། ཨ་པྲ་དྷཱ་ན། མི་གཙོ་བ། ཨུ་པ་སརྫྫ་ནཾ། འོག་མ་ཞེས་སོ། །ཆེན་པོའི་མིང་། མ་ཧ་ཏ྄། བུད་མེད་རྟགས་སུ་བྱས་པར། མ་ཧ་ཏཱི། ཆེན་པོ། མ་ཧཏྟ་མཾ། ཆེན་པོ་པ། བ་དྲཾ། རྒྱ་ཆེན། བི་ཤངྐ་ཊཾ། རྒྱ
Chinese
我，书本。制造的。也指雕刻如意树的木偶等的工作。用布、兽皮、角、木头、石头等制作的被称为木偶的名字。ᱯཱཉྩཱ་ལི་ཀཱ། (梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) 五取地方产生。པུཏྲི་ཀཱ། (梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) 有儿子等。现在对于任何一般所说的对境，都可适用的各种名称，通用类别中。自性的名称。སྭ་བྷཱ་བཿ (梵文天城体，svabhāva，自性)，自己的体性或者自性。པྲ་ཀྲྀ་ཏིཿ (梵文天城体，prakṛti，自性)： 自性或者如实。ནི་སརྒཿ (梵文天城体，nisarga，本性)：本性。སཾ་སིདྡྷིཿ (梵文天城体，saṃsiddhi，圆成)：自性或者真实成就。སྭ་རཱུ་པཾ། (梵文天城体，svarūpa，自形)：自形或者自己的体性。ཨཱདྱཿ (梵文天城体，ādya，原始)：原始或者本初。ནི་ཛཿ (梵文天城体，nija，自生)：本初或者自己的。状态的名称。ཨ་བ་སྡྱཱ། (梵文天城体，avasthā，状态)：时间或者处所或者寿命的状态。པྲསྟཱ་བཿ (梵文天城体，prastāva，开始)：状态。ཨ་བ་ས་རཿ (梵文天城体，avasara，机会)：机会。ཨ་བ་ཀཱ་ཤཿ (梵文天城体，avakāśa，空间)：机会或者间隙。事物的新的名称。པྲ་ཏྱ་གྲཿ (梵文天城体，pratyagra，新的)：新或者新开始。ཨ་བྷི་ན་བཿ (梵文天城体，abhinava，新鲜)：显新。ན་བྱཿ (梵文天城体，navya，新)：新的。ན་བཱི་ནཿ (梵文天城体，navīna，新)：索玛。ན་བཿ (梵文天城体，nava，新)：新的或者萨尔巴。ནཱུཏྣཿ (梵文天城体，nūtna，新)：索玛或者索尔巴。ནཱུ་ཏནཿ (梵文天城体，nūtana，新)：不旧的。旧的名称。པུ་རཱ་ཎཾ། (梵文天城体，purāṇa，古代的)：和。པུ་རཱ་ཎི། (梵文天城体，purāṇi，古代的)：和。པུ་རཱ་ནཱ། (梵文天城体，purānā，古代的)：旧的。པྲ་ཏཾ་ནཾ། (梵文天城体，pratana，旧的)：以前发生。旃陀罗派的经中说：པྲ་ (梵文天城体，pra，前缀) 加在旧的上面用ནའོ་ (梵文天城体，nao，词尾)，所以པྲ་ཎཾ། (梵文天城体，praṇa，旧的)：旧的或者以前发生，同样地，因为加上པྲ་ (梵文天城体，pra，前缀) 等。པྲཱི་ཎཾ། (梵文天城体，prīṇa，旧的)：以前存在旧的。པྲཏྣཾ། (梵文天城体，pratna，旧的)：第一个，这两个。相对于新的，理解为旧的意思。པུ་རཱ་ཏ་ནཾ། (梵文天城体，purātana，古代的)：旧的。ཙི་རནྟ་ནཾ། (梵文天城体，cirantana，古老的)：旧的或者长久的。事物之中主要的或者殊胜的名称。པྲ་དྷཱ་ནཾ། (梵文天城体，pradhāna，主要的)：主要的。པྲ་མུ་པཿ (梵文天城体，pramukha，领先)：极作。པྲ་བེ་ཀཿ (梵文天城体，pravika，卓越)：特出。ཨ་ནུཏྟ་མཿ (梵文天城体，anuttama，无上)：无与伦比的。ཨུཏྟ་མཿ (梵文天城体，uttama，最好的)：殊胜的。མུ་ཁཿ (梵文天城体，mukha，口)：如门或者头。པཪྻཿ (梵文天城体，parya，卓越)：殊胜，这个大多用在名称的后面。བ་རེ་ཎྱཿ (梵文天城体，vareṇya，卓越的)：优越。པྲ་བརྟཿ (梵文天城体，pravṛtta，最强的)：最强。ཨ་ན་པ་རཱ་རྡྷྱ། (梵文天城体，anaparārdhya，不可侵犯的)：不是外面的。པ་རཱརྡྷྱ། (梵文天城体，parārdhya，另一半)：说是另一半。因为词语改变了，理解困难，这两个是互相不冲突的意思，理解为没有其他竞争者，或者请思考。ཨ་གྲཾ། (梵文天城体，agra，顶端)：顶端出现。པྲཱ་གྲ་ཧ་རཾ། (梵文天城体，prāgrahara，最初的)：最初的极。པྲཱ་གྲྱཾ། (梵文天城体，prāgrya，最初的)：以前的，不是仅仅先后，而是作为最初或者开始来计算的意思。ཨ་གྲྱཾ། (梵文天城体，agrya，最好的)：顶端出现。ཨ་གྲཱི་ཡཾ། (梵文天城体，agrīya，最好的)：殊胜出现。ཨ་ཀྲ་ཡཾ། (梵文天城体，akraya，最初的)：成为最初的。非常好的。ཤྲེ་ཡཱན྄། (梵文天城体，śreyān，更好的)：好的或者善的。ཤྲེཥྛ
English
I, book. Made. It also refers to the work of carving wish-fulfilling tree puppets, etc. The name known as puppet made of cloth, leather, horn, wood, stone, etc. Pāñcālika. Originating from the land of five takes. Putrikā. Having a son, etc. Now, for all the various names that can be applied to any object in general, in the category of common terms. Name of nature. Svabhāva: one's own essence or nature. Prakṛti: Nature or reality. Nisarga: essence. Saṃsiddhi: nature or perfect accomplishment. Svarūpa: one's own form or one's own essence. Ādya: original or innate. Nija: innate or one's own. Name of state. Avasthā: time or place or life's state. Prastāva: state. Avasara: opportunity. Avakāśa: opportunity or interval. Names of new things. Pratyagra: new or new beginning. Abhinava: manifest new. Navya: new. Navīna: Soma. Nava: new or Sarpa. Nūtna: Soma or Solba. Nūtana: not old. Names of old things. Purāṇa: and. Purāṇi: and. Purānā: old. Pratana: happened before. In the Chandrapa Sutra, it says: Pra added to old is nao, so Praṇa: old or happened before, likewise, because Pra etc. are added. Prīṇa: previously existing old. Pratna: first, these two. In relation to new, it should be understood as old. Purātana: old. Cirantana: old or long-lasting. The name of the main or supreme among things. Pradhāna: main. Pramukha: excellent work. Pravika: outstanding. Anuttama: unsurpassed. Uttama: supreme. Mukha: like a door or head. Parya: supreme, this is mostly used after the name. Vareṇya: excellent. Pravṛtta: strongest. Anaparārdhya: not outside. Parārdhya: said to be the other half. Because the words have changed, it is difficult to understand, these two mean that they do not conflict with each other, understood as having no other competitors, or please consider. Agra: top appears. Prāgrahara: first extreme. Prāgrya: previous, not just before and after, but the meaning of considering it as the first or beginning. Agrya: top appears. Agrīya: supreme appears. Akraya: became the first. Very good. Śreyān: good or virtuous. Śreṣṭha
Chinese
श्रेष्ठ (藏文，पुष्कल，puskala，圆满)，极其殊胜。 सत्तम (藏文，सत्तम，sattama，最胜)，神圣至上。 如此这二十一者，转变为殊胜或主要的名称。 想要表达男性的卓越功德，पुरुषसिंह (藏文，पुरुषसिंह，purusasimha，人狮子)：人中之狮。 पुरुषवृषभ (藏文，पुरुषवृषभ，purusavrsabha，人牛)：人中最胜者。 पुरुषपुङ्गव (藏文，पुरुषपुङ्गव，purusapungava，人上人)：人中士夫。后来的译师们说，在《辨了不了义经》中说为“人中殊胜者”。 同样，要知道与白莲、日月、虎和象等结合使用。भट्टारक (藏文，भट्टारक，bhattaraka，自在)：是尊者，是特别用来称呼被视为殊胜或神圣之人的名称。 关于重要处所的权势如何产生的思考中，说了八种奇妙稀有的法： 供养之中，火供为主。 吠陀之中，妙音为主。 人们之中，国王为主。 水中之中，大海为主。 星星之中，月亮为主。 仙人之中，太阳为主。 或者在其他经中说： 发光者中，太阳为主。 此处，无论说主要还是殊胜，意义相同。 在上、下、四面八方， 凡是有情众生居住， 凡是希求福德者， 僧众之中，圣者为主。 在包括天神的世间中， 圆满正等觉是二足尊中最为殊胜的。 这样说，前面七个是比喻，作为比喻对象的佛陀本身，在一切所知法中，应理解为殊胜或主要的意义。 在律藏和其他经典中， 组合殊胜乃日之神。 也有这样的说法。 在包括天神的世间中， 善说之殊胜是圆满佛陀。 还有： 二足尊之殊胜是佛陀。 离欲者之殊胜是正法。 或者，诸法之殊胜是离欲正法。 僧众之殊胜是僧伽。 像这样以三殊胜为例，对于从何者之中，何者特别超胜和成为殊胜的对境，要知道殊胜或殊胜者或主要的词语就是这样使用的。 对于不主要或不大的，अप्राग्र्य (藏文，अप्राग्र्य，aprāgrya，非最胜)。 非殊胜。 अप्रधान (藏文，अप्रधान，apradhāna，非主要)。 非主要。 उपसर्जन (藏文，उपसर्जन，upasarjana，次要)。 下等。 伟大的名称。 महत् (藏文，महत्，mahat，伟大)。 如果作为女性词性，महती (藏文，महती，mahati，伟大的)。 伟大的。 महत्तम (藏文，महत्तम，mahattama，最伟大)。 最伟大的。 भद्र (藏文，भद्र，bhadra，贤善)。 广大的。 विशङ्कट (藏文，विशङ्कट，visankata，广大)。 广
English
श्रेष्ठ (Tibetan, पुष्कल, puskala, complete), most excellent. सत्तम (Tibetan, सत्तम, sattama, most excellent), sacred and supreme. Thus, these twenty-one become names for the supreme or principal. Desiring to express the extraordinary qualities of a man, पुरुषसिंह (Tibetan, पुरुषसिंह, purusasimha, man-lion): lion among men. पुरुषवृषभ (Tibetan, पुरुषवृषभ, purusavrsabha, man-bull): best among men. पुरुषपुङ्गव (Tibetan, पुरुषपुङ्गव, purusapungava, best of men): the best person among men. Later translators said that in the Differentiation of Definitive and Indefinitive Meanings Sutra, it is said to be "the most excellent among men." Similarly, it should be known to be used in conjunction with white lotus, sun and moon, tiger, and elephant, etc. भट्टारक (Tibetan, भट्टारक, bhattaraka, lord): is an honorific, a special name used to refer to a person who is considered supreme or sacred. In the contemplation of how the power of important places arises, eight wonderful and rare dharmas are spoken: Among offerings, fire offerings are principal. Among the Vedas, melodious sounds are principal. Among people, the king is principal. Among waters, the ocean is principal. Among stars, the moon is principal. Among sages, the sun is principal. Or in other sutras it is said: Among luminaries, the sun is principal. In this case, whether one says principal or supreme, the meaning is the same. Above, below, and in all directions, As many sentient beings as dwell, Whoever desires merit, Among assemblies, the noble ones are principal. In the world including the gods, The perfectly enlightened Buddha is the most supreme among the two-legged. Thus it is said, the first seven are metaphors, and the Buddha himself, who is the object of the metaphor, should be understood as the supreme or principal meaning among all knowable things. In the Vinaya and other sutras, The supreme combination is the god of the sun. There is also such a saying. In the world including the gods, The supreme speaker is the perfectly enlightened Buddha. Furthermore: The supreme of the two-legged is the Buddha. The supreme of those free from attachment is the holy Dharma. Or, the supreme of dharmas is the holy Dharma free from attachment. The supreme of assemblies is the Sangha. Represented by such examples of the three supremes, for the object from which something is particularly superior and becomes supreme, it should be known that the words supreme or excellent or principal are used in this way. For what is not principal or not great, अप्राग्र्य (Tibetan, अप्राग्र्य, aprāgrya, not the most excellent). Not supreme. अप्रधान (Tibetan, अप्रधान, apradhāna, not principal). Not principal. उपसर्जन (Tibetan, उपसर्जन, upasarjana, subordinate). Inferior. The name of great. महत् (Tibetan, महत्, mahat, great). If used as a feminine gender, महती (Tibetan, महती, mahati, great). Great. महत्तम (Tibetan, महत्तम, mahattama, greatest). Greatest. भद्र (Tibetan, भद्र, bhadra, virtuous). Vast. विशङ्कट (Tibetan, विशङ्कट, visankata, vast). Vast.