Tibetan
སྣང་། སྐར་རྩིས་ནི་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་བསྟན་ལ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་དག་པ་སྦྱོར་ཞིང་ཆ་ཤས་ཕྲ་མོའི་སྐྱོན་ཀྱང་མེད་པ་རྣམ་དག་གྲུབ་པའི་རྩིས་དུས་འཁོར་རྩ་རྒྱུད་ལས་གསུངས། དེ་ཕྱི་རོལ་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་སྦས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉུང་ངུའི་བྱེད་རྩིས་བསྡུས་རྒྱུད་དུ་བསྟན། བོད་འདིར་རྣམ་དག་གྲུབ་པའི་རྩིས་འཕྲོ་བཙལ་བའི་སྒོ་ནས་ཅུང་ཟད་རེས་མི་འདྲ་བ་ཕུག་ལུགས་མཚུར་ལུགས་གཉིས་གྲགས་ཆེ་ལ། ཕྱིས་སུའང་ཅུང་ཟད་རེའི་མི་འདྲ་བའི་རྩིས་འཕྲོ་གསར་བཞག་འགའ་བྱུང་སྟེ། དོན་དུ་སྐར་རྩིས་ཀྱི་ལག་ལེན་རྒྱ་ཆེར་དར ། རྩིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འབྱུང་རྩིས་ལོ་སྤར་སྨེ་བཞག་དུས་ས་བདག་རྒྱུ་བ་དང་གནས་པ་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་བླང་དོར་རྣམས་རྒྱ་ནག་ནས་བོད་དུ་དར་བའོ། །ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་རིགས་པ་བཞི་ཡི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེར་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་གསུང་མོད་ཀྱི། ནང་པའི་རིང་ལུགས་ཚད་མའི་གཞུང་སྒེར་དུ་བཀོད་པའི་གཙོ་བོ་ནི་སློབ་དཔོན་ ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཚད་མའི་མདོ་ཡིན་ལ། དེའི་མཆོད་བརྗོད་བྲིས་པའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཚར་གཅོད་པའི་ལྟས་རྒྱ་ཆེར་བྱུང་བས། མུ་སྟེགས་ཐུབ་རྒྱལ་ནག་པོས་མངོན་ཤེས་ཀྱི་བལྟས་ནས་སློབ་དཔོན་དང་རྩོད་པས་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་ཀྱང་། ཁ་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མེ་བྱུང་བས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་པ་ལ་ཐུག་ཆད་པ་ན། འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཁྱོད་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ངས་བྱེད་ཅིང་། བསྟན་བཅོས་འདིའང་རྩོམས་དང་མ་འོངས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་འགྱུར་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་བརྩམས། དེའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེས་མཛད་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་གླང་གི་དགོངས་པ་མ་ལོན་པར་མཐོང་ནས་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་དངོས་གྲུབ་གནང་བ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་དོན་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་མཛད་དེ། རྒྱས་པ་རྣམ་འགྲེལ། འབྲིང་རྣམ་ངེས། བསྡུས་པ་རིགས་ཐིགས་ཏེ། ལུས་ལྟ་བུའི་གཞུང་གསུམ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ། འགྲེལ་པ་བརྟག་པ། རྩོད་པའི་རིགས་པ། རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་བཞི་འཕྲོས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་གཞུང་སྟེ་སྡེ་བདུན་མཛད།རྣམ་འགྲེལ་ལ། བློ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་སོགས་བརྩམ། མཁས་པ་སྒོ་དྲུག་གི་ཡ་གྱལ་ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བ་ཚད་མ་རྒྱན་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་མཛད། རྣམ་འགྲེལ་གཞུང་རང་རྐང་དུ་བརྩམས་པ་ཡིན། ཕྱོགས་གླང་གི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་འགྲེལ་མིན་པ་ལྟ་བུ་དང་། ལྷ་དབང་བློས་གཞུང་དོན་ལེགས་པར་མ་བཤད་ཅེས་གསུངས། ཡ་མ་རི་སོགས་རྒྱན་གྱི་རྗེས་འབྲང་ཡིན། དེ་ལ་སོགས་པ་མཁས་པ་དུ་མས་ཚད་མའི་གཞུང་གི་འགྲེལ་པ་བརྩམས་ཞིང་དར་རྒྱས་སུ་མཛད་པའོ། །ནང་རིག་པའི་གཞུང་ རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་མདོ་ཡི་ཕྱོགས་ལ། རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི་ལ་དེ་འདྲ་བ་གཞན་མི་འབྱུང་བར་བསྔགས་པ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གཏམ་ཚོགས་དང་། རིགས་ཚོགས་དང་། བསྟོད་ཚོགས་གསུམ་གྱིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་བཀའ་ཡི་དགོངས་དོན་གསལ་བར་མཛད། གཏམ་ཚོགས་ནི་བཤེས་སྤྲིང་དང་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རིགས་ཚོགས་ནི། རང་གཞན་ཀྱི་སྡེ་པ་དངོས་སྨྲ་བས་བདེན་གྲུབ་འདོད་པ་རྒྱ་ཆེར་བཀག་པ་རྩ་བ་ཤེས་རབ། རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་གཙོར་གྱུར་བདེན་དངོས་འགོག་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་གནད་ཀྱི་སྙིང་པོ་རིག་པ་དྲུག་ཅུ་པ་གཉིས་ལུས་ལྟ་བུ། རྐྱེན་བརྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལས་འཕྲོས་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་རིགས་པ་དང་འགལ་བའི་རྩོད་སྤོང་རྩོད་བཟློག འདུས་བྱས་རྟག་པའི་རབ་བྱེད་ལས་འཕྲོས་ནས་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བའི་རྩོད་སྤོང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་གཉིས་ཡན་ལག་ལྟ་བུ། བདེན་དངོས་སྒྲུབ་བྱེད་རྟོག་གེའི་རིགས་པ་འགོག་པ་ཞིབ་མོ་རྣམ་འཐག་དང་ལྔ་ཞེས་བཤད། འགའ་ཞིག་གིས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་དང་རིགས་ཚོགས་དྲུག་ཏུ་བཞེད། བསྟོད་ཚོགས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་བསྟོད་པ་སོགས་སོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མདོ་དང་རྒྱུད་དང་རིག་གནས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་མཛད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཚང་རྒྱ་ཞིང་དྲང་དོན་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་མང་པོ་འབྱེད་པར་ལུང་བསྟན་པ་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མི་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱམས་པ་བསྒྲུབས་པས་ཞལ་གཟིགས་ཤིང་དགའ་ལྡན་དུ་ཁྲིད་ནས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་གནང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱམས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་སྡེ་ཉི་ཤུ་ཞེས་གྲགས་པ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་མཛད་པའི་རྒྱན་གཉིས་འབྱེད་གཉིས་རྒྱུད་བླ་མ་དང་ལྔ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པའི
Chinese
顯現。星算學是過去的仙人們也各自闡述的，其中特別殊勝的是，結合了內外的清淨，沒有極小部分的缺失，圓滿成立的算法，出自時輪根本續。它以對外道婆羅門們隱藏的方式，以簡略的算法在簡略續中闡述。在藏地，以尋找圓滿成立的算法的途徑，稍微有些不同的普學派和粗學派兩種最為著名。後來也出現了一些稍微不同的新算法。實際上，星算學的實踐廣泛盛行。算法的分類，如生辰八字、流年、九宮八卦、擇日、地主神遊走和停留、方位時辰的取捨等，是從中國傳入西藏的。量學的論著是為了確立正確的意義，廣泛地列舉了四種理性的範疇，雖然在《法句經》中有所闡述，但佛教的量學體系中，單獨成書的主要論著是學者的量學論。在書寫禮讚詞時，出現了大量降伏外道的徵兆。外道杜迦黑天通過神通觀察後，與學者辯論，學者雖然獲勝，但口中出現了幻化的火焰，燒毀了學者的一切用具。此時，文殊菩薩預言說：「在你未證得果位之前，我將做你的善知識，並且這部論著也將被創作出來，利益未來的眾生。」如同預言一樣，論著被創作出來。學者的弟子自在軍所作的注釋，被認為沒有領會學者的意圖，因此吉祥黑魯迦賜予了從辯論中獲得完全勝利的成就，大學者吉祥法稱創作了意義的釋論，即量學七論。廣釋《釋量論》，中釋《定量論》，略釋《理滴論》，這三部是如同身體一般的論著。以及《因滴論》、《釋論考察》、《辯論理則》、《他相續成立》這四部是如同分支一般的論著，總共七部。對於《釋量論》，創作了智慧二品的注釋等。六大智者之一的智藏寂護廣泛地注釋了《釋量論》的注釋，即《量評莊嚴論》。《釋量論》的基
English
Appearing. Astrology was also explained in various ways by the ancient sages, but what is particularly excellent is that it combines inner and outer purity, and without even the slightest flaw, the perfectly established calculation is stated in the Root Tantra of the Kalachakra. It was taught in the Abridged Tantra with a concise calculation method, concealing it from the external Brahmins. In Tibet, the two most famous systems, Phukluk and Tsurphuk, differ slightly in their methods of seeking a perfectly established calculation. Later, some new calculation methods with slight differences also emerged. In essence, the practice of astrology became widespread. The divisions of astrology, such as birth charts, annual cycles, the placement of smewa (nine palaces) and spar (year marks), the movement and location of earth lords, and the acceptance and rejection of directions and times, were introduced to Tibet from China. The treatises on valid cognition extensively enumerate the four categories of reasoning that establish the correct meaning, as explained in the Abhidharma Sutra. However, within the Buddhist system of valid cognition, the main independent treatise is the Pramanasutra of Acharya Dignaga. When writing the dedicatory verses, many signs of subduing the tirthikas (non-Buddhists) appeared. The tirthika Thubgyal Nakpo, through clairvoyant observation, debated with the Acharya, and although the Acharya was victorious, a miraculous fire emanated from his mouth, burning all of the Acharya's belongings. At that time, Manjushri prophesied, "Until you attain the bhumi (ground), I will be your spiritual friend, and this treatise will be composed and benefit future sentient beings." As prophesied, the treatise was composed. The commentary by Acharya Ishvarasena was seen as not having understood the Acharya Dignaga's intention, so the glorious Heruka granted the accomplishment of complete victory in debate, and the great Acharya Dharmakirti composed the seven treatises on valid cognition, which are commentaries on the meaning: the extensive Commentary on Valid Cognition (Pramanavarttika), the intermediate Certainty of Valid Cognition (Pramanaviniscaya), and the concise Drop of Reasoning (Nyayabindu). These three are like the body of the teachings. The Drop of Reasons (Hetubindu), Examination of the Commentary (Sambandhapariksa), Reasoning for Debate (Vadapaddhati), and Establishing Other Continuums (Samtanantara Siddhi) are like the limbs, making a total of seven treatises. For the Pramanavarttika, commentaries on the two chapters on intellect were composed. Jnanagarbha, one of the six great scholars, extensively commented on the Pramanavarttika, calling it the Ornament of Valid Cognition (Pramanavarttika Alankara). The basis of the Pramanavarttika
Chinese
是独自创作的。 比如不是陈那(梵文：Dignāga)论著的意义解释，说天王慧没有很好地解释经文意义。 是随顺阎摩敌(梵文：Yamāri)等的庄严论著。 像这样，许多智者创作了量论的注释，并使之兴盛。 内学论著方面， 在佛陀的经典方面，佛陀授记并赞叹说在佛陀的教法中不会出现其他这样的，大自在怙主龙树(梵文：Nāgārjuna)以理聚、 论聚、 赞聚三者，阐明了三转法轮的经义。 理聚是亲友书和宝鬘论等。 论聚是： 广泛遮破自他宗派中，实事师承认的真实成立的是《根本慧论》。 主要破斥自宗实事师的观点，以及阐述空性的要义精华的《六十正理论》二者犹如身体。 从观察缘起的分别论中引申出来，对于说无自性与理相违的辩论进行辩驳的《回诤论》。 从观察有为法常有的分别论中引申出来，对于说无生灭与教理相违的辩论进行辩驳的《七十空性论》二者犹如支分。 遮破成立真实实事的论式推理的《细研磨》等五论这样说。 有些人认为，显示了胜义中无自性，但在世俗世间的名言成立的《名言成立论》和以上合为理聚六论。 赞聚是法界赞和心金刚赞等。 此外，导师圣天(梵文：Āryadeva)自己也创作了许多经、续和声明方面的论著。 如来授记说将在无上菩提中成佛，并且开解许多了义不了义的经部，大自在导师圣天无著(梵文：Asaṅga)十二年中修持慈氏(梵文：Maitreya)，因此亲见慈氏，被带到兜率天，赐予了如来意趣的解释论著之王《慈氏五论》。 依靠它而有了被称为与慈氏相关的二十部法典。 弥勒(梵文：Maitreya)尊者所著的《现观庄严论》《辨中边论》《辨法法性论》《宝性论》《经庄严论》等五论，大车无著(梵文：Asaṅga)所著的
English
It was composed independently. For example, it is not an interpretation of the meaning of Dignāga's treatises, and it is said that Lhawang Lo did not explain the meaning of the scriptures well. It follows the adornment treatises of Yamāri and others. Like this, many scholars composed commentaries on the treatises on valid cognition and made them flourish. Regarding the treatises on inner learning, Regarding the sutra aspect of the Buddha's teachings, the Buddha prophesied and praised that no other such thing would arise in this Buddha's teachings. The great lord Nāgārjuna clarified the meaning of the three turnings of the wheel of dharma with the three collections of advice, collections of reasoning, and collections of praise. The collection of advice includes the Suhrllekha and Ratnāvalī, and so on. The collection of reasoning is: the Mūlamadhyamakakārikā, which extensively refutes the true establishment accepted by the realists of self and other schools. The two, the Yuktiṣaṣṭikā, which mainly refutes the views of the realists of one's own school and is the essence of explaining emptiness, are like the body. Derived from the analysis of dependent arising, the Vigrahavyāvartanī refutes the arguments that contradict reason for those who say there is no self-nature. Derived from the analysis of the permanence of conditioned phenomena, the Śūnyatāsaptati refutes the arguments that contradict scripture for those who say there is no arising and ceasing, and the two are like limbs. It is said that the five treatises, such as the Tarkajvālā, refute the reasoning of logic that establishes true reality. Some believe that the Vyavahārasiddhi, which shows that there is no self-nature in the ultimate sense but that conventional worldly terms are established, and the above are combined into six treatises on reasoning. The collection of praise includes the Dharmadhātustava and Cittavajrastava, and so on. Furthermore, the teacher Āryadeva himself composed many treatises on sutra, tantra, and the sciences. The Tathāgata prophesied that he would attain enlightenment in unsurpassed bodhi and explain many definitive and non-definitive sutras. The great teacher Asaṅga practiced Maitreya for twelve years, and as a result, he saw Maitreya, was led to Tuṣita, and was given the five treatises of Maitreya, the king of treatises explaining the Tathāgata's intention. Based on that, there are said to be twenty dharma sections related to Maitreya. The five treatises composed by the venerable Maitreya are the Abhisamayālaṃkāra, Madhyāntavibhāga, Dharmadharmatāvibhāga, Ratnagotravibhāga, and Mahāyānasūtrālaṃkāra. The treatises composed by the great chariot Asaṅga are