Tibetan
།བོད་འདིར་བྱོན་པ་སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་དང་། མཁན་ཆེན་བོ་དྷི་སཏྭ། བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་སོགས་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་དུས་སུ་པཎ་ཆེན་བརྒྱ་རྩ་དང་། ཕྱིས་སུ་བྱོན་པ་པཎ་ཆེན། སྨྲྀ་ཏི་ཛྙཱ་ན། དྲན་པ་ཡེ་ཤེས། ལྷན་ཅིག་ཇོ་བོ་རྗེ། དཱི་བཾ་ཀ་ར་ཛྙཱ་ན། མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས་དང་། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རྒྱ་གར། ག་ཡ་དྷཱ་ར་སོགས་དུ་མ་བྱོན་པ་ཡིན་ནོ། །གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བཞི་སོགས་ཀྱི་མཚན་ནི་གཞན་དུ་གསལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞལ་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་བྱུང་བའི་མཆོག་ཟུང་ གཉིས་སོགས་ཉན་ཐོས་མཆོག་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པ་དང་། གནས་མལ་སྟོབས་པ་སོགས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་གཞན་དུ་མ་ཞིག་ཀྱང་བཞུགས་སོ། །འོད་སྲུངས་ཀུན་དགའ་བོ་དང་ཤཱ་ནའི་གོས། ཉེར་སྦས་དྷི་དྷི་ཀ་དང་ནག་པོ་དང་། ལེགས་མཐོང་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་གཏད་རབས་བདུན། སོགས་དེ་འདྲའི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་དུ་མར་སྣང་། རིག་གནས་ལ་བཟོ་རིག་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བས་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱི་པ་དང་ནང་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་གསུངས། གསོ་རིག་པ་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་ཚངས་པ་དང་དྲང་སྲོང་སོགས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡོད་ལ། གཞུང་འདིའི་ཆ་ཤས་ཕྲན་བུའི་གསོ་དཔྱད་ཕྱི་ནང་གི་མཁས་པ་དག་གིས་བྱས་པ་ཡང་མང་དུ་ཡོད་པ། ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གསོ་རིག་སོགས་རིག་གནས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་མཛད་པར་གྲགས། གསོ་རིག་གི་གཞུང་ཆེན་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་རྩོམ་པའི་དུས་སུ་ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་དགེ་བའི་ལྟས་དྲུག་གསུམ་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང་ཞིང་། ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་གཞུང་དེ་ཉིད་ལ་ཟླ་བ་མངོན་དགས་འགྲེལ་བ་མཛད་ནས་འཕགས་ཡུལ་དང་བོད་དུ་ཡང་སྔར་དུས་སུ་འཆད་ཉན་དར།ཕྱིས་སུ་གསོ་རིག་གི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་དུ་འཕགས་ཤིང་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་བཞི་འདི་གཡུ་ཐོག་ཡོན་ཏན་མགོན་པོས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བ་ལས་དར་རྒྱས་སུ་གྱུར། སྒྲ་ལ་སརྦ་ཛྙཱ་དེ་བ་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མཛད་པ་སོགས་སྔོན་དུས་ཡོད། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་སྔགས་གྲུབ་པ་བྲམ་ཟེ་པཱ་ཎིས་མཛད་པའི་སྒྲ་པཱ་ཎི་པ་གཙོ་ཆེར་དར་ཞིང་། དེའི་འགྲེལ་པ་ཀླུ་མཐའ་ཡས་ཀྱིས་མཛད་པ་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་འཆད་ཉན་བྱས་ན་རྫོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ཉོབ་ཏུ་གཟིགས་ནས་སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མཱིས། ཉུང་ངུ་རྣམ་ གསལ་ཡང་དག་རྫོགས་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲ
Chinese
來到藏地的大師蓮花生，堪布菩提薩埵，比瑪拉米扎等等，在前弘時期有一百多位班智達。後來來的班智達，智吉祥，憶慧，與阿底峽尊者一起來的，燃燈吉祥智，以及印度的至尊，伽耶陀羅等等很多。密咒金剛乘道獲得成就的八十四位瑜伽士等的名號在其他地方有詳細記載。世尊住世的時候出現的最勝雙尊等，被稱爲聲聞八大弟子。以及住處力量等殊勝的讚譽也有很多。持光，阿難陀和袈裟衣，近護，諦諦迦和黑天，善見大德，是付法藏七祖。等等這樣的分類也有很多。在學科方面，工巧明非常多，内外教典中都有提到一部分。醫學方面，以前梵天和仙人等做過。這個論典的一小部分醫學内外學者也做了很多。特別是大學者龍樹菩薩，據說他寫了很多醫學等學科的論著。偉大的醫學論著是勇士著的八支論。在創作它的時候，地下地上和地上的三個世界出現了十八種吉祥的徵兆。對於那部神奇的論著，月亮顯著作了解釋，在印度和西藏，以前的時代也很流行講授。後來，在所有的醫學論著中，最突出和意義最完整的《四部醫典》由宇妥·雲丹貢布廣泛傳播，因此變得繁榮。在聲學方面，有薩瓦吉那提婆和天王帝釋所作的等等。自在天的咒語成就者婆羅門波尼所作的聲學波尼尼派最爲流行。龍猛所作的注釋，如果講授十二年才能完成，因爲太長太雜，所以旃陀羅果彌大師，具有簡短、清晰、正確、完整這三個特點的聲學。
English
In this land of Tibet, masters like Padmasambhava, Abbot Bodhisattva, Vimalamitra, and others, along with over a hundred great scholars during the early dissemination of the teachings, and later scholars like Smrtijnana, Jnana Smrti, together with Lord Atisha, Dipamkarajnana, Marmeze Yeshe, and the venerable Indian masters, Gayadhara, and many others, have come. The names of the eighty-four accomplished yogis who attained realization through the path of secret mantra Vajrayana are detailed elsewhere. The supreme pair who appeared during the time when the Bhagavan was alive, and the eight great Shravakas, are well-known. There are also many other praises for the excellence of dwelling places and powers. Light Protector, Ananda, and the Kasha robe, Near Hidden, Dhitika and Krishna, Lekton Chenpo, the seven patriarchs of the transmission of the teachings, and so on, such classifications also appear in many ways. Regarding sciences, craftsmanship is extremely vast, and parts of it are mentioned in both external and internal scriptures. In medicine, in ancient times, Brahma and sages and others have contributed. Many scholars, both internal and external, have also contributed to small parts of this treatise. In particular, the great master Nagarjuna is said to have composed many treatises on medicine and other sciences. The great treatise on medicine is the Eight Branches by Acharya Bhava, and at the time of its composition, eighteen auspicious signs appeared in the three worlds of underground, above ground, and above the ground. For that wonderful treatise, Zla-ba-mngon-dga' made a commentary, and it was taught and studied in India and Tibet in ancient times. Later, the glorious Four Tantras, which are the most outstanding and complete in meaning among all medical treatises, were widely propagated by Yuthok Yonten Gonpo, and thus became prosperous. In phonetics, there were works by Sarvajna Deva and Indra, the lord of the gods, and others in ancient times. The grammar of Panini, composed by the Brahmin Panini, who attained the mantra of the Lord of the World, is the most prevalent. If the commentary on it by Klung-tha'-yas were taught and studied for twelve years, it would be too long and confusing, so Master Chandragomin composed a grammar with the three qualities of being concise, clear, correct, and complete.
Tibetan
་མདོ་མཛད་པར་རྩོམ་པ་པོའི་མཚན་གྱིས་སྒྲ་ཙནྡྲ་པར་གྲགས། འདི་ནི་ཀ་ལཱ་པ་དང་དབྱངས་ཅན་བརྡ་སྤྲོད་སོགས་ཀྱི་གཞུང་ལས་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་བརྡའ་སྤྲོད་པའི་གཞུང་གི་རྩེ་མོར་གྱུར། སློབ་དཔོན་ཨ་ནུ་བྷཱུ་ཏི་ལ་དབྱངས་ཅན་མས་སྩལ་བའི་བརྡ་སྤྲོད་པའི་སྙིང་པོ་དབྱངས་ཅན་བརྡ་སྤྲོད་དང་། རྒྱལ་པོ་བདེ་སྤྱོད་ཀྱི་ཞང་པོ་སབྟ་ཝརྨ་ས་ལྷ་གཞོན་ནུ་གདོང་དྲུག་བསྒྲུབས་པས་ཞལ་གཟིགས་པའི་མཐུས་བརྡ་སྤྲོད་པའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་བརྩམས་པའི་སྒྲ་ཀ་ལཱ་པ་ཆ་བསགས་ཏེ་འདི་ཨིནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་རྗེས་འབྲང་ཡིན་ལ་གོ་སླ་བ་རྒྱལ་པོ་ལུགས་ཀྱི་བརྡ་སྤྲོད་པ་ཞེས་སུ་གྲགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཀུན་བཟང་སྒྲ་མདོ་ཟེར་བ་སོགས་སྒྲ་མདོ་དུ་མ་འཕགས་ཡུལ་དུ་བྱུང་། འཇམ་དཔལ་བརྡ་སྤྲོད་སོགས་སྒྲ་མདོ་དུ་མ་ཡོད་ལ་འགའ་ཟུང་འགྱུར་ནའང་བོད་འདིར་ཀ་ཙན་དབྱངས་གསུམ་དར་ཆ་ཆེ་ཞིང་གཙོ་བོར་བྱེད་དོ། །སྡེབ་སྦྱོར་ནི་སྔ་མའི་གཞུང་རྣམས་ལས་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་སློབ་དཔོན་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བའི་ཞབས་ཀྱིས་མཛད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་སུ་གྲགས་པ་ཕྱི་ནང་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་གཙོ་བོར་བྱེད། སྙན་དང གས་ལ་སྔ་གཞུང་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་། ཁྱད་པར་འཕགས་པ་སློབ་དཔོན་དཱཎྜི་ཞེས་པ་དབྱུག་པ་ཅན་ཏེ། དབྱངས་ཅན་མས་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ཕྱི་པའི་ཏའི་གྲལ་དུ་བཞུགས་ཀྱང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་མཁས་པ་དེས་མཛད་པ་འདི། ཤོངས་དཔང་ལོ་ཙཱ་བའི་སྐུ་དུས་ནས་བོད་དུ་དར་ཞིང་འཆད་ཉན་ཀྱང་བྱུང་། མངོན་བརྗོད་ཀྱི་གཞུང་ཆེ་བ་ཏ་འཆི་མེད་སེང་གེས་མཛད་པའི་འཆི་མེད་མཛོད་ལ་སོགས་པ་ཡིན། འཆི་མེད་མཛོད་ཀྱི་ འགྲེལ་པ་རབ་འབྱོར་ཟླ་བས་མཛད་པའི་འདོད་འཇོ་འདི་གཞུང་ལེགས་ཤིང་གསལ། ཟློས་གར་གྱི་གཞུང་ཆེ་བའི་འཆད་ཉན་བོད་དུ་མ་བྱུང་། ཀླུ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་དགའ་བའི་ཟློས་གར་ཞེས་པ་གཙུག་ན་ནོར་བུ་དང་། སྤྲིན་གཞོན་གྱི་རྣམ་ཐར་སྙན་ངག་ཏུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ལ་དེར་འཆམ་བྱེད་པ་སོགས་ཟློས་གར་གྱི་ཚུལ་དང་སྦྱར་བ་ཡིན་ཡང་ཟློས་གར་གྱི་གཞུང་དངོས་བཤད་པ་མིན། སྙན་ངག་ཞེས་པ་ཚིག་གི་ཉམས་འགྱུར་ཡིད་འཕྲོག་ནུས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་སྦྱར་བར་བྱེད་པའི་གཞུང་གི་སྒོ་ནས་མིང་བཏགས་ན་སྙན་དངགས་ཞེས་བྱེད་སྒྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཡང་། སྐད་དོད་ཀྱང་གཅིག་ལ་དོན་ཡང་མཚུངས་པས་དེང་སང་སྙན་ངག་ཅེས་འབོད་པར་
Chinese
造论著作者的名字叫作声明月（སྒྲ་ཙནྡྲ་པ）。此论比《迦拉巴》（ཀ་ལཱ་པ་）和《妙音语法》（དབྱངས་ཅན་བརྡ་སྤྲོད་）等论典更加广博，是语法论典中的顶峰。阿努布提论师从妙音天女处获得的语法精华《妙音语法》，以及德行王（བདེ་སྤྱོད་）的舅舅萨布塔瓦尔玛（སབྟ་ཝརྨ་）通过修持六面童子而亲见，凭借其威力轻松掌握了语法的要义，并著成了《迦拉巴声明》（སྒྲ་ཀ་ལཱ་པ་ཆ་བསགས་），此论是随顺《因陀罗语法》（ཨིནྡྲ་བྱཱ་ཀ་ར་ཎ）且易于理解的国王派语法，并因此而闻名。此外，月称论师的《普贤声明总集》（ཀུན་བཟང་སྒྲ་མདོ་）等众多声明论典在印度出现。虽然有《妙吉祥语法》等众多声明论典，其中一些已被翻译，但在藏地，《迦旃延》（ཀ་ཙན་）和《妙音》（དབྱངས་）这三种语法非常盛行，并被作为主要学习内容。韵律学方面，由寂静足（ཞི་བའི་ཞབས་）的莲花戒论师所著的《韵律宝生论》（སྡེབ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་），以八种功德胜过之前的论典，内外都将其作为主要学习内容。诗学方面，虽然有许多早期的论典，但特别卓越的是杖主论师（དཱཎྜི་），他受到妙音天女的加持，位列外道泰斗，精通内外两派的宗义，他所著的论典从香邦译师（ཤོངས་དཔང་ལོ་ཙཱ་བ་）时代起就在藏地弘扬，并且也有讲授。词藻学方面，主要是不死狮子（འཆི་མེད་སེང་གེ）所著的《不死藏》（འཆི་མེད་མཛོད་）等。《不死藏》的注释，由拉觉达瓦（རབ་འབྱོར་ཟླ་བ）所著的《如意宝》（འདོད་འཇོ་）此论典既好又清晰。关于戏剧学，藏地没有出现过大型的讲授。龙喜（ཀླུ་ཀུན་ཏུ་དགའ་བ་）和世间喜（འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་དགའ་བའི་ཟློས་གར་）的戏剧，是将顶髻宝（གཙུག་ན་ནོར་བུ་）和云童（སྤྲིན་གཞོན་）的传记编成诗歌，并在其中进行跳神等与戏剧相关的表演，但这并不是真正讲述戏剧的论典。诗学是指具有能够引人入胜的词语修辞的优点，如果从创作这种诗学的论典的角度来命名，就叫做诗学，虽然是从能立的角度来讲述，但梵语词也相同，意义也相同，所以现在被称为诗歌。
English
The author of the treatise is known as Sgra Tsandra Pa. This is more extensive than the treatises of Kalapa and Yangchen Grammar, etc., and has become the pinnacle of grammar treatises. Anu Bhuti Acharya received the essence of grammar from Yangchenma, Yangchen Grammar, and Sabtawarma, the uncle of King Deshochok, attained the vision of the six-faced youth through practice, and easily mastered the meaning of grammar through his power, and composed the Sgra Kalapa Cha Tsak. This is in accordance with the Indra Vyakarana and is easy to understand, known as the grammar of the royal style. In addition, many Sgra treatises such as Kunsang Sgra Do, said to be by Acharya Dawa Drakpa, appeared in India. Although there are many Sgra treatises such as Jampal Grammar, and some have been translated, the three, Ka Tsan Yang, are very popular in Tibet and are mainly studied. In terms of prosody, the prosody Rinchen Jungne, composed by Acharya Rinchen Jungne Zhiwai Zhap, is superior to the previous treatises in eight qualities, and is mainly studied by both insiders and outsiders. Although there are many early treatises on poetics, the most outstanding is Acharya Dandi, the staff-bearer. He was blessed by Yangchenma and was among the Tai of the outsiders, but he was an expert in the tenets of both insiders and outsiders. This, composed by him, has been popular in Tibet since the time of Shongpang Lotsawa, and has also been taught. The great treatise on lexicography is the Chime Dzö, composed by Ta Chime Sengge, and so on. The commentary on Chime Dzö, Dodjo, composed by Rapjor Dawa, is a good and clear treatise. There has been no large-scale teaching of the treatise on dramatics in Tibet. The dramas of Klu Kuntu Gawa and Jigten Kuntu Gawa are the biographies of Tsukna Norbu and Trinzhon composed into poetry, and there are performances such as Cham, which are combined with the style of dramatics, but this is not a treatise that actually explains dramatics. Poetics refers to the quality of words that can be captivating and enchanting. If it is named from the perspective of the treatise that composes such poetics, it is called poetics, although it is expressed from the perspective of establishment, the Sanskrit word is also the same, and the meaning is also the same, so it is now called poetry.