Tibetan
པདྨ་དང་བཅས་ཏེ་སྐྱེས་པ་མེ་སྐྱེས་ཞེས་གྲགས་པ་དེ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཨ་ཛི་ཏཿ མི་ཕམ་པ་ནི། མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཁྱིམ་བདག་ལེགས་པ་རབ་སད་ཀྱི་བུ་གསེར་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། རང་གི་གླང་པོའི་མཆེ་བ་ཟུང་སྔ་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ལ་ཕུལ་བས་དེའི་བུ་མོ་ཆོས་གོས་ཅན་བྱིན་པ་དེ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་ཀ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །བ་ན་གཱཿཔི། ནགས་ན་གནས་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུལ་ཀོ་ས་ལའི་ལོ་མ་བདུན་པའི་གནས་སུ་བྱོན་ཚེ་དེར་གནས་སེང་ལྡེང་ནགས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་དབེན་པར་ གནས་པའི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །ཀཱ་ལོ་ད་ཡཱི། ནག་པོ་འཆར་ཀའམ་དུས་ལྡན་ནི་མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཁྱིམ་བདག་ཕྱུག་པོའི་བུ་སྐྱེས་དུས་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབ་པས་ངོ་མཚར་ཞིང་སྟོན་པའི་ཞབས་འབྲིང་དུ་ཕུལ་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ། དུར་ཁྲོད་དུ་རོ་ཡི་ཟས་ཀྱིས་འཚོ་བ་བྱས་པས་ཉམས་བཟང་ཞིང་མདོག་སྨུག་ནག་ཏུ་འགྱུར་བས་དུར་ཁྲོད་པ་དང་ནག་པོ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་ཆུ་ལེན་ཚེ་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་ཞིང་ཆུ་བུམ་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་དེའོ། །བཀླཱི་པུ་ཏྲཿ རྡོ་རྗེ་མོའི་བུ་ནི་བད་སའི་རྒྱལ་པོ་འཆར་བྱེད་རྒྱལ་པོར་མ་བསྐོས་པའི་དུས་སུ་བྲམ་ཟེ་རྡོ་རྗེ་མོ་དང་འདུས་པ་ལས་ཆོས་གོས་འདྲ་བའི་ཕྲུ་མས་གཡོགས་ཏེ་བཙས་པ་མས་སངས་རྒྱས་ལ་ཕུལ་བས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །བྷ་དྲཿ རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་གི་ཁོལ་པོ་རབ་བཟང་གི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕུལ་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །ཀ་ན་ཀ་བཏྶཿགསེར་བེའུ་ནི། མ་ག་དྷའི་ཁྱིམ་བདག་གཅིག་གི་བུ་བཙས་མ་ཐག་ཏུ་གསེར་གྱི་གླང་པོ་ཆེའི་ཕྲུ་གུ་གཅིན་སྟུག་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ཀྱང་བཙས་པས་དེའི་མིང་གླང་སྐྱོང་ངམ་གསེར་དབང་ངམ་གསེར་བེའུར་བཏགས། མ་སྐྱེས་དགྲས་དེའི་གླང་པོ་ཕྲོགས་ཀྱང་མ་བཏུབ་པ་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའོ། །བྷ་ར་དྷྭ་ཛ་ཧི་ར་ཎྱཾ། བྷ་ར་དྷྭ་ཛ་གསེར་ཅན་མཆོག་ནི། མཉན་ཡོད་ན་ཁྱིམ་བདག་བྷ་ར་དྷྭ་ཛའི་རིགས་སུ་གྱུར་པ་ཞིག་གི་བུ། ལག་པ་གཉིས་གསེར་གྱི་ཏོང་ཙེས་མཚན་པར་སྐྱེས་པ། ལག་པའི་ཏོང་ཙེ་མི་ཟད་པས་ཁྱིམ་གང་བས་གསེར་ཅན་མཆོག་དང་གསེར་དབྱིག་ཀྱང་ཟེར་བས་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །བཀུག ལཿ སྐད་སོར་བཞག་ལ་ཤིང་ཤུན་ཅན་ཡང་ཟེར་ཏེ། མཉན་ཡོད་ཀྱི་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གི་བུ་རིག་བྱེད་བྱང་བ་དེ་ཕ་མ་ཤི་ནས་རི་ལ་གནས་ཏེ་ཤིང་ཤུན་གྱོན་པ་དེས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཕྱོགས་སུ་བྱོན་ པའི་ཚེ་ལྷག་པར་དད་པས་རི་ལས་མཆོངས་བ་སྟོན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བླངས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །ཙཱུ་ཌཱ་པཱནྠ་ཀཿ ལམ་ཕྲན་བསྟན་དང་། མ་ཧཱ་པནྠ་ཀཿ ལམ་ཆེན་བསྟན་གཉིས་སྤུན་ཡིན་ཏེ། མཉན་ཡོད་དུ་བྲམ་ཟེ་མོ་གཅིག་ལ་བུ་སྐྱེས་ཚད་ཤི་བ་ལ་བུད་མེད་རྒན་མོ་ཞིག་གིས་བསླབ་བྱ་བྱས་པ་ལྟར། ལམ་ཕྲན་བསྟན་ལོ་གསུམ་ལོན་དུས་ལུས་རས་དཀར་གྱིས་དྲིལ་ཏེ་སྡོང་བུའི་ཚུལ་དུ་བྱས། སྣོད་མར་ཁུས་བཀང་བ་བུ་མོ་ཞིག་ལ་བསྐུར་ནས། སངས་རྒྱས་བྱོན་པའི་ལམ་ཁར་མགོ་ཡི་རས་ལ་མེ་སྤར་ཏེ་ཁྱོད་ཁྱེའུ་དང་བཅས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་དེ་ཕུལ་ཅིག་བྱས་པ་ལྟར་ཕུལ་བས་སངས་རྒྱས་འཁོར་བཅས་ཀྱིས་ཁྱེའུ་ཚེ་རིང་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པའི་མོད་ལ། མགོ་བོའི་མེ་དེ་ཉིད་མེ་ཏོག་དམར་པོར་གྱུར་ཏེ་འཆི་བདག་ལས་ཐར་བ། སླར་ཡང་ཕ་མས་བླངས་ནས་རིག་བྱེད་བསླབ་ཏུ་བཅུག་པས་ཕུ་བོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ལམ་ཆེན་པར་གྲགས། ནུ་བོས་ཨོཾ་བརྗོད་ན་བྷ་བརྗེད་པ་སོགས་བློ་རྟུལ་བའི་མཐར་གྱུར་པས་ལམ་ཆུང་བར་གྲགས། དེས་རང་བློ་ཞན་པ་ལ་སྐྱོ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་ཞུས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས། སྟོན་པས་དེ་ལ་རྡུལ་སྤང་བ་དྲི་མ་སྤང་བའི་ཚིག་གཉིས་བསླབ་པ་ཁ་ཏོན་དུ་བཟུང་ནས་དེའི་དོན་བསམ་ཞིང་ཤེས་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ཀྱང་། དེ་སྔར་བློ་ཞན་པས་མ་དད་དེ་འཚོ་བྱེད་གཞོན་ནུས་གདུགས་ཚོད་ལ་མ་བོས་པ་དང་། དགེ་སློང་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཁན་པོར་བརྐོས་ཀྱང་བརྙས་འདོད་ཀྱི་ཁྲི་ཆེས་མཐོ་བ་བཤམས་པའི་ཚེ། ལམ་ཆུང་བས་རྫུ་འཕྲུལ་ལྡན་ཅིང་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པས་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་ཐོབ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་མོས་པ་བསྒྱུར་བའི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །ཕུ་བོ་ལམ་ཆེན་པ་ལའང་ཕ་མས་ཁྱོད་འཚོ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲིན་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་ ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ཉིད་གནས་བརྟན་ལམ་ཆེན་བསྟན་ཡིན་ནོ། །པིཎྚོ་ལ། བསོད་སྙོམས་ལེན་ནི། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མདུན་ན་འདོན་བྷ་ར་དྷྭ་ཛའི་རིགས་ཅན་གྱི་བུར་སྐྱེས། ཅོད་པན་མེད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ཅན་བསོད་ནམས་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་སྔོན་ལས་ཀྱི་ལྷག་མས་ཅི་ཟོས་པ་རྡོར་གྱུར་པ་ལ་སྐྱོ་བས་སྟོན་པའི་དྲུང་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ། ཟས་བསོད་སྙོམས་འབའ་ཞིག་སྤྱོད་པས་བསོད་སྙོམས་ལེན་དུ་གྲགས། སྐབས་གཅིག་རྒྱལ་པོ་ཤར་བ་དེ་ཕྱོགས་འོང་བ་ལ་ལྡང་བ་སོགས་མ་
Chinese
与莲花一同降生的名为火生者，他已证得阿罗汉果位。阿耆多：不败者，是舍卫城（Mnyan yod）的施主善贤之子，与金象一同降生。他将自己的象牙先后献给光明王，光明王便将自己的女儿法衣女赐予了他。后来夫妻二人都出家，证得阿罗汉果位。瓦那伽毕：住于林野者，世尊前往拘萨罗国（Ko sa la）的七叶林时，住在那里的一位僧伽林野者出家并证得阿罗汉果位，他被赞誉为最善于隐居者。迦卢陀夷：黑出现或时节，是舍卫城一位富裕施主的儿子，出生时降下各种鲜花雨，他感到惊奇，便将他献给导师作为侍从，因此证得阿罗汉果位。他住在坟场，以尸体为食，因此身体消瘦，肤色变为紫黑色，被称为坟场者和大黑者，取水时能飞向天空，水瓶也随之而行。薄俱罗：金刚女之子，是跋萨国王未被立为阐提国王之时，与婆罗门金刚女结合所生，出生时身上覆盖着类似法衣的布，母亲将他献给佛陀，因此证得阿罗汉果位。跋陀罗：净饭王的仆人善贤之子，被献给世尊，证得阿罗汉果位。迦那迦跋蹉：金犊子，摩揭陀国（Ma ga dha）一位施主的儿子，出生时还生下一头小金牛，其尿液也能变成黄金，因此得名牛护、金自在或金犊子。未生怨王抢夺他的牛未果，他便出家证得阿罗汉果位。婆罗堕遮·希冉：婆罗堕遮金顶，是舍卫城婆罗堕遮种姓一位施主的儿子，出生时双手布满金币。由于手中的金币取之不尽，堆满了整个家，因此被称为金顶或金杖，他后来出家证得阿罗汉果位。薄俱罗：保持原声，也叫树皮衣者，是舍卫城一位婆罗门之子，精通吠陀，父母去世后住在山上，身穿树皮衣。他向世尊
English
The one who was born with a lotus, known as Fire-born, indeed attained the Arhatship. Ajita: The Invincible, was the son of the householder Lekapa Rabsad of Shravasti (Mnyan yod), born together with a golden elephant. He offered his pair of elephant tusks to King Mingwang one after the other, and the king gave him his daughter Dharma-clad. Later, both husband and wife renounced and attained Arhatship. Vanagapi: Dweller in the Woods, when the Blessed One went to the Seven-leaf Grove in the land of Kosala (Ko sa la), a Sengdeng forester living there renounced and attained Arhatship, and he was praised as the best in seclusion. Kalodayi: Black Appearance or Seasonable, was the son of a wealthy householder in Shravasti. At the time of his birth, a rain of various flowers fell, and he was amazed. He offered him to the Teacher as an attendant, and thus attained Arhatship. He lived in the charnel ground, subsisting on the food of corpses, so his complexion was good and his color turned dark purple, so he was known as the Charnel Ground Dweller and the Great Black One. When fetching water, he would go into the sky, and the water pot would also follow him. Bakula Putra: Son of the Vajra Woman, was born to the king of Badsa before he was appointed as King Chandi, in union with the Brahmin Vajra Woman. He was born covered with a cloth resembling a Dharma robe, and his mother offered him to the Buddha, thus attaining Arhatship. Bhadra: Son of Rabzang, a servant of King Suddhodana, was offered to the Blessed One and attained Arhatship. Kanakavatsa: Golden Calf, was the son of a householder in Magadha (Ma ga dha). As soon as he was born, a baby golden elephant was also born, whose urine could turn into gold, so he was named Elephant Protector, Golden Lord, or Golden Calf. King Ajatashatru tried to steal his elephant but failed, so he renounced and attained Arhatship. Bharadvaja Hiranya: Bharadvaja Golden Top, was the son of a householder of the Bharadvaja lineage in Shravasti. He was born with both hands marked with gold coins. Because the coins in his hands were inexhaustible, they filled the whole house, so he was called Golden Top or Golden Rod. He later renounced and attained Arhatship. Bakula: Keeping the Original Sound, also called Bark-clad, was the son of a Brahmin in Shravasti, proficient in the Vedas. After his parents died, he lived in the mountains, wearing bark clothes. He to the Blessed One
Chinese
彼方向去之时，以特别的信心，示现从山上跳下的神变，宣说佛法，证得阿罗汉果。朱荼般他迦：小路示和摩诃般他迦：大路示，是兄弟二人。在舍卫城，一位婆罗门女所生的孩子接连夭折，一位老妇人给予教诲，小路示三岁时，用白布包裹身体，做成树干的样子。将装满酥油的容器交给一个女孩，让她在佛陀到来的路上，点燃头上的布，说“您和孩子一起顶礼”，这样献上，佛陀和眷属说“愿孩子长寿”，话音刚落，头上的火就变成了红色的花朵，脱离了死主的掌控。父母再次带他回去学习吠陀，哥哥精通一切，因此被称为大路示。弟弟念诵嗡时，会忘记巴等，变得非常愚钝，因此被称为小路示。他因自己愚笨而感到沮丧，于是向佛陀请求出家并受具足戒。导师教给他“舍弃尘垢，舍弃污垢”这两句话，让他背诵，他思考并理解了其中的含义，证得了阿罗汉果。但他因为以前愚笨而不被信任，医护人员没有邀请他遮阳，比丘尼们刻意刁难他，摆设了非常高的傲慢之座。小路示具有神变，广泛地解释了这两句话的含义，大家都感到惊奇，改变了心中的信仰，被赞叹为最殊胜的。哥哥大路示也被父母劝说：“你的生活是佛陀的恩德，所以出家吧”，他欣然接受，出家后证得阿罗汉果，就是住持大路示。宾度罗：乞食者，出生在王舍城的前导婆罗堕遮种姓的儿子中。虽然是无冕之王，拥有福报，但因宿业的残余，对所吃之物变成石头感到厌倦，在导师处出家，在那一瞬间证得阿罗汉果。只食用乞食的食物，因此被称为乞食者。一次，国王向东方而来，没有起身等。
English
When he went in that direction, with special faith, he manifested the miracle of jumping from the mountain, and by teaching the Dharma, he attained the Arhatship. Cūḍapanthaka: Small Path Demonstrator, and Mahāpanthaka: Great Path Demonstrator, were two brothers. In Shravasti, a Brahmin woman's children kept dying, and an old woman gave her advice. When Small Path Demonstrator was three years old, his body was wrapped in white cloth, made to look like a tree trunk. A container filled with ghee was given to a girl, and she was told to light the cloth on his head on the road where the Buddha would come, and say, "You and the child prostrate." When she offered it in this way, the Buddha and his retinue said, "May the child live long." As soon as they said this, the fire on his head turned into a red flower, and he was freed from the Lord of Death. His parents took him back and had him study the Vedas. The elder brother knew everything, so he was called Great Path Demonstrator. The younger brother, when reciting Om, would forget Bha, etc., and became very dull, so he was called Small Path Demonstrator. He was frustrated with his own dullness, so he asked the Buddha to ordain him and take the full vows. The teacher taught him the two phrases, "Abandon dust, abandon defilement," and had him memorize them. He contemplated and understood their meaning, and attained Arhatship. But because he was dull before, he was not trusted. The medical staff did not invite him to provide shade, and the nuns deliberately made things difficult for him, setting up a very high seat of arrogance. Small Path Demonstrator, possessing miraculous powers, extensively explained the meaning of the two phrases, and everyone was amazed, changing their faith in their hearts, and he was praised as the most excellent. The elder brother, Great Path Demonstrator, was also persuaded by his parents, "Your life is due to the Buddha's kindness, so ordain." He gladly accepted, and after ordaining, he attained Arhatship, and he is the Elder Great Path Demonstrator. Piṇḍola: Alms-taker, was born as the son of the Bharadvaja lineage, who was the leader in Rajagriha. Although he was an uncrowned king, possessing merit, due to the residue of past karma, he was tired of the fact that whatever he ate turned into stone, and he ordained at the teacher's place, and in that instant, he attained Arhatship. He only ate food obtained through alms, so he was called Alms-taker. Once, when the king was coming from the east, he did not rise, etc.