Tibetan
བ་དེ་ཙམ་མྱོང་གི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་མི་ཟིན་ཏེ་ཐ་མལ་པ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལ་སྔགས་ལམ་དུ་རློམ་པ་ནི་རང་བསླུས་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གྲོང་ཆོས་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ཆགས་སྲེད་ཇེ་འཕེལ་ལས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྣ་གཅིག་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཁུ་བ་ཅུང་ཟད་བརྟན་པའི་བདེ་བ་ཡུན་རིང་མྱོང་ཡང་། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་མྱོང་མ་ནུས་པར་བདེ་བ་རང་ག་མའི་མཚན་མར་འཛིན་པས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་མི་ནུས་སོ། །དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆ་འདྲ་ཞིག་ཤར་ན་བདེ་བ་ནམ་མཁའ་མཉམ་པའམ་ནམ་མཁའི་གཟུགས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྦ་རླབས་ཡོངས་སུ་བྲལ་ཞིང་། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པས། བདེ་བ་ལ་མཚན་མར་དམིགས་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་མེད་བཞིན་བདེ་བའི་ཆ་མ་འགགས་ལ་མྱོང་ཞེན་གྱི་མཚན་མ་ཡང་མེད་པར་དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འདི་ལྟར་རྟག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་། རང་རྒྱུད་དང་གཞན་རྒྱུད། དུས་གསུམ་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ མེད་པར། བདེ་བ་རྒྱ་ཡངས་ལ་གུད་དུ་མ་བཅད་པ་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན། འདིར་ནི་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད། །སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད། །བདག་མེད་གཞན་ཡང་མེད་པ་ཉིད། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཉམས་མྱོང་གིས་ཤེས་ནུས་པ། དེ་ལྟ་བུ་ལན་གཅིག་མྱོང་ཡང་། གཤིས་སྐྱེ་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་འདུས་བྱས་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པའི་འདུས་མ་བྱས་འགྱུར་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནུས་པས་དེས་མཐར་ཐུག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དོན་འཆད་པ་ན། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏིས། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་རྟག་མིན། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་རྟག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་འཁྲིག་བདེའི་ཚོར་བའི་བདེ་བ་མི་རྟག་པ་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཀྱིས་ཐིག་ལེ་འཆིང་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དང་། གྲོལ་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མན་ངག་ཟབ་མོས་ཁམས་འཆིང་ཞིང་རླུང་གི་འགྲོས་དྷཱུ་ཏིར་བཅིང་བས་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་དངོས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་རྡོ་རྗེའི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ས་ར་ཧའི་དོ་ཧ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དེང་སང་གི་ཐབས་ལམ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་རྟོགས་ཚད་ཡི་གེར་ཕབ་ནས་ བསྟན་པ་ལྟར་སོ་སོའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་ཤེས་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྲ་ཐིག་སྒོམ
Chinese
僅僅體驗那種感受，並不能認識到俱生智，就像普通人一樣。因此，如果自認為那是密咒道，那就是自欺欺人，就像世間眾生從無始以來就沉溺於世俗之法，卻只會增長貪慾，而不會產生哪怕一丁點道的功德一樣。即使長時間體驗到精液稍微穩固的樂，也無法體驗到樂與空雙運的無執，反而執著於樂的自性，因此無法引導出真實的智慧。如果生起少許真實智慧的相似之相，那樂就被稱為等同虛空或具有虛空之相，因為完全脫離了分別念的波濤，樂空無別地融合在一起。即使對樂的執著連微塵許都沒有，樂的感受也未曾止息，卻也沒有任何體驗貪戀的執著，像這樣，對於事物本性的實相，生起恆常安住於平等性中的定解，並且沒有自續和他續，沒有三時生滅等的相狀，樂廣大而沒有間斷，就像金剛虛空的壇城一般體驗之時，就能以經驗了知經中所說的：「此處無始無中邊，無有生死涅槃，無我亦無他，此乃最勝大樂。」即使僅僅體驗一次那樣的境界，也能夠引導出對於本性生而無生的大樂，並非有為法和意識境界的無為不變的智慧大樂的定解，因此那就能夠最終闡釋俱生的意義。正如印札菩提所說：「大樂非無常，大樂恆常恆。」因此，對於俱生大樂，我們絕不認同性交之樂的感受是無常的。像那樣，以方便道束縛明點的同時生起之因，以及解脫道甚深智慧的口訣，束縛脈，並將氣的運行束縛於中脈之中，就能夠真實地證悟實義的俱生，在那時，就像薩ra哈的道歌等表達金剛的證悟一般，如今的這些方法論的闡述者們，將各自的證悟程度記錄下來，就像教法一樣，可以通過各自的論典來了解。同樣地，修持微細明點。
English
Merely experiencing that feeling does not allow one to recognize the innate wisdom, just like ordinary people. Therefore, to presume that is the mantra path is self-deception, just as worldly beings, from beginningless time, indulge in worldly ways, only increasing their desires and not generating even a single quality of the path. Even if one experiences the bliss of slightly stabilized semen for a long time, one cannot experience the non-grasping union of bliss and emptiness, but instead clings to the self-nature of bliss, thus failing to draw forth the wisdom of reality. If a semblance of the wisdom of reality arises, that bliss is called equal to space or having the form of space, because it is completely free from the waves of conceptual thought, and bliss and emptiness are inseparably mingled. Even though there is not even a particle of clinging to bliss, the feeling of bliss is not ceased, yet there is no clinging to experience or attachment. In this way, one generates the certainty that the reality of the nature of things is always abiding in equality, and that there is no self or other, no arising or ceasing in the three times, etc. When bliss is vast and undivided, experienced like the center of a vajra sky mandala, one can know through experience the words of the scripture: "Here there is no beginning, middle, or end; there is no existence or nirvana; there is no self or other; this is the supreme great bliss." Even if one experiences such a state only once, one can draw forth the certainty of the great bliss that is naturally unborn, the unchanging wisdom great bliss that is not the object of conditioned phenomena or consciousness, and thus it can ultimately explain the meaning of the innate. As Indrabhuti said, "Great bliss is not impermanent; great bliss is always permanent." Therefore, we do not in any way accept the feeling of sexual pleasure as the impermanent innate great bliss. In that way, by the simultaneous cause of binding the bindu with skillful means, and the profound secret instructions of the wisdom of the path of liberation, binding the elements and binding the movement of the winds in the central channel, one will actually realize the innate of reality. At that time, it is like the vajra realization expressed in the Dohas of Saraha, etc. The explanations of methods nowadays are written down by each person according to their own level of realization, and can be understood through their respective treatises, just like teachings. Similarly, meditating on subtle bindus.
Tibetan
་པ་སོགས་སེམས་འཛིན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་ཉམས་ཀྱི་འོད་གསལ་དྭངས་བ་སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཤར་ཡང་། དེའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཡིད་ཤེས་དང་། །སྟོང་ཆ་དེའི་དམིགས་པར་བཟུང་ནས། །གཉིས་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་མ་ཞིག་པས། །སྒོམ་པ་ཤེས་ཀྱང་གྲོལ་མ་ཤེས། །བསམ་གཏན་ལྷ་དང་ཅིས་མ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་ཉིད་སྟོང་གསལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་མ་ནུས་པས། འདིར་ནི་ཐོག་མ་སོགས་གོང་གི་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་དོན་བཞིན་ངེས་པ་ཅུང་ཟད་མ་སྐྱེས་ཤིང་། གསལ་ཆ་རྣམ་ཤེས་དེས་སྟོང་ཆ་དྲངས་སྙམ་དུ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་གཉིས་སུ་བཏགས་ནས་སྲད་བུ་དཀར་ནག་ཟུང་སྒྲིལ་ལྟ་བུའི་ཉིས་ཚོགས་ཞིག་ལ་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་དུ་བཟུང་ནས། དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་མི་ཤེས་པ་ནི། གྲོལ་ལམ་རིག་ངོ་སྐྱོང་བའི་ངོ་སྤྲོད་མེད་པ་དང་། ཐབས་ལམ་རང་བཞག་གི་གནད་ཀྱི་མན་ངག་མེད་པར་རྟོག་པའི་བཟོ་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་འདུས་བྱས་པས་མཐར་རྣམ་རྟོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཙམ་ལས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ ཕྱོགས་སུ་ཡང་ཉེ་མ་ནུས་པས་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ངེས་དོན་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པ་བྱུང་ངོ་། །དེས་ན་སྟོང་ཉམས་འོད་གསལ་དང་། བདེ་ཉམས་ཙམ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འོད་གསལ་དང་བདེ་ཆེན་དུ་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་རི་མོའི་མར་མེ་དང་འདྲ་བར་སོང་། རྫོགས་ཆེན་བསྒོམ་པ་ཕལ་ཀྱང་། བླ་མ་རིག་ངོ་ཚུལ་བཞིན་མ་འཕྲོད་པའི་རང་མྱོང་གང་དྲན་གྱི་ཁྲིད་བཏབ་སྟེ། གདམས་ངག་ཚད་དང་མི་ལྡན་པའམ། གདམས་ངག་ཚད་དང་ལྡན་ཡང་རང་གིས་ཚུལ་བཞིན་མ་གོ་ཞིང་། གནད་དུ་སྨིན་པར་མ་བྱས་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་མེད་གང་དུ་བརྗོད་མ་ཤེས་པ་ཙམ་ལ་རིག་ངོ་ཡིན་སྙམ་དང་། འདི་ཡིན་དེ་ཡིན་གྱི་ཆ་མ་ཕྱེད་པའི་མི་རྟོག་ལུང་མ་བསྟན་ཙམ་གྱི་ངང་དུ་ཡུན་རིང་གོམས་ཀྱང་། རང་སེམས་གདོད་ནས་སྟོང་པའི་རིག་སྟོང་གི་རང་བཞིན་ཐག་མ་ཆོད་པར་བསམ་བརྗོད་མི་ཤེས་པ་ཙམ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ། ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་ཏུ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་གནས་སྙམ་བྱུང་ཡང་། མཚོན་བྱེད་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ཡང་མ་ཕྱིན་ན་དོན་གྱི་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་གོ་ཡུལ་ཙམ་ཡང་ལེགས་པར་མ་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕོ་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། གཉུག་མ་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ ཤེས་དང་། མཉམ་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཕྱོགས་ལྷུང་གི་དམིགས་གཏད་ཅན་མ་ཡིན་པས་ཉམས་ཀྱི་ཞེན་འ
Chinese
即使通过诸如专注等摄心之方便，使体验的光明清澈如无云晴空般显现，但由于执取其方便部分的心识，并将空性部分执为对境，二取之相未曾泯灭，故而虽知如何修禅，却不知如何解脱，岂不像禅定之天神一般？如是说。由于未能引生对心性空明无迁变之自性，实义之安住方式的定解，因此，此处如前文偈颂之义，未生起丝毫定解，且误以为明分是识，能引生空分。于无二上强加二，将如黑白丝线交织般的二者合一，执为双运之义。不知无别双运各自以自性而证知，这是因为没有解脱道上认识觉性的引导，且没有方便道上自住之要诀，只是汇集了各种思虑的造作，最终仅是分别念的行境，而非无分别智慧的
English
Even if, through methods of mind-holding such as focusing, the clear light of experience dawns like a cloudless sky, because the aspect of its method is grasped by the mind, and the emptiness aspect is held as an object, the marks of dualistic grasping are not extinguished. Thus, one knows how to meditate but does not know how to liberate. How is this not like the gods of meditative absorption? As it is said. Because one has not been able to bring about a definitive understanding of the nature of mind, which is emptiness and clarity, and the way things truly are, here, as in the meaning of the verses above, not even a little certainty has arisen. And, thinking that the clear aspect of consciousness brings about the empty aspect, one imputes duality onto non-duality, and takes a duality, like black and white threads intertwined, as the meaning of union. Not knowing that indivisible union is to be realized individually by oneself, this is because there is no introduction to cultivating the recognition of awareness on the path of liberation, and without the essential instructions on the key points of self-abiding on the path of means, one has merely gathered various fabrications of thought, and in the end it is only an object of conceptual thought, and not of non-conceptual wisdom.