Tibetan
གཉུག་སེམས་ཟུར་དཔྱད་སྐོར་གྱི་གསུང་སྒྲོས་ཐོར་བུ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ། གཉུག་སེམས་ཟུར་དཔྱད་སྐོར་གྱི་གསུང་སྒྲོས་ཐོར་བུ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ། སྭཾཛྙནེངྒཱལོཙསོནཱནཱཾཝཱཀཱནནྟུསརྦདིཤཻཀསམུཙྪབཛྲརཏྣཱནཱཾམཱལྱནཱམབིཧརཏིསྨ། ། གཉུག་སེམས་ཟུར་དཔྱད་སྐོར་གྱི་གསུང་སྒྲོས་ཐོར་བུ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། སོ་སོ་ཡང་དག་རིགས་བཞིར་དབང་འབྱོར་བས། །ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཆོས་མཆོག་སེངྒེའི་སྒྲས། །སྐལ་བཟང་གདུལ་བྱའི་རེ་བ་རྫོགས་མཛད་པ། །འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེར་ཕྱག་བགྱིའོ། །གང་གི་མཁྱེན་བཟང་རྫོགས་ལྡན་སྤྲིན་ཆེན་ལས། །ཕུལ་བྱུང་ལེགས་བཤད་དགོས་འབྱུང་ནོར་བུའི་ཆར། །འདོད་རྒུར་འཇོ་ལས་གཉུག་མ་རྡོ་རྗེའི་སེམས། །གསལ་བྱེད་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་འདི་ན་བརྒྱུས། །རྣམ་དཔྱོད་ཡངས་ཤིང་གཟུ་བོར་གནས་རྣམས་ལ། །འདི་དང་མཉམ་པའི་རྒྱན་བཟང་ཡོད་མིན་ཅིང་། །ལོག་པར་སྨྲ་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཆར་ཆེན་ཏེ། །དམན་ལཾ་ གྲུབ་མཐའ་འཕྱན་རྣམས་བག་ཡོད་བྱོས། །དེ་ཡང་རྒྱལ་ཀུན་མཁྱེན་པའི་རང་གཟུགས་རྗེ་བཙུན་སྨྲ་བའི་སེང་གེ་དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་བ། སྤོབས་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིགས་པ་བཞི་ལ་མངའ་དབང་འབྱོར་པས། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་གཙུག་ལག་གི་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་བཀའ་མདོ་དང་རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ལེགས་པར་འགྲེལ་བ་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་རྣམ་དཔྱོད། རྗེ་བཙུན་འཇམ་དཔལ་དབྱངས་དང་གསང་བདག་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སོགས་དང་རྣམ་ དབྱེར་མ་མཆིས་པའི། ངེས་པ་དོན་གྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་གཟིགས་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཅན་མཚན་བརྗོད་པར་དཀའ་བ། ༧ མི་ཕམ་འཇམ་དབྱངས་རྣམ་རྒྱལ་རྒྱ་མཚོའམ་འཇམ་དཔལ་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ས་གསུམ་ན་སྙན་པར་གྲགས་པ་ཅན་གང་གི་གསུངས་ཟིན་གཉུག་སེམས་སྐོར་ལས་ཅི་རིགས་པ། གཞུང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་དང་ཤན་འབྱེད་བློ་གྲོས་སྣང་བ་གཉིས་སུ་རང་བློས་གང་དཔོགས་བསྒྲིགས་ཟིན་ནས། འདིར་ཟུར་དཔྱད་སྐོར་གྱི་གསུངས་སྒྲོས་ཐོར་བུ་རྣམས་གོ་རིམ་སོགས་ཀྱི་ངེས་པ་མེད་པར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཀོད་པ་ལ། ཐོག་མར་གཉུག་སེམས་ཟུར་དཔྱད།
Chinese
将关于本觉心分别观察的零散语录汇集为一的《金刚宝鬘》。
English
A Collection of Scattered Sayings on the Subject of Intrinsic Mind and its Detailed Analysis, entitled 'The Vajra Rosary'.
Tibetan
སྤྱིར་རྟོག་བཅས་འདིས་ཆོས་གང་དང་གང་བསམ་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་འཆར་ལ། དེ་ལ་གོམས་པ་བརྟན་ན་ལྷ་སྐུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཀེང་རུས་སོགས་ཀྱི་གསལ་སྣང་དངོས་སུ་འབྱུང་བས་ཡིད་དེ་དག་གིས་སྟོང་ཉིད་དང་ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་བསྒོམ་ཚེ། དེ་དེའི་རྣམ་པར་འཆར་བ་དེ་བློ་རྣམ་ཡིན་གྱི་དོན་འདུས་མ་བྱས་འདྲེས་པ་ནམ་ཡང་མེད་མོད། བློས་ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་བཟུང་བ་ལ་དེ་དང་དེ་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་བཞིན་དུ། རིག་སྟོང་གཉུག་མ་ཆ་འདྲ་ཤར་བ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མིན་ཡང་དེ་ལ་ བརྟེན་ནས་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་སུ་གོ་འཕོ་བ་འོངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་ངོར། ཟུང་འཇུག་གི་གནས་ལུགས་དེ་ཡེ་ནས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། ཆོས་ཉིད་དེ་ཡི་ངང་དུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་མེད་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དང་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞིན་བློ་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་སྲིད་དེ་བློ་འདུས་བྱས། དངོས་མེད་སྟོང་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཕན་ཚུན་སྤང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞིན་ནམ་ཡང་འདྲེ་བ་མེད་དོ། །དེས་ན་འདུས་བྱས་བློ་དང་གཟུགས་སོགས་དང་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་དང་སྟོང་ཉིད་སོགས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་འདི། རྟོག་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་དེར་བཞག་པ་ཙམ་ལས། དོན་རང་གི་ངོ་བོས་དེ་དང་དེར་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གནས་པ་དེ་གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་མེད་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་ཚེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་གཟིགས་པ་ན། ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ཙམ་ལས་གཉིས་སྣང་གི་ཆོས། བདག་དང་གཞན། བློ་དང་ཡུལ། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། སྲིད་པ་ཞི་བ་སོགས་གཉིས་ཆོས་མེད་པར་གཟིགས་པ་དེ་ལ་ཆོས་དབྱིངས་དང་། ཡུལ་ཅན་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་འདྲེས་ཞེས་བཏགས་པ་ནི། སྔར་གཉིས་སྣང་གིས་བསླད་པས་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཐ་དད་དུ་བཟུང་བ་དེ་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་བཞིན་དུ་གནས་སྣང་མཐུན་པར་སྣང་བའི་ཆ་ནས་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཚུལ་ལ་བརྗོད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གདོད
Chinese
总的来说，有分别念的这种心，无论思念什么法，都会以总相的方式显现。如果对此习惯稳固，就能生起本尊佛像，以及骷髅等清晰的显现。如果以这些心来修习空性和虚空等无为法，那么它就会显现为那些法的形象，这只是心的显现，而并非无为法真正混合。虽然心执持虚空等无为法时，会使用证悟了那个的措辞，但同样，本具的明空相似显现，虽然不是真实的智慧，但依靠它，会转变为实义的俱生智。因此，在现量证悟空性之时，在现量见到双运光明空性的境界面前，双运的实相原本就是心的法性。因此，在这种法性的状态中，没有能境所境，而是证悟一切法平等一味。然而，无实的无为法界，以及像水融入水一样，心变成平等一味的状态，在任何情况下都不可能，因为心是有为法。无实的空性是无为法。由于有为法和无为法具有相互排斥的特性，所以永远不可能像水融入水一样。因此，有为法的心和色法等，以及无为法的虚空和空性等，这种显现为不同的现象，仅仅是由于分别念的力量而安立的。但实际上，从其自身的体性来看，并没有成立为那个或这个。因为一切法都安住在显空无别的法界中，各自以自己的智慧去证悟，那个状态才是实相。如果现量证悟到没有丝毫超出那个状态的法，那么当见到一切法都是法界的自性，远离戏论时，除了法界自性光明之外，没有二取之法，没有自和他，没有心和境，没有有为和无为，没有轮回和寂灭等二元对立的法。将此称为法界，以及能境智慧如水入水般无别一味融合，是因为以前被二取所染污，在没有证悟法界本性时，执着为不同，现在没有了这些，在法性中，安住于显现与存在相符的状态，从显现如同融合的角度来说，只是描述显现的方式，而法界原本就是如此
English
Generally, whatever dharma this conceptual mind thinks of, its appearance manifests as a general meaning. If one becomes accustomed to this, the clear appearance of deities and skeletons will actually arise. When the mind meditates on emptiness and space, etc., which are unconditioned, it appears in that form, which is a mental appearance, but there is never any actual mixing of the unconditioned. Just as the term 'realization' is applied when the mind grasps unconditioned things like space, similarly, the appearance of innate luminosity and emptiness is not the actual wisdom of meaning, but based on it, a transition to the co-emergent wisdom of meaning occurs. Therefore, at the time of directly realizing emptiness, in the face of directly seeing the union of luminosity and emptiness, the nature of union is originally the nature of mind. Therefore, in that nature, without object and subject, all dharmas are realized as being of one taste. However, it is impossible in any way for the insubstantial, unconditioned dharmadhatu and the mind to become of one taste like water mixing with water, because the mind is conditioned. Insubstantial emptiness is unconditioned. Because conditioned and unconditioned have the characteristic of mutually excluding each other, they can never mix like water mixing with water. Therefore, the appearance of conditioned mind and form, etc., and unconditioned space and emptiness, etc., as being different is merely a designation due to the power of conceptualization. But in reality, they are not established as this or that by their own nature. Because all dharmas abide in the dharmadhatu of indivisible appearance and emptiness, each to be realized by one's own wisdom, that state is the very nature of reality. When one directly realizes that there is not even a particle of dharma that deviates from that state, and sees all dharmas as the nature of the dharmadhatu, free from elaboration, then apart from the luminosity of the nature of the dharmadhatu, there are no dualistic dharmas, no self and other, no mind and object, no conditioned and unconditioned, no samsara and nirvana, etc. To call this the dharmadhatu, and the wisdom of the subject and object as being inseparable and of one taste, like water placed in water, is because in the past, being defiled by duality, when the very nature of the dharmadhatu was not realized, it was grasped as being different. Now, without these, in the nature of dharma, abiding in a state where appearance and existence are in harmony, from the perspective of appearance being like mixing, it is merely a description of the way it appears, but the dharmadhatu is originally so.
Tibetan
་མ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གནས་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་གསར་དུ་འདྲེས་པ་གང་ཡང་མེད། ཆོས་དབྱིངས་ནམ་ཡང་འཕོ་འགྱུར་བྲི་གང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་མཉམ་པས་སོ། །དེས་ན་རྟོགས་བྱ་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་གནས་ལུགས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ངོ་སྤྲད་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་ལ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་ཞེས་བཏགས་པ་ལས། ཆོས་ཅན་བྱེ་བྲག་པ་ཡིད་ཕྲ་བ་ངོ་སྤྲད་རྒྱུའི་རྫོགས་ཆེན་ག་ལ་ཡིན་ཏེ་འདི་ཆོས་ ཅན་བྱེ་བྲག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡིད་ལ་ཕྲ་རགས་ཕྱེ་བ་ཡོད་ཀྱང་། རགས་པ་ནི་ཚོགས་དྲུག་མ་འགགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཡིད་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་འདི་ག་རང་ཡིན། ཕྲ་བ་ནི་གཉིད་ཀྱི་དུས་སུ་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་ཐིམ་པའི་དུས་ཀྱི་ཡིད་ཤེས་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་དག་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིམ་ལྔའི་ཆོས་སྐད་དང་བསྟུན་ན། སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་ཐིམ་པ་སྣང་བ་ཡིན་པར་གསུངས་ལ། དེའི་སྐབས་སུ་གང་ལ་ཐིམ་པའི་ཡིད་དེ་ཉོན་ཡིད་ཡིན་པར་གསུངས། དེ་ནས་ཡིད་དེ་ཀུན་གཞི་རྟོག་མེད་ལ་ཐིམ་པའི་སྐབས་སུ། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་། ཀུན་གཞི་ཉིད་གཞི་འོད་ལ་ཐིམ་པའི་ཚེ་སྣང་བ་ཉེར་ཐོབ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཉམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཟླ་བ་ཉི་འོད་སྨག་གི་དཔེ་ལྟ་བུ་དང་། རིམ་བཞིན་ཞེ་སྡང་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་སོ་གསུམ་དང་། འདོད་ཆགས་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བཞི་བཅུ་དང་། གཏི་མུག་ལས་གྱུར་པའི་རྟོག་པ་བདུན་འགག་པར་འགྱུར་བ་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་མྱོང་བས་སེམས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མཚོན་པར་གསུངས་ལ། འོད་གསལ་གྱི་དུས་སུ་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་ཀུན་རྟོག་གང་ཡང་མེད་པའི་སློང་བྱེད་རྐྱེན་གསུམ་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་རིག་སྟོང་གཉུག་ མའི་སེམས་སམ་སེམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། འོད་གསལ་བའི་སེམས་འདི་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། མདོ་ལས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འམ། ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་སམ། སེམས་ཀྱི་དག་པ་ཞེས་གསུངས། འདི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤིས་སུ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་བཞུགས་པས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་ནམ་མཁའ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་བཞིན་ཡིན་པས། ཚོགས་དྲུག་གི་རྒྱུ་བ་རགས་པ་དང་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདི་ལ་འདུས་བྱས་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཆ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ཟབ་ཅིང་ཞི་བས
Chinese
从始至终无有差别的安住，从中没有任何新加入的掺杂。法界（chos dbyings）恒常不变，没有减少增加，没有产生和消亡，是平等的。因此，所要证悟的意义的实相，即法界（chos dbyings）自性光明，自生的智慧本身就是实相大圆满和真如。而开示并修持它的方法，就称为大圆满之道。并非是开示作为有法之个体的微细心识的大圆满，因为这是有法之个体。因此，名言上虽然有微细和粗大心的区分，但粗大的是六识未断时的有分别和无分别的心本身。微细的是睡眠时五根识融入于意的意识。如果按照龙树菩萨的五次第的法相术语来说，五根识融入于意是显现，并且说此时融入的意是染污意。之后，意融入于无分别的阿赖耶识时，是显现增上，而阿赖耶识融入于基光明时，称为显现近得。这三种情况下的体验显现，就像月亮、阳光和黑暗的例子一样。依次地，由嗔恨产生的三十三种分别念，由贪欲产生的四十分别念，以及由愚痴产生的七种分别念将会止息，瑜伽士通过自己的体验来表示三种心的自性。而在光明的时候，没有任何八十自性的分别念，如同脱离了引发的三种条件的虚空一般，那就是法性离戏智慧本元的心，或者是不作意的心金刚。这个光明的心，在密续中称为自性俱生智，在显宗中称为如来藏，或者无漏心，或者心的清净。这是心的法性，因此作为所有心的本性俱生而存在，从无始至终就像虚空一样不变。因此，即使在六识的粗大运行和伴随贪著等烦恼的时候也存在，但它没有丝毫的五蕴的成分，因此深奥而寂静。
English
Realizing the state of abiding without difference from beginning to end, there is no newly added mixture in it. The Dharmadhatu (chos dbyings) is eternally unchanging, without decrease or increase, without arising or ceasing, it is equal. Therefore, the reality of the meaning to be realized, which is the self-luminous nature of the Dharmadhatu (chos dbyings), the self-born wisdom itself is the reality of Dzogchen and Suchness. And the method of introducing and practicing it is called the path of Dzogchen. It is not Dzogchen to introduce the subtle mind as an individual of phenomena, because this is an individual of phenomena. Therefore, although there is a distinction between subtle and coarse minds in name, the coarse is the mind itself with or without conceptualization when the six consciousnesses are not interrupted. The subtle is like the mind consciousness when the five sense consciousnesses dissolve into the mind during sleep. If we follow the five stages of Dharma terms of Nagarjuna, the dissolution of the five sense consciousnesses into the mind is appearance, and it is said that the mind into which it dissolves at this time is the afflicted mind. Then, when the mind dissolves into the non-conceptual Alaya, it is the increase of appearance, and when the Alaya itself dissolves into the ground luminosity, it is called the near attainment of appearance. The experiential appearances in these three situations are like the examples of the moon, sunlight, and darkness. Gradually, the thirty-three conceptualizations arising from hatred, the forty conceptualizations arising from desire, and the seven conceptualizations arising from ignorance will cease, and the yogi expresses the nature of the three minds through his own experience. And in the time of luminosity, there is no eighty self-nature conceptualizations, like the sky free from the three conditions of arousal, that is the Dharma-nature, the innate mind of emptiness and awareness, or the uncreated Vajra mind. This luminous mind is called self-nature coemergent wisdom in the context of Tantra, and Tathagatagarbha in Sutra, or undefiled mind, or purity of mind. This is the Dharma-nature of the mind, so it exists as the coemergent nature of all minds, unchanging like the sky from beginning to end. Therefore, even when the coarse movement of the six consciousnesses and afflictions such as attachment are present, it exists, but it does not have the slightest component of the five aggregates, so it is profound and peaceful.