Tibetan
ཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེད་པར་ཁྱོད་འདོད་པས། ཕྲ་ཡིད་འདི་གནས་དོན་ལུས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་འཛིན་ཞིང་དེ་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་འདིའི་དམིགས་པ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་ལ་དམིགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་ཅན་ཡིན་ནམ་ མིན་ཚུལ་ཀྱང་བརྗོད་དགོས་ལ། འདི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདིའི་བདེན་སྟོང་གི་ཆ་དེ་ཡིན་སྙམ་ན། སྤྱིར་བདེན་སྟོང་མེད་དགག་གི་ཆ་ཙམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལ་མཁྱེན་ཆ་མེད་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དོན་མེད་ཅིང་དུས་འཁོར་བསྡུས་རྒྱུད་ལས། བླུན་པ་མིན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་སྔགས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་འོད་གསལ་བར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལ། ཡིད་ཕྲ་བ་མིན་ཡང་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་སྟོང་ཡིན་པས། སེམས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ན་མི་རུང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ལམ་བསྒོམ་པ་ལ། ཡིད་ཕྲ་བ་ལས་ཀྱང་རགས་པ་གཙོ་ཆེ་སྟེ། ཡིད་རགས་པས་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་གྱི། རགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཕྲ་བས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡིད་ཕྲ་བས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལྷག་པར་ཟབ་པ་སྐད་དུ་སྨྲ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཡེ་ཤེས་ཤར་བའི་དབང་གིས་མྱུར་ལམ་ཡིན་པར་མ་རྟོགས་ནས་ཡིད་ཕྲ་བས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་མཐར་ཐུག་ཆོས་སྐུའི་ཐུགས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་འདོད་ཀྱང་། ཚོགས་ བརྒྱད་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཀ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཁྱད་མེད་པས། ཡིད་ཕྲ་བ་ཁོ་ན་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུ་ཐུན་མིན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཤེས་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། ཀུན་གཞི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་ན་གཉུག་སེམས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཅིས་མི་སྨྲ། དེས་ན་གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་ནི། ཆོས་ཅན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གང་ཡང་མིན་ཏེ་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་བརྒྱད་འགགས་ཀྱང་རང་བྱུང་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མི་འགགས་ཏེ། དེ་ལ་ང་བདག་དང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དམིགས་པ་རིས་ཆད་གང་ཡང་མེད་དེ། བདག་དང་ཕུང་པོ་རྣམ་རིག་གི་སྤྲོས་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་ཡང་། ཡིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གདོད་མའི་ཤེས་པ་སོགས་ཡིད་དང་ཤེས་པའི་མིང་བཏགས་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཡིད་ཐ་མལ་བ་གཟུང་འཛིན་ཅན་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡ་གྱལ་དེ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་རང་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཟང་ཐལ་དུ་རྟོགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་མ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་གཟུང་འཛིན་ཅན་སེམས་དང་། རྟོགས་པའི་དུས་ན་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ཡིན་གྱི་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གནས་ལུགས་ལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་དུས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་འཆར་ཏེ་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཡིད་རང་གིས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་རྗེན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ན་རང་སྣང་འགགས་རུང་མ་འགགས་རུང་འོད་གསལ་ཤར་བ་ཡིན་གྱི། ཡིད་རགས་པ་ཡོད་པས་དེ་ལ་སྒྲིབ་མི་ནུས་པར་མ་ཟད་རྩལ་སྣང་ཐམས་ཅད་དེའི་རྒྱན་དུ་འཆར་བ་ཡིན་པས། རགས་པ་སྐྱོན་དང་ཕྲ་བ་ཡོན་ཏན་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡང་མི་དགོས་པས། ཡིད་ཕྲ་བ་རྫོགས་ཆེན་ཡིན་ལ་རགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ག་ལ་ཡོད། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་ཡིད་རགས་པས་བསྒོམ་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ལ།གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ངོ་མ་འཕྲོད་པར། སྒོམ་བྱེད་ཡིད་ཕྲ་བས་བསྒོམ་བྱ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པས་གཟུང་འཛིན་ཅན་འབད་རྩོལ་གྱིས་བསྒོམ་ཀྱང་གནས་ལུགས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ དོན་ལ་ངེས་ཤེས་ཙམ་ཡང་འབྲོང་བ་མི་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་འདུག་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ལ་གོམས་གང་གིས་ཉེར་མ་སོང་བཞིན་ང་རྒྱལ་གྱི་ལྗོན་ཤིང་ཉིན་བཞིན་འཕེལ་བ་རྣམས་ཡ་རེ་ཆ་སྟེ། དཔེར་ན་ཞི་གནས་བརྟན་པོ་གྲུབ་པ་ཞིག་གིས་ཅི་ཡང་མི་བསམ་པར་བཞག་ན་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲེས་པ་ལྟ་བུ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དང་། ཕྲ་ཐིག་བསྒོམ་ན་བདེ་ཉམས་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་འགག་པ་དང་། རེས་གསལ་ཉམས་ཀྱིས་ལྐོག་གྱུར་ཤེས་པ་དང་། སྣང་གསུམ་གྱི་ཉམས་ཆ་འདྲ་རེ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ལེགས་པར་ལམ་དུ་བསླངས་ནས། གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པའི་ཉམས་སྣང་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས་སྦྱངས་ན་དཔེ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རིམ་པར་འདྲེན་སྲིད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ཟུང་འཇུག་བློ་བྲལ་ལ་གོ་བ་ཙམ་ཡང་མི་ཚེ་རིལ་པོར་ཆགས་མ་མྱོང་བར། མེད་དགག་སྟོང་རྐྱང་ལ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཏུ་བཟུང་ནས། རང་ལམ་གྱི་ཉམས་ཐུན་ཐུན་ལ་འདི་ནི་སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ། རྫོགས་ཆེན་གྱི་མན་ངག་ངོ་སྤྲོད་རྣམས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཏེ་ལོག་པར་ལྟ་བ་དག་ལ། འཁྲིག་བདེ་དང་བདེན་སྟོང་། ཕྲ་
Chinese
因为你认为没有寂灭的识，那么这个微细意是否执持显现为处所、事物、身体的一切习气，并且是显现这一切的因？如果是，那么也需要说明此意的对境是否具有对境广大器情世界等的差别。这不是如来藏，如果认为这是如来藏的真性空分，一般来说，仅仅是真性空的无遮分不能成为如来藏，因为那没有知分，所以没有如来藏的意义，并且与时轮摄略续中所说的“非愚者的空性”相违，这是指咒语的空性光明。即使不是微细意，一切识也是真性空，如果承认一切心都是自性光明，有什么不可以呢？在修道时，粗大比微细更重要，因为粗意通过闻思修的方式可以修持显密的一切道，如果不依赖粗大，微细就无法修持空性。因此，虽然说微细意修持空性更加深奥，但如果没有认识到这是从方便道中生起智慧而成为快速道，即使认为微细意修持空性最终是法身意全知之因，由于八识转为五智时，五智都无差别地成为全知智，那么微细意如何能成为心金刚的独特之因呢？因为意识是分别智之因，阿赖耶是镜智之因，那么你们为什么不说本觉是阿赖耶识呢？因此，本觉光明不是有法八识的任何一个差别，而是所有心的法性，是空性和无二的智慧光明。即使八识止息，自生光明的智慧也不会止息，因为那没有任何以我和我所及相续所摄持的对境局限，如《菩提心释》中所说，没有我和蕴及名言的戏论。因此，在圆满大续部中也说，意自生智慧、原始的觉性等，都是意和识的名称。
English
Since you believe there is no cessation of consciousness, does this subtle mind hold all the habitual tendencies of everything that appears as places, things, and bodies, and is it the cause of the appearance of all of these? If so, then it also needs to be explained whether this mind's object of focus has such distinctions as focusing on the vast container and contents of the world, etc. This is not the Tathagatagarbha. If you think that this is the true emptiness aspect of the Tathagatagarbha, generally speaking, merely the non-affirming aspect of true emptiness cannot be the Tathagatagarbha, because it lacks the aspect of knowing, so there is no meaning of Tathagatagarbha, and it contradicts what is said in the Kalachakra Condensed Tantra, "The emptiness of the non-foolish," which refers to the clear light of mantra's emptiness. Even if it is not the subtle mind, all consciousnesses are also truly empty. If you acknowledge that all minds are naturally clear light, what is wrong with that? In the practice of the path, the gross is more important than the subtle, because the gross mind can practice any path of Sutra and Tantra through hearing, thinking, and meditating. Without relying on the gross, the subtle cannot meditate on emptiness. Therefore, although it is said that meditating on emptiness with the subtle mind is particularly profound, if one does not realize that it is a swift path due to the arising of wisdom from the path of means, even if one thinks that meditating on emptiness with the subtle mind is ultimately the cause of the Dharmakaya's mind, omniscient, since all five wisdoms are undifferentiated as omniscient wisdom when the eight consciousnesses are transformed into the five wisdoms, how can the subtle mind alone be the unique cause of the mind vajra? Because the mind consciousness is the cause of discriminating wisdom, and the alaya is the cause of mirror-like wisdom, then why don't you say that the innate mind is the alaya consciousness? Therefore, the innate mind clear light is not any particular differentiation of the eight consciousnesses, but rather the nature of all minds, the clear light of wisdom that is emptiness and non-dual. Even if the eight consciousnesses cease, the self-arisen clear light wisdom does not cease, because there is no object of focus limited by the aggregates of self and mine and continuity, as stated in the Commentary on the Bodhicitta, without the elaboration of self, aggregates, and conceptualization. Therefore, in the Great Perfection tantras, it is also said that the mind's self-arisen wisdom, primordial awareness, etc., are names for mind and consciousness.
Chinese
虽然有名相的安立，但意识并非只是庸常的、具有能取所取的六识之一，而是从证悟心性本无生、通透的、无能取所取的智慧生起的角度来说的。未证悟心性时，显现为具有能取所取的心，证悟时则显现为无能取所取的智慧，心与智慧在体性上并非不同。因此，在证悟体性时，八识聚也显现为自生智慧的游舞，并非 अलग अलग 的。因此，当意识自己赤裸裸地证悟自己的法性时，无论自显是否止息，都会生起光明。因为有粗大的意识，不但不能遮蔽它，反而所有的妙用都显现为它的庄严。因此，不必执着粗大为过患，细微为功德。细微的意识是大圆满，粗大的意识不是大圆满，这种差别 कहां है？如果证悟了事物实相二元对立的意义，那么即使用粗大的意识修 भी 会变成修持真正的意义。如果不认识二元对立的法性，修持者用细微的意识修持空性，以能取所取的方式努力修持，却对体性二元对立的意义连少许定解都没有的人 बहुत ज्यादा 存在，这是因为没有以任何方式接近法性，反而我慢的树木日益增长，真是令人惊讶。例如，如果一个成就了稳固止观的人什么都不想地安住，就会产生心与虚空相融的不分别的体验；如果修持微细脉，就会因为安乐的体验而止息粗大的分别念；有时会因为明晰的体验而了知隐蔽的事物；如果将生起的三种显现的相似体验 хорошо 地转化为道用，知道只是引导体性意义智慧的体验显现而修持，或许会次第引导比喻义智慧。然而，一生都没有对体性双运离意获得哪怕一点点的理解，却将无遮止的空性执为究竟的体性，认为自己道路的微薄体验是具相的密咒圆满次第，背离大圆满的窍诀和认识，产生邪见。对于那些将性乐和真
English
Although there are nominal designations, consciousness is not merely one of the ordinary, grasping six consciousnesses. Rather, it is spoken of from the perspective of the arising of wisdom that is without grasping, realizing the unborn and transparent nature of mind itself. When the mind is not realized, it appears as mind with grasping, and when realized, it appears as wisdom without grasping. Mind and wisdom are not different in essence. Therefore, when the essence is realized, the eight consciousness aggregates also appear as the play of self-arisen wisdom, and are not अलग अलग. Therefore, when consciousness itself nakedly realizes its own dharmata, luminosity arises whether self-appearance ceases or not. Because there is coarse consciousness, not only can it not obscure it, but all manifestations of skill appear as its ornaments. Therefore, there is no need to cling to coarseness as a fault and subtlety as a virtue. Where is the difference between subtle consciousness being Dzogchen and coarse consciousness not being Dzogchen? If one realizes the meaning of the non-duality of the nature of phenomena, then even meditating with coarse consciousness will become meditating on the true meaning. If one does not recognize the non-dual dharmata, and the meditator meditates on emptiness with subtle consciousness, striving to meditate with grasping, there are बहुत ज्यादा people who do not even have a little certainty about the meaning of the non-dual essence. This is because they have not approached the dharmata in any way, but the tree of pride grows day by day, which is truly astonishing. For example, if someone who has achieved stable shamatha abides without thinking anything, they will have a non-conceptual experience like the mind merging with space. If they meditate on the subtle channels, coarse thoughts will cease due to the experience of bliss. Sometimes they will know hidden things through the experience of clarity. If they transform the similar experiences of the three appearances хорошо into the path, knowing that they are just experiences that guide the wisdom of the essential meaning and practice, they may gradually guide the wisdom of example and meaning. However, without ever having even a little understanding of the non-dual, mind-free nature of reality, they cling to the mere negation of emptiness as the ultimate nature, thinking that the meager experiences of their own path are the characteristic completion stage of mantra, turning their backs on the pith instructions and recognition of Dzogchen, and generating wrong views. For those who equate sexual pleasure with true emptiness,