Tibetan
ངོས་མེད། སྟོང་མི་སྟོང་། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པའི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ཏེ། དེ་སོ་སོ་རང་གིས་རྟོགས་པའི་ཚེ། མིང་གིས་གདགས་སུ་མེད། རྟོག་པས་བསམ་དུ་མེད། སྒྲས་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། སོགས་ལྟར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་གཉིས་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་ནི་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་དུ་ཤར་བའོ། །གཉིས་ཆོས་དེའི་ངོར་བྱས་ན། ཆོས་ཉིད་ལའང་འཇུག་པ་དོན་མཐུན་ གྱིས་འདུས་མ་བྱས་སུ་འཇོག་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས། ཤེར་ཕྱིན། ཆོས་དབྱིངས། དོན་དམ། འགོགས་བདེན་སོགས་སུ་འཇོག་པའང་མིང་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཐ་སྙད་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཏེ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་ཙམ་མོ། །རིག་ནས་ལྡོག་པ་མེད་དེ་མཆོག་མི་འགྱུར་བ་འགྲུབ་ངེས་སོ། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །ཟབ་གནད་མ་རྟོགས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐོད་རྒལ་གྱི་འཇའ་ཟེར་སོགས་ལམ་བསྒོམ་མ་སྒོམ་སུ་ལའང་ཡོད་ལ། དུས་འཁོར་གྱི་སྟོང་གཟུགས་སོགས་ལམ་བསྒོམ་པའི་རྟགས་སྣང་ཡིན་པས་ཕྱི་མ་འཕགས་སོ་ཟེར། ཆོས་ཉིད་ནི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་བསྒོམ་ན་ཡོད་ཀྱི་མ་བསྒོམ་ན་མེད་པར་མི་རུང་སྟེ།གཉུག་མ་དོན་གྱི་སེམས་ཉིད་གསར་དུ་བསྒོམ་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་ག་ལ་རུང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་དབྱིངས་སྟོང་ཉིད་རྣམས་ཆོས་ཅན། ལམ་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་ཟབ་མོ་མིན་པར་ཐལ། ལམ་མ་བསྒོམ་ཡང་ཡོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཁྱབ་པ་ཁས། དེ་བཞིན་སེམས་ ཉིད་དང་གཉུག་སེམས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་ཡེ་རླུང་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་རྣམས་འདྲའོ། །ཐོད་རྒལ་གྱི་འཆར་ཆ་ཡང་། དབྱིངས་རིག་གི་སྣང་ཆ་རིག་པ་ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་པའི་རྩལ་སྣང་ཕྱིར་གསལ་ཡིན་པས། ལམ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་འཆར་བ་དེ་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལམ་དུ་སྟོན་པ་རྫོགས་ཆེན་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་གྱི། རྩོལ་བཅས་རྫོགས་རིམ་གཞན་ན་དེ་འདྲ་མེད་དོ། །ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་དག་ལམ་གྱི་མན་ངག་གིས་ཟིན་ན་སྣང་བཞི་རྫོགས་ནས་གདོད་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་གྱི། མིན་ན་དེས་གྲོལ་རྒྱུ་མི་བྱེད་དེ། སེམས་ཡེ་ནས་ཡོད་ཀྱང་ལམ་དུ་མ་བྱས་ན་མི་གྲོལ་བ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་ཡེ་ན
Chinese
无有自性。非空非不空。法性有法等一切二元对立之法，皆为味等之明点，此乃双运之义。此由各自证悟之时，名言不可施设，分别念不可思，言语不可说，如言说思念皆寂灭，度母般若波罗蜜多等。从无二之法性中，显现种种二元对立之法，实乃无生而生之神变。若以二元对立之法衡量，则法性亦可归入意义相同之无为法中。法性、自生智慧、般若波罗蜜多、法界、胜义谛、灭谛等之安立，亦是趣入离名之法性之门。离名之法性大平等，超越言语分别之境，唯有各自方能觉知。觉知之后，便无退转，必能成就无上不变之果。吉祥圆满！有些未领悟深奥要点之人说，妥噶（顿超）之虹光等，无论修不修道者皆有；时轮金刚之空色等，乃修道之验相，故后者更为殊胜。法性乃是实相，若修则有，不修则无，此理不通。本元实义之心性，岂能是新修而生之有为法？法性、法界、空性等，皆为有法，不应成为道之甚深法，因不修道亦应存在。若此理不成立，则一切法之自性，从本以来便非如此。此遍及性成立。如是，心性、本元心、法身、俱生大乐、自性清净、无坏明点、原始风、光明心等，皆是相同。妥噶（顿超）之显现，亦是界智之显现，觉性本自菩提之妙力显现，故为外明。因此，不修道亦能显现，此乃其特点。而此显现作为道用，唯有大圆满之特点，其他有勤作之圆满次第中，并无此等显现。若以道之窍诀摄持任运自成之显现，则四相圆满后，便能于原始法界中解脱。否则，此显现无法带来解脱，如同心性本自存在，若不修道则无法解脱一般。空性本
English
There is no inherent existence. Neither empty nor not empty. All dualistic phenomena, such as the nature of phenomena and phenomena, are equal in taste in a single bindu, which is the meaning of union. When it is realized by each individual, it cannot be labeled with names, it cannot be conceived by thoughts, and it cannot be expressed by words. It is like the Prajnaparamita that transcends speech, thought, and expression. From the non-dual nature of phenomena, various dualistic phenomena arise, which is the miraculous manifestation of the unborn arising. If measured by dualistic phenomena, then the nature of phenomena can also be included in the unconditioned phenomena with the same meaning. The establishment of the nature of phenomena, self-arisen wisdom, Prajnaparamita, Dharmadhatu, ultimate truth, cessation truth, etc., is also the gateway to enter the nature of phenomena that is free from names. The great equality of the nature of phenomena that is free from names transcends the realm of conceptual thoughts and is only something to be known by each individual. Once known, there is no turning back, and the supreme unchanging result will surely be achieved. May there be auspiciousness! Some who have not understood the profound essence say that the rainbow rays of Tögal (Breakthrough) etc. are present in everyone, whether they practice the path or not. The empty forms of Kalachakra etc. are signs of practicing the path, so the latter is more superior. The nature of phenomena is the reality, so it must exist if practiced, and it cannot be that it does not exist if not practiced. How can the innate essence of mind be a conditioned phenomenon that arises from newly practicing it? The nature of phenomena, Dharmadhatu, emptiness, etc., are all phenomena, and they should not be the profound Dharma to be practiced on the path, because they must exist even if the path is not practiced. If this reason is not established, then the nature of all phenomena is not like that from the beginning. This pervasiveness is accepted. Likewise, mind-essence, innate mind, Dharmakaya, coemergent great bliss, self-nature purity, indestructible bindu, primordial wind, and the mind of clear light are all the same. The appearance of Tögal (Breakthrough) is also the appearance of the wisdom of the sphere, the manifestation of the power of awareness that is primordially enlightened, so it is outwardly clear. Therefore, it can appear even without practicing the path, and this is its characteristic. And the fact that this appearance is shown as the path is a characteristic of Dzogchen alone, and there is no such appearance in other progressive stages with effort. If the spontaneously accomplished appearances are grasped by the key instructions of the path, then after the four visions are perfected, one can be liberated in the primordial Dharmadhatu. Otherwise, this appearance will not bring liberation, just as mind-essence is inherently present, but it cannot be liberated if the path is not practiced. Emptiness is originall
Tibetan
ས་ཡོད་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡེ་རླུང་ཡེ་ནས་ཡོད་ཀྱང་ངམ། དབུ་མ་དང་མི་ཤིག་ཐིག་ལེ་བཞིན་ནོ། །འདི་འཆར་ཆ་ཡིན་པས་མ་བསྒོམ་ཀྱང་ཡོད་ན་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་ག་ལ་རུང་སྙམ་ན། འདི་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མ་བླང་ན་སྔགས་ལམ་ཡིན། ཅེས་མ་སྨྲས་སྟེ། སྔགས་ལམ་གྱི་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། འཆི་བའི་འོད་གསལ་བཞིན་ནོ། ། ཡང་ལམ་བསྒོམ་པས་གྲོལ་གྱི་མ་བསྒོམ་ཆོས་དྲུག་མེད་ཅེ་ན། ལམ་བསྒོམ་པའམ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པས་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་འདྲ་ཡང་། བཏགས་གྲོལ་གྱིས་གནས་ལུགས་མྱུར་དུ་རྟོགས་པས་རྐྱེན་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་མི་ཁེགས་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྐུ་གཟུགས་རྩིག་ངོས་བྲིས་སོགས་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྒྲ་ཐོས་པ། གཟུངས་བཟླ་བ་སོགས་དེ་ཀུན་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཐམས་ཅད་འདྲ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་བསྒོམ་ཆོས་དྲུག་ཁྱད་འཕགས་སུ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེ་ན། སྔགས་ལམ་ཚོགས་ཆུང་ངུའི་སྒོ་ནས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་སྟེ། སྔགས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་མྱུར་མཐར་ཐུག་རྫོགས་ཆེན་ཡིན་པས་དེའི་རྒྱུད་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་བཏགས་གྲོལ་སོགས་བསྟན་པའང་དེ་ལྟར་གཞན་ལས་འཕགས་སོ། །བཏགས་གྲོལ་བཏགས་ཚད་གྲོལ་མི་འདུག་པར་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ཀྱང་ཡོན་ཏན་འདས་དུས་བར་རང་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་མཐོང་རྒྱུ་མེད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་ཁྱེད་རང་གི་ཞལ་བཞེས་དེས་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་སྨྲ་བ་མ་ངེས་པར་སོང་ལ། གཞན་ལ་ཡོན་ཏན་བྱུང་མ་བྱུང་ཕྱི་རྟགས་ཁོ་ནས་མི་ཤེས་པ་དང་། ཐམས་ཅད་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མ་གྲོལ་ཡང་། ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་དད་པ་ཡོད་ན་ལུས་རྒྱ་དང་བྲལ་དུས་ཆོས་ཉིད་ངོས་ཟིན་ནས་གྲོལ་བའམ་སྐྱེ་བ་མང་པོར་མི་ཐོགས་པར་གྲོལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུངས་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཐོང་ཞེས་མ་གྲོལ་བར་བཤད་པས་མི་གྲོལ་བར་ག་ལ་འགྱུར། རྣམ་གྲོལ་གྱི་ས་བོན་ཐེམས་ཡོད་མེད་ཁྱོད་ཀྱི་ཚུར་མཐོང་ཁོ་ནས་ཤེས་ནུས་སམ། ནུས་ན་གཟུངས་འདི་ཐོས་པས་སྐྱེ་བ་དྲན་པར་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུང་པའི་ཕན་ཡོན་ཐམས་ཅད་ལའང་ཁྱོད་ཀྱིས་མཉམ་སྨོད་བྱེད་དགོས་ཀྱི་བཏགས་གྲོལ་སོགས་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་སྨད་མི་རིགས་སོ། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའང་དེའི་ཡོན་ཏན་ད་ལྟ་མ་མཐོང་བས་འགོག་ཅེས་རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་འཛིན་ཆེན་པོ་ཁྱེད་འབྲང་ངམ། ལྷ་ལྕམ་རྒྱལ་པོའི་བུ་མོས་བྲམ་ཟེའི་སྐུ་ཤ་
Chinese
就像拥有土地却不认识它一样。或者说，本来就存在本元之气吗？就像中脉和不坏明点一样。如果认为这是显现的部分，即使不修也有，怎么能成为密宗的道呢？不要说，如果不以口诀来实修，就是密宗道。要说这是触及密宗道要点的光明景象。就像死亡的光明一样。 又问，修道才能解脱，不修就没有六法吗？虽然修道或证悟实相似乎才能解脱，但以加持解脱能迅速证悟实相，不会妨碍佛陀的善巧方便。就像善逝的身像、墙上绘画等，以及听闻大乘的声音，念诵陀罗尼等，都和这相同。如果一切都一样，你所说的“不修六法”怎么会变得特别殊胜呢？善逝为了能以密宗小小的努力迅速成佛，才这样开示。因为密宗一切道的安乐、迅速、究竟都是大圆满，所以其续部中开示的解脱方法，如加持解脱等，也因此比其他法殊胜。如果说，我看到加持解脱并不能加持就解脱。即使你获得了见道，也承认在功德超越时，自他二者都无法见到，所以你自己的承诺也使你的说法变得不确定。而且，他人是否生起功德，仅凭外在的迹象是无法知道的。 即使不是一切都立刻解脱，但如果有毫不怀疑的信心，在脱离肉体束缚时，就能认识法性而解脱，或者不会经历多次转世就能解脱，这是佛陀所说。你却说因为你没看到，所以不会解脱，怎么会不解脱呢？解脱的种子是否播下，你能仅凭自己的片面之见就知道吗？如果能，那么对于佛陀所说的“听闻此陀罗尼能回忆前世”等一切利益，你也必须一同诽谤，不应该因为嫉妒而诽谤加持解脱等大圆满的特点。难道你要像那些认为现在看不到功德就否定如来藏的论师一样，追随噶举派的大持教者吗？就像天女国王的女儿用婆罗门的身体
English
It's like having land but not knowing it. Or is primordial wind there from the very beginning? Like the central channel and the indestructible bindu. If you think that this is the appearing part, and even if you don't meditate, it's there, how can it be the path of mantra? Don't say that if you don't practice it with instructions, it's the path of mantra. Say that it is the appearance of clear light that touches the essence of the mantra path. Like the clear light of death. Again, if you ask, "Is it that you are liberated by meditating on the path, and if you don't meditate, there are no six dharmas?" Although it seems that you are liberated by meditating on the path or realizing the nature of reality, the skillful means of the Buddha, which causes the swift realization of the nature of reality through empowerment-liberation, is not obstructed. Like the Sugata's body, images, wall paintings, etc., and hearing the sound of the Mahayana, reciting dharanis, etc., are all the same. If everything is the same, how can your "not meditating on the six dharmas" become particularly special? The Tathagata taught it as a way to quickly attain Buddhahood through the small accumulation of the mantra path. Because the bliss, speed, and ultimate completion of all mantra paths are Dzogchen, the methods of liberation taught in its tantras, such as empowerment-liberation, are therefore superior to others. If you say, "I see that empowerment-liberation does not liberate as much as it empowers," even if you have attained the path of seeing, you acknowledge that neither you nor others can see the qualities beyond that time, so your own promise makes your statement uncertain. Moreover, whether or not qualities have arisen in others cannot be known by external signs alone. Even if not everything is liberated immediately, if there is unwavering faith, one will recognize the nature of reality and be liberated when one is free from the bonds of the body, or one will be liberated without having to take many rebirths, which is what the Buddha said. You say that because you haven't seen it, it won't be liberated, but how can it not be liberated? Can you know whether or not the seed of liberation has been sown just by your own limited view? If you can, then you must also slander all the benefits that the Buddha spoke of, such as "hearing this dharani will cause one to remember past lives," and you should not slander the special qualities of Dzogchen, such as empowerment-liberation, out of jealousy. Are you following the great upholders of the Kagyu lineage like those logicians who deny the Buddha-nature because they don't see its qualities now? Like the daughter of the goddess queen with the body of a Brahmin