Tibetan
་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་གཟུགས་ཡིན་ཡང་། དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྣང་མི་སྣང་འཕེལ་འགྲིབ་སོགས་སུ་སྣང་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་བའི་རྟག་པ་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་རྟོགས་ངོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་གཟུགས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་འཆར་རོ། །དེ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་སོགས་ཇི་ལྟར་ད་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་སོགས་འགལ་མེད་ཟབ་མོ་བརྒྱད་ལྡན་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་སྣང་གསལ་བདེ་རིག་གི་ཆ་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་དང་ཐ་དད་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་དེ། དེ་ལྟར་འདུས་བྱས་ཀྱི་བདེ་བ་མིན་པས་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་འདུས་མ་བྱས་བདེར་འགྱུར་ལ། སྣང་ཆ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་པའོ། །ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་ཅི་མེད་ཅང་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། སྣང་ཆ་འདུས་བྱས་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པ་ ཁོ་ན་ཡིན་ན། ཟུང་འཇུག་དངོས་མི་སྲིད་དེ་དབྱེར་ཡོད་གཉིས་གཤིབ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འདུས་བྱས་ནམ་ཡང་མི་སྟོང་ངོ་། །འདུས་མ་བྱས་ནམ་ཡང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་གལ་ཆེ། སྣང་ཆ་རྣམས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཕན་ཆད་རྟག་པ་ཡིན་ཡང་། གཞོམ་དུ་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་གྱི་ཐེར་ཟུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་གཞོམ་མེད་དུ་སོང་གི སྣང་ཚུལ་རེས་འགའ་བར་སྣང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། གནས་སྣང་མི་མཐུན་པའི་བློའི་དབང་གིས་མཁའ་ལ་ཆེ་ཆུང་སོགས་སྣང་བ་ལྟར་རོ། །རྩལ་སྣང་སྟེ་ཆུ་ལ་ནམ་མཁའི་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །གཞི་རིག་པ་རྟག་པ་ཆེན་པོ་ཆོས་དབྱིངས་ལས། རྩལ་སྣང་རྣམས་སྣང་ཚུལ་རེས་འགའ་བར་སྣང་ཡང་དོན་ལ་སྟོང་གཟུགས་གཞོམ་མེད་དུ་ཤེས་དགོས་སོ། །གཞིའི་ངང་ན་ཐམས་ཅད་མཉམ་མོ། །རྩལ་སྣང་སྣང་ཚུལ་ནི་ཡུལ་དུས་སྣ་ཚོགས་སུ་མི་མཉམ་པར་འཆར་རོ། །དེ་གཉིས་འགལ་མེད་ཡ་མཚན་ནོ། །རྩ་བ་ཟུང་འཇུག་ཆོས་དབྱིངས་བརྗོད་བྲལ་ལ་ཐུག །དེའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རིག་ཆ་ཡོད་པས་འཁོར་འདས་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་ ཡོད་པ་འདི་གལ་ཆེ། ཨེ་ཉིད་སྟོང་པ་སོགས། རོལ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོ་འཕྲུལ་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་སོ། །གཞི་ལ་འཁོར་འདས་མེད་དེ་མཉམ་མོ། །གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་མཉམ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་སོགས་མཉམ་མོ། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ་གཞན་བྱུང་ངམ་རྒྱུས་བྱུང་མིན་པའི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་བཏགས་ཀྱི། རང་ལས་རང་སྐྱེས་དང་། གསར་བྱུང་གཉིས
Chinese
是影像的缘故。虽然是空色，但在根识的境界面前，显现不显现、增减等，并非不能显现，有时如外道所认为的常法一样。在证悟法界时，一切法都显现为空色、具足一切殊胜的空性。对此，增减等虽然如现在所显现的那样显现，但实际上没有增减等，如具足无违八深奥一样。同样，显明、光明、乐、觉知的各方面，与空性无有差别，这是法性所决定的。这样，因为不是有为的安乐，所以不变的安乐就变成了无为的安乐，并且因为与显现的部分没有分离，所以空性也是具足一切殊胜的空性。如果将五蕴分析为空性，成为断灭、什么都没有的空性，并且显现的部分是有为法，互相舍弃而存在，那么双运的实相就不会存在，因为这是有分别的二者并存。如果这样，有为法就永远不会空。无为法也永远不会变成具足一切殊胜。因此，显空平等非常重要。显现的各部分，只要是无为的显现，即使是常法，也是不可摧毁的常法，而不是实在的常法。实际上，因为是没有生灭的显现，仅仅凭着自己的体性就变成了不可摧毁，显现的方式有时会显现，但并不矛盾，就像由于处所显现不同的心的作用，在虚空中显现大小等一样。是力用的显现，就像水中显现天空的影像一样。从根本的觉性、伟大的常法法界中，力用显现的各种显现方式有时会显现，但实际上必须了知为空色、不可摧毁。在基的自性中，一切都是平等的。力用显现的显现方式，在各种时间和地点中，会显现为不平等。这二者无有矛盾，真是奇妙。根本是双运，归结于不可言说的法界。因此，具有自生智慧的觉性，具有生起轮涅一切的幻化，这一点非常重要。诶（藏文：ཨེ་，梵文天城体：ए，梵文罗马拟音：e，汉语字面意思：诶）自性空等。大游戏的幻化就是轮涅二者。基上没有轮涅，是平等的。基道果三者平等。见、修、行三者等平等。因为是智慧，并且不是从他处产生或由因产生的部分，所以安立为自生，而不是自己从自己产生，也不是新产生的二者。
English
It is because it is an image. Although it is empty form, it is not that it cannot appear in the realm of the senses, such as appearing and not appearing, increasing and decreasing. Sometimes it is like the eternal dharma that the heretics desire. When the Dharmadhatu is realized, all dharmas appear as empty form, emptiness endowed with all perfections. Although increase and decrease appear as they appear now, in reality there is no increase and decrease, like the eight profoundnesses without contradiction. Similarly, the aspects of appearance, clarity, bliss, and awareness are not different from emptiness, which is determined by the nature of reality. Thus, since it is not the bliss of conditioned phenomena, immutable bliss becomes unconditioned bliss, and since it is inseparable from the appearing aspect, emptiness is also emptiness endowed with all perfections. If the aggregates are analyzed into emptiness, becoming a nihilistic emptiness that is cut off and has nothing, and the appearing aspect is conditioned and exists by abandoning each other, then the actual union will not exist, because it is the coexistence of two things that are separate. If so, conditioned phenomena will never be empty. Unconditioned phenomena will never become endowed with all perfections. Therefore, the equality of appearance and emptiness is very important. As long as the appearing aspects are the appearance of the unconditioned, even if it is permanent, it is an indestructible permanence, not a substantial permanence. In reality, because it is an appearance without arising or ceasing, it becomes indestructible by its own nature alone. It is not contradictory that the way it appears sometimes appears, just as the appearance of size and so on appears in the sky due to the function of minds that appear in different places. It is the appearance of power, like the image of the sky in water. From the fundamental awareness, the great eternal Dharmadhatu, the various ways in which the appearances of power appear sometimes appear, but in reality it is necessary to know that they are empty form and indestructible. In the nature of the ground, everything is equal. The way in which the appearances of power appear is that they appear unequally in various times and places. These two are not contradictory, it is wonderful. The root is union, which culminates in the inexpressible Dharmadhatu. Therefore, it is very important to have the awareness of self-arisen wisdom, which has the magical power to generate all of samsara and nirvana. E (Tibetan: ཨེ་, Sanskrit Devanagari: ए, Sanskrit Romanization: e, Chinese literal meaning: E) nature emptiness, etc. The magical power of the great play is the two, samsara and nirvana. There is no samsara or nirvana on the ground, it is equal. The three, ground, path, and result, are equal. The three, view, meditation, and conduct, are equal. Because it is wisdom, and it is not a part that arises from elsewhere or from a cause, it is established as self-arisen, not that it arises from itself, nor are the two newly arisen.
Tibetan
་ཀའི་བྱུང་བའམ་སྐྱེས་པ་མིན་ཏེ་མ་སྐྱེས་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་ན་ཡོད་མི་རིགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་མིན་པ་ལ་རང་རྟགས་ཚིག་དེས་མི་གནོད་དེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །རིག་པ་བདེ་བ་གཟུགས་སོགས་འདུས་བྱས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་འདུས་མ་བྱས་ལ་དེ་མི་སྲིད་སྙམ་ན། རྟོག་ངོར་དངོས་དངོས་མེད་ཕྱེ་བའི་དངོས་མེད་ལ་དེ་མི་སྲིད་པ་ནི་བློ་དེའི་དབང་གིས་ཡིན་ལ། ཅི་ཡང་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་སོགས་ཆོས་ཁམས་ཡིན་པས་ཆོས་སྲིད་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་ཀྱང་སྲིད་དེ། ནམ་མཁའ་བུམ་སོགས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ལས་ཤར་བས་ཐམས་ཅད་སྟོང་གཟུགས་ཡིན་པར་འགྲུབ་བོ། །མཆོག་མི་འགྱུར་བའི་ལེའུ་ལྟར་སླར་ཞིབ་པར་དཔྱད་དོ།། ༈ །། འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་ལུགས་ནི། བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོད་ལ། གང་གི་ངོར་ཡོད་ན་བློའི་ངོར་ཡོད་ཅེས་གདགས་སོ། །དངོས་མེད་རྣམས་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བློ་ཡུལ་དུ་ཡོད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་སྐྱེས་བཏགས་གཉིས་ཀས་ཡོད་མི་དགོས་ཏེ་དེ་གཉིས་ལས་འདས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེ་ན་ཆོས་ཉིད་བབ་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ངོ་བོར་ཡོད། དེས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་སུ་མེད་ཀྱང་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། བློ་བྲལ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས། དགག་སྒྲུབ་བསལ་གཞག་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བབ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་ཏེ། ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དེ་ལ་རྟོག་པའི་རྒྱུ་བའང་མེད་པས། དཔྱད་པས་མི་གཞིག །སུས་ཀྱང་མི་ཕྱེད། ཆོས་ཀུན་གྱི་ཟད་སའོ། །དེས་ན་ཡོད་མེད་ཅེས་སོགས་བློས་བཏགས་ལ་བློ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་བབ་ལ་གནས་ཚེ་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་བྲལ། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་སོགས། རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་ བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་སོགས་ལྟར། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སོགས་དོན་ལ་གཉིས་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དེ་གཉིས་མེད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་བབས་སོ། །དེ་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་རྟོགས་པའི་མཐར་ཐུག་གོ། རང་བཞིན་རོ་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དབེན་ཚེ་འགོག་བདེན་མཐར་ཐུག་གོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའོ། །རིས་སུ་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་རྟོགས་དཀའ་ཡང་རིག་ངོ་འཕྲོད་ན་ཇི་བཞིན་རྟོགས་སོ། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དང་བཏགས་པ། དངོས་ད
Chinese
ཀའི་生起或者产生不是，因为没有产生。如果没有产生就不应该存在，这是对于事物而言的。对于非事物，这个自相的词语不会损害，如同虚空一样。如果认为觉知、乐、色等有为法才存在，无为法不存在，那么在分别念面前区分有和无的无，它不存在是那个分别念的控制。什么都不存在不是，因为虚空等是法界，所以有法。法的生处之色也存在，因为虚空、瓶等一切从空性的界限中显现，所以成立一切是空色。如同殊胜不变的章节一样，再次详细观察。 有为法存在的道理是，依靠而产生的力量而存在。在谁的面前存在呢？在心的面前存在这样安立。非事物依靠安立的力量在心的境界面前存在。法性不需要生和安立两者都存在，因为超越了那两者。那么如何存在呢？法性自然而然地在各自自证的体性中存在。那不会变成自性成立，因为没有所缘的缘故。即使没有所缘，也是自光明的，因为远离心，超越一切名言。对于没有破立、舍取的法性，安住在无二的自然状态中的瑜伽士的等持之境。那样的法性是一切法的实相，因此没有分别念的行境，所以不能用观察来衡量，谁也不能分开，是一切法的终点。因此，存在不存在等是心所安立，当安住在远离心的法性自然状态时，就脱离了一切承诺。如果说用现量等意义等等。常与无常等等 四。如同寂静等等。境与有境等意义上，没有任何二法，是无二大平等的自然状态。那是自生智慧法界明点唯一证悟的究竟。自性平等性的法性是大圆满。当它远离了突如其来的垢染时，就是灭谛的究竟。是佛的智慧身。是无有偏颇的平等性。那虽然难以证悟，但是如果认识对了，就能如实证悟。依靠而生和安立，事物
English
The arising or birth of 'ka' is not, because it is unborn. If it is unborn, it should not exist, this is in relation to things. For non-things, this word of self-characteristic does not harm, like the sky. If you think that only conditioned phenomena such as awareness, pleasure, form, etc., exist, and unconditioned phenomena do not exist, then the non-existence of distinguishing between existence and non-existence in the face of conceptualization is due to the power of that mind. It is not that nothing exists, because the sky and other things are the realm of phenomena, so there is phenomena. The form of the birthplace of phenomena also exists, because the sky, vases, and everything else arise from the realm of emptiness, so it is established that everything is empty form. Like the chapter on the supreme unchanging, examine it again in detail. The way conditioned phenomena exist is by the power of arising dependently. In whose presence does it exist? It is established that it exists in the presence of the mind. Non-things exist in the mind's realm by the power of dependent imputation. Dharma-nature does not need both arising and imputation to exist, because it transcends both. So how does it exist? Dharma-nature naturally exists in the nature of self-awareness. That will not become self-established, because there is no object of focus. Even without an object of focus, it is self-luminous, because it is free from mind and transcends all terms. For the Dharma-nature without negation, affirmation, rejection, or acceptance, it is the object of the samadhi of a yogi who abides in the state of non-duality. Such Dharma-nature is the reality of all phenomena, therefore there is no object of conceptualization, so it cannot be measured by examination, no one can separate it, it is the end of all phenomena. Therefore, existence and non-existence, etc., are established by the mind, and when abiding in the natural state of Dharma-nature free from the mind, one is free from all commitments. If it is said that it is by the meaning of direct perception, etc., etc. Constant and impermanent, etc. Four. Like peace, etc. In the meaning of object and subject, etc., there is no duality, it is the natural state of non-dual great equality. That is the ultimate realization of the spontaneously arisen wisdom, the single bindu of the Dharma realm. The Dharma-nature of self-nature equality is the Great Perfection. When it is free from sudden defilements, it is the ultimate truth of cessation. It is the wisdom body of the Buddha. It is impartiality without bias. That is difficult to realize, but if you recognize it correctly, you can realize it as it is. Arising dependently and imputation, things