Tibetan
། མ་འགགས་པའི་གཉིས་ཆོས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གཅིག་མ་ཡིན་པར་རིགས་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྲ་བ་ཡོད་ཀྱང་རགས་པས་སྒྲིབ་ནས་མི་སྣང་སྙམ་ན། མི་སྒྲིབ་ཏེ། ཡིད་ཐ་དད་གཉིས་ཡོད་པས་གཅིག་གཅིག་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཡིན་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་གནས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་རྟོག་གེས་དཔྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྫོགས་ཆེན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཡེ་ཐོག་གཞིའི་འོད་གསལ་སོགས་ཀྱི་གནད་བཤད་པ་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས། ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ། ཡིད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་འབྱེད་པའི་ལུང་གི་དོན་བཞིན་བསམ་ན་ངེས་པ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱི་གཞན་དུ་བསྐལ་པར་བསམ་ཡང་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་མི་གོའོ། །ཕྲ་ཡིད་དེས་སྟོང་ཉིད་གསར་དུ་བསླབ་ནས་མ་ཤེས་བར་དུ་འོད་གསལ་མིན་ན། གཞི་དུས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་ གསལ་བར་གནས་པ་མིན་པ་ལམ་དུས་སུ་འོད་གསལ་བར་གནས་འགྱུར་དགོས་ན། སྟོང་ཉིད་བསླབ་པའི་སློབ་དཔོན་ལྟ་བུའི་ཡིད་དང་། བསླབ་བྱའི་སློབ་མ་ལྟ་བུའི་ཡིད་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་ཡོད་དགོས་ལ། རྗེས་དཔག་གི་དཔྱད་པ་དྲན་ཡུལ་དུ་འཕང་ཚེ་སྔར་གོམས་འདྲིས་མེད་ཀྱང་། དེ་མ་ཐག་ཤེས་ནུས་པའི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཅན་འདིས། ཡིད་རགས་པའི་དུས་སུ་སྟོང་ཉིད་ཤེས་མི་ནུས་པ་རྒྱུ་ཅི་ཡིན། ཡིད་རགས་པ་འགགས་ཟིན་ན་སྟོང་ཉིད་རྗེས་དཔག་གི་ངེས་པ་སློབ་པའི་ཡིད་རགས་པ་འདི་སུ་ཞིག་རེད། འོད་གསལ་རང་དུས་དཔྱོད་མཁན་མེད་ཀྱང་། སྔར་དཔྱད་པས་ལྟ་བ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་བག་ཆགས་ཡིད་ཕྲ་བར་བཞག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོད་གསལ་འཆར་སྙམ་ན། འདི་ཀུན་གཞི་ཡིན་ཏེ་བག་ཆགས་བསགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཡིད་ཀྱང་ཡིད་ཕྲ་བ་འདི་ཡིན་པ་དང་། རྟག་ཏུ་ནང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སྐྱེས་བུ་མུ་སྟེགས་པས་འདོད་པ་དེའི་ངོ་བོ་འདིར་གསལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་བདག་ཅིས་མ་ཡིན་ཏེ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པ་འདི་བདག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །ངེད་ཀྱི་འོད་གསལ་ནི་བག་ཆགས་འཛིན་ པའི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཡིན་པ་དང་། མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡིད་ཕྲ་བས་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཅིས་མི་འཛིན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་རེས་ཆགས་སྡང་སོགས་ཀྱང་བསླབ་རུང་བར་འགྱུར་རོ་སོགས་དཔྱད་དགེ། ༈ །ཡང་གཉུག་སེམས་དེ་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡིད་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་ལ་མིང་དོན་འདྲེས་འཛིན་ཅན་དེ་དེའི་ཡུལ་དོན་སྤྱི་ལས་རང་མཚན་མེད་དམ། མེད་ན་དེས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ཇི་ལྟར་རྟོགས། རྟོག་མེད་ཡིན་ན་དེའི་ཡུལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་འདུས་བྱས་སམ་འདུས་མ་བྱས་གང་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་ན་ནམ་མཁའ་དང་འགོག་གཉིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འདུའམ། མི་འདུ་ན་གཞན་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་སེམས་ལས་འདས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་ཤེས་པར་ཐལ་ལ། ཡོད་ན་དེའི་རྒྱུ་ལས་ཉོན་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་དེ་ཀུན་འབྱུང་སྟེ་གཉུག་སེམས་ཟེར་དོན་མེད། མིན་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅི་ཡིན། དེ་ལ་གཉུག་སེམས་ཟེར་དོན་དེ་རང་གི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ན། སྟོང་ཉིད་བསླབ་པས་མི་ལོབ། ལོབ་ན་ཆགས་སོགས་ཀྱང་ལོབ། དེ་ད་ལྟ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མྱོང་། དེ་ཚད་ མ་གང་གིས་དམིགས། རང་རིག་མེད་པ་ལ་ཤེས་པ་གཞན་སུས་དམིགས། རྗེས་དཔག་ཅི་འདྲ་བྱེད། ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཡོད་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ཤེས་པ་མི་འདྲ་བ་དེ་ནི་དམིགས་པར་ཐལ། ཀུན་གཞི་ནི་མ་མྱོང་བའང་མིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འདི་དེའི་ཆ་ཡིན་ལ། རྒྱ་མ་ཆད་པ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །སྣང་གསུམ་གྱི་ཐ་མར་ཆོས་ཅན་ཤེས་པ་ཡོད་ན། དེའི་གཞོན་པའི་རླུང་དེ་འཁོར་བ་ཡིན་ནམ། ཡེ་རླུང་ཡིན། དེ་ཡང་དག་བྱ་ཡིན་ན་དེ་ལྡོག་ཏུ་ཡོད། ལོག་ན་ཤེས་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ལོ། །དེས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལྷག་པར་བཟང་དོན་ཅི་རེད། དེ་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བས་ཡིན་ན་གོ་ལོག་སོགས་དཔྱད་དེ་འདི་རྣམས་ཕྱོགས་འགོ་ས་བོན་ཙམ་ལས་དཔྱད་རྫོགས་མིན་ཡང་སླར་ཤན་ཕྱེད་པར་འཇམ་དཔལ་མཁྱེན། རེ་རེ་བཞིན་སེམས་ཡིན་པ་ལ་སྐྱོན། ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ལ་མི་སྐྱོན་ཚུལ་རེ་བཤད་དགོས། དེ་ལས་སྣང་གསུམ་འབྱུང་ཞིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་དེ་ཡིན་ན། འདི་ཡིད་ཕྲ་བ་བྱས་ཀྱང་དོན་ལ་ཀུན་གཞི་རེད་པས། ཀུན་གཞི་ལ་འོད་གསལ་གཉུག་མའི་སེམས་སུ་འདོད་པ་འཁྲུལ་ཏེ་འདི་ བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པས་བགོ་རུང་ན་གཉུག་སེམས་མིན་པར་ཐལ་ཏེ་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞི་འགག་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་གཉུག་སེམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་དུ་ཕྱེ་བའི་རྣམ་གྲངས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་སྟེ་ཆོས་ཅན་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ལུས་མི་ཤེས་པས་སོ། །འདི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དབྱིངས་འགྱུར་མེད་རྗེན་པར་གོ་དགོས་སོ། །དོན་དམ་མེད་དགག་དེ་བློ་ཕར་བཏགས་པ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་
Chinese
因为无间断的二法相违的缘故。意识的识不是一个，而是变成有两种不同的类别。如果认为，细微的虽然存在，却被粗大的遮蔽而看不见。那是不遮蔽的，因为存在两种不同的意识，无法成立一个对另一个是遮蔽的。因此，像这样的情况，不是分别念所能观察的对境。然而，在《大圆满》的续部中，对于原始基光明等的要点进行阐述时，必须如此确定。如果按照区分识和智慧，阿赖耶和法身，意识和胜观慧的教证之义进行思考，就能生起定解，否则即使思考无数劫也无法彻底理解。如果以细微意识新学空性，在未证悟之前不是光明，那么，如果不是从基位时就自性光明而住，而是必须在道位时转变为光明而住，那么，就必须同时存在像学习空性的老师一样的意识，和像被学习的学徒一样的意识。当将后得的观察抛向记忆中时，即使以前没有习惯，也能立刻知晓的这位具有大智慧者，在粗大意识的时候无法知晓空性是什么原因？粗大意识已经止息，那么学习空性后得决定的这个粗大意识是谁呢？即使光明自身没有观察者，但如果认为，以先前观察而确定见解的习气安放在细微意识中的力量，而显现光明，那么，这就是阿赖耶，是积习气的所依，并且取受生死的意识也是这个细微意识，并且常时在内安住的，外道数论派所承许的，那个自性的体现在这里清楚地显示出来，这不是我吗？因为恒常不断地运行，这就会变成我，因为恒常就会变成常。我们的光明不是执持习气的所依，因为是有为法，并且因为远离一切相状。因此，细微意识为什么不执持轮回的习气呢？因为贪等习气，轮番地贪嗔等也能被学习等等，应当进行观察。 ༈ 。还有，本觉心是具有分别念还是不具有分别念的意识呢？如果是前者，那么对于那个名实混淆者，它如何运用它的境义呢？
English
Because of the contradiction of the uninterrupted two dharmas. The consciousness of mind is not one, but becomes two different categories. If it is thought that the subtle exists but is obscured by the gross and cannot be seen, then it is not obscured, because there are two different minds, it cannot be established that one is the obscurer of the other. Therefore, such a situation is not an object of investigation by reasoning. However, in the tantras of Dzogchen, when explaining the key points of the original ground luminosity, it must be determined in this way. If one thinks according to the meaning of the scriptures that distinguish between consciousness and wisdom, alaya and dharmakaya, mind and prajna, one can generate certainty, otherwise one will not be able to fully understand even if one thinks for kalpas. If the subtle mind newly learns emptiness and is not luminosity until it is realized, then, if it is not naturally luminous from the ground state, but must be transformed into luminosity in the path state, then there must be a mind like a teacher learning emptiness and a mind like a student being taught at the same time. When throwing the subsequent inference into memory, even if there is no prior familiarity, this person with great intelligence who can know immediately, what is the reason why he cannot know emptiness at the time of the gross mind? If the gross mind has ceased, then who is this gross mind that learns the determination of the subsequent inference of emptiness? Even if there is no observer of luminosity itself, if it is thought that luminosity arises by the power of the habit of establishing the view by previous observation placed in the subtle mind, then this is the alaya, the basis for accumulating habits, and the mind that takes birth is also this subtle mind, and the nature of what the Tirthika Samkhya school accepts, who always abides inwardly, is clearly shown here. Is this not the self? Because it constantly operates without ceasing, this will become the self, because constancy will become permanence. Our luminosity is not the basis for holding habits, because it is conditioned and because it is empty of all characteristics. Therefore, why does the subtle mind not hold the habits of samsara? Because of the habits of attachment, etc., attachment, hatred, etc. can also be learned in turn, etc., should be investigated. ༈ Also, is the innate mind a mind with or without conceptualization? If it is the former, then how does that person who confuses name and meaning use its object meaning?
Chinese
从它那里没有自性吗？如果没有，那它如何现量证悟法性？如果无有证悟，那它的对境如同虚空，是有为还是无为？如果无为，那虚空和灭尽二者是否安住于如是性中？如果不安住，那其他是什么样？智慧与它不同，因为是超越心识的无二。又，它有因还是无因？如果没有，那就成了无因之识。如果有，那它的因是烦恼还是非烦恼？如果是，那就是集，说本有心就没有意义。如果不是，那它的因是什么？说它是本有心，如果它不从自己的体相改变成其他，那通过学习空性也不能学会。如果学会，那贪等也学会。那它现在为什么不体验？它被什么量所缘？没有自证，那其他的识被谁所缘？如何作比量？智慧与它不同，因为是法性，所以虽然存在却不被知晓，如同空性。有法，不相同的识，那成为所缘。阿赖耶识也不是没有体验，因为各种显现是它的一部分，并且这是不间断的习气之自性。在显现三者的最后，如果有有法之识，那它年轻时的风是轮回还是本初风？如果它是应断除的，那它有可逆转之处。如果逆转，那识就成了断灭。那它修习空性有什么特别好的意义？如果因为它的行相不清晰，那就分析颠倒等，这些都只是开端之种子，虽然不是完整的分析，但愿文殊菩萨您能再次辨别。一个个说是心有过失，说是智慧没有过失，需要分别说明。从它那里产生显现三者，并且是所有一切的基础，即使把这个想得很细微，实际上还是阿赖耶识吗？认为阿赖耶识是光明本有心是错误的，因为这个 可以被各种习气所分割，那就成了非本有心，因为是变化的。因此，阿赖耶识灭尽后，法性的心才是本有心。那不是将有法和法性分开的名相之法性，因为那是分别念的假立，没有有法就无法了解法性的体性。这个必须理解为无名相、不变的赤裸界。胜义无遮是心识的增益吗？如果是，那也是世俗。
English
Is there no self-nature from it? If not, how does it directly realize the nature of reality? If there is no realization, is its object, like space, conditioned or unconditioned? If unconditioned, do space and cessation abide in suchness? If they do not abide, what else is it like? Wisdom is different from it because it is beyond mind and non-dual. Also, does it have a cause or not? If not, then it becomes causeless consciousness. If it has a cause, is its cause affliction or non-affliction? If it is, then it is the origin of suffering, and there is no point in calling it "innate mind." If not, what is its cause? If calling it "innate mind" means that it does not change from its own form to another, then learning emptiness cannot be learned. If it can be learned, then attachment and so on can also be learned. Why is it not experienced now? What valid cognition apprehends it? Without self-awareness, who apprehends other consciousness? How does one infer? Wisdom is different from it because it is the nature of reality, so although it exists, it is not known, like emptiness. The subject, the different consciousness, then becomes an object of apprehension. The alaya is not unexperienced either, because various appearances are part of it, and this is the nature of uninterrupted habit. At the end of the three appearances, if there is the consciousness of the subject, is its youthful wind samsara or primordial wind? If it is to be abandoned, does it have a point of reversal? If it reverses, then consciousness will be cut off. What is the particularly good meaning of meditating on emptiness with it? If it is because its movement is unclear, then analyze inversion and so on. These are only the seeds of the beginning, although not a complete analysis, may Manjushri know how to distinguish again. Saying that each one is mind is a fault, saying that it is wisdom is not a fault, it is necessary to explain separately. From it, the three appearances arise, and it is the basis of everything, even if this is thought of very subtly, is it actually the alaya? It is wrong to think of the alaya as the clear light innate mind, because this can be divided by various habits, then it becomes non-innate mind, because it is changing. Therefore, after the alaya ceases, the mind of the nature of reality is the innate mind. That is not the nature of reality of the nominal division between the subject and the nature of reality, because it is merely imputed by conceptual thought, and without the subject, one cannot understand the nature of reality. This must be understood as the naked realm without names and unchanging. Is the definitive negation an imputation of mind? If so, then it is also conventional.