Tibetan
། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་དུ་སྣང་ཡང་དེ་ལས་འདས་པ་མེད་དེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་དབྱིངས་དེ་ནི་རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང་རང་བཞིན་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་དུས་རིགས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་འདི་མངོན་དུ་གྱུར་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བྱེད་ཀྱི། ཉན་རང་དུ་འགྱུར་བའི་སྐབས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཐུན་མིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་འོད་སྲུང་གི་ལེའུ་ལས། མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཡང་གཅིག་ཡིན་གྱི་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྣང་གསུམ་གྱི་འོད་གསལ་ཤར་བའི་སྐབས་སུ། ཤར་རྒྱུ་ཆོས་ཉིད་གཉུག་མ་དེ་ཡིན། ཤར་ནས་ངོས་ཟིན་པ་པོ་ཚོགས་བརྒྱད་མེད་ན་སུ་ཡིན། སྙམ་ན། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་ཡིན་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཆོས་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ ཆོད་པ་ཡོད་པར་བསྙོན་དུ་མེད་ལ། དེ་དུས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་མཁན་གྱི་བློ་གཞན་དང་མྱོང་བྱ་འོད་གསལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་རང་བཞིན་འོད་གསལ་མཐའ་དབུས་བྲལ་བའི་ཉམས་ཤར་བ་དེ། གཉུག་མའི་འོད་གསལ་གྱི་རང་གདངས་སུ་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་གྱི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་མེད་ན་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །ཡིད་ཤེས་འཁོར་གྱི་སེམས་བྱུང་ཤེས་རབ་རྐྱེན་བཞི་ལས་ངེས་པར་སྐྱེ་དགོས་པས་འདུས་བྱས་ཡིན་གྱི་རང་བྱུང་ག་ལ་ཡིན། འདི་ལ་རྐྱེན་བཞི་མེད་དེ། དམིགས་གཏད་ཀྱི་མཚན་མའི་རྐྱེན་དང་། རང་གི་ཉེར་ལེན་དུ་གྱུར་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང་། སྐལ་མཉམ་སོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་། བྱེད་རྒྱུ་བདག་རྐྱེན་བཞི་དཔྱད་དུ་མེད། ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་བློ་མེད་པས་དམིགས་རྐྱེན་མེད་ལ། དེ་མེད་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་སོགས་མེད་དོ། །དེ་དག་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་ཀྱི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་དམིགས་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་རུང་ཡང་། དེར་དམིགས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པ་ལ་རྐྱེན་བཞིའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །དེས་ན་གཞི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ཇི་བཞིན་པར་རང་འོད་དུ་གསལ་བ་ལ་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཀྱི་ མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་རྫས་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ། །འོ་ན་འོད་གསལ་རང་ལས་རང་གདངས་ཤེས་རབ་རང་བྱུང་
Chinese
所有方时的法，虽然显现为生、住、灭三种，但没有超出这些，因为除了法界之外，没有其他的法。如是说。法界是无论证悟与否，自性安住的法性。这被称为如来藏。众生时期的具有种姓名称的法性大平等，如果现前，就成为佛，没有变成声闻缘觉的机会，所以称为不共的如来藏。如《妙法莲华经·常不轻菩萨品》所说：证悟平等性，即是成佛。那也是唯一等等。如是说。在显现三现分的光明时，显现之因是本初的法性。显现后，如果没有能认识的八识聚，那又是谁呢？想来，是自生智慧。以无有能取所取之相的法性，如此这般的，以体验的力量，在后得位中，对于法性不可思议的意义，断除增益损减，是无可否认的。那时体验者的心识，与所体验的光明，无二无别，显现自性光明无有边际的体验。那是成为本初光明自性的智慧。不是意识之轮的智慧。因为没有意识，哪里会有与之相应的俱生智慧呢？没有的。意识之轮的俱生智慧，必须从四缘而生，所以是造作的，哪里是自生的呢？这没有四缘。没有所缘的相的缘，没有成为自己近取缘的无间缘，没有同分等因缘，没有增上缘的四缘可观察。因为没有与境法性相异的心识，所以没有所缘缘。因为没有它，所以没有因缘等。对于那些，如果稍微执着于境与有境的差别相，那样存在也可以。但是，在那里没有丝毫的执着，所以没有四缘的名称。因此，虽然与基自生智慧无二，但在相的方面，如实地基显现为自光，安立为体验之名，没有所体验与体验者的实体差别。那么，光明自性中自显的智慧自生
English
All phenomena of time and direction, although appearing as three: arising, abiding, and ceasing, do not transcend these, because there are no phenomena apart from the Dharmadhatu. As it is said. The Dharmadhatu is the nature of reality that abides naturally, whether realized or not. This is called the Buddha-nature. If this great equality of reality, which has the name of lineage during the time of sentient beings, becomes manifest, it becomes Buddhahood itself. There is no possibility of becoming a Hearer or Solitary Realizer, so it is called the unique Buddha-nature. As it is said in the chapter of Sadāparibhūta of the Lotus Sutra: "Realizing equality is becoming a Buddha. That is also one," and so on. As it is said. At the time when the luminosity of the three appearances dawns, the cause of the dawning is the primordial nature of reality. After it dawns, if there is no eightfold consciousness to recognize it, then who is it? It is thought to be self-born wisdom. By the power of experiencing such a nature of reality that is without the characteristics of grasping and being grasped, in the subsequent attainment, there is undeniable certainty in severing the imputations and deprecations on the inconceivable meaning of reality. At that time, the mind of the experiencer and the luminosity of the experienced are non-dual, and the experience of the self-luminous, without beginning or end, dawns. That is the wisdom that has become the self-resonance of primordial luminosity. It is not the wisdom of the wheel of mind-consciousness. For if there is no mind, how can there be co-emergent wisdom that is concordant with it? There is none. The co-emergent wisdom of the wheel of mind-consciousness must necessarily arise from four conditions, so it is fabricated, how could it be self-born? This has no four conditions. There is no condition of the characteristic of the object of focus, no immediately preceding condition that has become one's own immediately preceding condition, no causal condition such as similar potential, and no four conditions of the agent cause that can be examined. Since there is no mind that is different from the nature of reality of the object, there is no object-condition. Since there is none of that, there are no causal conditions, etc. For those, if one slightly focuses on the characteristics of the difference between object and subject, it may be possible for it to exist in that way. However, since there is no slight focus there, there is no term for four conditions. Therefore, although it is non-dual with the ground self-born wisdom, in terms of aspect, the ground is clearly self-luminous as it is, and the term "experience" is applied, but there is no substantial difference between the experienced and the experiencer. So, the self-resonance of luminosity is self-born wisdom.
Tibetan
ཡོད་ན། ལམ་ལ་མ་འབད་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པ་མེད་པར་དེ་འདྲའི་ངོས་ནས་འོད་གསལ་ངོས་ཅིས་མི་ཟིན་སྙམ་ན། མི་ཟིན་ཏེ། གཞི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་གདངས་ཤེས་རབ་འཆར་རུང་གི་རང་བཞིན་དུ་ཡེ་ནས་ཡོད་ཀྱང་། འཁྲུལ་བའི་སྒྲིབ་པ་འཐུག་པོས་མནན་ནས་གཞི་ཐོག་ཏུ་གནས་པའི་དུས་དེར། སྒྲིབ་པའི་དབང་གིས་འོད་གསལ་མི་མཐོང་བས། སེམས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་འདི་ཤེས་འདི་དྲན་ཅི་ཡང་མེད་པར་བརྒྱལ་བ་ལྟར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཉིད་འཐུག་པོའི་སྐབས་སུ་འོད་གསལ་ཤར་ཀྱང་ངོས་མ་ཟིན་ཟེར་བ་ལྟར་ན། ཤར་ཞེས་པ་འོད་གསལ་འབའ་ཞིག་མ་འགག་ལ། ཚོགས་བརྒྱད་འགག་པ་ལ་ཤར་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ཤར་རྒྱུ་འོད་གསལ་ལམ་གཞི་དེ་ཉིད། སུ་ལ་ཤར་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱར་མེད་ཀྱང་། གཉིད་འཐུག་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་དེ་གནས་སྐབས་དེ་ལ་བབ་པ་དེ་ལ་ཤར་བའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཙམ་མོ། །འོད་གསལ་མ་ཤར་ཟེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ངོས་མ་ཟིན་པས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་བ་མུན་ཁང་གི་བུམ་པ་སུའི་མིག་ལ་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ལ་བསམ་ནས་འོད་ གསལ་མ་ཤར་ཟེར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཤར་བའི་དུས་སུ་འོད་གསལ་ཤར་ཞེས་ཟེར་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་པ་མིན་ཡང་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ལ་གཉིད་འཐུག་སོགས་ཀྱི་དུས་སུ་འོད་གསལ་འགག་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ངོ་ཤེས་དུས་འོད་གསལ་ཡོད་ལ། གཞན་རྣམས་ལ་དེ་དུས་གཞི་འོད་གསལ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས། འདི་གཉིས་བརྗོད་ཚུལ་མི་འདྲ་ཡང་དོན་དེ་ལྟ་བུར་སུས་ཀྱང་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །འོ་ན་དེ་དུས་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་མེད་པས། རྣལ་འབྱོར་པས་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་ཀྱང་དེ་ཤེས་པར་མི་སྲིད་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ།མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གང་ཡིན་ཡང་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཞི་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ནས། བསྒོམ་པའི་མྱོང་བ་སྐྱེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞི་ཡི་སྟེང་གི་འཁྲུལ་བའི་སྒྲིབ་པ་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས། དེ་དུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་གདངས་ཀྱིས་དེ་ངོས་ཟིན་པ་སྲིད་དེ། སྔགས་ཀྱི་གྲོལ་ལམ་ལྟར་ན་ཚོགས་བརྒྱད་མ་འགག་པའི་དུས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས། སེམས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་མྱོང་བ་ན། སེམས་དེ་ཉིད་རིག་སྟོང་བློ་འདས་སུ་རྟོགས་ནུས་ལ། དེ་ལ་གོམས་པས་སེམས་དབེན་སོགས་ཆེད་དུ་མ་བསྒོམ་ཀྱང་། གཉིད་འཐུག་དང་འཆི་དུས་ཀྱི་འོད་གསལ་ ངོས་ཟིན་པ་འབྱུང་ངོ་། །རིག་སྟོང་གི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྐབས་ན་ཡིད་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དམ་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་དུ་འ
Chinese
如果这样，那些没有在道上努力的凡夫俗子们，难道不会不费力气地从那样的层面抓住光明吗？不是抓不住，因为基（གཞི）本自生的智慧自性，本来就具有能够显现智慧的自性。但是，由于被厚厚的错觉之障所压制，在那安住于基（གཞི）之上的时刻，由于障蔽的力量而无法见到光明，因此，这种无心之境，会变得像昏厥一样，什么都不知道，什么也记不起来。因此，就像说在熟睡的时候，即使光明显现也无法辨认一样。所谓显现，并非仅仅是光明不间断，而是说八识聚的止息才叫做显现。显现之因是光明或者基（གཞི）本身，虽然没有对谁显现这样的说法，但是对于处于熟睡状态的众生，降临到那个状态就称之为显现。那些说光明没有显现的人，是因为没有认出它，以至于变得不可预知，就像认为黑暗房间里的瓶子没有显现在任何人的眼前一样，所以才说光明没有显现。虽然对于瑜伽士来说，在显现的时候称之为光明显现，但是即使不是瑜伽士，对于普通人来说，在熟睡等时候，光明也并非止息。因此，瑜伽的认识之时有光明，而对于其他人来说，那个时候并非没有基（གཞི）本光明。因此，虽然这两种说法不同，但任何人都必须承认事实就是如此。那么，因为那个时候没有能知的心识，难道瑜伽士也不可能通过道的加持力来认识它吗？不是的，无论是显宗还是密宗的道，都是在确信了二谛无别、基（གཞི）之法性的基础上，通过修习生起的体验之力，消除基（གཞི）之上的错觉之障的力量，那个时候，智慧的光芒就能辨认出它。按照密宗的解脱道来说，在八识聚没有止息的时候，通过意的意识，体验到自心的法性是明空双运，就能证悟心本身是明空、超越思维的。习惯了这一点，即使不特意修习心寂等，也能在熟睡和死亡的时候辨认出光明。在证悟明空法性的时候，以有分别和无分别的意念为代表的八识聚或六识聚的所有意识，都会转变为纯粹智慧的自性。
English
If so, wouldn't ordinary beings who haven't strived on the path effortlessly grasp the clear light from such a level? They don't grasp it, because the basic (གཞི) self-originated wisdom's own radiance, by nature, inherently possesses the ability to manifest wisdom. However, due to being suppressed by the thick veil of delusion, at the moment of abiding on the ground (གཞི), due to the power of the obscuration, the clear light is not seen. Therefore, this state of mindlessness becomes like a faint, without knowing or remembering anything. Therefore, it's like saying that even when the clear light dawns during deep sleep, it cannot be recognized. The so-called dawning doesn't mean that the clear light alone doesn't cease, but rather that the cessation of the eight consciousnesses is called dawning. The cause of dawning is the clear light or the ground (གཞི) itself. Although there's no saying of dawning upon whom, the term dawning is merely applied to the being who, being in a state of deep sleep, has descended into that state. Those who say the clear light hasn't dawned think that because they haven't recognized it, it has become unpredictable, like thinking that a vase in a dark room hasn't dawned in anyone's eyes, so they say the clear light hasn't dawned. Although it's said that the clear light dawns at the time of dawning for yogis, the clear light doesn't cease for ordinary people during deep sleep, etc., even if they aren't yogis. Therefore, there is clear light at the time of yogic recognition, and it's not that there is no basic (གཞི) clear light at that time for others. Therefore, although these two statements are different, everyone must acknowledge the fact as it is. Then, since there is no knowing mind at that time, isn't it impossible for yogis to recognize it even through the power of the path? No, whether it's the sutra or tantra path, it's based on the certainty of the inseparability of the two truths and the nature of the ground (གཞི), and through the power of the experience arising from meditation, the power of eliminating the veil of delusion on the ground (གཞི), at that time, the radiance of wisdom can recognize it. According to the liberation path of tantra, when the eight consciousnesses haven't ceased, through the mind's consciousness, experiencing the nature of one's own mind as the union of clarity and emptiness, one can realize that the mind itself is clarity and emptiness, beyond thought. By becoming accustomed to this, even without specifically meditating on mind isolation, etc., one can recognize the clear light during deep sleep and at the time of death. At the time of realizing the nature of clarity and emptiness, all the consciousnesses of the eight or six aggregates, represented by conceptual and non-conceptual mind, transform into the nature of pure wisdom.