Tibetan
་དྲན་ནོ།། ༈ །། དེས་ན་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་ཆོས་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཚོན་པའི་སྒོར་གྱུར་ན་སྔགས་ཀྱི་རིམ་གཉིས་ལམ་ཟབ་ཡིན་གྱི། གལ་ཏེ་མ་གྱུར་ན་སྲིད་རྩ་ཡང་མི་ཆོད་དེ་ཞི་གནས་ཙམ་མོ། །དེས་ན་དོན་དམ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འདི་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི། སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ཡིན་མིན་རྣམ་ཀུན་འབྱེད་ཀྱི། རླུང་སེམས་ཙམ་བསྡུ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཁྱད་མི་ཕྱེད། ཐར་ལམ་ཡོད་མེད་ཀྱང་འདིས་འབྱེད། རྣམ་མཁྱེན་རྟག་པ་དང་། རང་བྱུང་གི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱང་ཚིག་འདྲ་ཡང་དོན་ཡོད་མེད་འདིས་འབྱེད་དགོས་པས། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་ནས་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་མེད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་ལ་སྲིད་རྩ་གཅོད་ནུས་མེད་ཟེར་ན། སྔགས་ལམ་ ལ་སྐུར་འདེབས་དེ་འདྲ་སྨྲ་ཡང་མི་རུང་ན་སེམས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་རང་ལམ་ན་གྲོལ་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་མདོ་དང་ཐུན་མོང་བ་ལྟར་བཤད་པ་དང་། སྔགས་ལམ་སྐབས་སུ་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མྱོང་བའི་གཏན་ལ་འབེབས་རྒྱུ་ཡོད་བཞིན། ཟུར་དུ་དབུ་མ་ནས་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་ཅི་ཞིག་སྟེ་དབུ་མ་ནས་བཤད་པའི་གོ་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ལས་ཆེས་འཕགས་པའི་སྟོང་ཉིད་དེའི་ནང་དུ་དབུ་མ་ནས་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཁལ་གཅིག་ནང་བྲེ་གང་མི་འདུས་ཐབས་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་དབྱིངས་མཚོན་པའི་སྒོར་མ་གྱུར་ན། སྒྱུ་ལུས་གྲུབ། ནམ་མཁའ་འདྲ་བའི་ཏིང་འཛིན་གྲུབ་ཀྱང་སྔགས་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་རུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པ་ལའང་དབང་ཕྱུག་ཨུ་མ་སོགས་རླུང་གིས་མི་རྟོག་ཙམ་དྲང་བ་དང་། གྲོང་འཇུག་བྱེད་ནུས་པའི་རླུང་སེམས་ཀྱི་ལུས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རླུང་དབུ་མར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་པའི་ལག་རྗེས་ལས་དོན་འོད་མྱོང་ཡང་རུང་། རྫོགས་ཆེན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ལས་རྣམ་རྟོག་མ་འགགས་ཀྱང་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་པའང་རུང་སྟེ། གཉིས་ཀ་སྔགས་ལམ་གྱི་མྱུར་ལམ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རླུང་སེམས་ཀྱི་ཉམས་ཕྲ་མོ་རེ་ ཤར་ཡང་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་མཚོན་མ་ནུས་པར་སོང་བའང་ཡོད་པས་ན། རྫོགས་ཆེན་གྱི་ངོ་སྤྲོད་གོལ་འཆུག་མེད་ཀྱང་། ཅིག་ཤོས་མན་ངག་གིས་མ་ཟིན་ན་གོལ་ཤེས་ཀྱང་ཆེ་སྟེ། ཕྱོགས་སྨྲ་བ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་སྒྱུ་འོད་མྱོང་ན་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མི་མཚོན་པ་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་ན། མཚན་ཉིད་པ་ཤར་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་རང་གིས་དབུ་མ་ནས་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་མ་འབྲེལ་ན་སྲིད་རྩ་གཅོད་ནུས་མེད་ཅེས་གསུངས་པས། སྒྱུ་འོད་ཤར་ཡང་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་མི་ཤེས་མི་མཐོང་བར་ཞལ་བཞེས་དེས་གྲུབ་ལ།དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འདུས་བྱས་སུ་ཁས་ལེན་ཚུལ་འདིས་ཀྱང་ཤེས་སོ། ༈ །དབུ་མའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རླུང་ལྔ་པོ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འཆར་རུང་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་བཞིན་ལྷ་སྐུར་ཡང་སྣང་སྟེ། སྟོང་གཟུགས་ཕྱག་ཆེན་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡེ་རླུང་གི་བྱེད་པ་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་གྱི་ལུས་དང་མི་འདྲ་བར་རང་སྣང་སྟོང་གཟུགས་སུ་ངེས་པར་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་ཐུབ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མཚོན་པ་མཚན་དཔེ་གསལ་རྫོགས་དག་པ་དྲན་པས་སོ། །དེ་ཡེ་རླུང་ལས་གྲུབ་ཀྱང་ལས་རླུང་གི་བསླད་པ་དང་འདྲེས་ཕྱིར། ད་ དུང་དེའི་ཆ་ཇེ་དག་འགྲོ་རྒྱུ་ཡོད་པས་མ་དག་སྒྱུ་ལུས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འོད་གསལ་ལའང་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་འདྲེས་པའི་དབང་གིས་དག་པར་བོགས་དབྱུང་དུ་ཡོད་དེ། མཐར་ཐུག་ཟུང་འཇུག་གི་བར་དུའོ། །དོན་འོད་ཤར་ནས་སྒྱུ་ལུས་དག་པ་འཇོག་སྟེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་སྒོམ་པ་དང་མི་འདྲེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྒྲིབ་པའི་བསླད་མང་དུ་ཡོད་དེ། ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེ་འོད་ཀྱི་སྐབས་ན་བསྒོམ་བྱའི་བློ་དང་ཡེ་ཤེས་འདྲེས་ཏེ་ཐ་དད་དུ་མི་དབྱེ་བར་ཡོད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་རྟག །རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་མི་རྟག་པས་མི་རྟག་པར་འཇོག་ཀྱང་། དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྟག་སྟེ། སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་བློ་མི་རྟག་ཀྱང་། དེས་བསྒོམ་བྱའི་སྟོང་ཉིད་རྟག་པ་བཞིན་ནོ། །བློ་ལ་སྟོང་ཉིད་དོན་སྤྱི་ཤར་ཚེ་བློ་དེའི་རྣམ་ལྡན་ཡིན་པས་བློ་མེད་ན་དེ་མེད། བློ་ཡོད་དུས་དེ་དང་འབྲེལ་བར་སྣང་སྟེ། ནམ་མཁའི་དོན་སྤྱི་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྫོགས་ཆེན་ནི་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་པས་འདུས་མ་བྱས་སུ་འཇོག་སྟེ། སྟོང་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཀྱང་། དེ་བློས་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །ས་དང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་ བློ་མེད་ལ། བསྒོམ་བྱའི་ཆོས་དབྱིངས་རྗེན་པར་ཤར་བ་ཡོད་པས་འདུས་མ་བྱས་རྟག་ཀྱང་། རྟག་ཏུ་དེ་མི་གནས་པ་དང་། གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ནི། སྒྲིབ་པས་བསླད་པའི་དབང་གིས་ཆུ་ལ་རི་མོ་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་ན་རིགས་སམ་སྙམ་སྟེ་ད་དུང་ལུང་ལ་བསྟུན་ཏེ་དཔྱོད་ཅིག །སྒོམ་བྱེད་མེད་ན་སུས་རྟོགས་ཞེ་ན། ཆོས་དབྱིངས་ལས་གཞན་པའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དེ། ཡུལ་ཡུལ་ཅ
Chinese
忆念啊！ 如果能成为象征非名言的胜义法界空性的门径，那就是密咒的二次第甚深道。如果不能成为，连存在的根本都无法断除，仅仅是寂止而已。因此，是否证悟这胜义俱生之实相，是判别是否为成佛之道的关键。仅仅是收摄风心等，与外道没有差别。解脱道是否存在也由此判别。遍知常有，以及自生的全知，自在等，虽然词语相同，但有无意义也必须由此判别。因此，如果说没有从（中观）所说的空性，就无法断除金刚乘道的存在根本，那么对密咒道进行诽谤之类的话语也不应说，更何况是心呢？金刚乘自身道中，在解脱道的时候，如经部一样宣说诸法皆空，并且在密咒道的时候，明明有体验光明一切皆空的如是性而作决定的，另外单独说一个从（中观）所说的空性是什么呢？仅仅是从（中观）所说的理解处的空性之外，在那极其超胜的空性之中，如同一个口袋里装不下一把青稞一样，（中观）所说的空性不可能不包含在其中。因此，如果没有成为象征意义的智慧法界的门径，即使成就幻身，即使成就如同虚空般的等持，也不能成为密咒道的智慧，因为外道也有仅仅用风来引导无分别的自在天、乌摩等，以及成就能够入城的风心之身。因此，即使从风融入中脉安住消融的迹象中体验到意义光明也好，即使从大圆满的窍诀中没有止息分别念也认识到意义的智慧也好，两者都是密咒道的快速道，但是，即使生起微细的风心体验，也有无法象征意义的俱生而逝去的情况。因此，即使大圆满的窍诀没有错谬，但如果另一方面没有以口诀摄持，那么谬解也很大，如同宗派论者们一样。如果体验到密咒的幻光，会想怎么可能不象征意义的智慧呢？如果现起名相者，那确实如此。然而，你自己从（中观）所说的空
English
Remembrance! If it becomes the gateway symbolizing the ultimate reality, the emptiness of the Dharmadhatu that is beyond concepts, then it is the profound path of the two stages of mantra. If it does not become that, then even the root of existence cannot be severed, it is merely calm abiding. Therefore, whether or not one realizes this ultimate, innate state of affairs is what distinguishes whether or not it is the path to Buddhahood. Merely gathering the winds and mind, etc., is no different from that of the outsiders. Whether or not there is a path to liberation is also distinguished by this. Omniscience is permanent, and self-born omniscience, power, etc., although the words are the same, whether or not there is meaning must also be distinguished by this. Therefore, if it is said that without the emptiness taught in Madhyamaka (the Middle Way), there is no ability to cut off the root of existence on the path of Vajrayana, then such words of slandering the mantra path should not be spoken, let alone the mind. In the Vajrayana itself, in the context of the path of liberation, it is said that all phenomena are empty, as is common with the Sutras, and in the context of the mantra path, there is the definitive establishment of experiencing the thusness of all clear light as empty. What is this separate emptiness taught in Madhyamaka? Apart from the emptiness of the place of understanding taught in Madhyamaka, within that supremely superior emptiness, just as a bushel of barley cannot fit into a single load, it is impossible for the emptiness taught in Madhyamaka not to be included within it. Therefore, if it does not become the gateway symbolizing the wisdom Dharmadhatu of meaning, even if the illusory body is accomplished, even if the samadhi like the sky is accomplished, it cannot become the wisdom of the mantra path, because even outsiders have the ability to merely guide the non-conceptual Ishvara, Uma, etc., with the winds, and to accomplish a body of wind and mind that can enter cities. Therefore, even if one experiences the meaning-light from the signs of the winds entering, abiding, and dissolving in the central channel, even if one recognizes the wisdom of meaning from the introduction of Dzogchen (Great Perfection) without stopping conceptual thoughts, both are the swift paths of the mantra path, but even if a subtle experience of wind and mind arises, there are cases where it goes without being able to symbolize the innate meaning. Therefore, even if the introduction of Dzogchen is without error, if the other aspect is not grasped by the instructions, then misinterpretation is also great, like those who assert sectarian views. If one experiences the illusory light of mantra, one might think, how is it possible that it does not symbolize the wisdom of meaning? If a nominalist arises, that is indeed true. However, the emptiness that you yourself spoke of from Madhyamaka
Chinese
既然您说如果与自性无关就无法断除命根，那么即使显现幻化光明，如果不了知、不见到实义的实相，也由这个承诺成立。通过承认实义智慧为有为法的方式也能明白这一点。 其次，中观的五种智慧风能够显现为一切形象，如同随心所欲显现为天神身相一样，如同空色大印一样。 因为这是本始风的作用，所以不像梦中的身体那样，必定能够以自显空色的方式强烈地显现，如同以幻化的十二个比喻来象征，忆念起相好圆满清净一样。 虽然它由本始风所成，但由于与业风的染污相混合，所以现在 仍然有使其更加清净的部分，因此称为不净幻身。光明也由于心与智慧混合的缘故，能够提升至清净，直至最终的俱生。 从实义光明显现之后，安立清净幻身，因为这与有为的禅修不同。然而，仍然有很多遮蔽的染污，如同二地以上的修习空性一样。 在譬喻光明的阶段，虽然修习的智慧与所修的智慧相混合，无法区分开来，但是智慧的部分是常，识的部分是无常，所以安立为无常。然而，实义的智慧是常，如同修习空性的心是无常，但由此所修习的空性是常一样。 当心中生起空性的总义时，因为心具有那种体性，所以如果没有心，它就不存在。当有心的时候，它似乎与心相关联，如同显现虚空的总义一样。 然而，大圆满必须确定为实义的俱生自性，所以安立为无为法，如同空性是无为法，但必须用心来确定一样。 初地智慧的修习 之心不存在，但所修的法界赤裸裸地显现，所以虽然无为法是常，但它不是恒常存在，并且从高到高地增长，这是否可以像由于遮蔽的染污所致，如同水中的波纹一样来承认呢？还需要依据经论来详细分析。 如果没有修习者，谁来证悟呢？因为从法界之外，丝毫也无法找到所谓的“心”，能取所取
English
Since you said that if it is not related to self-nature, the life force cannot be cut off, then even if the illusory light appears, if the true nature of reality is not known or seen, it is established by this promise. It can also be understood by the way of acknowledging the wisdom of reality as conditioned. Furthermore, the five wisdom winds of Madhyamaka can appear in all forms, just as they can appear as the body of a deity according to the mind's desire, like the great seal of emptiness and form. Because it is the action of the primordial wind, it is different from the dream body, and it can definitely manifest strongly as self-appearing emptiness and form, as symbolized by the twelve similes of illusion, remembering the clear, complete, and pure signs and examples. Although it is made of primordial wind, it is mixed with the defilements of karma wind. Now there is still a part to make it more pure, so it is called impure illusory body. Even luminosity can be purified due to the mixture of mind and wisdom, until the ultimate union. After the light of reality appears, the pure illusory body is established, because it is different from conditioned meditation. However, there are still many obscurations, like the practice of emptiness above the second ground. In the stage of simile light, although the wisdom of practice and the wisdom of what is practiced are mixed and cannot be distinguished, the part of wisdom is permanent, and the part of consciousness is impermanent, so it is established as impermanent. However, the wisdom of reality is permanent, just as the mind that practices emptiness is impermanent, but the emptiness that is practiced by it is permanent. When the general meaning of emptiness arises in the mind, because the mind has that nature, if there is no mind, it does not exist. When there is mind, it seems to be related to the mind, just like the general meaning of space appears. However, Dzogchen must be determined as the co-emergent nature of reality, so it is established as unconditioned, just as emptiness is unconditioned, but it must be determined by mind. The practice of the wisdom of the first ground mind does not exist, but the dharmadhatu that is practiced appears nakedly, so although the unconditioned is permanent, it is not constantly present, and it grows from high to high. Is it reasonable to admit this like ripples in water due to the obscurations? It still needs to be analyzed in detail according to the scriptures. If there is no practitioner, who will realize it? Because apart from the dharmadhatu, there is no so-called "mind" to be found at all, the object and the subject.