Tibetan
ག་སྒོམ་པའི་གོ་མི་ཆོད་དེ། དེ་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་རྟོག་མེད་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འཆར་མི་ཤེས་ལ། དེ་མ་ཡིན་པའི་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མེད་པར་ཤར་ཚེ་འཛིན་པའི་བློ་ཡང་མི་དགོས་སོ། །རིག་སྟོང་མངོན་སུམ་མྱོང་བའི་བློ་ལ་མེད་དགག་གི་ལྷན་པ་བཏབ་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། འདེབས་ཀྱང་མི་ཤེས་ཏེ། ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་མཐོང་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་མེད་ཅེས་འཛིན་པ་མི་དགོས་ལ། རྟོག་མེད་གཉིས་སྣང་ནུབ་ན་རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་ཡོད་མི་ཤེས་སོ། །གཞན་ཡང་ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་དང་། སྒྲིབ་པ་མེད་པར་མྱོང་བའི་དོན་གཉིས་ཀ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་ཀྱང་། ཡང་དག་པར་ཡོད་པའང་མེད་དེ། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སོགས། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་གཟུགས་རྣམས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མཐོང་། འཕེལ། འགག་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ནམ་ མཁའ་ལ་སྤྲིན་ཡོད་མེད་བརྩིགས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཆོད་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་མི་རྟག་པ་དང་འདུས་བྱས་སུ་མི་འགྱུར་བ་ལྟར། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རང་གདངས་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། སྟོང་བཞིའི་སྣང་བ་ཉིད་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་སོགས་མེད་དོ། །དེ་ལ་བདེན་འཛིན་ཞུགས་ན་སྟོང་ཚུལ་དཔྱད་དགོས་ཀྱི། རྣལ་འབྱོར་པས་རབ་རིབ་བཞིན་དུ་ཡེ་སྟོང་དུ་ཤེས་པའི་ཚེ་སྟོང་ཚུལ་དཔྱད་མི་དགོས་ཏེ། སྟོང་པར་མཐོང་བཞིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་རྟག་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པ་དང་། བློ་ལ་རེས་སྣང་རེས་མི་སྣང་། མཐོང་བ་ཇེ་བཟང་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཡོད་ཀྱང་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་འགྱུར་བ་མེད་ལ། བློ་འགྱུར་བཅས་ཀྱི་དམིགས་ཚུལ་ལ་སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་ཡང་དོན་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་དོ། །ཐ་མལ་པའི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་དོན་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་ཀྱང་སྣང་བའི་དབང་གིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པས་མི་རྟག་པར་འཇོག་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས་དང་ཐ་སྙད་དུ་མི་འདྲ་སྟེ། ཐ་སྙད་ དུ་ཡུལ་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་འགག་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་། ཐ་སྙད་དུ་སྟོང་གཟུགས་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱད་ན་འདྲ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་གཟུགས་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྲུབ་བོ། །འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་འོད་གསལ་བའི་ངང་ནས་རང་བྱུང་བས་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག་ལ། མ་དག་པའི་རླུང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཁྲུལ་སྣ
Chinese
如果修习禅定没有效果，那是因为在有分别念的境界中，无法显现无分别念、二取灭尽的境界。如果不是这样，当远离戏论、无有能取所取的空性显现时，也就不需要执着的念头了。对于现量体验明空的念头，即使加上无遮的补丁也没有必要，而且也无法加上，就像明明看见虚空是空的一样，没有必要执着虚空不存在。如果无分别念、二取灭尽，也就不知有分别念的罗网了。另外，虽然世间有“看见虚空”这样的说法，以及“无有遮障地体验”这样的意义，但实际上并不存在。就像“看见虚空”等等一样，同样的，空性的色等，也在瑜伽士的境界中显现、增长、消减。就像虚空中是否有云，可以通过观察等方式来判断，虽然有这样的情况，但虚空不会变成无常和有为法一样。同样，无为法的自性光明显现的景象，也与此类似，四空之景象本身，从其自性来说，是没有生等的。如果生起实执，就需要观察空性之理。如果瑜伽士像看到模糊景象一样，了知一切皆空，那就不需要观察空性之理了，因为本来就正在见证空性。同样的，虽然空性是常，但由于所依之法各不相同，以及在念头中时而显现时而不显现，以及见解变得越来越好等等情况，但空性也不会因此而变成无常。空性的影像、光明的景象等，由于其自性不成立，所以不会改变。虽然在有改变的念头的对境中，会显现生灭，但实际上是没有生灭的。如果有人问：普通人的景象，实际上也没有生灭，但由于显现的缘故，不是安立为无常吗？答：虽然是这样，但与空性的影像不同，因为在名言中，这些对境以其自性而有生灭，这是在名言中显现的，因为在名言中不是空色。如果加以观察，则是一样的，一切法都成就为空色、无为法。光明的景象等，是从光明的自性中自然产生的，所以永远不会退转。由不净的业风心所产生的错乱显现
English
If meditating does not work, it is because in the realm of conceptual thought, one cannot manifest the realm of non-conceptual thought where dualistic appearances are extinguished. If it is not like that, when emptiness, free from elaboration, without subject and object, arises, there is no need for clinging thoughts. For the mind that directly experiences luminosity and emptiness, there is no need to apply the patch of negation, and one cannot apply it. Just as when seeing the sky as empty, there is no need to grasp that the sky does not exist. If non-conceptual dualistic appearances are extinguished, one does not know that there is a web of conceptual thoughts. Furthermore, although the term "seeing the sky" and the meaning of "experiencing without obscuration" both exist in the world, they do not truly exist. Just like "seeing the sky" and so on, similarly, forms of emptiness are also seen in the realm of yogis. Although there is increase and decrease, just as in the sky, whether there are clouds or not can be determined by observation, and although there are such situations, the sky does not become impermanent or conditioned. Similarly, the appearances of the self-radiance of the unconditioned are also the same. The appearances of the four emptinesses themselves do not have arising, etc., by their own nature. If clinging to reality arises, one needs to examine the nature of emptiness. But if a yogi knows that everything is empty like seeing a blurry image, then there is no need to examine the nature of emptiness, because one is already seeing emptiness. Similarly, although emptiness is permanent, it does not become impermanent due to the differences in the objects of observation, the mind sometimes seeing and sometimes not seeing, and the view becoming better and better. The appearances of the luminous images of emptiness are also unchanging because their own nature is not established. Although arising and ceasing appear in the objects of changing minds, in reality there is no arising and ceasing. If one asks, "Do the appearances of ordinary people also not have arising and ceasing in reality, but are they not established as impermanent due to the power of appearance?" The answer is yes, but they are different from the images of emptiness, because in conventional terms, those objects appear to have arising and ceasing by their own nature, because they are not empty forms in conventional terms. If examined, they are the same, all phenomena are established as empty forms, unconditioned. The appearances of luminosity arise naturally from the nature of luminosity, so they never revert. The deluded appearances arising from impure wind and mind
Tibetan
ང་རྣམས་ནི་ལྡོག་གོ། །དེ་རྣམས་བཅོམ་དུ་ཡོད། གཞིག་ཏུ་ཡོད། འོད་གསལ་བའི་སྣང་བ་བཅོམ་དུ་མེད། གཞིག་ཏུ་མེད་པ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་གཞོམ་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་རགས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་བརྙན་དང་རྨི་ལམ་རབ་རིབ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པས་བཅོམ་དུ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་ལ་གནོད་པ་མི་ནུས་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ལ། དེའི་རང་གདངས་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་དོ། །འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་སྣང་ཡང་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་མཐར་ཐུག་པར་དཔྱད། འདུས་ མ་བྱས་ལ་འོད་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་། རིག་པ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡོད་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོད་སོགས་རིག་པ་རང་མཚན་པར་གྲུབ་པའམ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཅན་དུ་གྲུབ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་སྣང་བ་དང་རིག་པ་ཡོད་དེ། རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པའི་སྣང་རིག་ཡོད་པར་དུས་འཁོར་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་གྲུབ་ལ། དགོངས་པ་ཅན་མིན་ཏེ། དུ་བ་སོགས་སྟོང་གཟུགས་རྣམས་རྡུལ་དུ་མ་གྲུབ་ལ། འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པར་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། ཚ་བ་ཡིན་ཀྱང་མེ་མིན་སོགས་དྲངས། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་མི་གཟིགས་པར་ཐལ། འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐ་དད་ལ་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་མི་སྟོང་སྟེ་སྣང་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་ཉིད་འགལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་ཉིད་མེད་དེ། སྟོང་པ་དང་འདུས་བྱས་འཚོགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་པའང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་སྣང་བ་སོགས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། སྣང་བའང་མི་སྟོང་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་རང་ངོས་སྟོང་ པའམ་འདུས་མ་བྱས་སུ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དངོས་མེད་འདུས་མ་བྱས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བ་ནམ་མཁའ་སོགས་དང་། དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་གཉིས་མི་འདྲ་སྟེ། སྔ་མ་གཉིས་ཀ་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ཆོས་ཉིད་དེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་དང་། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་
Chinese
我们是相反的。那些是可以摧毁的，可以破坏的。光明的光显现是不可摧毁的，不可破坏的，因为就像梦境的显现一样，所以被称为不可动摇。虽然有显现，但因为没有形成粗糙的物质，所以也是如此。如果是这样，那么影像、梦境、模糊的法所生的色等也会变成那样吗？那些是从有为法的因产生的，所以对因造成损害是可以摧毁的。但在这里，不能损害光明的自性，因为是无为法。对其自性光辉也无法造成任何损害。虽然显现为增减，但就像虚空一样。等等，要进行彻底的分析。无为法中不可能有光和颜色等的形象，以及有觉知，如果那样存在，那就是有为法。如果光等觉知以自相成立，或者以因缘成立，那才是那样。但如果两者都不存在，那么显现和觉知是存在的。因为时轮金刚中说，存在超越微尘和刹那之法的显现和觉知。这是成立的，不是有意的。因为烟等空色不是由微尘组成的。并且瑜伽士通过体验，证明了不变的安乐超越了刹那之法。因此，即使是热，也不是火等。另外，佛陀不应将显现和空性视为无二无别，因为有为法和无为法是不同的。因为不可能将不同的法理解为无二无别，并且一切法都不是自性空，因为显现和无为法空性是相违的。不可能存在具足一切殊胜的空性，因为只是空性和有为法的集合。如果是这样，那么空性也将不存在，因为其中没有任何显现等。显现也将不会是空性，因为那本身无法被证明是自性空或无为法。因此，无实体的无为法，所有显现的片面空性，如虚空等，以及超越有实和无实之边的伟大的无为法是不同的。前者两者都是有法，后者是法性。龙树菩萨说：有实和无实是有为法，涅槃是无为法。以及，蕴的分析
English
We are the opposite. Those are destructible, destructible. The appearance of clear light is indestructible, indestructible, because it is like the appearance of a dream, so it is called unshakable. Although there is appearance, it is also so because it is not formed into a coarse substance. If so, then images, dreams, dim dharmas, and forms produced by the senses will also become like that? Those are destructible because they arise from the cause of conditioned phenomena, so damaging the cause can destroy them. But here, it is not possible to harm the essence of clear light because it is unconditioned. Nothing can harm its own radiance. Although it appears to increase and decrease, it is like the sky. And so on, examine thoroughly. It is impossible for the unconditioned to have forms of light and color, etc., and to have consciousness. If it exists in that way, it is conditioned. If light, etc., consciousness is established as self-characterized, or established as causal, then it is so. But if neither exists, then appearance and consciousness exist. Because the Kalachakra says that there is appearance and consciousness that transcends the phenomena of particles and moments. That is established, not intentional. Because empty forms such as smoke are not composed of particles. And yogis prove that immutable bliss transcends the phenomena of moments through experience. Therefore, even if it is heat, it is not fire, etc. Furthermore, the Buddha should not see appearance and emptiness as inseparable, because conditioned and unconditioned are different. Because it is impossible to understand different dharmas as inseparable, and all dharmas are not self-empty, because appearance and unconditioned emptiness are contradictory. There is no emptiness that possesses all perfections, because it is only an assembly of emptiness and conditioned phenomena. If so, then emptiness will also cease to exist, because there is no appearance, etc. in it. Appearance will also not be empty, because it cannot be proven to be self-empty or unconditioned. Therefore, the insubstantial unconditioned, the partial emptiness of all appearances, such as the sky, etc., and the great unconditioned that transcends the extremes of substantial and insubstantial are different. The former two are both subjects, and the latter is the nature of reality. Nagarjuna said: Substantial and insubstantial are conditioned, Nirvana is unconditioned. And, the analysis of aggregates.