Tibetan
ང་ཉིད་དང་ཁྱད་མེད་དུ་བཤད་སོགས་ལུང་དྲངས་ཡིད་ལ་འོད་གསལ་ཟེར་དོན་ཅི་ཡིན་དཔྱད། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་སོགས་དང་། རང་བཞིན་འོད་གསལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སོགས་དྲངས་ལ།དེ་ཉོན་མོངས་པས་བསླད་མི་ནུས་པ་སྟེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་ནམ་མཁའ་ལྟར་མི་འགྱུར་བའམ། འདུས་བྱས་ཡིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པས་བསླད་མི་ཤེས་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ འདོད་གྲུབ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་དེ་རྟག་ཏུ་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་མི་གཡོ་ན་སྟོང་ཉིད་གསར་དུ་བསྒོམ་མི་ནུས། རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཉེར་ལེན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སོགས་དཔྱད། དེས་ན་རྣམ་མཁྱེན་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྟོབས་བཅུ་ཡེ་ཡོད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་དགོས་ཏེ། དེ་ནི་སྔགས་སུ་བཤད་བྱའི་གཙོ་བོ་སྟེ་ལུང་དྲངས། དེར་མ་ཟད་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་དང་རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་དེ་ལྟར་བཞེད་ན་སྔགས་སུ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ༈ གཉུག་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་དེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་དགོས་སོ། །ཕྲ་ཡིད་རྐྱེན་བྲལ་མཁའ་དམིགས་ལྟ་བུ་དེ་རྟག་ཏུ་མེད་ན་གཉུག་སེམས་མིན་ལ། ཡོད་ན་དེས་རང་ཡུལ་དེ་མིན་པ་གཞན་ཤེས་སམ་མི་ཤེས། ཤེས་ན་ཀུན་རྟོག་ཅན་དུ་ཐལ་ལ། མི་ཤེས་ན་སྟོང་ཉིད་གོམས་མི་རུང་། རྣམ་མཁྱེན་འགྱུར་རུང་དེ་ཡིན་ན་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྒོམ་པ་ལྟ་བུ་སོགས་ཀྱང་གཉུག་སེམས་དེས་སྒོམ་པ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་མིན་ལ། མིན་ན་དེ་ཡིད་རགས་པའམ་ཀུན་གཞི་སོགས་གང་ཡིན་གཉུག་སེམས་ཕྲ་ཡིད་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྱུར་རུང་ལ་རྒྱུན་ཆད་ཀྱང་རུང་སྟེ་འདུས་བྱས་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། སྣ་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་རུང་བས། དགེ་སོགས་གོམས་པ་སློབ་རྒྱུ་ཡོད་པ་བཞིན་ཉོན་མོངས་པས་གོམ་པར་བྱས་པས་འཁོར་བའི་ས་བོན་ཀྱང་སྡུད་པར་ཐལ་ཏེ། དེས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། རླུང་འོད་ལྔ་སྐུ་འཆར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མིན་ཀྱང་བུམ་སྣམ་སོགས་སྣ་ཚོགས་འཆར་བས། རང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སོགས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཇི་སྙེད་པར་འཆར་བས་རྒྱུ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཁོ་ནའི་རྒྱུ་ཅི་ལ་ཡིན། དེ་རགས་པར་འཁོར་བའི་སྣང་བའང་བསྐྱེད། ཕྲ་བ་ཁོ་རང་གི་སྟོང་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་བསྐྱེད་མོད་ཀྱི། དེ་ཙམ་ཆོས་ཉིད་གཞིའི་སྣང་བ་བསླད་མེད་མིན་ཏེ། ལས་རླུང་དང་འགྲོགས་པའི་ཕྱིར། ལས་རླུང་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་གདངས་ཡེ་རླུང་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཏེ། འཁོར་བའི་རྒྱུ་མི་བྱེད། བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །མདོ
Chinese
引用“我与无别”等，请思考“意之光明”所指为何。心的自性光明是什么等等，以及引用自性光明圆满菩提心等。它不能被烦恼所染污，因为是非造作，所以像虚空一样不会改变吗？或者是造作，但不知道被烦恼染污的是什么？如果像第一种情况那样，则所愿成就。如果像第二种情况那样，它总是不会动摇地专注于一个目标，那就不能新修空性。也不会变成遍知的近取因。等等，请思考。因此，遍知必须是如来藏，具有十力，本来就有的自生智慧。那是密宗所说的主体，请引用。不仅如此，如果大乘的经和续部也这样认为，那密宗还用说什么呢？ 根本心是常有的，心的法性像虚空一样，必须存在于一切众生心中。像微细意、离缘虚空观一样，如果它不是常有的，那就不是根本心。如果存在，它会知道自己的对境以外的其他事物吗？如果知道，那就成了遍计所执。如果不知道，那就不能修习空性。如果遍知是可以改变的，那么像修习无边虚空等等，也是由那个根本心来修习的吗？如果是，那就不是密宗的特点。如果不是，那它是什么？是粗意还是阿赖耶识等等？如果根本心、微细意是造作的，那么就可以被因缘所改变，也可以中断，因为是造作的缘故。 因为可以被改变成各种各样，就像可以学习习惯善良等等一样，如果被烦恼所习惯，那也会积累轮回的种子，因为它产生一切。五气明点是身显现的原因，但是，它不仅显现佛的身，也显现瓶子、毯子等等各种各样的东西。因此，显现自性大圆满等等无量对境的因，为什么仅仅是佛的身的原因呢？它粗显地产生轮回的显现，微细地产生它自己的各种空色，但是，仅仅这些不是法性基础的无染显现，因为与业气相伴随。远离业气的本初音声、本初气是非造作的，所以不会成为轮回的原因。也不会变成习气的所依。经部。
English
Please contemplate what is meant by "luminosity of mind," citing "I am no different," etc. What is the self-nature luminosity of mind, etc., and cite the complete Bodhicitta of self-nature luminosity, etc. It cannot be defiled by afflictions, because it is unconditioned, so it does not change like the sky? Or is it conditioned, but what is it that does not know how to be defiled by afflictions? If it is like the first case, the wish is fulfilled. If it is like the second case, if it always remains unwavering on one object, then one cannot newly meditate on emptiness. Nor will it become the proximate cause of omniscience. Etc., please contemplate. Therefore, omniscience must be the Tathagatagarbha, possessing the ten powers, the self-arisen wisdom that has always existed. That is the main subject to be explained in Tantra, please cite. Moreover, if the Mahayana Sutras and Uttaratantra also hold it to be so, then what need is there to mention Tantra? The innate mind is always present, the nature of mind is like the sky, it must be present in all sentient beings. Like subtle mind, detached from conditions, contemplating space, if it is not always present, then it is not the innate mind. If it is present, does it know other things besides its own object, or does it not know? If it knows, then it becomes conceptual. If it does not know, then one cannot become accustomed to emptiness. If that which can be changed into omniscience is the innate mind, then is meditating on the infinite sky, etc., also done by that innate mind or not? If it is, then it is not a special characteristic of Tantra. If it is not, then what is it? Is it coarse mind or the alaya, etc.? If the innate mind, subtle mind is conditioned, then it can be transformed by conditions and can also be interrupted, because it is conditioned. Because it can be transformed into various forms, just as one can learn to habituate goodness, etc., if one becomes habituated to afflictions, then one will also accumulate the seeds of samsara, because it generates everything. The five winds and lights are the cause of the manifestation of the body, but they manifest not only the body of the Buddha, but also various things such as vases, blankets, etc. Therefore, why is the cause that manifests as many objects and subjects as there are, such as self-Mahamudra, only the cause of the Buddha's body? It coarsely generates the appearance of samsara, and subtly generates its own various empty forms, but these alone are not the undefiled appearance of the basis of reality, because they are accompanied by karmic winds. The primordial sound and primordial wind that are free from karmic winds are unconditioned, so they do not become the cause of samsara. Nor will they become the basis of habitual tendencies. Sutra.
Tibetan
ར་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཚད་མེད་པ་ཅི་བསྒྱུར་ཀྱང་། དེ་དག་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་སྣང་ཚུལ་ལ་མི་རྟག །གནས་ཚུལ་རྟག་པ་ ལྟར་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཁའ་མཉམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་འབྲས་བུའི་མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་ལ་འཁོར་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡོད་ཚུལ་དང་། ལམ་སྣ་ཚོགས་འཆར་ཚུལ་བཅས་ཞིབ་པར་ཤན་དབྱེ་དགོས་སོ། །རྣམ་ཤེས་ཁོ་ནས་ལས་བྱེད་པ་མ་དག་གཞི་ཡི་སྐབས་དང་། རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འདྲེས་ནས་ལས་བྱེད་པ་མ་དག་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ལམ་གྱི་སྐབས་དང་། ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནས་ལས་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་འབྲས་བུའི་སྐབས་གསུམ་དུ་ཕྱེད་དགོས། རིག་པ་ཟེར་ཀྱང་དེ་ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས་ཡིན། དེ་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་སོགས་སུ། ཆོས་དབྱིངས་ཟེར་ཀྱང་དེ་དོན་དུ་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་ལ་གོ་དགོས། སྣང་ངོར་སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ཡང་དོན་ལ་དབྱེར་མེད་པ་དེ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་པ་ཅིག་ཤོས་བཏགས་པ་སྟེ་རྣམ་གྲངས་ཡིན་མིན་བཞིན་ནོ། །ཕྲ་ཡིད་ཀུན་གཞི་ཡིན་པས་བག་ཆགས་རྟེན་བྱེད་ན་མ་དག་པའི་རྒྱུར་རུང་། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་གི་ཟག་མེད་ཡེ་ཤེས་སོགས་སུ་ཡོད་ན་དེ་གཉུག་སེམས་ཡིན། མེད་ ན་དེ་མ་དག་པའི་སེམས་ཡིན། དག་པའི་སེམས་མིན། སྟོང་ཉིད་དང་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་པའི་བག་ཆགས་གང་གི་སྟེང་དུ་འཇོག །མི་འཇོག་ན་ལམ་གོང་དུ་མི་འཕེལ། འཇོག་ན་གཉུག་སེམས་ཕྲ་ཡིད་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་སོགས་དཔྱད་དོ། །ཕྲ་ཡིད་གཉུག་སེམས་དེ་འདུས་བྱས་ཡིན་ན། དེ་ལས་ཉོན་གྱིས་འདུས་བྱས་པ་ཡིན་ནམ་མིན། རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ཡིན་ནམ། འཕོ་ཆགས་སོགས་གང་ལ་ལྟོས་སོགས་དཔྱད་ནས་ཐལ་བ་འཕེན། ཕྲ་སེམས་ནི་འཕོ་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱེད་པ། འཕོ་ཆགས་མེད་ན་སེམས་རྒྱུན་ཆད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་རང་བྱུང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་རྒྱུ་མི་དགོས་ལ། རྒྱུན་ཆད་པའང་མེད། འཕོ་ཆགས་མིན་ན་སྔགས་དང་འགལ། རིགས་འདྲ་ཙམ་ཡིན་ན་དེ་རྟག་ཏུ་མི་ལྡོག་ན། འཁོར་རྒྱུ་དེ་ཡིན་པར་ཐལ། སྣང་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་དེ་ཡོད་དེ་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག །དེས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཤེས་ན་ཀུན་ཀྱང་བསླབ་ཡོད་དུ་ཐལ། དེ་སྣང་གསུམ་ལ་མི་ལྟོས་ན་དེའི་རྐྱེན་ལས་རླུང་ཡིན
Chinese
无论如何转变轮回与涅槃的各种显现的无量神变，都要了解这些都只是来自心识和智慧的作用。心识是造作的、无常的，智慧是非造作的、常恒的。从心识与智慧混合的层面来说，显现上是无常的，而状态上则呈现出常恒的差异。唯有智慧是不变的，是与虚空等同的大乐智慧之身，是果位的究竟，即是佛。心识的作用具有轮回各种神变的特性，以及显现各种道路的方式，这些都需要详细区分。只有心识起作用的是不清净的基础位，心识与智慧混合起作用的是不清净与清净二者兼具的道位，只有智慧起作用的是极其清净的果位，这三者需要区分开来。虽然称为觉性，但那是与法界无别的实相。同样，在俱生智慧等方面，虽然称为法界，但实际上指的是法界与觉性无别。虽然显现上分为显现与空性二者，但实际上无有差别，那是法界的另一种定义，就像是否是名称一样。细微意是阿赖耶识，因此作为习气的所依，可以成为不清净的因。如果阿赖耶识之上存在无漏智慧等，那就是本觉心。如果没有，那就是不清净的心，不是清净的心。空性和圆满次第的修习习气放在哪里？如果不放，道路就不会增上。如果放，本觉心、细微意就会变成习气的所依等，需要进行观察。如果细微意、本觉心是造作的，那么它是由烦恼造作的吗？还是与自己同类的先前的？依赖于迁变等什么？需要观察并抛弃过失。细微心是由迁变产生的，如果没有迁变，心识之流就会断绝，那就是唯有智慧。智慧是自生法性，因此不需要因，也不会断绝。如果不是迁变，就与密咒相违。如果只是同类，那么它恒常不退转，那么轮回的因就是它了。在三种显现之后它存在，并且永远不会退转。如果它懂得修习空性，那么一切都变得容易学习了。如果它不依赖于三种显现，那么它的因就是风。
English
No matter how the immeasurable magical displays of the various appearances of samsara and nirvana are transformed, it is necessary to understand that these arise solely from the functions of consciousness and wisdom. Consciousness is conditioned and impermanent, while wisdom is unconditioned and permanent. From the aspect of the mixture of consciousness and wisdom, the appearance is impermanent, while the state appears to be permanent, and the distinction is that only wisdom is the unchanging great bliss, the body of wisdom equal to space, the ultimate result of the fruition, which is Buddhahood. The function of consciousness has the characteristic of various magical displays of samsara, and the ways in which various paths appear, all of which need to be carefully distinguished. The state in which only consciousness functions is the impure ground, the state in which consciousness and wisdom mix and function is the path with both impure and pure aspects, and the state in which only wisdom functions is the utterly pure fruition, these three need to be divided. Although it is called rigpa (awareness), it is the reality that is inseparable from dharmadhatu. Similarly, in the case of co-emergent wisdom and so on, although it is called dharmadhatu, in essence, it should be understood as the inseparability of dhatu (realm) and rigpa (awareness). Although it is divided into appearance and emptiness in appearance, in reality, there is no difference, and that is another definition of dharmadhatu, just like whether it is a name or not. Subtle mind is the alaya (store consciousness), so as the basis for habits, it can become the cause of impurity. If there is uncontaminated wisdom and so on on top of the alaya, then that is the innate mind. If not, then that is the impure mind, not the pure mind. Where do you place the habits of meditating on emptiness and completion stage? If you don't place them, the path will not progress. If you place them, the innate mind, subtle mind, will become the basis for habits, etc., which need to be examined. If the subtle mind, innate mind, is conditioned, then is it conditioned by afflictions? Or is it the previous one of its own kind? What does it depend on, such as change? You need to examine and discard the faults. The subtle mind is produced by change. If there is no change, the stream of consciousness will cease, and that is only wisdom. Wisdom is self-born dharmata (nature of reality), so it does not need a cause, and it does not cease. If it is not change, it contradicts mantra. If it is only of the same kind, then if it is always irreversible, then it follows that it is the cause of samsara. It exists after the three appearances and never reverses. If it knows how to meditate on emptiness, then everything becomes easy to learn. If it does not depend on the three appearances, then its cause is wind.