Tibetan
་འཆར་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་ན་དེའི་ངང་ལས་བཞེངས་པའི་སྒྱུ་ལུས་མེད་དོ། །དེ་མེད་ན་མཐར་ཐུག་གི་ཟུང་འཇུག་མེད་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་རྨིང་ནས་བཤིག་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡོད་ན། དེར་ཐིམ་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྒྱུ་འོད་ཟུང་འཇུག་ འགྲུབ་བོ། །འདི་ཀུན་གནས་ལུགས་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་རྟོགས་མ་རྟོགས་ལས་བྱུང་བས། མཐར་ཐུག་གི་ལམ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། འགྱུར་མེད་འོད་གསལ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། བྱིས་པ་རྟོག་གེ་པའི་ངོར་མེད་དགག་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པར་འགྲུབ་སླ་མོད། བདེ་གསལ་རིག་པའི་ཆ་ནམ་བལྟས་ཀྱང་འདུས་བྱས་ལས་འཆར་དཀའ་ལ། འདུས་བྱས་དེ་དང་སྟོང་རྐྱང་གཉིས་ལྡན་པ་ཙམ་ལ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས། ངོ་བོའི་ཆ་ནས་དབྱེར་མེད་རྟོགས་མི་ནུས་པས། དེས་ན་གཙོ་བོས་སོགས་དང་མཆོག་མི་འགྱུར་བའི་ལེའུ་ལས་བསྒྲུབ་པ་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་གོ་བ་སྐྱེད་དགོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཐབས་ཀྱི་བསྒོམ་པས་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་མི་ཕྱེད་པར་གྲུབ་མཐའ་སྙོགས་པར་འགྱུར་རོ།། ༈ །། ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ལ་ནི་སྟོང་པ་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་བདེ་བའམ་གསལ་བ་རིག་པ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་དངོས་པོའི་གྲངས་སུ་བགྲང་སྟེ་ཆོས་ཅན་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་རུང་ཞིང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ས་ལས་མ་འདས་སོ། །བདེ་བའམ་གསལ་བའམ་རིག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྟོང་པ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་ནི་དངོས་ མེད་ཀྱི་གྲངས་སུ་བགྲང་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་རུང་ཞིང་སེམས་མེད་ཀྱི་ཆ་ལས་མ་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་འདི་ནི་རྣམ་ཤེས་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་པས། དངོས་དང་དངོས་མེད་རོ་མཉམ་པ། ཐ་དད་དུ་དབྱེར་མེད་པ། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ། སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་སྨྲོས་ཀྱང་། སྣང་བའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བརྗོད་རུང་། དངོས་པོ་དང་འདུས་བྱས་མིན། རྣམ་ཤེས་མིན། ཡེ་ཤེས་ཡིན། སྟོང་པ་དང་། དབྱིངས་དང་། དམིགས་པ་མེད་པ་གང་སྨྲོས་ཀྱང་། སྟོང་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་བསྟན་པ་དེ་དག །དངོས་མེད་སྟོང་པ་མིན། སྣང་བ་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དངོས་ཡིན། དེས་ན་མཐར་ཐུག་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡུལ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས
Chinese
將會變得沒有產生。如果沒有它，就不會有從它的狀態中產生的幻身。如果沒有它，就沒有最終的雙運，因此金剛乘會從根基上被摧毀。如果自性光明存在，那麼通過融入它的方法，幻光雙運將會成就。這一切都源於是否證悟了無二的實相，因此，在修持最終的道時，必須修持無為的智慧，以及不變的光明。對於幼稚的論理學者來說，很容易證明無遮遣是無為的，但無論何時觀察樂明覺性，都難以從有為法中產生，並且僅僅將有為法和空性二者結合視為雙運。由於無法從本質上證悟無二，因此，必須從《主尊等與勝不變品》中對修持無二雙運的智慧產生理解，因為這是金剛乘的見地。通過方便的禪修，它將會顯現，並且會毫不動搖地確立宗派。 ༈ །། 如果在真實的實相中，存在一個獨立於空性的樂、明、覺性，那麼它將被歸類為事物，是法相而非法性，並且不會超越識的範疇。如果存在一個不同於樂、明、覺性的空性，那麼它將被歸類為非事物。它也是法相而非法性，並且不會超越無心的範疇。像這樣的分離僅僅是識的妄念所假立的，而不是由其自身本質所成立的。因此，事物和非事物是同味的，不同是無二的，超越了事物和非事物的概念，各自是自證的對境，超越了識的對境，那就是法性。因此，無論說自生智慧、不變的樂、自性光明，都可以從顯現的角度來表達，不是事物和有為法，不是識，而是智慧。無論說空性、法界、無所緣，都是從空性的角度來闡述的。不是非事物空性，而是與顯現無二的法界實有。因此，最終的無二實相是各自自證的對境，唯一的明點，菩提心，法界。
English
It will become without arising. If it is not there, there will be no illusory body arising from its state. If it is not there, there will be no ultimate union, therefore the Vajrayana will be destroyed from its foundation. If self-existing luminosity exists, then through the method of dissolving into it, the illusory light union will be accomplished. All of this arises from whether or not one realizes the non-dual truth of reality. Therefore, in order to accomplish the ultimate path, one must accomplish the unconditioned wisdom and the unchanging luminosity. For childish logicians, it is easy to prove that non-affirming negation is unconditioned, but no matter when one looks at bliss-clarity-awareness, it is difficult to arise from conditioned phenomena. And merely holding the combination of conditioned phenomena and emptiness as union. Since one cannot realize non-duality from the aspect of essence, therefore, one must generate understanding of the wisdom of practicing non-dual union from the chapter "The Principal and Others and the Supreme Unchanging," because it is the view of the Vajrayana. Through the meditation of skillful means, it will become manifest, and one will become unwavering in establishing the doctrine. ༈ །། If in the true reality, there exists a bliss, clarity, or awareness that is separate from emptiness, then it will be counted among things, being a characteristic rather than the nature of reality, and will not transcend the realm of consciousness. If there exists an emptiness that is different from bliss, clarity, or awareness, then it will be counted among non-things. It too is a characteristic rather than the nature of reality, and will not transcend the aspect of mindlessness. This separation is merely imputed by conceptual consciousness, and is not established by its own essence. Therefore, things and non-things are of equal taste, difference is non-dual, transcending the concepts of things and non-things, each being the object of self-awareness, transcending the object of consciousness, that is the nature of reality. Therefore, whatever is said of self-arisen wisdom, unchanging bliss, or self-existing luminosity, can be expressed from the aspect of appearance, not being things or conditioned phenomena, not being consciousness, but being wisdom. Whatever is said of emptiness, space, or aimlessness, is explained from the aspect of emptiness. It is not non-thing emptiness, but the actual realm of reality that is non-dual with appearance. Therefore, the ultimate non-dual truth is the object of individual self-awareness, the single bindu, the mind of enlightenment, the realm of reality.
Tibetan
་དེ་འགྲུབ་དགོས། དེས་ན་རྣམ་ཤེས་མི་རྟག་ཡེ་ཤེས་རྟག་སོགས་དེ་གཉིས་ཁྱད་འབྱེད་པ་ གལ་ཆེ། གནས་ལུགས་ནི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད། སྟོང་མི་སྟོང་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཀུན་བྲལ་གཉིས་མེད་མཉམ་པ། བློས་བཏགས་པའི་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྲལ་བ། འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོ་ཟུང་འཇུག་འགྱུར་མེད་ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཉག་གཅིག་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་འདི་ཁོ་ན་མདོ་སྔགས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པའི་མཐིལ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་མེ་རྟ་ཟླ་༩ཚེས་༡༣ལ་འཕྲལ་དཔྱོད་ཀྱི་སྐོར་རོ།། ༈ །། ཡང་སྤྱིར་སྟོང་ཆ་དང་སྣང་ཆ་སོ་སོར་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མ་འདྲེས་ཀྱང་། དོན་ལ་དབྱེར་མེད་ཡིན་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལྡོག་པས་ཐ་དད་ཀྱང་། ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་སྟོང་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་ན། བདེན་གྲུབ་དང་བདེན་མེད་ཟུང་འཇུག་ཏུ་འདོད་ན་མ་གཏོགས་ཆོས་གང་སྣང་བ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་མི་འོང་། ཡང་ན་གནག་རྭ་ཡོད་དང་རི་བོང་རྭ་མེད་ཟུང་འཇུག་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཡན་གར་བ་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྣང་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་སྟོང་པར་བཏགས་པ་ ལས། སྟོང་གཞི་ཉིད་མ་བཟུང་བར་སྟོང་པ་ཡན་གར་བ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ཡན་གར་བ་མེད་དེ། ཡོད་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་བཟོད་དུ་འགྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རི་བོང་རྭ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ་སྟོང་པར་བཏགས་ཤིང་། དེ་ཉིད་དཔྱད་བྱ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ། །ཐ་དད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་ཡིན་ཏེ་དཔྱད་བཟོད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཁས་བླང་དགོས་ཀྱི། ཆོས་ཅན་ལས་ལོགས་སུ། ཆོས་ཉིད་སྟོང་རྐྱང་ཁོ་ན་རྣམ་དག་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་དག་མིན་ན། རྣམ་དག་དེ་བསྒོམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཏུ་ནམ་ཡང་མི་འཆར། བདེན་མེད་ཡན་གར་བ་ལ་དམིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་མི་འཆར། དེ་མ་ཤར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་གྲུབ་ཅིས་ལྡོག །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ ཅད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཡིན་པས། རང་བཞིན་རྣམ་དག་འོད་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། འོད་ག
Chinese
那必须实现。因此，区分心识无常和智慧常等二者至关重要。实相是无分别的法和法性。空与不空等二者，远离一切法，是无二平等的。超越了分别假立的有为法和无为法二者的特征。无为大融合，不变的法性，唯一的、不变的安乐，这才是显密一切意趣的核心。这些是火马年九月十三日的即兴思考。 ༈ །། 此外，一般而言，虽然空性和显现从各自反面的角度出发，知识言语的术语不混淆，但实际上是无分别的。因为二谛从反面的角度是不同的，但本质上被认为是相同的。按照认为实有自性是空性的宗派的观点，如果不认为实有和非实有是融合的，那么任何显现的法，以及其自性不成立的空性，显现空性融合就不会成立。或者会变得像黑牛有角和兔子无角融合一样。如果是那样，那么与显现分离的独立存在的空性就不会成立，因为显现本身是空性的基础，如果没有抓住显现的基础，那么独立存在的空性就无从谈起。没有与空性分离的独立存在的显现，如果存在，就必须经得起胜义谛的观察。兔子没有角，在名言上是不存在的，与胜义谛上不存在的自性空性不同。因此，在胜义谛的观察中，没有成立的被称为空性，而这本身就是被观察对象的法性，因此，法性和法不是不同的。因为没有不同，所以一切法都是自性清净的，因为自性是空性的，一切法都是无自性的，因为经不起观察。必须这样承认。如果从法上分离，只有法性空性才是清净的，而一切法不是清净的，那么通过修习清净，一切法永远不会显现为自性清净。如果执着于独立存在的无自性，那么一切法不会显现为无自性。如果那没有显现，那么一切法的实有自性如何能被遣除？因此，一切法都是显现空性融合的，是自性清净光明的。光明
English
That must be achieved. Therefore, it is crucial to distinguish between impermanent consciousness and permanent wisdom. The reality is the indivisible dharma and dharmata. Emptiness and non-emptiness, etc., are both free from all dharmas, non-dual and equal. Transcending the characteristics of both conditioned and unconditioned phenomena that are conceptually imputed. The great unconditioned union, the unchanging nature of reality, the sole unchanging bliss, this alone is the core of the intention of all Sutras and Tantras. These are impromptu thoughts on the 13th of the ninth month of the Fire Horse year. ༈ །། Furthermore, in general, although the terms of knowledge and expression are not confused from the perspective of the separate reversals of emptiness and appearance, in reality they are inseparable. Because the two truths are different by reversal, but are considered to be of the same essence. According to the view that considers self-established existence to be emptiness, unless one considers self-established existence and non-self-established existence to be in union, then any dharma that appears, and the emptiness of its unestablished nature, the union of appearance and emptiness will not occur. Or it will become like the union of a black cow having horns and a rabbit not having horns. If that is the case, then the independent emptiness that is separate from appearance will not be established, because appearance itself is the basis of emptiness, and if the basis of appearance is not grasped, then independent emptiness is not observable. There is no independent appearance that is separate from emptiness, because if it exists, it must be able to withstand the analysis of ultimate truth. A rabbit not having horns is non-existent in conventional terms, and is not the same as the emptiness of its non-existent nature in ultimate truth. Therefore, that which is not established by the analysis of ultimate truth is called emptiness, and that itself is the dharmata of the object of analysis, therefore, dharmata and dharma are not different. Because there is no difference, all dharmas are naturally pure, because their nature is emptiness, and all dharmas are without self-existence, because they cannot withstand analysis. This must be acknowledged. If, separate from dharmas, only the dharmata of emptiness alone is pure, and all dharmas are not pure, then by meditating on that purity, all dharmas will never appear as naturally pure. If one clings to independent non-self-existence, then all dharmas will not appear as non-self-existent. If that does not appear, then how can the self-established existence of all dharmas be reversed? Therefore, all dharmas are the union of appearance and emptiness, and are naturally pure and luminous. Light