Tibetan
ནས། བདེན་བདེན་ངེས་ངེས་ཀྱི་དབུ་མ་དང་རླུང་གི་མཚན་མར་ཞེན་པ་མི་གཏོང་བར། དམིགས་པ་བསྒོམ་པས་རྫོགས་རིམ་འདྲེན་ནུས་ཙམ་གྱིས། རྫོགས་རིམ་དངོས་ལ་སྦྱོར་བའི་ཉེ་ལམ་རྣམས་བསླད་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་མེད་མེད་དགག་འཛིན་པ་ཅན་ལ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་རློམ་ནས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དགོངས་པ་བསླད་ནས། མེད་འཛིན་དབུ་མའི་ལམ་མེད་དགག་གི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་རང་ཉིད་ལ་ཞི་གནས་ཙམ་ལས་ཐར་པའི་ལམ་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་འདེབས་མི་བཟད་པ་སྒྲོགས་པ་བོད་ན་འདུག་པ་འདི་ལེགས་བཤད་ཡིན་ནམ་མིན་བློ་ལྡན་དག་གིས་དཔྱོད་ཅིག །གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་རྣམ་རྟོག་གིས་བསླད་པ་དང་ཡེ་ནས་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། སློང་བྱེད་རྐྱེན་གསུམ་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྒྱུད་ན་ཡོད་ལ། དེ་ལ་གསར་དུ་མེད་དགག་གི་འཛིན་སྟངས་བསླབ་སྟེ་བསྒོམ་བཅུག་ན་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱ་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངོ་མཐོན་དུ་སྨྲ་བ་ནི། ནམ་མཁའ་ལ་ཚོན་གྱིས་རི་མོ་འབྲི་བའི་དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་པ་སྟེ། རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་ཡིན་མིན་དཔྱོད་ཅིག །གཉུག་སེམས་དེ་འདྲ་ཡོད་ན་དེ་ཀུན་གཞི་ལས་འདས་པ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན། དེས་དེ་སྔ་རྐྱེན་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལས་གཞན་དམིགས་མི་ཤེས་པ་དེ་རྒྱུ་ཅི་ལས་ཡིན། ད་སྟོང་ཉིད་གསར་དུ་སྒོམ་ཤེས་པ་ངོ་མཚར་རོ། །བློས་བྱས་ཀུན་རྟོག་གིས་བཏགས་པའི་མེད་འཛིན་དེས་གསར་དུ་སྒོམ་ཤེས་ན། ཆགས་སོགས་ཀྱང་ཅིས་མི་སྒོམ་སྟེ་དེ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་བསྒྱུར་བཏུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མི་རིགས་པར་མི་ཤེས་ན་དེ་ལས་བླུན་པོ་གཞན་སུ་ཡོད་ཧ་ཧ། ལས་རླུང་གི་བཞོན་པར་བཅས་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་ཀུན་རྟོག་འགགས་ཚེ། ལྟ་བའི་གོ་ཡུལ་འཛིན་པའི་སེམས་དེའི་བཞོན་པ་གང་ཡིན། བཞོན་པའི་རླུང་མེད་ན་དེ་ཡང་གཡོ་བར་ག་ལ་རིགས་ཏེ་རང་གི་ཁས་བླང་དང་འགལ་ལོ། །རང་བཞིན་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སེམས་མིན་པའི། འདུས་བྱས་ལས་རླུང་གིས་བཞོན་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ གཉུག་སེམས་སུ་ག་ལ་འགྱུར། འགྱུར་ན་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སེམས་འདི་གཉུག་སེམས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་གཉུག་སེམས་གཉིས་ཡོད་པར་རྒྱུད་དང་མན་ངག་གང་ནས་མ་བཤད་ལ་རིགས་པས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཀུན་གཞི་འགོག་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་འདྲའི་སེམས་དེ་གང་ནས་རྙེད་ཧ་ཧ། གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་དང་འདུས་མ་བྱས་སུ་མ་ཤེས་པར་རྣམ་ཤེས་དང་འདུས་བྱས་སུ་ཁས་བླ
Chinese
从，不舍弃真真切切的中观和风的相状，仅仅凭借观修所缘能引导圆满次第，就毁坏了与真实圆满次第相结合的近道，并且把分别念的行境，执着于实无的无遮，自诩为法界，从而毁坏了无分别智慧的密意，诽谤说执着于无的宗派中观，除了无遮的执着之外，金刚乘的道路自身只有寂止，没有解脱道，这种恶劣的诽谤在西藏存在，这到底是善说还是恶说，有智慧的人应该辨别。本觉心光明，本来就远离分别念，如同虚空一般，对于远离能生之因的三种条件的虚空般的心，存在于一切众生的相续中，如果对它新学无遮的执着，并强迫观修，就说这是迅速成佛的道路，这实际上是承担在虚空中绘画的困难。这到底是不是符合道理的言辞，请辨别。如果存在这样的本觉心，那它与阿赖耶识有何不同？它之前不依赖因缘，如同虚空一般，除此之外，无法认识其他所缘，这是什么原因？现在新学会观修空性，真是令人惊叹！如果由分别念所造作的无遮执着，能够新学会观修，那么贪欲等为什么不能观修呢？因为它们可以通过因缘来新改变。如果不明白这个道理，还有谁比这更愚蠢呢？哈哈。当与业风作为坐骑的八十自性分别念止息时，执持见解之境的心，它的坐骑是什么？如果没有坐骑的风，那它怎么可能动摇呢？这与你自己的承诺相违背。不是自性光明、非造作的心，而是由造作的业风作为坐骑的心，怎么会变成本觉心呢？如果变成本觉心，那么自性光明的这个心就不会变成本觉心了，因为在一个人的相续中存在两个本觉心，无论从经典还是口诀中都没有说过，而且从道理上也无法成立。你这个破斥阿赖耶识的人，从哪里找到这样的心呢？哈哈。如果不了解本觉心光明智慧和非造作，反而承许为识和造作
English
From, without abandoning the attachment to the true and certain Madhyamaka and the characteristics of wind, merely by contemplating the object of focus, one can guide the completion stage. Thus, corrupting the near paths that connect to the actual completion stage, and considering the realm of conceptualization, which is attached to the non-existence of inherent existence, as the Dharmadhatu, thereby corrupting the intention of non-conceptual wisdom, and slandering that the Vajrayana path, which is free from the attachment of the non-affirming negation of the Madhyamaka that clings to non-existence, only has calm abiding and no path to liberation, this unbearable slander exists in Tibet. Whether this is a good explanation or not, the wise should discern. The original mind, clear light, is free from the defilement of conceptualization and is like the sky. Such a mind, like the sky, which is free from the three conditions that cause it to arise, exists in the continuum of all sentient beings. If one newly teaches the clinging to non-affirming negation and forces them to meditate, claiming that it is the path to quickly attain Buddhahood, it is like undertaking the difficulty of painting pictures in the sky. Whether this is a reasonable statement or not, please discern. If such an original mind exists, how is it different from the Alaya? Why is it that it cannot perceive anything other than the sky-like state free from conditions? Now it is amazing that one can newly learn to meditate on emptiness! If the clinging to non-existence, which is fabricated by conceptual thought, can be newly learned through meditation, then why can't attachment and other emotions be meditated upon? Because they can be newly transformed by conditions. If one does not understand that this is unreasonable, who is more foolish than that? Haha! When the eighty types of conceptualization, which have karma and wind as their mount, cease, what is the mount of the mind that holds the object of view? If there is no wind as a mount, how can it move? This contradicts your own assertion. How can a mind that is not self-luminous and unconditioned, but is conditioned and has karma and wind as its mount, become the original mind? If it becomes the original mind, then this self-luminous mind will not become the original mind, because there are two original minds in the continuum of one person, which is not mentioned in any scripture or oral instruction, and it cannot be established by reason. You who refute the Alaya, where did you find such a mind? Haha! Without understanding the original mind as clear light wisdom and unconditioned, you affirm it as consciousness and conditioned.
Tibetan
ང་བའི་སྐྱོན་འདིས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དགོངས་དོན་བསད་པའི་ཤི་ཟན་ངེས་པར་བཏང་རྩིས་རེད་ཀྱང་། རྒྱལ་བ་དང་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་། མདོ་རྒྱུད་ལུང་གི་སྒྲོན་མ་དང་། ཆོས་ཉིད་སུས་ཀྱང་དཀྲུགས་པར་མི་ནུས་པའི་བདེན་པ་དང་། ཡང་དག་ངེས་དོན་ལ་ཞུགས་པའི་རིགས་པས་འདི་འདྲའི་མུན་སྤྲུལ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ལ་ཉི་མའི་སྣང་བ་ཆེན་པོས་གཞི་མེད་པར་བྱེད་དོ།། ༈ །། མདོར་ན། ཐོག་མར་གཉུག་སེམས་འོད་གསལ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་སམ།ཆོས་ཅན་གང་ཡིན། རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན། དག་པ་དང་མ་དག་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་སེམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མེད་དོ་སྙམ་ན། ལུང་། སེམས་ཀྱི་ རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །ཞེས་སོགས་དང་། མདོ་རྒྱན་ལས། ཆོས་ཉིད་སེམས་ལས་སོགས་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དྲངས། རིགས་པ་ནི་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་མེད་དོ་སྙམ་ན། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་མེད་དམ། དེ་དངོས་མཚན་དུ་མི་རུང་། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་མེད་དམ། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མེད་དམ། རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་མེད་དམ། དེ་དག་མེད་ཟེར་ན་དུས་འཁོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དྲངས། རྣམ་ཤེས་ཡིན་ན་ཚོགས་བརྒྱད་གང་ཡིན། དེ་གཉུག་སེམས་ཀྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་ཚུལ་སོགས་དཔྱད། ཆོས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ན་དེ་ཐབས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྟོང་ཉིད་དེ་དང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། མེད་དགག་གི་འཛིན་སྟངས་དོན་མེད་དོ། །ཀུན་རྟོག་ཀུན་ཐིམ་ནས་འཛིན་སྟངས་དང་རྣམ་རྟོག་ཅི་ལ་འོང་སོགས་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་གསལ་པོར་སྙིང་པོ་བྱ། དེ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་སྒྲིབ་གཉིས་ཡེ་མེད་ཡིན་ན། དེ་མངོན་དུ་རྟོགས་པས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ཀྱི། ད་རྟོགས་བྱ་གསར་སྣོན་ཅི་ཡོད། ཡོད་ན་དེ་ཤེས་བྱའི་དྲི་མས་མ་དག་པའམ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱིས་མ་དག་པ་ཡོད་པས་དེས་བདག་ མེད་གཉིས་གསར་དུ་སློབ་པ་ཡིན་འདྲི། དེ་ལྟ་ན་མ་དག་པའི་སེམས་ཡིན་གྱི་རྣམ་དག་འོད་གསལ་བའི་སེམས་རང་བཞིན་མྱང་འདས་ཡིན་པ་མི་རུང་ངོ་། །གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ནི་རྣམ་ཤེས་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ཕྱིར་གཉུག་སེམས་མངོན་དུ་བྱའི། གཉུག་སེམས་ཡེ་ཤེས་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་ཡོད་ན་མ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དྲི་མ་མེད་ན་མཁྱེན་གཉིས་ཅིས་མེད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པར་ཁས་བླང་དགོས། ཡེ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་
Chinese
虽然我执之过失，似乎定要将已扼杀金刚乘宗旨的尸体抛弃，然诸佛菩萨之慈悲，经续教言之明灯，以及任何人都无法扰乱之法性真理，与入于正确决定之理性能于一时之间，以如太阳般之大光明，令此等黑暗幻象无立足之地。 简而言之，最初之本觉光明，是法性之心，抑或是有法？是阿赖耶识，抑或是智慧？是清净，抑或是不清净？若认为最初是心，故为有法，而非是法性之心，则有教证：心之 自性光明为何？等等。以及《现观庄严论》云：法性心等。并引经续之教证。若认为心不为法性所摄，难道没有自性光明的法界吗？那不可作为实相。难道没有具足一切殊胜之空性吗？难道没有不变之乐吗？难道没有超越微尘与刹那之法的安乐吗？若说没有这些，则可引时轮经之教证。若是阿赖耶识，是八识聚之哪一识？应观察其不转为本觉之理等。若是法性智慧，则以方便令其显现，即是证悟空性与其自性，而非毫无意义之断灭论执着。一切分别念皆融入，又怎会生起执着与分别念等，应清晰地将一切道理提炼成精华。若是自性清净，本来就没有二障，则显现证悟它，即是证悟法性，如今又有什么需要新添加的证悟？若有，那是因为有未被所知障染污，或未被烦恼障染污之物，因此才要新学二无我吧。若是那样，则是未清净之心，而清净光明的自性涅槃之心是不可能的。 刹那之垢染存在于阿赖耶识中，因此要令本觉显现，而非本觉智慧有刹那之垢染，若有则会变得不清净。若无垢染，为何没有二现分，因为有智慧且无有遮障，故如佛陀一般。因此，必须承认心之法性本自成佛。虽本自成佛，却未能如是证悟之
English
Although this fault of clinging seems determined to discard the corpse that has killed the meaning of the Vajrayana, the compassion of the Buddhas and Bodhisattvas, the lamp of the scriptures and tantras, and the truth of the Dharma that no one can disturb, and the reasoning that enters into the correct definitive meaning, will at once, with the great light like the sun, make all such dark illusions baseless. In short, is the original luminous mind the mind of the Dharma, or is it a phenomenon? Is it consciousness or wisdom? Is it pure or impure? If you think that since the first is the mind, it is a phenomenon, not the mind of the Dharma, then there is scriptural evidence: What is the nature of the mind, luminous? etc. And the Ornament of Sutras says: Dharma mind, etc. And quotes the scriptures of the tantras. If you think that the mind is not included in the Dharma, is there not a Dharma realm that is naturally luminous? That cannot be taken as reality. Is there not emptiness that possesses all perfections? Is there not unchanging bliss? Is there not bliss that transcends the phenomena of dust and moment? If you say there are not these, then quote the Kalachakra Tantra. If it is consciousness, which of the eight aggregates is it? Examine how it does not transform into the meaning of the original mind, etc. If it is Dharma wisdom, then by manifesting it through skillful means, it is the realization of emptiness and its own nature, not the meaningless clinging to nihilistic negation. Since all conceptualizations are dissolved, how can clinging and conceptualization arise, etc.? Clearly make the essence of all reasoning. If it is naturally pure, and there are no two obscurations, then realizing it is realizing the Dharma. Now what new realization needs to be added? If there is, it is because there is something that is not purified by the obscuration of knowledge or the obscuration of affliction, so it seems that one must newly learn the two selflessnesses. If that is the case, then it is an impure mind, and the pure, luminous mind, the nature of Nirvana, is impossible. Accidental defilements exist in consciousness, so the original mind should be manifested, not that the original mind wisdom has accidental defilements, for if it did, it would become impure. If there are no defilements, why are there no two knowledges, because there is wisdom and no obscurations, just like the Buddha. Therefore, one must acknowledge that the Dharma nature of the mind is primordially enlightened. Although primordially enlightened, it has not been realized as such.