Tibetan
ཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་དབྱིངས་རྟག་པ་གྲུབ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་གཅད་དུ་མེད་པའི་འོད་གསལ་བ་རིས་སུ་མེད་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་། དབྱིངས་དང་རིག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་མཁྱེན་པ་དང་ ཡེ་ཤེས་དང་རིག་པར་བརྗོད་ཀྱང་། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱིངས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོས། དམིགས་མཚན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ནས་དབྱིངས་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲལ་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐར་ཐུག་གི་གནས་ལུགས་སམ་ཡེ་ཐོག་གཞི་ཡི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བར་མི་སྲིད་དོ། །རིག་པ་ཕྱང་ཆད་མཚན་མ་ཅན་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་མཚན་མར་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་མིན་པ་ཞིག་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཏེ། དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆ་ནས་འོད་གསལ་བའམ་སྟོང་རྐྱང་མིན་པའི་ཆ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆར་གཞི་གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ། སྟོང་ལ་རང་འོད་གསལ་བ་ཡིན། སྟོང་པའི་རང་མདངས་འགག་མེད་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་རིག་ངོ་མཐོང་བའི་རིག་པ་མཚན་འཛིན་གྱི་རྣམ་པ་མི་དམིགས་ཀྱང་གསལ་མདངས་ འགག་མེད་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ལས་ལྡོག་པས་ཐ་དད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་གདགས་པའི་ཚེ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་མེད་བཞིན་ཅིག་ཅར་མཁྱེན་པའི་མཁྱེན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་བཞིན། རང་སྣང་འཁྲུལ་བས་བསྒྲིབ་ནས་དོན་དེ་མ་རྟོགས་པར་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སྒྲིབ་གཉིས་རྒྱུད་ལྡན། ལས་ཉོན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་སེམས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐའ་ཀླས་པ་ཀུན་ལ་ཕན་བདེ་བསྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ནམ་ཡང་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གྱུར་པའི་བརྩེ་བ་དང་། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་རྣམ་རྟོག་དང་འབད་རྩོལ་མེད་པར། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་བདེའི
Chinese
就像没有变异一样。这样，如果法界是常住的，那么法界和自性无别、不可分割的光明，以及无偏的自生智慧，虽然从界和智的角度可以称为知和 智慧和明觉，但从自性的角度来说，没有丝毫与界不同的东西。因为法界是自性光明，法界的自性是没有任何目标和特征的智慧，所以是无为法。因为本来就与界不曾分离。因此，究竟的实相或原始基的法性不是空无所有的界，如果是那样，轮回和涅槃的显现就不可能产生。明觉不是完全的、有相的、非空性的，如果是那样，由相而成的识就不可能不是由因产生的刹那。因此，这两者是双运的。从界自性光明的角度来说，称为光明，或者从不是纯粹空性的角度来说，称为自生智慧。是所有智慧的计划，清晰而无执着，空性而自光明显。空性的自光芒无有阻碍。现在，虽然证悟自性的明觉不显现执相，但清晰的光芒 无有阻碍，与空性的界相反，因此是不可区分的。因此，当将原始自生智慧，清净了二障习气的结果，安立为佛陀的意自生智慧时，称为被法界所摄。如所有和尽所有的所有相，在没有分别念的情况下同时了知，并且所有法都与法界自生智慧没有变异，但由于自显的迷惑而遮蔽，没有证悟那个意义，由于执着二取，具有二障的相续，被业惑痛苦所折磨的众生，对于法界无边无际的一切众生，生起利益安乐的无缘大悲，并且与永不分离的慈爱，以及像如意宝一样，没有分别念和勤作，对于十方三世所摄的一切众生，给予利益安乐。
English
Just as there is no alteration. Thus, if the Dharmadhatu is established as permanent, then the luminosity that is inseparable and indivisible from the Dharmadhatu and its essence, and the unbiased self-arisen wisdom, although from the perspective of the realm and awareness, it can be called knowing and Wisdom and awareness, but from the perspective of essence, there is not even a particle that is different from the realm. Because the Dharmadhatu is the luminosity of self-nature, and the essence of the Dharmadhatu is wisdom without any object or characteristic, therefore it is unconditioned. Because it has never been separated from the realm from the beginning. Therefore, the ultimate reality or the Dharma nature of the primordial ground is not an empty realm, because if it were, the appearance of samsara and nirvana would not be possible. Awareness is not completely characterized and non-empty, because if it were, the consciousness formed by characteristics would not be a moment that is not produced by cause. Therefore, these two are inseparable. From the perspective of the luminosity of the realm's self-nature, it is called luminosity, or from the perspective of not being purely empty, it is called self-arisen wisdom. It is the plan of all wisdom, clear and without attachment, emptiness and self-luminous. The self-radiance of emptiness is unobstructed. Now, although the awareness of seeing the face of awareness does not appear to be grasping at characteristics, the clear radiance Unobstructed, it is not distinguishable because it is the opposite of the empty realm. Therefore, when the primordial self-arisen wisdom, the result of purifying the two obscurations and habitual tendencies, is established as the self-arisen wisdom of the Buddha's mind, it is called being included by the Dharmadhatu. All aspects of as it is and as many as there are, are known simultaneously without conceptualization, and all dharmas are not different from the self-arisen wisdom of the Dharmadhatu, but are obscured by the delusion of self-appearance, and without realizing that meaning, due to clinging to the two grasps, the sentient beings who possess the continuum of the two obscurations and are tormented by karma, afflictions, and suffering, generate unconditioned great compassion for all sentient beings who are boundless in the Dharmadhatu, and with love that is never separated, and like a wish-fulfilling jewel, without conceptualization and effort, for all sentient beings included in the ten directions and three times, give benefit and happiness.
Tibetan
་ཕྲིན་ལས་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་འབྱམ་ཀླས་པར་རྟག་ཏུ་འཇུག་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་ བགྲང་ལས་འདས་པའང་ཉི་དང་ཟེར་བཞིན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་འདུས་བྱས་དངོས་པོ་རྣམ་ཤེས་དང་། འདུས་མ་བྱས་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་གཉིས་ཆོས་ལས་འདས་པས་འདུས་མ་བྱས་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་གདུལ་བྱ་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་འཇུག་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རིམ་ཅན་དུ་འཇུག་པ་ལས་འོས་མེད་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དུས་གསུམ་རིམ་བྱུང་གི་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པ་དང་། ཕྲིན་ལས་འཇུག་པས་འདུས་བྱས་སུ་ཁས་ལེན་པ་ལས་འོས་མེད་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །སྣང་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་མར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། འདི་ལའང་མཚུངས་ཏེ། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པའི་འཇུག་ཡུལ་རིམ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་དང་། ཁམས་དབང་བསམ་པ་སོགས་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་དུ་མ་མེད་དེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་། སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མར་མེད་དོ། ། དེ་ལྟ་ན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་ཟད་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་དང་གཅིག་པུར་འགྱུར་སྙམ་ན། རྣམ་ཤེས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་རང་མཚན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དཔྱད་ན་དེ་དང་དེའི་མཚན་མ་སོ་སོར་མི་སྣང་བ་མེད་པས། དེ་དག་སྣང་ཚུལ་ལ་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མར་འགྱུར་གྱི། རྟག་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་ལ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཐ་སྙད་དུའང་མཚན་མར་གྲུབ་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི། ཆོས་དབྱིངས་དང་ཐ་དད་མེད་པས་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་དབང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟར་བརྟག་པ་ཡིན་ལ། བཏགས་པ་ལྟར་དོན་དུ་མི་གནས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་དངོས་དངོས་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཡེ་ནས་མེད་པའམ་ཀ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། དེ་མི་རྟག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་མི་རྟག་ཏེ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ནི་རྟག་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཡོད་ན་དེའི་རང་གདངས་འདི་ཡོད་དེ། འདི་དང་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཡོད་མཉམ་མེད་མཉམ་འབྲལ་
Chinese
事业恒常融入虚空与法界之中，佛陀的无量功德，也如阳光般自然显现于其体性之中。它超越了有为法如意识和无为法如虚空这样的二元对立，因此被赋予“大无为”的名称。因此，若以三时所摄之所化众生的显现角度而言，为了使佛陀的知、悲、力三者能利益所化有情，只能以渐次的方式进行。如此一来，佛陀的智慧似乎就不得不被认为是了知三时次第生起之所知，而其事业的运作也似乎不得不被认为是造作有为法。虽然从现象上来看是这样，但若以法性的实相而言，正如法界不会变成众多或刹那变化一样，此亦相同。能知、悲、力所及的对境，并非是次第的众生，也不是被界、根、意等所区分的众多，而是一刹那，甚至一个众生，就其自性而言也从未存在过。若就胜义谛而言，则无有无常与众多。 如此一来，不仅是自生智慧，一切法都不会变成无常与众多，难道会变成常与一吗？若作是念，那么意识等五蕴，所有自相之法，在名言中若观察其自性，则无有不显现彼彼之相者。因此，这些在现象上会变成无常与众多，但恒常为一者则绝不可能存在。而自生智慧，就其自性而言，即使在名言中也无有可成立为相者，犹如法界一般。因此，承认它是常，是因为它与法界无别，是无有三时变异之平等性的缘故，所以在名言中如此假立，但实际上没有丝毫如所安立般存在。就其自性而言，由于本来就没有任何有或无等戏论，或者说是从一开始就清净的缘故，它怎么会变成无常呢？犹如虚空一般。意识是无常的，因为它从因缘而生，并且是刹那性的。自生智慧是恒常的，若有法性，则必有此自性光明，此与法性是二者有而无别，无别而有
English
Activity constantly pervades the expanse of space and the dharmadhatu. The immeasurable qualities of the Buddha also spontaneously manifest in its essence, like the sun and its rays. It transcends the duality of conditioned phenomena like consciousness and unconditioned phenomena like space, hence it is given the name "Great Unconditioned." Therefore, considering the appearance of beings to be tamed, who are encompassed by the three times, the three—knowledge, compassion, and power—of the Buddha can only benefit sentient beings in a gradual manner. Thus, the wisdom of the Buddha seems to be necessarily regarded as knowing the knowable that arises sequentially in the three times, and the operation of its activity seems to be necessarily regarded as creating conditioned phenomena. Although this is how it appears, if we consider the reality of the nature of phenomena, just as the dharmadhatu does not become multiple or change in an instant, so too is this the same. The objects of knowledge, compassion, and power are not gradual sentient beings, nor are they the many that are distinguished by realms, faculties, minds, etc., but rather a single instant, and even a single sentient being has never existed by its own nature. If we consider the ultimate truth, there is no impermanence or multiplicity. In this way, not only self-arisen wisdom, but all phenomena will not become impermanent and multiple; will they become permanent and one? If you think so, then the five aggregates such as consciousness, all phenomena with their own characteristics, if you examine their own nature in name, there is none that does not show its own distinct characteristics. Therefore, these will become impermanent and multiple in appearance, but it is impossible for anything to be established as permanently one. And self-arisen wisdom, in its own nature, has nothing that can be established as a characteristic even in name, just like the dharmadhatu. Therefore, the reason for acknowledging it as permanent is that it is not different from the dharmadhatu, and it is the equality that does not change in the three times, so it is nominally established in this way, but in reality, there is nothing that exists as it is established. In its own nature, since there is originally no elaboration of existence or non-existence, or because it is pure from the beginning, how can it become impermanent? Like space. Consciousness is impermanent because it arises from causes and conditions and is momentary. Self-arisen wisdom is permanent; if there is the nature of phenomena, then this self-radiance of it exists; this and the nature of phenomena are two that exist inseparably, inseparably and exist.