Tibetan
་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་སྲིད་དུ། དེའི་མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་གསུམ་གྱིས་དེ་སྙེད་དུ་ཁྱབ་ཀྱང་། གཉིས་སྣང་གཉིས་འཛིན་མི་མངའ་བར་རྟོག་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་མི་ཤེས་པའི་ཆོས་སྣ་གཅིག་མེད་ལ། དེས་དོར་བའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་ཅིང་། དེས་ཕྲིན་ལས་མི་འཇུག་པའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ། །འདི་གལ་ཆེ། གཞི་དེ་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་མི་གཡོ་བར་མཉམ་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་ན་མྱང་འདས། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་འབྱུང་རུང་བས་གཞི་ཞེས་བྱའོ། ། གཞི་ལས་ཤར་བའི་རྩལ་གྱིས་ཆོས་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ཚེ། ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་ཞེས་དང་། ཇི་ལྟ་བས་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་དུ་མཁྱེན་ཚེ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་ཅིང་། གཞི་རྟོགས་ཚེ་གཞི་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་སེམས་ལོགས་སུ་ཡོད་པར་མི་མཐོང་ངོ་། །དེས་ན་གཞི་ལ་ཇི་སྙེད་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་འཆར་རུང་གི་ཡོན་ཏན་ནམ་ངང་ཚུལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་། འཁོར་འདས་གཉིས་དེ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི། འཁོར་འདས་གཉིས་མངོན་དུ་སྣང་བའི་ཆ་ནས་བཏགས་པའོ། །དེས་ན་གཞི་དབྱིངས་བཞུགས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་ན། སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད་སོགས། སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ལམ། ཀ་དག་ཏུ་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །གཞི་དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་སོང་བའི་སེམས་ཅན་ཐ་མལ་བ་རྣམས་ལ་གཞི་ཡོད་ཀྱང་མི་ཤེས་སོ། །བྱང་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་ཅི་རིགས་མཁྱེན་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་ཇི་སྙེད་པའང་ཅི་རིགས་འབྱུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་བྲལ་བའི་ དབང་གིས་ཡིན་པས། འདི་ལ་བསམ་ན་གཞི་འབྲས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད། ཐ་སྙད་ཀྱི་དབྱེར་ཡོད་ཡིན་ནོ། །མ་ཧཱ་ཡོ་གས་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་ནི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གཞི་སྣང་མ་ཤར་བའི་ཡེ་ཐོག་གི་གཞི་བཞག་ལུགས་ལྟར་མིན་ཏེ། གཞི་སྣང་ཤར་ཟིན་གྱི་དུས་འདིར། རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་། དེའི་ངང་ལས་སྣང་བའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་དག་པ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གཞི་དེ། གློ་བུར་དྲི་མ་བྲལ་སྟོབས་ཀྱིས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་དུས་ནའང་། སྔར་གྱི་དག་མཉམ་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ལྷག་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ
Chinese
存在着多少众生，他的智慧、慈悲和能力就遍及多少。应当了知，他没有二相和二取，而是无作任运成就。他没有不了解的法，没有舍弃的众生，也没有不进行事业的众生。这很重要。那个基，在基、道、果的所有阶段都是不变不动而平等的。如果如实证悟它，就是涅槃；如果未证悟，就可能产生轮回，所以称为基。 当从基显现的能量证悟了那个法性的自性时，就称为如所有智；当以如所有智了知遍及的一切法都是一味时，就称为如所有智。证悟基时，不会看到除了基本身之外，还有一个单独的能证悟的心。因此，基具有能显现如所有现象的功德或自性任运成就。然而，轮回和涅槃并非任运成就地存在于其中，轮回和涅槃是从显现的角度安立的。因此，从基的法界安住方式的角度来说，必须承认没有佛，没有众生等，远离一切戏论，或者说是本来清净。基虽然如此，但普通的众生因为不了解真相而成了无记，他们虽然有基却不了解。圣者菩萨们为了证悟它，而如实地了知如所有智，并因此而相应地产生如所有智。佛陀的圆满是因为远离了一切暂时的垢染。如果思考这一点，基和果的体性无别，只是名言上的差别。嘛哈瑜伽承认七宝自性任运成就，这不像大圆满的基相未显现时，最初的基的安立方式。在这个基相已经显现的时代，法性从未动摇于自性平等之法界，并且从其自性中显现的一切法，都是自性清净的大清净。在依靠暂时垢染而远离的力量，具备二种清净之时，先前安立的大清净平等只是显现而已，除此之外没有更殊胜的果。
English
However many sentient beings there are, his wisdom, compassion, and power pervade that many. It should be understood that he has no dualistic appearance or dualistic grasping, but is spontaneously accomplished without thought. There is not a single dharma that he does not know, there is not a single sentient being that he abandons, and there is not a single sentient being for whom he does not engage in activity. This is important. That ground, in all the stages of ground, path, and fruition, is unchanging, unmoving, and equal. If it is realized as it is, it is nirvana; if it is not realized, it can give rise to samsara, therefore it is called ground. When the energy that arises from the ground realizes the nature of that dharmata, it is called knowing as it is. When all dharmas pervaded by knowing as it is are known as being of one taste, it is called knowing as many as there are. When the ground is realized, one does not see a separate mind that realizes, apart from the ground itself. Therefore, although the ground has the qualities or nature of being spontaneously accomplished, capable of manifesting all appearances as many as there are, samsara and nirvana are not spontaneously accomplished as existing within it. Samsara and nirvana are designated from the aspect of appearing manifestly. Therefore, from the point of view of the way the ground abides in the expanse, it must be admitted that there is no Buddha, no sentient beings, etc., that it is free from all elaboration, or that it is primordially pure. Although the ground is like that, ordinary sentient beings do not know the truth and become unspecified. Although they have the ground, they do not know it. Noble bodhisattvas, in order to realize it, know as it is in various ways, and accordingly, as many as there are also arises in various ways. The complete perfection of the Buddha is due to the fact that all adventitious stains are removed. If one thinks about this, the essence of the ground and the result are inseparable, but there is a difference in terminology. Maha Yoga's acceptance of the seven treasures as spontaneously accomplished in essence is not like the way the ground was established at the beginning when the ground appearance of Dzogchen had not yet arisen. At this time when the ground appearance has already arisen, the dharmata, whose nature is equal, has not moved from the expanse of as it is, and all the dharmas that appear from its nature are established as great purity, which is pure by nature. Even at the time of having two purities by the power of being free from adventitious stains, the previously established great purity and equality is only manifested, and there is no result superior to that.
Tibetan
འི་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གཞི་དང་། གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དབྱིངས་འབྲས་བུར་འདོད་པས་ཁྱད་མེད་པ་མིན་ཡང་། ལ་ཟློའི་ཚེ་གནས་ཚུལ་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབ་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་ཕབ་ན་འཁོར་བ་ཉིད་མྱང་འདས་སུ་མི་རྟོགས་སོ། །ཤན་འབྱེད་པའི་ཚེ་སྣང་ཚུལ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། དེས་གནས་ལུགས་ལ་འཁོར་འདས་མཉམ་ཉིད་ཡིན་པའང་མི་ ཁེགས་ཏེ། གནས་ཚུལ་ལ་མ་དག་པ་མེད་པས་སོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སོགས་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་སྔར་ཡང་ལེགས་པར་བསྟན་མོད། ད་དུང་ཡང་དོན་གནད་བསྡུས་ཏེ་མདོ་ཙམ་བཤད་ན། འདི་ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་ཡིན་པས་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་རིམ་ཅན་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཆས། ཆོས་དབྱིངས་མི་རྟག་པ་དང་། དུ་མར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པར་དེའི་ངང་ནས་སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་ཡང་། དོན་དམ་གྱི་གནས་ལུགས་དབང་བཙན་དུ་བྱས་ནས་དཔྱད་ན་ཆོས་གང་ཡང་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་སྐྱེ་མ་མྱོང་ན། དེ་དུ་མ་བསགས་པའི་རྒྱུན་རིམ་སྐྱེ་ག་ལ་ཡོད་དེ། རིམ་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཡང་། དེས་ཆོས་དབྱིངས་མི་རྟག་པར་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྟེ་དུས་གསུམ་དུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་ བཞིན་དུས་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་འཆར་ཤེས་ཏེ། སྣང་བ་འཛིན་མཁན་གྱི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོར་རིམ་ཅན་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཆོས་མུ་མེད་པར་སྣང་ཡང་། ཆོས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོར་དམིགས་སུ་མེད་ན། དེ་བསགས་པའི་དུ་མ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། དེས་ན་དུ་མ་རོ་མཉམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དུ་མར་མེད་ཀྱང་། སྣང་ཚུལ་འཛིན་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོར་དུ་མར་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་རྟག་པ་ཡིན་བཞིན། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་ནམ་མཁའ་ཞེས་བཏགས་པ་དང་།ཕྱོགས་བཅུའི་ནམ་མཁའ་དང་། སྣོད་ཀྱི་དབང་གིས་ནམ་མཁའ་ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་སོགས་དང་། མཐོ་བ་དམའ་བ། རྒྱ་ཆེ་ཆུང་། སྒྲིབ་མ་སྒྲིབ་སོགས་འབྱེད་ཀྱང་། ནམ་མཁའ་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་སང་ངེ་བ་གཅིག་པུ་དེ་ལས། དུས་དང་ཕྱོགས་དང་སྣོད་ཀྱི་དབང་གིས་གཞན་དང་ག
Chinese
是就其情况而言的。就现象而言，虽然认为自性清净的基和，以及骤然离垢的差别，是法界果，并非没有差别。但在遮遣时，必须如实确定情况，若不如此确定，则轮回本身不会被认为是涅槃。在区分时，虽然是按照现象，但这并不妨碍就实相而言，轮回与涅槃是平等的，因为就情况而言，没有不净。此外，对于那些认为佛的智慧身等是无常的人，以前已经很好地展示了如何证明佛的智慧身和自生智慧是常恒的。现在再简要地总结要点来说明一下。这与法界无别，因此必须如此证明。因为从法界中，有三时次第的法，以及一切法显现为各异的相，法界不是无常的，也不会变成多种。虽然一切法不变成其他法界，而是在其自身中显现生灭，但若以胜义的实相为主来观察，则任何法都没有经历过刹那的生起，那么积累众多刹那的连续生起又怎么会有呢？次第生灭只是名言的现象。因此，这两者并不矛盾，但这永远不会使法界变成无常，因为法界是由无为法所区分的，即在三时中没有变迁，却能显现三时的现象。对于那些执着现象的心识来说，会显现为次第。同样，虽然显现出无边无际的各异之法，但任何一个法在胜义中都没有自己的体性可以执着，更何况是积累起来的众多法呢？因此，虽然众多一味的法界不是多种，但在执着现象的心识面前，会显现为多种。这些就像虚空一样，虽然是无变迁的常恒，但却被赋予过去、未来、现在的虚空之名，以及十方虚空，以及由于容器的原因，虚空有圆形、方形等，以及高低、大小、有遮蔽无遮蔽等区分，但虚空自身的体性只是空旷的一个，由于时间和方向和容器的原因而有其他。
English
It is in terms of the state of affairs. In terms of phenomena, although it is considered that the naturally pure ground and the difference of suddenly separated impurities are the Dharmadhatu fruit, it is not without difference. But when refuting, it is necessary to determine the situation as it is. If it is not determined in this way, then samsara itself will not be regarded as nirvana. When distinguishing, although it is according to phenomena, this does not prevent samsara and nirvana from being equal in reality, because in terms of the situation, there is no impurity. Furthermore, for those who think that the wisdom body of the Buddha etc. is impermanent, it has already been well shown how to prove that the wisdom body of the Buddha and self-arisen wisdom are permanent. Now, to briefly summarize the main points and explain a little, this is inseparable from the Dharmadhatu, so it must be proved in this way. Because from the Dharmadhatu, there are the three-time sequential dharmas, and the appearance of all dharmas as different aspects, the Dharmadhatu is not impermanent, nor will it become many. Although all dharmas do not become other Dharmadhatus, but appear as arising and ceasing within themselves, if one examines with the ultimate reality as the dominant factor, then no dharma has ever experienced a moment of arising, so how can there be a continuous sequence of accumulating many moments? Gradual arising and ceasing is just a nominal phenomenon. Therefore, these two are not contradictory, but this will never make the Dharmadhatu impermanent, because the Dharmadhatu is distinguished by the unconditioned, that is, there is no change in the three times, but it can manifest the phenomena of the three times. For those with minds that grasp phenomena, it will appear as sequential. Similarly, although countless different dharmas appear, if not even one dharma has its own nature to grasp in reality, what need is there to mention the accumulation of many dharmas? Therefore, although the Dharmadhatu of many flavors is not many, it appears as many to those with minds that grasp phenomena. These are like the sky, which is permanent without change, but is given the names of past, future, and present sky, as well as the sky of the ten directions, and due to the container, the sky has round, square, etc., as well as high and low, large and small, obscured and unobscured distinctions, but the nature of the sky itself is just one empty space, and there are others due to time, direction, and container.