Tibetan
་བར་འགྱུར་བས། དེ་ལྟ་ན་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་མྱུར་བུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཙམ་ལས་དོན་གྱི་གནད་གཅིག་ཏུ་འབབ་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་གཞི་སྐྱེ་མེད་ཀ་དག་གི་རིག་པ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུའི་ངང་ནས། འོད་གསལ་ལོངས་སྐུའི་སྣང་བ་འཆར་བ་ནི། ད་ལྟ་ཐོད་རྒལ་དང་སོར་སྡུད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དང་། སྣང་གསུམ་མཐའི་འོད་གསལ་སྒྱུ་མའི་སྐུར་ལངས་པའི་རྫོགས་རིམ་གྱིས་མངོན་སུམ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པས། སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་མིན་རྩོད་པ་མེད་ལ། དེ་འབྲས་དུས་ཀྱི་སྐུ་ གསུམ་མ་ཡིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་ནི། གློ་བུར་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་དག་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡེ་ནས་མེད་པར་གྲུབ་པས་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་དུ་གྲུབ་པས་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་དགོངས་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་ཤིང་། སྣང་ཚུལ་ལ་གོམས་རྩལ་རྫོགས་པའི་ཚེ་ན་གནས་སྣང་མཐུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ཡང་འཚང་རྒྱ་བའང་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་མི་འགལ་ལོ། །སྤྲོས་ཀུན་ཡེ་ནས་སམ་ཀ་ནས་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་གདངས་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས། ཆོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅིར་ཡང་འཆར་རུང་བའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཚད་མེད་པ་ཅི་བསྒྱུར་ཀྱང་། དེ་དག་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་སྟེ། སྣང་ཚུལ་དུ། རྣམ་ཤེས་ཁོ་ནས་ལས་བྱེད་པ་མ་དག་གཞི་ཡི་སྐབས། རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འདྲེས་ནས་ལས་བྱེད་པ་མ་དག་དག་པ་གཉིས་ལྡན་ལམ་གྱི་སྐབས། ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནས་ལས་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ འབྲས་བུའི་སྐབས་ཏེ་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་དབྱེར་ཡོད་ཅིང་། ལམ་ལའང་། སྔགས་གཞུང་སྤྱི་ལས། རྫོགས་རིམ་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་གཉིས་སུ་གྲགས་པའི་དང་པོ། གསང་འདུས་ཀྱི་ཕྲ་ཐིག་སོགས་དེ་དང་ཆ་འདྲ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེས་རྫོགས་རིམ་མཚན་ཉིད་པ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལྷན་སྐྱེས་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་རྫོགས་རིམ་དངོས་མིན་ཏེ་བསྐྱེད་རིམ་དུ་གཏོགས་སོ། །ཐོས་བསམ་གྱི་དཔྱད་པས་དྲངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གོ་ཡུལ་ནི་ཕྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བཞག་ཡོད་ཀྱང་མཐའ་བཞི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། མེད་དགག་རྣམ་རྟོག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་གཏན་མིན། ལས་དང་པོ་པ་མཐའ་བཞིའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ཡང་ངེས་པ་མ
Chinese
因此，这样一来，显宗和密宗的道路，仅仅是快慢的差别，最终都归于同一个要点。总而言之，基位无生本来清净的觉性，在明空双运法身的状态中，光明报身的显现生起，现在通过脱噶和索宗的修习，以及三现之末的光明转化为幻身的圆满次第，从而现量确定。因此，三身是否任运成就，是没有争论的。而那似乎不是果位的法身，是由于暂时的障碍未清净的缘故。并且，由于法性虚空之自性本来就没有障碍，因此，基位和果位的状态无二无别地成立，从而确定了本来成佛的密意。当对显现的习气圆满时，以状态和显现相符的方式显现，因此也是再次成佛，这二者并不矛盾。一切戏论本来或者从一开始就是清净的，并且自性光明的能量无二无别的法性，遍布于轮回和涅槃的一切。因为法性从什么也不是之中，能够显现为任何事物，所以轮回和涅槃无二无别的平等性，任运成就为法身。因此，无论转变轮回和涅槃的各种显现之无量神变，那些都仅仅是从阿赖耶识和智慧的作用中产生。在显现上：仅仅由阿赖耶识起作用是不清净的基位之时；阿赖耶识和智慧混合起作用是不清净和清净二者兼具的道位之时；仅仅由智慧起作用是极其清净的果位之时，这三种状态是有区别的。在道上，从密续总集来说，圆满次第分为有相和无相两种，第一种，观修密集金刚的细微明点等所有与之相似的事物，虽然如此，但它能引导圆满次第的自性，即具有意义的俱生智慧，因此是将果之名安立于因上，并非真正的圆满次第，而是属于生起次第。通过闻思的分析所引导的空性之理解，在外续中被安立为无相瑜伽，但它是远离四边戏论的。绝不是以断灭和分别念为行境。对于初学者来说，对四边戏论的远离也没有定
English
Therefore, in this way, the paths of Sutra and Tantra are only different in terms of speed, but ultimately converge on the same essential point. In short, the awareness of the unborn, primordially pure ground, in the state of the union of clarity and emptiness, the Dharmakaya, is the arising of the appearance of the clear light Sambhogakaya. Now, through the practice of Tögal and Sordé, and the completion stage of transforming the clear light at the end of the three appearances into the illusory body, it is manifestly established. Therefore, there is no dispute as to whether the Trikaya is spontaneously accomplished or not. And the appearance that it is not the Trikaya of the fruition is due to the power of temporary obscurations that have not been purified. Moreover, since the essence of Dharmata Dhatu is established as being without obscurations from the beginning, the state of the ground and fruition is established as being inseparable, thus the intention of primordial Buddhahood is determined. When the habituation to appearances is perfected, it manifests in a way that the state and appearance are in harmony, thus it is also becoming enlightened again. These two are not contradictory. All elaborations are pure from the beginning or from the very start, and the Dharmata, which is the inseparable resonance of the self-luminous nature, pervades all of Samsara and Nirvana. Because Dharmata can manifest as anything from what is nothing, the equality of Samsara and Nirvana, without distinction, is spontaneously accomplished as the Dharmakaya. Therefore, no matter how the immeasurable magic of the various appearances of Samsara and Nirvana are transformed, they arise only from the activity of consciousness and wisdom. In terms of appearance: When only consciousness acts, it is the impure ground; when consciousness and wisdom act together, it is the path of both impure and pure; when only wisdom acts, it is the extremely pure fruition. These three states are distinct. On the path, according to the general Tantric texts, the completion stage is known as having two aspects: with signs and without signs. The first, meditating on the subtle bindus of Guhyasamaja and all similar things, although it does so, it guides the nature of the completion stage, which is the co-emergent wisdom of meaning. Therefore, it is the name of the fruit applied to the cause, and it is not the actual completion stage, but belongs to the generation stage. The understanding of emptiness, which is guided by the analysis of study and reflection, is established as signless yoga in the outer Tantras, but it is free from the four extremes of elaboration. It is definitely not something that takes cessation and conceptual thought as its object. For beginners, there is no certainty even in the freedom from the four extremes of elaboration.
Tibetan
་སྐྱེས་པས་ཧུ་ཐུག་ནས་རྫོགས་རིམ་བསྒོམ་མཁན་ཞིག་ཡོད་ན། འཁྲིགས་པ་དེ་ལ་མེད་དགག་གི་རྒྱས་འདེབས་བྱ་བ་ལས་འོས་ཅི་ཡོད་ཀྱང་། དེ་འདྲ་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་རྫོགས་རིམ་ནི་མ་ཡིན་པས། རྟོག་གེའི་བློ་བཟོའོ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། དགའ་བཞི་དང་སྟོང་བཞི་སྦྱར་བའི་ཞུ་བདེས་དྲངས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པས་མྱོང་ནས། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ངེས་པ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་མིན་ཏེ། དེ་འཕོ་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་བའི་རྟོག་ཡུལ་ཡིན་པས་སོ། །དོན་གྱི་མཚན་མེད་ནི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་འགག་པའི་མཐའི་འོད་གསལ་སྟོང་ཉིད་ཡིན། དེ་ཡེ་ནས་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་པས། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དེ་བས་ལྷག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་གནས་ལུགས་གཞན་གཏན་ནས་མི་སྲིད། དེ་མངོན་དུ་མྱོང་བར་རྗེས་དཔག་གི་དཔྱད་པ་དོན་མེད་དེ། མེ་མངོན་སུམ་མཐོང་ན་དུ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་དེ་མཚོན་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དུས་འཁོར་གྱི་རྫོགས་རིམ་ནི་མཚན་བཅས་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མེད་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། མུན་པ་དང་ནམ་མཁའ་ལྟ་སྟངས་གི་རྟེན་ཡིན་གྱི། དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའང་མིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བྱེད་བཅིང་དང་ལྟ་སྟངས་དེ་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། ཡིད་བྱེད་གཞན་སྤོང་བ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ལུས་སེམས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ཡོད་པས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མར་བསྟུན་ན་རྩོལ་མེད་ལྟ་བུ་ལམ་སླ་ཡང་། རྫོགས་ཆེན་ལ་ལྟོས་ན་རྩོལ་བཅས་ཡིན་མོད། དེས་འོད་གསལ་ དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པ་ཕྲ་ཐིག་སོགས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཆེས་སླ་ཞིང་ཟབ་བོ། །འོད་གསལ་བའི་རྟགས་མཐོང་ན་རླུང་དབང་དུ་བྱེད་ཅིང་། ཞུ་བདེས་དྲངས་པས་མཐར་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། རྣམ་མཆོག་སྟོང་ཉིད་ཟུང་འཇུག་དྲངས་པ་སྟེ་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན། དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་དང་། འདུས་བྱས་དང་རྟོག་པའི་ཆ་དང་འདྲེས། འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་ཡེ་ནས་ལྷན་སྐྱེས་དོན་དམ་དེ་ཁོ་ཉིད་ཡིན། འདི་འདུས་བྱས་ཡིན་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་སུ་གཏོགས་དགོས་པ་ལ། དེ་ལས་འདས་ཕྱིར་མི་འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡིན། བདེ་བ་ཞེས་པ་དེ་ཚོར་བྱུང་ཡིན་ན་རྟག་པ་ག་ལ་ཡོད། ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་ཡིན་ཡང་རྒྱུན་གྱི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
如果有人从呼图克图开始修习圆满次第，除了对这种执着进行破除性的扩展之外，还能做什么呢？但那样的圆满次第并非经续中所说的，而是思辨的臆造。无上瑜伽的无相瑜伽，是结合四喜和四空的融乐所引生的俱生智，并且各自以自己的觉性体验那无二无别的乐空，从而对远离四边的真如生起定解，但这只是譬喻智慧，而非真实的智慧。因为它是被有变化的乐和自性未成立所区分的分别对境。真实的无相是所有分别念止息的究竟光明空性。它本来就是一切法之实相的俱生智，如果体验了它，就不可能存在比它更殊胜的空性和实相。要现量体验它，追随推测的分析毫无意义，就像亲眼见到火，就不需要用烟的征兆来表示它一样。时轮金刚的圆满次第不是有相，而是无相瑜伽。它是以看待黑暗和虚空的方式为基础，但也不是用心去作意，即使身体的姿势和观看方式没有改变，也要舍弃其他的作意。然而，因为有身心的运作，如果按照下部续典，似乎无作的道路更容易，但相对于大圆满而言，它仍然是有作的。尽管如此，它比通过细微脉等道路引导光明 实义智慧要容易且深刻得多。如果见到光明的征兆，就能控制风息，并由融乐引导，最终获得不变的乐，以及殊胜空性双运，也就是实义的俱生智。譬喻智慧都与识蕴的部分、有为法和分别念的部分相混杂。这（俱生智）是智慧、无为法和无分别的自性，因此是一切法之实相，本来就是俱生的胜义谛。如果它是有为法，就必须属于极微和刹那之法，但因为它超越了这些，所以是不变的自性之乐。如果乐是指感受，又怎么会是常恒的呢？虽然本体是刹那，但并非持续的常恒。
English
If someone starts practicing the Completion Stage from a Khutukhtu, what else can be done besides expanding on the negation of that attachment? But such a Completion Stage is not the one spoken of in the tantras, but rather a fabrication of speculation. The formless yoga of Anuttarayoga is the co-emergent wisdom brought about by the melting bliss combining the four joys and four emptinesses, and by experiencing that indivisible bliss and emptiness with one's own awareness, certainty arises about the suchness that is free from the four extremes, but that is only example wisdom, not actual wisdom. Because it is a conceptual object distinguished by changeable bliss and the non-establishment of inherent existence. Actual formlessness is the ultimate clear light emptiness in which all conceptual thoughts cease. It is inherently the co-emergent nature of all dharmas, so if it is experienced, there can be no other emptiness or nature more profound than it. To experience it directly, following inferential analysis is meaningless, just as seeing fire directly, there is no need to indicate it with the sign of smoke. The Completion Stage of Kalachakra is not with signs, but is formless yoga. It is based on the way of looking at darkness and space, but it is not to be focused on with the mind either. Even if the body's posture and way of looking do not change, other mental activities must be abandoned. However, because there is activity of body and mind, if one follows the lower tantras, the path of non-activity seems easier, but compared to Dzogchen, it is still with activity. Nevertheless, it is much easier and deeper than the path of guiding clear light, actual wisdom through subtle channels, etc. If the signs of clear light are seen, one can control the winds, and by the melting bliss, ultimately obtain unchanging bliss, and the union of supreme emptiness, which is the co-emergent wisdom of actual meaning. Example wisdom is mixed with aspects of consciousness, compounded phenomena, and conceptual thought. This (co-emergent wisdom) is the nature of wisdom, uncompoundedness, and non-conceptualization, therefore it is the suchness of all dharmas, inherently the co-emergent ultimate truth. If this were compounded, it would have to belong to the phenomena of atoms and moments, but because it transcends these, it is the bliss of unchanging nature. If bliss is a feeling, how can it be permanent? Although its essence is momentary, it is not continuous permanence.