Tibetan
་བྱུང་དང་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གཤིས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡིད་དེས་མེད་དགག་གི་སྟོང་པ་ཅི་ལྟར་སྒོམ་སྟེ། མེད་དགག་ནི་དགག་བྱ་བཅད་དེ་རྟོག་པར་བྱ་བ་རྟོག་ཡུལ་ཡིན་གྱི། དགག་བྱ་བཅད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཡན་གར་དུ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཕྲ་བ་དེ་འདྲས་རྟོག་ཡུལ་གྱི་མེད་དགག་སྒོམ་ཤེས་ན་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཀྱང་སྐྱེ་ཤེས་ཏེ་རྣམ་རྟོག་ཅི་ཡང་མི་འགག་གོ། དེ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་དུ་གནས་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མི་ འདོར་ན། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱང་གནས་གྱུར་པ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་འདོར་བས་གཉིས་སྣང་སོགས་ནི་ནམ་ཡང་མི་ནུབ་བོ། །དེས་ན་ཡིད་ངོར་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་གསར་དུ་ཁ་སྦྱར་བ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཡིན་གྱི། དེ་མ་གྲུབ་པའི་གོང་དུ་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་འོད་གསལ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་མེད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་གཞིའི་འོད་གསལ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ལ། འཆི་བའི་ཚེ་འཆར་རྒྱུའང་མི་སྲིད་དོ། །ཡིད་ཕྲ་བ་འདུས་བྱས་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་སེམས་ཡིན་ན་དངོས་པོ་དང་རྟག་པའི་གཞི་མཐུན་མུ་སྟེགས་པའི་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་གིས་ཁས་བླང་གི རིག་སྟོང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རིག་པ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡང་མེད་དོ། །མདོར་ན་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་འཁྲུལ་སྣང་གི་གཞི་འདི་ཙམ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་འགྱུར་བ་ཅན་འདུས་བྱས་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་འགྱུར་སོགས་མེད་ཀྱང་རང་སྣང་ལ་སྣང་ལུགས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སུ་བཞག་གོ། འདུས་བྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི་ལ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་འཁོར་བ་དང་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་ཡོད་དོ། །དེའི་གནས་ལུགས་རིག་སྟོང་ ཟུང་འཇུག་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འདུས་བྱས་སེམས་ཀྱིས་དེའི་གནས་ལུགས་ཆ་འདྲ་མཚོན་པ་ནི་འོད་གསལ་རྟོགས་པའི་ལམ་ཡིན་གྱི་འོད་གསལ་དངོས་མིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་སྤྱིའི་བློ་བཞིན་ནོ། །གནས་སྐབས་བཞི་པོ་ཀུན་ཏུ་གཞི་འོད་དེ་ཡོད་ཀྱང་ངོས་མི་ཟིན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་བཞིས་སྒྲིབ་པས་སོ། །སྨིན་གྲོལ་ལམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་ཅི་རིགས་བསལ་ནས་ངོས་ཟིན་ཚེ། མོས་སྤྱོད་དུ་དཔེ་ཙམ་གྱི་ཚུལ་དུ་རྟོགས། མཐོང་ལམ་དུ་དོན་དངོས་རྟོགས། གཉིད་འཐུག་ལྟ་བུའི་སྐབས་ན་འོད་གསལ་ཡོད་ཀྱང་ངོས་མི་ཟིན་པ་ནི་དེ་ན་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མངོན་གྱུར་པ་མེད་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་གི་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་དྲན་མེད་འཐིབ་པོ་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སོ། །སད་པའི་དུས་སུ་ཆོས་རྣམས་ལ་གཞི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་ཀྱང་ངོས་མི་ཟིན་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ལ་དེར་ཞེན་ཙམ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་ཨ་འཐས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངོས་མི་ཟིན། དོན་འོད་དངོས་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་ངོ་བོ་དངོས་སུ་མཐོང་ཡང་ད་དུང་སྒྲིབ་པའི་བག་ཆགས་ཟད་པར་སོང་བ་མིན་པས། ས་ནས་སར་གོང་ནས་གོང་དུ་མཐོང་བ་དག་རྒྱུ་ཡོད་པ་དེའི་དོན་ཏེ། སྒྲིབ་གཉིས་མཐའ་དག་ཟད་པའི་འོད་གསལ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་སའོ། །མཉམ་བཞག་ཏུ་དེ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་བྲལ་བའི་འོད་གསལ་གཟིགས་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ནའང་ཚོགས་བརྒྱད་པོ་སྣང་བའི་ཚེ་དེའི་ཆ་ཇེ་ཟད་དུ་སོང་བའི་དང་པོར་ཉོན་ཡིད་གནས་གྱུར་ཏེ་དེ་ཕན་བདག་ཏུ་མི་འཛིན་པ་སོགས་ཀུན་གཞིའི་བར་དུ་ཟད་དེ། དབྱིངས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཇེ་རྒྱས་ཟླ་བ་ཚེས་པའི་ཚུལ་དུ་འགྲོ་བ་ནི། འགྱུར་མེད་ཀྱི་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་། འགྱུར་བཅས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཤན་ཕོག་ཏེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མི་འགྱུར་ཡང་སྤྲིན་སོགས་དང་སྣོད་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་འགྱུར་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་པས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་བྲལ་འབྲས་སུ་ཁས་ལེན་ཚུལ་འདི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ཡང་དག་པའོ། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་གཞུང་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་དྲང་དོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་བློས་དཔོགས་ཀྱི། གནས་ཚུལ་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་དོན་མི་ཤེས་པ་དག་ལ། རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཕྱེས་ཏེ་བློ་ཇེ་བཟང་ཇེ་བཟང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་འགྱུར་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱང་མི་རྟག་པར་བཞག་སྟེ་གསུངས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་བརྟེན་པ་དག་འབྲང་སྟེ། དེ་འདྲའི་དོན་དུའང་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔགས་ནི་འབྲས་བུ་ངེས་དོན་གྱི་ཐེག་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་སྦྱར་ཏེ་བཤད་མི་རུང་སྟེ་ལམ་གནད་འཆུག་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སུའང་འོད་གསལ་མཐོང་བ་ཇེ་དག་དང་། རྗེས་ངེས་ལ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་འཛིན་པ་མངོན་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མགོ་གནོན་དུ་འགྱུར་བས་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་ལམ་བཞི་བགྲོད་ནས་མཐོང་ལམ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་སྦྱོར
Chinese
生起和变成有为法。这样，它怎么能成为一切法的自性呢？没有分别的意，如何修持无遮的空性呢？因为无遮是断除所破之后，成为可以分别的对境。因为不可能存在不依赖于断除所破的独立存在。如果像那样微细的意能够修持分别对境的无遮，那么一切分别的相都会生起，任何分别念都不会止息。如果它转变为实义的光明，又不舍弃有为法的体性，那么八识也转变时，也不会舍弃自己的体性，所以二取等永远不会消失。因此，在意的面前，将修持禅定的能境和所境二者新结合起来，才是实义的光明。如果在未成就之前，没有俱生任运的明空双运光明，那么一切众生在未入道时，就不会有基光明，死亡时显现也不可能。如果微细的意是有为的金刚持的心，那么与事物和常恒的本体相同的，外道的知识的补特伽罗会承认。与说无为明空的宗派不同，它没有任何享用对境者等的自性。总之，八识的有境识，仅仅是这个错觉的根本。这是变化的有为法。实际上虽然没有变化等，但在自显现上，以显现的方式安立为有为法。在这个有为法的行境中，直到安住之前，都有轮回和错觉的垢染。它的实相，明空双运的实义光明是无为的不变法。有为的心相似地表示它的实相，是证悟光明的道，但不是真正的光明。如同证悟空性的总义之理。无论在哪四种状态中，基光明都存在，但不认识，因为被四种障碍所遮蔽。通过成熟解脱道，消除各种障碍而认识时，在胜解行道中，以比喻的方式证悟。在见道中，真实证悟。如同深度睡眠的时候，虽然有光明，但不认识，是因为……
English
Arising and becoming conditioned phenomena. How, then, can it become the intrinsic nature of all dharmas? How can the non-conceptual mind meditate on emptiness of negation? Because negation is the object to be conceptualized after cutting off what is to be negated. Because it is impossible to exist independently without relying on cutting off what is to be negated. If such a subtle mind can meditate on the negation of the object of conceptualization, then all aspects of conceptualization will arise, and no conceptual thoughts will cease. If it is transformed into the light of actual meaning and does not abandon the characteristic of conditioned phenomena, then when the eight aggregates are also transformed, they will not abandon their own characteristics, so dualistic appearances etc. will never disappear. Therefore, in the presence of the mind, newly combining the object and subject of meditation is the light of actual meaning. If the co-emergent light of the union of clarity and emptiness is not present before it is accomplished, then all sentient beings will not have the ground luminosity when they have not entered the path, and it is impossible for it to appear at the time of death. If the subtle mind is the conditioned Vajradhara's mind, then the heretics' person of knowledge, who shares the same basis of things and permanence, will acknowledge it. Unlike the doctrine that speaks of unconditioned clarity and emptiness, it does not have any nature of enjoying objects, etc. In short, the consciousness of the eight aggregates with objects is only the basis of this illusion. This is the changing conditioned phenomenon. Although there is actually no change, etc., it is established as a conditioned phenomenon in its own appearance according to the way it appears. In this realm of conditioned phenomena, there are stains of samsara and illusion until it abides. Its true nature, the light of actual meaning of the union of clarity and emptiness, is the unconditioned and unchanging phenomenon. The conditioned mind similarly representing its true nature is the path to realizing the light, but it is not the actual light. It is like the general understanding of the meaning of realizing emptiness. In all four states, the ground luminosity is present, but it is not recognized because it is obscured by the four obscurations. When the obscurations are removed by the maturing and liberating path and it is recognized, it is realized in the stage of aspiration in the manner of an example. In the path of seeing, it is actually realized. In the case of deep sleep, although there is luminosity, it is not recognized because...
Chinese
那么，虽然没有显现遮蔽的分别念，但以分别念的遮蔽的习气，昏沉的无记遍在的力量所致。醒来时，虽然诸法被基光明所遍及，却不能认识，这是因为对各种显现执着之习气深固之故而不能认识。证悟实义光明之时，虽然真实见到自性，但仍然因为遮蔽的习气没有穷尽，所以从地到地，从高到高地见到，是具有原因的，其意义是： 断尽二障的一切光明显现，唯是佛的境界。在等持中，以如此远离遮蔽的光明观照之力，在后得时，当八识显现之时，其分逐渐减少，首先是烦恼意转为不执着我等，直至阿赖耶识穷尽。法界光明之智慧的显现，如渐盈之月般增长，虽然不变之义的光明没有变化，但受到有变之八识的影响。犹如虚空不变，却因云等和器物等的因缘而显现变化一般。因此，应当如此理解接受佛地的功德为离系果的方式。这是大乘经部和密咒的正确宗规。如果不这样做，那么这些经文的密意就会变成不了义。然而，对于那些以显现方式进行推测，不了解实相不可思议，以及本来成佛之义的人来说，分为因果，以越来越好的智慧而变化到佛地，并且佛的智慧 也被视为无常而宣说，那些依赖于识的行境的人会追随，也为了那样的意义而宣说。即使那样修持，也是以显现的方式，在进入道时会有机会。密咒是果位的究竟意义之乘，因此不能那样结合起来解释，否则会错失道的要点。在譬喻智慧的阶段，光明之见也越来越清净，并且在后得确定时，对于八识的执着显现者，会成为压制，因此逐渐经历四加行道，而与见道义光明相结合。
English
Then, although there is no manifestation of obscuring conceptualization, it is due to the power of the habit of obscuring conceptualization, the pervasive dullness of unconsciousness. When awake, although all phenomena are pervaded by the ground luminosity, they cannot be recognized. This is because the habit of clinging to various appearances is deeply ingrained and cannot be recognized. When realizing the luminosity of true meaning, although the essence is truly seen, the habit of obscuration has not yet been exhausted, so seeing from ground to ground, from higher to higher, has a cause. Its meaning is: The manifestation of luminosity that has exhausted all two obscurations is only the state of the Buddha. In equipoise, with such power of observing luminosity free from obscurations, in the subsequent attainment, when the eight consciousnesses appear, their portion gradually decreases. First, the afflicted mind transforms into non-grasping of self, etc., until the alaya is exhausted. The manifestation of the wisdom of the luminosity of the dharmadhatu increases like the waxing moon. Although the luminosity of the unchanging meaning does not change, it is influenced by the changing eight consciousnesses. Just as the sky does not change, but appears to change due to the conditions of clouds, etc., and vessels, etc. Therefore, one should understand in this way the manner of accepting the qualities of the Buddha's state as the result of separation. This is the correct tenet of the Mahayana sutras and tantras. If this is not done, then the intention of those texts will become provisional. However, for those who speculate based on appearances, do not understand the inconceivable reality, and the meaning of original Buddhahood, dividing into cause and effect, changing to the state of Buddhahood with increasingly better wisdom, and the wisdom of the Buddha is also regarded as impermanent and proclaimed, those who rely on the objects of consciousness will follow, and it is also proclaimed for such a meaning. Even if one practices in that way, it is in the manner of appearance, and there will be an opportunity to enter the path. Mantra is the vehicle of definitive meaning of the result, so it should not be combined and explained in that way, otherwise the key points of the path will be missed. In the stage of exemplary wisdom, the vision of luminosity also becomes increasingly pure, and in the subsequent ascertainment, for those who manifest the grasping of the eight consciousnesses, it will become a suppression, so gradually traversing the four paths of application, one unites with the luminosity of the meaning of the path of seeing.