Tibetan
གཟུང་འཛིན་མ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་འོད་གསལ་ནང་དབྱིངས་ཆེན་པོ་ལ་འདི་ཞེས་རིས་ཆད་ཀྱི་སྣང་བ་མི་མངའ་མོད་ཀྱི། རིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་དུ་རྫོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མན་ཤེལ་གྱི་རང་འོད་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྣང་མེད་སྟོང་ཉིད་དང་། སྣང་བཅས་མི་འགལ་བར་གོ་དགོས་ཏེ། དུས་གསུམ་མཉམ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་པ་ལ་ཕྱོགས་དུས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་རྫོགས་ཀྱི་རིས་ཆད་མེད་པས། དེའི་མཁྱེན་པ་གནས་གྱུར་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །དུས་དང་ཕྱོགས་ སུ་རིས་ཆད་ཅན་གྱི་ངོར། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཁོ་རང་དུས་བཞི་མཉམ་རྫོགས་བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ལས་མི་གཡོ་ཡང་། ཡུལ་ཅན་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་མ་ཐོབ་པའི་ངོར་སྣང་མི་སྣང་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་དག་མ་དག་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡོད་ཀྱང་། གཞིའི་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་ཡང་རུང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་དོན་དུ་གཡོ་བ་མེད་ཀྱང་། རང་སྣང་འཁྲུལ་པས་རང་བཅིང་ནས་འཁོར་བའི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟར་མྱོང་བ་དེ་ནི་རང་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་གྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ནས། སྣང་ཚུལ་ལ་དཔྱད་དེ་འདི་ནི་དངོས་པོ། འདི་ནི་དངོས་མེད། འདི་ནི་བདག །འདི་ནི་གཞན་སོགས་སུ་རྟོག་པའི་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་སྣང་ངོ་། །ཡང་དག་པར་དཔྱད་ན་ཆོས་ཉིད་གདོད་མ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་ཕུག་ཐུག་སྟེ་འཁྲུལ་བ་གཞི་ལ་ཟློག་པ་འདི་ནི། གང་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་ཏུ་འགྱུར་མི་ཡི་བདག་པོ་སླར་ ཡང་གང་དུ་ཐིམ་པའོ། །ཞེས་དུས་འཁོར་གྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། ང་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་འཁྲུལ་པའོ། །ཆོས་ཉིད་རང་གདངས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཤར་བ་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་བཟུང་ནས་འཁྲུལ་ལོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བབ་བཞིན་དུ་བཞག་པས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡེ་ནས་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་བ་གློ་བུར་བ་ཐམས་ཅད་གཞི་ལ་ལྡོག་སྟེ་ཞིབ་པར་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་ནས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་མདོ་ལམ། མངོན་སུམ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་སྔགས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཡིན་ཀྱང་། རྫོགས་རིམ་ལའང་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་ལས་མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བ་དང་། མཚན་ཉིད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་མྱུར་བུལ་ཡོད་དོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་བར་པར་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཟུང་འཇུག་ཙམ་གཏན་ལ་ཕབ་ཀྱང་། ལས་ཉོན་གྱི་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད་པའི་རང་བྱུང་འོད་གསལ་བའི་རང་སྣང་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་མ་གསུངས་པས། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ནི་གཟོད་རྒྱུས་སྒྲུབ་སྟེ་འབྱུང་གི་སྟོང་ཉིད་དམ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་མི་ནུས་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ རྫོགས་པར་འདོད། འཁོར་ལོ་ཐ་མར་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་ཡེ་ནས་འབྲལ་མེད་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་ཁྱབ་པས་སངས་རྒྱ་རུང་དུ་བསྟན་ཀྱང་། དེའི་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུར་ཚོགས་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན། སྔགས་སུ་དེ་འདྲའི་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བཞུགས་པ་ཐབས་ཀྱིས་ལམ་དུ་བྱས་ན་དེ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུས་སྒྲུབ་པའི་གསར་བྱུང་གི་སངས་རྒྱས་ལོགས་སུ་འཚོལ་མི་དགོས་པར། རང་སེམས་འོད་གསལ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་མཚན་བཅས་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་བསྟན། རྫོགས་ཆེན་དུ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་བབས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། འོད་གསལ་རྟགས་སྣང་རང་གསལ་དུ་བརྡལ་བའི་གནད་མངོན་སུམ་གྱི་ལམ་མཐར་ཐུག་བསྟན་པས་མཐར་ཕྱིན་པར་མཛད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཚོགས་ཆེན་གཉིས་རྫོགས་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་ལས་རང་སྣང་ འཁྲུལ་པ་ཙམ་མོ། །འཁྲུལ་སྣང་དེའི་ངོར་དགེ་བས་ཕན་བཏགས་སྡིག་པས་གནོད་པ་བྱེད་པ་བསླུ་མེད་དུ་ཡོད། དེ་ཡོད་པ་ལ་བསྟན་ནས་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་ཡོད།དེའི་དབང་གི་སྡིག་པ་སྤང་ཞིང་དགེ་ཆོས་རླབས་པོ་ཆེ་སྒྲུབ་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཞེས་བྱ། བསོད་ནམས་དེས་གནས་སྐབས་སུ་ལྷ་མི་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདེ་བ་དང་ལེགས་པའི་ཆ་དང་མཐར་ཐུག་གཟུགས་སྐུ་འགྲུབ། ཡེ་ཤེས་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ནས་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་ལ་ཟེར། དེས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤོང་ནས་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་འགྲུབ་ཅེས་རྒྱུའི་ཐེག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། སྔགས་སུ་གདོད་མའི་འོད་གསལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས། འཁྲུལ་སྣང་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བས་དགེ་ཕན་སྡིག་གནོད་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་ཡེ་དག་
Chinese
因为能取所取未成立的缘故。因此，显空双运光明大界中，虽没有这是什么的局限之显现，但在无别平等的境界中，并非没有圆满一切相的遍及一切之大悲，如曼塞尔的自光一般。因此，必须理解为无显现之空性和有显现并不相违，因为三时平等圆满佛陀的照见中，一切方时刹那圆满没有局限，因此，其智慧转依不可思议。在时间和方位上具有局限性的面前，自性光明本身四时平等圆满不可思议的自性中不移动，但有境未获得究竟转依的面前，有显现不显现、广大狭小、清净不清净等种种，但基之自性不会变成种种。因此，即使迷乱，也无从法性之境界中实际动摇，但因自显迷乱而自缚，如梦般感受轮回之显现，那是自心的力量所致。如云：“除分别念之外，无有轮回。”因此，因分别念而不知一切法仅是无基无根的显现，而观察显现方式，认为这是实有，这是非实有，这是我，这是他等，如此执着的显现是迷乱之显现。若如实观察，则法性本初基之实相自性光明之究竟，即是将迷乱遣返于基位，此乃一切三有生主复又融入之处。如时轮经中所说，我无我平等性之境界中迷乱。法性自性光芒向外显现时，执着能所而迷乱。安住于法性之自性状态，因为法性本来没有迷乱之故，一切暂时的迷乱均遣返于基位，如上详细所示。如是法性光明具足一切殊胜之空性，以随念和思辨进行修习是经道，现量确定是密咒之圆满次第，但圆满次第也有远近之差别，从而有相似现量和
English
Because the apprehended and apprehender are not established. Therefore, in the great expanse of the union of appearance and emptiness, luminosity, although there is no appearance of limitation such as 'this is what,' in the state of non-duality and equality, there is no absence of all-encompassing compassion with all perfect aspects, like the self-radiance of a crystal. Therefore, it must be understood that emptiness without appearance and appearance with appearance are not contradictory, because in the vision of the Buddhas who perfectly complete the three times equally, all directions and times are perfectly completed in an instant without limitation. Therefore, their wisdom, having undergone transformation, is inconceivable. In the presence of those with limitations in time and direction, the very nature of luminosity itself does not waver from its nature of being inconceivable, with the four times equally complete, but in the presence of those who have not attained the ultimate transformation of the object-possessor, there are various appearances such as appearing and not appearing, vast and small, pure and impure, but the nature of the ground does not change into various forms. Therefore, even if there is delusion, there is no actual movement from the state of dharmata, but due to the delusion of self-appearance, one is self-bound and experiences the appearance of samsara like a dream, which is due to the power of one's own mind. As it is said, "Apart from conceptual thought, there is nothing called samsara." Therefore, due to conceptual thought, not knowing that all phenomena are merely appearances without basis or root, one examines the manner of appearance and thinks, "This is existent, this is non-existent, this is self, this is other," and so on. Such appearances of clinging are deluded appearances. If one examines correctly, the ultimate nature of dharmata, the original ground, the luminosity of self-nature, is the returning of delusion to the ground. This is where the lord of beings, who transforms into all three realms, is again dissolved. As stated in the Kalachakra Tantra, delusion arises from the state of equality of selflessness. When the self-radiance of dharmata dawns outwardly, it is deluded by grasping the object and the subject. By abiding in the natural state of dharmata, there is no delusion in dharmata from the beginning. Therefore, all temporary delusions are returned to the ground, as explained in detail above. Such dharmata, luminosity, the emptiness endowed with all supreme aspects, is the path of sutra when cultivated through subsequent inference and intellectual speculation, and the completion stage of mantra when directly ascertained. However, even in the completion stage, there are differences of near and far, resulting in something similar to direct perception and...
Chinese
因为有迟缓和迅速的差别，所以有快慢。经部中也只是确定了中期法轮一切法无自性的空性和缘起的显现双运。但因为没有说由业和烦恼的因所生的自生光明之自显现身和智慧，所以身和智慧是从最初由因来成就的，仅仅证悟生起的空性或法性是不行的，所以需要圆满大悲的资粮。在后期法轮中，因为宣说了心的法性，法界本身与身和智慧的显现本来无别，一切有情都遍布着大乘种姓如来藏，所以宣说了能够成佛。但宣说了它的显现之因依赖于积累二资粮的因。在密法中，如果将如此本来清净的佛之坛城，自性任运成就作为道，仅仅证悟它就能现前成佛，不需要另外寻找由因成就的新生之佛，而是宣说了进入自心光明密咒之真实义的具相圆满次第。在大圆满中，因为自然任运成就的自生智慧自然安住而进行介绍，并且将光明征相自显分解的关键作为最究竟的现量之道来宣说，所以做到了究竟。智慧之身，二种资粮圆满，叫做胜义法界之身。总之，所谓有情，只是从光明法界中自显的 错觉而已。在那错觉的面前，行善带来利益，作恶带来损害是真实不虚的。因为宣说了它的存在，所以有福德和非福德。依靠它的力量，断除罪恶，修持殊胜的善法，叫做福德资粮。依靠那福德，暂时能获得天人和菩萨的安乐和善妙之处，究竟能成就色身。智慧是指证悟事物之法性而不迷惑的意义。它能断除二障，成就果位法身，这是在因乘中宣说的。在密法中，如实地确定了原始光明的自性，因为错觉显现已经自然解脱，所以没有行善得益，作恶受损的对象，本来清净。
English
Because there are differences in slowness and speed, there is fast and slow. In the Sutra Pitaka, it is only determined that in the intermediate wheel, all dharmas are empty of inherent existence and the appearance of dependent origination is merely a union. But because it is not said that there is a self-manifesting body and wisdom of self-arisen luminosity that is not produced by the cause of karma and afflictions, body and wisdom are accomplished from the beginning by cause, and merely realizing the emptiness of arising or the nature of reality is not enough, so it is necessary to perfect the accumulation of great compassion. In the final wheel, because it is taught that the nature of mind, the dharmadhatu itself, is inseparable from the appearance of body and wisdom, and all sentient beings are pervaded by the Great Vehicle lineage of the Tathagatagarbha, it is taught that they can attain Buddhahood. But it is taught that the cause of its manifestation depends on the cause of accumulating the two accumulations. In mantra, if one makes such a naturally perfect mandala of the Buddha, which is naturally present from the beginning, into a path by means of skillful means, then merely realizing it will manifest Buddhahood, and there is no need to seek a newly arising Buddha accomplished by cause separately. Rather, it teaches the complete stage with characteristics, which is the method of entering the suchness of the luminosity of one's own mind. In Dzogchen, the self-arisen wisdom of natural perfection is introduced as naturally abiding, and the key to dissolving the signs of luminosity into self-clarity is taught as the ultimate path of direct perception, so it is accomplished to the end. The body of wisdom, the two great accumulations perfected, is called the body of ultimate reality. In short, what is called a sentient being is merely a self-manifesting delusion from the realm of luminous clarity. In the face of that delusion, benefiting by doing good and harming by doing evil are infallibly true. Because its existence is taught, there is merit and non-merit. By its power, abandoning evil and practicing great virtuous dharmas is called the accumulation of merit. By that merit, one can temporarily obtain the happiness and goodness of gods, humans, and bodhisattvas, and ultimately accomplish the form body. Wisdom refers to the meaning of realizing the nature of things without being deluded. It abandons the two obscurations and accomplishes the result, the Dharmakaya, which is what is taught in the causal vehicle. In mantra, the nature of primordial luminosity is ascertained as it is, and because the illusory appearance is naturally liberated, there is no object of benefiting by doing good and harming by doing evil, it is primordially pure.