Tibetan
་ལས་འདས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་རྟག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་བྱེད་དེ། སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོའང་མིན། རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དངོས་པོའང་མིན། འགྱུར་བ་མེད་ཀྱང་དངོས་མེད་སྟོང་རྐྱང་ཡང་མིན་པས། རྟག་པ་ཆེན་པོར་གདགས་པའི་གཞི་ཡོད་པས་དངོས་མེད་ལ་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་མི་འདྲ་བ་སྟེ། མཁའ་སོགས་རྟག་པར་གདགས་པ་ལ་དཔྱད་ན་མི་རྟག་པ་ལས་ལོག་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་། རྟག་པར་གདགས་པའི་གཞི་གང་ཡང་མེད་དོ། །འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་ནི་མེད་རྐྱང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་བེམ་སྟོང་ནམ་མཁའ་སོགས་དང་མི་འདྲ་སྟེ།འོད་གསལ་རང་སྣང་མངོན་དུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། སྐད་ཅིག་མ་མིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར།མི་རྟག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཅིས་མི་བྱེད་སྙམ་ན། སྣང་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་མི་འགལ་མོད། གནས་ཚུལ་ལ་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་ཅི་ཞིག་འགག་སྟེ་འགག་པར་རང་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ ཡིན་པས་མི་རྟག་པར་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་དེ། ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཞལ་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་འཐད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་། ལྡོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །གནས་དང་མི་གནས་དཔྱད་བྱ་ཉིད། །མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་རང་བཞིན་གནས་པ་ཉིད། དབུ་མའི་འོད་རྩ་མིག་ལ་ཟུག་པའི་ནང་ནས་གདངས་ཕྱིར་གསལ་བ་ཡིན་པས་འཁྲུལ་བས་བསླད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཐོས་ཆུང་དག་ཐ་མལ་པའི་ཆུ་བུར་གྱི་མིག་གིས་མཐོང་བས་ས་རྡོ་རི་བྲག་དང་འདྲ་སྟེ་ལམ་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། རྟགས་བཅུའི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱང་ཉིན་མོ་མིག་ཕྱེ་བའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཚེ་ན་མིག་གིས་མཐོང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཆུ་བུར་པའི་མིག་གིས་གཟུང་བྱའི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མོའང་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །མཚན་མོ་མཐོང་དུས་ཀྱང་མིག་གི་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་རང་སྣང་ལ་མིག་ལམ་དུ་ཤར་བ་ལྟར་འོང་བ་བཞིན་དུ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྟོང་གཟུགས་སྒྲོན་མ་འདི་ཡང་། ཉི་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་འཆར་ཡང་། མིག་བཙུམ་པ་དང་། གཉིད་འཐུག་གི་འོད་གསལ་ཤར་བའི་སྐབས་སུའང་འོད་གསལ་གྱི་རྟགས་སྣང་འཆར་ བའི་ཕྱིར། མིག་གིས་མཐོང་ཞེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་རྒྱུས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བའི་རང་མཚངས་ཁ་ནས་ཤོར་བའོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཙམ་ཞིག་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པར་གཏན་ལ་འབེབས་མོད། མངོན་སུམ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རྣམ་
Chinese
虽然超越了这些，但在名言上，称之为大常。它不是刹那生灭的无常之物，也不是永恒不变的实有之物。虽然没有变化，但也不是空无所有的虚空。因为有作为大常的基础，所以与认为虚无是常不同。如果考察天空等被认为是常的事物，虽然仅仅是从无常中返回，但没有任何可以作为常的基础。光明之界与虚无的石女儿、空洞的虚空等不同，因为光明自显现而显现，所以是存在的。因为它不是刹那生灭，所以被称为大常。那么，既然它不是永恒不变的，为什么不称其为无常呢？虽然在显现上如此显现并不矛盾，但在实相上，从未产生的事物如何消逝？因为自己妄加臆测其消逝，所以不称其为无常。因为用名言来衡量，那样说是没有道理的。正如所说：“返回无自性，住与不住当观察，非是”等等。如果这样理解，那么妥噶的显现是自性安住的。从插入中脉光脉的眼中，光芒向外显现，因此没有被错觉所迷惑。如果少闻者认为，用凡夫水泡般的眼睛所见，与土地、石头、山岩等相同，认为是通过修道的力量而解脱，那么，十相的空色，在白天睁眼所见的境界面前显现时，虽然看起来像是眼睛所见，但不是水泡般的眼睛所能抓住的色法，就像夜晚也能看见一样。夜晚看见时，虽然没有眼睛的作用，但就像自显现出现在眼前一样，妥噶的空色灯也是如此。虽然由于太阳等的原因，显现在虚空之中，但在闭上眼睛和深度睡眠的光明显现时，也会显现光明的征相。因此，说用眼睛看见，是金刚乘道路经历非常浅薄的人，无意中说出的自相矛盾的话。因此，仅仅将法性显空双运在因乘中确定下来，但对于现量光明的显现和空性无二无别的
English
Although it transcends these, in terms of expression, it is called the Great Constant. It is not a momentary impermanent thing, nor is it an eternally unchanging real thing. Although there is no change, it is not an empty void either. Because there is a basis for being designated as the Great Constant, it is different from considering emptiness as constant. If we examine things like the sky that are considered constant, although there is only a return from impermanence, there is no basis for being designated as constant. The realm of luminosity is different from the barren child of a barren woman, the empty void, etc., because luminosity manifests itself, it exists. Because it is not momentary, it is called the Great Constant. Then, since it is not eternally unchanging, why not call it impermanent? Although it is not contradictory for it to appear that way in appearance, in reality, how can something that has never arisen cease? Because one falsely assumes its cessation, it is not called impermanent. Because it is unreasonable to say that when measured by expression. As it is said, "Returning is without self-nature, dwelling and non-dwelling should be examined, it is not," and so on. If you understand it this way, then the appearance of Tögal is naturally abiding. From the eye inserted into the central light channel, the light manifests outward, so it is not deluded by illusion. If those with little learning think that what is seen with the ordinary bubble-like eyes is the same as land, stones, mountains, and rocks, and that it is liberated through the power of the path of meditation, then the empty forms of the ten signs, when they appear in the field of vision with eyes open during the day, although they appear as if seen by the eyes, they are not forms that can be grasped by bubble-like eyes, just as they can be seen at night. When seeing at night, although there is no function of the eyes, just as self-appearance appears before the eyes, so too is the lamp of the empty form of Tögal. Although it appears in the sky due to the sun and other causes, the signs of luminosity also appear when the luminosity of closing the eyes and deep sleep manifests. Therefore, saying that it is seen with the eyes is a self-contradictory statement inadvertently uttered by someone with very little experience of the Vajrayana path. Therefore, merely establishing the union of appearance and emptiness of Dharmata in the causal vehicle, but for the appearance of manifest luminosity and the inseparability of emptiness,