Tibetan
་དམིགས་པ། དཔེར་ན་དགེ་སློང་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས། དྲུག་པ་སྲིད་ཞིར་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། དཔེར་ན་མི་འགའ་གཡང་ས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བློས་སྲིད་ཞིའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་ ཀྱི་རྣམ་པར་གཟིགས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དངོས་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མར་མི་འཛིན་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀུན་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཙམ་བློས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་དངོས་མེད་ཀྱི་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །བདུན་པ་བསམ་གཏན་སོགས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་རོ་མྱོང་བ་མེད་པས་མ་ཆགས་པ་ནི། དཔེར་ན་རིན་ཆེན་འདོད་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས། བརྒྱད་པ་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་འཇུག་པས་ཚད་མེད་པ་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། དཔེར་ན་དོན་གཉེར་ཚོང་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས། དགུ་པ་འབྲས་བུའི་རེ་འདོད་ཟད་པའི་སྨོན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། གང་ཚེ་འགྲོ་ལ་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་ཙམ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་མྱང་འདས་དང་། འདུས་བྱས་འཁོར་བ་གཉིས་ཀར་མི་གནས་ཏེ་སྲིད་ཞིར་སྨོན་པ་ཟད་པས་སོ། །འོ་ན་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་སྲིད་པར་སྣང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་སྙམ་ན། རང་གི་ངོ་བོས་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་ཀྱང་སྲིད་པ་འདིར་མི་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ། །བཅུ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དེ་ཡི་རྟགས་འཆད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཐབས་མཁས་སྦྱོར་བ་ནི། གལ་ཏེ་སྤྱོད་པ་དང་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མམ་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དང་། བྱང་སེམས་དེ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་གནས་ལ་དབང་པོ་རྣོ་འམ་རྟུལ་ཤེས་པའི་སླད་དུ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་དྲིས་པ་ན། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པར་མི་ནུས་ཤིང་། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་དག་གི་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པའི་ ཆོས་ཟབ་མོ་ཐུན་མོང་མིན་པ་རྣམས་ནི་མི་ཤེས་ཤིང་མི་འཆད་ན། ཆོས་ཟབ་མོ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མི་སྲིད་པས་ན་དེ་དག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་མ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་གང་ཞིག་རང་གི་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པ་ནི་གཞན་ལ་སྟོན་ཡང་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ན། སྟོན་དུ་མི་རུང་བའི་དགོས་པ་མ་མཐོང་བཞིན་དུ་མི་སྟོན་ན་ལུང་མ་བསྟན་པའམ།
Chinese
观想。例如，比丘神变等二偈。第六，不执著有寂为相之瑜伽是，例如，某些悬崖等二偈，以证悟显空双运、方便智慧无二之智慧，视有寂一切法为空性、无相、无愿之相。若如是，仅以不见任何事物，便以为现证无实之涅槃，则非也。不执著相而见一切法，仅以智慧现证无实之事物，乃是执著无实之相也。第七，不耽著禅定等道与果之法，以无有品尝故。例如，珍宝欲等二偈。第八，以善巧方便之境，通达一切所知，故为知无量之瑜伽是，例如，求利商人等二偈。第九，果之期望灭尽之无愿瑜伽是，何时行等二颂，不住于仅以无事物而分别之涅槃，及有为轮回二者，以有寂之愿灭尽故。若然，不摄于有寂之故，亦不显现于有耶？自性不住于有寂，然不至于不显现于此有，以幻化之譬喻示之。第十，为宣说不退转者之相，善巧方便之瑜伽是，若行持等一偈，为知大乘道或行持如何，及彼菩萨于深广之境，是利根或钝根之故，从深广之法理而发问时，不能如实宣说甚深空性之法，不退转者等，若不知亦不宣说彼等经验下之不共甚深之法，以不知甚深之法故，不可能有如是不退转者，故当知彼等未被授记为不退转者，如是说。无论何法，凡是自己经验下者，即使为他人宣说亦能知晓，故在未见不可宣说之必要前不宣说，则未被授记耶？
English
Visualization. For example, two verses on a monk's magical powers, etc. Sixth, the yoga of not grasping samsara and nirvana as characteristics is, for example, two verses on certain cliffs, etc. With the wisdom that realizes the union of appearance and emptiness, the non-duality of skillful means and wisdom, all phenomena of samsara and nirvana are seen as emptiness, without characteristics, and without aspirations. If so, one might think that merely by not seeing anything, one would manifest the unreal nirvana, but this is not the case. While not grasping at characteristics, one sees all phenomena. Merely manifesting unreal things with the mind is grasping at the characteristics of unreality. Seventh, not being attached to the Dharma of the path and fruit, such as meditation, because there is no tasting. For example, two verses on precious desires, etc. Eighth, the yoga of knowing the immeasurable by engaging with all knowable things that have become the object of skillful means is, for example, two verses on merchants seeking profit, etc. Ninth, the yoga of no aspiration, in which the desire for the fruit is exhausted, is two shlokas, such as "When one goes," etc. One does not abide in either the nirvana that is completely separated by mere absence of things, or in the compounded samsara, because the aspiration for samsara and nirvana is exhausted. If that is the case, one might think that because it is not included in samsara and nirvana, it will not appear in samsara either. Although one's own nature does not abide in samsara and nirvana, it does not mean that one will not appear in this samsara, as shown by the example of an illusion. Tenth, the skillful means yoga for explaining the signs of the irreversible is one verse, such as "If conduct," etc. If one asks about how the Mahayana path or conduct is, and whether that Bodhisattva is sharp or dull in the deep and vast realm, based on the deep and vast Dharma, one cannot explain the profound Dharma of emptiness without distortion. Those who are irreversible do not know or explain the uncommon profound Dharma that is within their experience. Because they do not know the profound Dharma, it is impossible for such irreversible ones to exist, so it should be understood that they have not been predicted to be irreversible, as it is said. Whatever Dharma is within one's own experience, one can understand even if one explains it to others. Therefore, if one does not explain it without seeing the need to explain it, has one not been predicted?