Tibetan
ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པའི་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དགོངས་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པའི་ལེགས་བཤད། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པའི་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དགོངས་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པའི་ལེགས་བཤད། ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་སྡུད་པའི་འགྲེལ་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དགོངས་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པའི་ལེགས་བཤད་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ཨོཾ་སྭ་སྟི། རྒྱལ་བ་ཉི་མའི་གཉེན་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས། །མ་ཕམ་འཇམ་པའི་དབྱངས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས། །རྒྱལ་བའི་བརྒྱུད་འཛིན་ཟབ་མོ་དབུ་མའི་ལམ། །སྟོན་མཛད་བཤེས་གཉེན་ཚོགས་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །མཁའ་དང་མཉམ་པ་རྒྱལ་བ་རྒྱལ་སྲས་དང་། །སློབ་མར་བཅས་པ་དུས་གསུམ་འཕགས་ཚོགས་ཀྱི། །འབྱུང་གནས་ཡུམ་མཆོག་གང་ལ་གུས་པའི་བློས། །དེ་ཡི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ལེགས་པར་བརྗོད། །དེ་ལ་འདིར་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་མི་ཟད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་དང་མཐར་ཐུག་པར་གྱུར་པ་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པར་ གསུངས་ལ། དེ་ལའང་ཡུམ་སྲས་བཅུ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་བཞུགས་པ་ལས་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་འདིར་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདུས་ཤིང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་གསལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་བཀའ་ཡིན་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་མས་འཕགས་པ་འདི་ལ་འཆད་ཉན་བྱས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐའ་དག་ལ་འཆད་ཉན་བྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བསམ་པ་དག་པས་འདི་ཡི་དགོངས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ཏེ་བརྗོད་པ་ལ་དངོས་བསྟན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལྟར་བཤད་པ་དང་། ཤུགས་བསྟན་ལམ་གྱི་མངོན་རྟོགས་ལྟར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། མཚན་གྱི་དོན། འགྱུར་གྱི་ཕྱག །གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་དང་བཞི། དང་པོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ་ཨཱཪྻ་སྟེ་བོད་སྐད་དུ་འཕགས་པ།དེ་བཞིན་དུ་པྲཛྙཱ་ནི་ཤེས་རབ། པཱ་ར་མི་ཏ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། སཉྩ་ཡ་སྡུད་པ། གཱ་ཐཱ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྟེ་མཚན་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྒྱས་པ་ནི་གཞུང་གི་ཞར་ལས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། མདོར་བསྡུ་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཡིན་པས་འཕགས་པ་ཞེས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་དང་ཕུལ་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ལ།
Chinese
《功德宝聚论》是对《胜者之母》的意旨不颠倒地进入的善说。 《功德宝聚论》是对《胜者之母》的意旨不颠倒地进入的善说。 《功德宝聚论》是对《胜者之母》的意旨不颠倒地进入的善说，如是安住。 嗡 索斯帝。（藏文：ཨོཾ་སྭ་སྟི།） 顶礼！胜者日之亲友与胜者之子，无热（藏文地名）文殊（菩萨名）与龙树（菩萨名）等，胜者之传承，甚深中观道，示现导师众，我以恭敬礼敬！与虚空等同之胜者、胜者之子，以及具足弟子之三世圣众之，生源母尊，于何者以恭敬之心，对其理趣进入，善为宣说。于此，三世胜者一切之语教之宝藏，一切无尽之中，如心要般及至极者，乃是圣妙智慧到彼岸，如是宣说。其中也有母子十七部之称等等，存在多种名目，而此《功德宝聚》中，彼一切之义圆满汇集，偈颂之组合清晰，以及是佛陀亲自宣说之教言等等，以多种功德之差别，对此圣典进行讲闻，则成为对一切智慧到彼岸进行讲闻，因此以清净之心，对此意旨进入之理，依靠圣者们之口诀而宣说，分为如实宣说显说空性之理，以及暗示宣说如道的现观两种。第一，分四：名称之义，译礼，正文之义，结尾之义。第一，印度语为阿雅（梵文天城体：आर्य，梵文罗马拟音：ārya，汉语字面意思：圣），藏语为འཕགས་པ།（圣者）。同样，钵喇枳娘（梵文天城体：प्रज्ञा，梵文罗马拟音：prajñā，汉语字面意思：智慧），巴拉蜜达（梵文天城体：पारमिता，梵文罗马拟音：pāramitā，汉语字面意思：到彼岸），桑扎亚（梵文天城体：सञ्चय，梵文罗马拟音：sañcaya，汉语字面意思：积聚），嘎塔（梵文天城体：गाथा，梵文罗马拟音：gāthā，汉语字面意思：偈颂），即名称之词义广大，应从正文之顺带中了解。简而言之，是超越世间的甚深之法，故称“圣”。通达一切法之实相真如之智慧，是一切智慧之中最殊胜和卓越的，因此称之为“智慧到彼岸”。
English
The commentary on "The Collection of Precious Qualities" is a good explanation that enters into the meaning of the "Mother of the Conquerors" without distortion. The commentary on "The Collection of Precious Qualities" is a good explanation that enters into the meaning of the "Mother of the Conquerors" without distortion. The commentary on "The Collection of Precious Qualities" is a good explanation that enters into the meaning of the "Mother of the Conquerors," thus it abides. Om Svasti. I prostrate with reverence to the Conqueror, the kinsman of the sun, and the Conqueror's sons, Manjushri of Mapham (a Tibetan place name), Nagarjuna, and others, the lineage holders of the Conquerors, the profound Middle Way, the teachers who show the way. With a reverent mind towards the mother, the source of the Conquerors, the Conqueror's sons, and the noble assembly of the three times, who are equal to space, I will speak well of entering into her way. Here, among all the inexhaustible treasures of the teachings of all the Conquerors of the three times, the heart essence and the ultimate is said to be the Noble Perfection of Wisdom. Among them, there are various categories such as the seventeen Mother and Son texts, but in this "Collection of Precious Qualities," the meaning of all of them is completely gathered. The arrangement of the verses is clear, and it is the word of the Buddha himself. Because of the many distinctions of qualities such as these, by studying and teaching this noble text, one will be studying and teaching all the Perfections of Wisdom. Therefore, with a pure mind, relying on the instructions of the holy ones on how to enter into its meaning, I will explain it in two ways: explaining the explicitly stated nature of emptiness, and implicitly explaining the realization of the path. First, there are four parts: the meaning of the title, the translation homage, the meaning of the text, and the meaning of the conclusion. First, in Sanskrit, it is Arya (梵文天城体：आर्य，梵文罗马拟音：ārya，汉语字面意思：Holy), which in Tibetan is འཕགས་པ། (Holy One). Similarly, Prajña (梵文天城体：प्रज्ञा，梵文罗马拟音：prajñā，汉语字面意思：Wisdom) is ཤེས་རབ། (Wisdom). Pāramitā (梵文天城体：पारमिता，梵文罗马拟音：pāramitā，汉语字面意思：Perfection) is ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། (Gone Beyond). Sañcaya (梵文天城体：सञ्चय，梵文罗马拟音：sañcaya，汉语字面意思：Collection) is སྡུད་པ། (Collection). Gāthā (梵文天城体：गाथा，梵文罗马拟音：gāthā，汉语字面意思：Verse) is ཚིགས་སུ་བཅད་པ། (Verse). The extensive meaning of the title's words should be understood from the context of the text. In short, it is called "Noble" because it is a profound Dharma that transcends the world. The wisdom that realizes the suchness of the nature of all phenomena is the most supreme and excellent among all wisdoms, therefore it is called the "Perfection of Wisdom."
Tibetan
དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བརྗོད་བྱར་བྱས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞུང་འདི་ལའང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཐོབ་པའོ། །གང་ཞིག་གཞུང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཅིང་འཛིན་པར་བྱེད་པས་ན་སྡུད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡི་གེ་བཅུ་གཅིག་པ་དབང་པོ་རྡོ་རྗེ་སྡེབ་སྦྱོར་འཕགས་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་དག་གིས་དོན་དམ་པ་སྟོན་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་བར་མཛད་པའི་སྔ་ལོགས་སུ་ལྷག་པའི་ལྷ་ རྗེ་བཙུན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བགེགས་མེད་ཅིང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་སླད་དུ་བཀོད་པའོ། །གསུམ་པ་གཞུང་དོན་ལ། མཚམས་སྦྱར་བ་གླེང་གཞིའི་ཚིགས་དང་། གཞུང་དོན་དངོས་གཉིས། དང་པོ་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རིར། སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་འདུས་པ་ཕལ་མོ་ཆེའི་ནང་དུ། དུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱལ་ཡུམ་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཚར་བའི་རྗེས་ཐོག་དེ་མ་ཐག་པ་དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བཞི་པོ་དེ་དག། ཚེགས་ཆུང་ངུས་དོན་ཆེན་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཆོས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བརྗོད་བྱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་སྟོན་ཅིང་། དེའི་ཚེ་རྗོད་བྱེད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ལ་ཉན་པར་བསྐུལ་བ་དང་། བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན། དེའི་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་བྱུང་དུ་ཆོས་བསྟན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། དགའ་དང་གུས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཡིད་དྭངས་ཤིང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དགའ་བ་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ཞེ་ས་དང་བཅས་པའི་གུས་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་སོགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པའི་མཆོག་ནི་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། ཆོས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ་འཛིན་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་འདོད་པའི་འདུན་པ་སོགས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་རྣམས་བསལ་ནས། ཆོས་སྒྲུབ་པའམ་ཉམས་སུ
Chinese
像这样，因为以不分别的智慧本身作为所诠释的内容来宣说，所以这部论典也获得了《般若波罗蜜多》的名称。任何依靠这部论典，都能聚集和执持世间和出世间的道与果的功德，如同珍宝一般，因此称为《集》。第十一字，以音势金刚组合，以圣妙音束缚的偈颂。第二，以前的大译师们在将阐述究竟胜义的甚深佛法翻译成藏语之前，为了遣除违缘和增广福德，而书写了顶礼至尊圣妙吉祥。第三，关于论典的内容，分为连接语的开端偈和论典正文两部分。第一部分是处所圆满的鹫峰山（灵鹫山）。导师圆满的是释迦王释迦狮子。眷属圆满的是声闻和菩萨等眷属大众。时间圆满的是在宣说了王母百千颂等之后，紧接着导师薄伽梵亲自为了使比丘等四众弟子，以微小的勤奋就能轻易地证悟伟大的意义，并以大乘道和果的功德而真实地欢喜，因此又宣说了法圆满的所诠释的甚深般若波罗蜜多。当时，宣说了像这样的能诠释的偈颂。第二部分分为劝请听法、开示佛法自性、以及最后的总结三部分。第一部分分为正文和顺便开示佛法是佛陀的事业两部分。第一部分： 以欢喜和恭敬等一个偈颂来开示，即对于殊胜的佛法心生欢喜和渴望，以及对于说法者怀有敬意和恭敬，并且确信听闻大乘的利益等，将最上的信心安住于此。去除成为如理作意或执持佛法的障碍的贪欲等五盖，这些被称为烦恼，然后修行或修持佛法。
English
Thus, because this treatise expounds the very non-conceptual wisdom as its subject matter, it also obtains the name "Perfection of Wisdom." Because whatever relies on this treatise gathers and holds all the qualities of the path and fruition, both worldly and transcendent, like a precious jewel, it is called "Collection." The eleventh letter is a verse bound by the sacred sound of the combination of power and vajra. Secondly, before the great translators of the past translated this profound Dharma, which reveals the ultimate meaning, into Tibetan, they wrote "Homage to the venerable and noble Manjushri" in order to eliminate obstacles and increase merit. Thirdly, regarding the content of the text, there are two parts: the introductory verses that connect the context, and the actual content of the text. The first part is the perfection of the place, Vulture Peak Mountain (Grdhrakuta). The perfection of the teacher is the Shakya King, Shakya Simha himself. The perfection of the retinue is the great assembly of disciples, including shravakas and bodhisattvas. The perfection of the time is that after the Queen Mother's Hundred Thousand Verses, etc., had been spoken, immediately thereafter, the Teacher, the Bhagavan himself, again taught this profound Perfection of Wisdom, the object of expression, in order to make the fourfold assembly of monks, etc., easily realize the great meaning with little effort, and to truly rejoice in the qualities of the Great Vehicle's path and fruition. At that time, such expressive verses were spoken. The second part is divided into three parts: encouraging listening to the Dharma, revealing the nature of the Dharma, and the final conclusion. The first part is divided into two parts: the main text and, incidentally, revealing that teaching the Dharma is the activity of the Buddha. The first part: It is taught with one verse, such as joy and reverence, that is, joy and desire for the sublime Dharma, reverence and respect for the speaker of the Dharma, and the supreme faith in believing in the benefits of hearing the Great Vehicle, etc., is placed nearby. Having removed the five obscurations, such as desire, which become obstacles to properly attending to or holding the Dharma, these are called afflictions, and then practicing or cultivating the Dharma.