Tibetan
་ལེན་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་ལས་འདས་པ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་དམ་པ་དེས་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་དེས་པ་ཞེས་འཇམ་པའམ་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་རྒྱུད་དེས་པར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་གང་ལ་དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་མཉན་པར་གྱིས་ཞེས་པའོ། །སྤྱིར་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུའང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅི་རིགས་པར་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆེ་བ་སྤྱིར་བརྗོད་པའི་ཚེ་འཕགས་བཞི་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ་གཅིག་པུར་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཡིན་པས་ཚུལ་དེས་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་སོགས་གནད་མང་པོ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དཔེ་དོན་རྒྱུ་མཚན་གསུམ་རེ་རེ་བཞིན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་སོགས་ཚིགས་བཅད་རེ་རེས་བསྟན་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་མཉན་བྱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐུན་མིན་ཡིན་ན་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པས་ཇི་ལྟར་འཆད་ནུས་སྙམ་ན། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་གངྒཱལ་སོགས་པའི་ཆུ་ཀླུང་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབབ་པར་བྱེད་ཅིང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུར་ལྡན་པའི་སྨན་དང་ནགས་ཚལ་གང་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི། མཚོ་ཆེན་པོ་མ་དྲོས་པ་ལ་གནས་པའི་ཀླུ་ཡི་གཙོ་བོའམ་དབང་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བྱེ་ཚན་གྱི་འཇིགས་པ་སོགས་མེད་པའི་ཀླུ་ཡི་བདག་པོ་རྟེན་གནས་ཏེ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཀླུ་ཡི་བདག་པོ་དེ་ཡི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་དཔལ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཉན་ཐོས་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ཇི་ཙམ་སྙེད་ཀྱི་ཆོས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་ སྟོན་པ་དང་། རྒྱས་པར་འཆད་པ་དང་། དེ་དག་ཀྱང་གཏན་ལ་འབེབ་བྱེད་བྱ་བ་བྱེད་པ་སོགས་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་བཞིའི་ཚུལ་དག་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་དང་། ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པའི་བ
Chinese
是断除成为领受障碍的六度之相违品，如悭吝等垢染的。以大悲心，为了成办有情众生的暂时和究竟之义而勇猛进入的圣者，应当听闻，所谓“寂静”或“寂灭”之自性，即空性之证悟与悲心双运，以之使相续寂灭的诸大士之道，甚深般若波罗蜜多，是超离声闻等之行境，是勇士菩萨们于俱时和后得之行境，即是“应当听闻”之义。总的来说，声闻、独觉之果，也是从证悟人无我等空性，以及各自相应的空性所生。因此，在总说证悟空性之功德的伟大之时，说为生出四圣者的唯一之母。并且，圆满通达诸法平等性之般若波罗蜜多，是成佛之不共因，因此，以该理则成立究竟一乘等，必须了知众多要点。第二，以比喻、意义、理由各三个来一一说明。如“在此赡部洲”等偈颂所示。如前所说，所听闻之般若波罗蜜多，是勇士菩萨们的不共行境，那么，长老须菩提等如何能够宣说呢？比喻，比如在此赡部洲（印度的别称）中，有多少恒河等河流流淌，并且生长着具有花朵和果实的药物和森林，所有这些都是居住在玛垂萨大湖中的龙王或自在者所产生的，是没有沙砾等怖畏的龙王所依止的，那个大湖是龙王以其往昔愿力之威德所产生的。同样，诸佛之声闻须菩提等，将多少法简略地 宣说，以及广说，并且他们也以四种理智的方式来确定，并且宣说佛法，而那佛法之究竟果位是极度超胜的。
English
It is the severance of the opposing factors of the six perfections that become obstacles to receiving, such as the defilements of stinginess and so on. With great compassion, the holy being who courageously enters into accomplishing the temporary and ultimate benefit of sentient beings should listen, the so-called "peaceful" or "extinguished" nature, that is, the union of the realization of emptiness and compassion, which makes the continuum extinguished, the path of the great beings, the profound Prajñāpāramitā, is beyond the scope of the Śrāvakas and so on, and is the scope of the heroes, the Bodhisattvas, in both simultaneous and subsequent attainment, which is the meaning of "should listen." In general, the result of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas also arises from the realization of the emptiness of the self of persons and so on, and the corresponding emptinesses respectively. Therefore, when generally speaking of the greatness of the qualities of realizing emptiness, it is said to be the sole mother who gives birth to the four noble ones. And, the complete Prajñāpāramitā that realizes the equality of all dharmas is the uncommon cause of Buddhahood itself, therefore, with that reasoning, the ultimate establishment of the one vehicle and so on, many key points must be understood. Secondly, each of the three, example, meaning, and reason, are explained one by one. As shown in verses such as "In this Jambudvipa." As previously said, the Prajñāpāramitā to be listened to is the uncommon scope of the heroes, the Bodhisattvas, so how can the elders such as Subhūti be able to explain it? For example, in this Jambudvipa (another name for India), how many rivers such as the Ganges flow, and all the medicines and forests that have flowers and fruits grow, all of these are produced by the lord of the Nāgas or the自在者 residing in the great lake Manasasarovar, relied upon by the lord of the Nāgas without the fear of gravel and so on, that great lake is produced by the power and glory of the Nāga king's past aspirations. Similarly, the Śrāvakas of the Buddhas, such as Subhūti, briefly expound how many dharmas, and extensively explain them, and they also determine them in the manner of the four kinds of reasoning, and expound the Dharma, and the ultimate result of that Dharma is extremely superior.
Tibetan
དེ་བ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཆོས་བསྟན་པ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་གནས་སྐབས་སུ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྒྱལ་བས་བདག་མེད་པའི་ཆོས་ཚུལ་གང་བསྟན་པ་དེ་ལ་མི་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སློབ་མར་གྱུར་པ་ཉན་ཐོས་པས་མངོན་དུ་བསླབས་ཤིང་། མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་རང་གིས་བསླབས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞན་ལའང་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་བྱེད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རང་གི་སྟོབས་ཀྱི་མཐུས་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ལས་སེམས་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཟབ་མོའི་སྒྲ་འབྱུང་བ་ལས་གདུལ་བྱ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བསྟན་པ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། བསྒྲུབ་བྱའི་ལམ་དང་། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་བཤད་པ་དང་། གྲོགས་གཞན་ལྔ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་སྒོ་དང་། འབྲིང་དུ་བསྟན་པའི་སྒོ་དང་། རྒྱས་པར་བསྟན་པའི་སྒོ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་རྟེན་ཆོས་འབྲས་བུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་གི་སྐབས་བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྟེན་གང་ཟག །ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཆོས་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར། བཤེས་གཉེན་གྱི་ཁྱད་པར། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་གསུམ། དང་པོ་ལ་གཞི་དམིགས་པ་མེད་པ། ལམ་སྤྱོད་པ་མེད་པ། འབྲས་བུ་མཐའ་གཉིས་སུ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ་ལ་བསྟན་བཤད་བསྡུ་གསུམ་ལས། དང་པོ། གང་ལ་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ལ་འདི་སྐད་དུ། བསྟན་པར་བྱ་བའམ་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་དེའང་ཡུལ་གང་ལས་ཡིན་དང་གང་ཟག་སུ་ཡི་ཡིན་པ་སོགས་ཡུལ་དུས་ཀྱི་ཆ་ཕྱེ་ཞིང་དཔྱད་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་མི་དམིགས་ཤིང་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཡུལ་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཚོགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ ལ། དེ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་མི་དམིགས་པར་ཐ་སྙད་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དང་། གང་ཟག་དེས་ལམ་དེ་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རང་
Chinese
能获得不住涅槃，而且所教之法的果，暂时获得入流等四果，所有这些都是如来士夫的力量所致。那是因为，如来所教的无我之法，被成为人中之尊的佛陀的弟子声闻所证悟，并且如实地向他人宣说自己所证悟的法。这一切都是佛陀的力量所致，而不是声闻自己的力量。此外，由于佛陀的加持，甚至从无情的天空中也能发出深奥的佛法之声，从而使应化众生获得解脱等等，应当认识到佛陀的事业是不可思议的。第二，关于教法之法性，有应修之道和道之果二者。第一，宣说道的 глав 要是般若波罗蜜多，以及宣说其他五助伴。第一，有略说之门、中说之门、广说之门三种。第一，有广说所依、法、果，以及归纳这些章节二者。第一，有作为所依的补特伽罗，应修之法，以及宣说其果三种。第一，有证悟的差别，善知识的差别，菩萨的词义三种。第一，有基无所缘，道无所行，果不住二边的道理三种。第一，在开示、解释、归纳三者中，第一。关于“何者为般若”等一颂的意义是：对于菩萨，如此开示或应修的殊胜般若波罗蜜多，从何处而来，是谁的，等等，如果区分和考察处所和时间，则不会发现其自性成立，而是仅仅以名言和概念安立。同样，开示的处所或修习者菩萨，也仅仅是五蕴的聚合，在那里丝毫也找不到作为补特伽罗和法成立的自性，而是安住于名言幻相。并且，此人修习此道的自性，胜义菩提心本身
English
It enables one to attain the non-abiding nirvana, and also the fruit of the Dharma taught, such as temporarily attaining the four fruits of stream-enterer and so on, all of which arise from the power of the Tathagata. Why is that? Because the Dharma of selflessness taught by the Victorious One is manifestly learned by the Hearers, who are disciples of the supreme Buddha, and having manifestly realized it, they also teach others as they have learned it. All of this is done by the power of the Buddha, not by the power of the Hearers themselves. Furthermore, due to the blessings of the Buddha, even from the inanimate sky, the sound of the profound Dharma arises, causing those to be trained to be liberated, and so on. The activity of the Buddha should be understood as inconceivable. Second, regarding the nature of the Dharma of the teachings, there are two: the path to be cultivated and the fruit of the path. First, there is the explanation of the main path, the Perfection of Wisdom, and the explanation of the other five companions. First, there are three doors: the door of concise explanation, the door of intermediate explanation, and the door of extensive explanation. First, there is the extensive explanation of the basis, Dharma, and fruit, and the summarization of these sections. First, there are three: the individual as the basis, the Dharma to be cultivated, and the explanation of its fruit. First, there are three: the distinction of realization, the distinction of spiritual friends, and the meaning of the term Bodhisattva. First, there are three aspects: the basis is without object, the path is without action, and the fruit does not abide in the two extremes. First, among the three of teaching, explanation, and summary, the first. The meaning of the single verse, "What is wisdom?" etc., is: To the Bodhisattva, in this way, the supreme Perfection of Wisdom, which is to be taught or cultivated, from where does it come, and whose is it? If one distinguishes and examines the aspects of place and time, one will not find it established by its own nature, but only established by convention and terminology. Similarly, the place of teaching or the cultivator, the Bodhisattva, is merely an aggregation of the five aggregates. There, one does not find or perceive even a little of the self-nature established as a person and a Dharma, but abides only as a conventional illusion. And the nature of that person cultivating that path, the ultimate Bodhicitta itself.