Tibetan
་གི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་འགག་དང་ཀུན་བྱང་འཆིང་གྲོལ་ཡོད་པས། ལས་དགེ་སྡིག་བསགས་པ་དང་དེའི་རང་འབྲས་འབྱིན་པ་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་ན་ཉིན་བར་གྱི་ལས་བསགས་པའང་རྨི་ལམ་གྱི་ལས་ལྟར་ལས་ལམ་མ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ལ། ཡང་ན་རྨི་ལམ་དུ་སྲོག་བཅད་ པ་སོགས་རྨིས་པ་ནའང་ཉིན་པར་ལྟར་ལས་ལམ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཆོས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་བདེན་རྫུན་ཡོད་པས་མ་ཡིན་ལ། རང་གི་རྟོག་པ་མངོན་ཞེན་ཆེ་ཆུང་གི་དབང་ལས་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ནི་སད་པའི་ཚེ་རྫུན་པར་ཤེས་ནུས་པས་དེར་གཏེར་རྙེད་པར་རྨིས་པ་ལྟ་བུ་ལའང་། གཏེར་དངོས་སུ་རྙེད་པར་འཛིན་མཁན་སུ་ཡང་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལའང་ཉིན་སྣང་དང་ཁྱད་མེད་པར་མངོན་ཞེན་གྱི་གསོས་འདེབས་མཁན་ཞིག་བརྒྱ་ལ་ཡོད་ན་དེས་ལས་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་རྫོགས་པར་ཡང་ཅིས་མི་འགྱུར་ཏེ། མི་འགྱུར་ན་ཉིན་སྣང་ལའང་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་སད་རྨི་གཉིས་ཀར་ལས་དང་སེམས་པ་དབེན་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་མངོན་ཞེན་གྱི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སྙམ་ན། དེ་དང་མི་འགལ་ཏེ་ཚུལ་དེ་དག་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་རྨི་ལམ་དུ་རྣམ་ཐར་གསུམ་བསྒོམས་ན་ཤེར་ཕྱིན་འཕེལ་ལམ་ཞེས་དྲིས་པས། ཉིན་པར་བསྒོམས་པས་འཕེལ་ན་མཚན་མོ་ཅིས་མི་འཕེལ་ཞེས་གསུངས་པས། བློ་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བར་ཞུགས་ན་ཉིན་མཚན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ལ་ཡོད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྨི་ལམ་དུ་སྦྱིན་སོགས་ཚོགས་བསགས་ན་དེས་ཚོགས་རྫོགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན་རབ་འབྱོར་གྱིས་དོན་གྱི་ལན་སྔར་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དགོས་པའི་དབང་གིས་བྱམས་པ་ལ་ཞལ་འཕང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་འདི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ་དྲིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་པ་ན་དེ་ལྟར་དྲིས་པ་དང་། བྱམས་པས་ཅི་བྱམས་པ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་ལན་ལྡོན་ནམ་ཞེས་སོགས་གསུངས་ནས་ དོན་ལ་སྲིད་ཞི་མ་གྲུབ་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་མེད་པར་བསྟན་ལ། དྲི་བ་དེའི་ལན་དངོས་སུ་རྫོགས་པར་མ་མཛད་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལོག་རྟོག་མཐའ་མེད་པ་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྔར་ལན་བཏབ་པ་དོན་གྱིས་འདིའི་ལན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། རྨི་ལམ་དུ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པས་ཉིན་པར་གྱི་སྦྱིན་པ་དང་འདྲ་བར་ཚོགས་རྫོགས་དགོས་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྦྱིན་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སད་པའི་དུས་ལྟར་རྗེས་ཀྱི་མངོན་ཞེན་གྱི་ཡུལ་དུའང་འགྲུབ་དགོས་ན་དེ་མི་འགྲུབ་པས་སོ། །འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིན་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་མངོན་ཞེན་མེད་པར་རྟོགས་པས་ལས་གང་ཡང་མི་གསོག་གམ་ཞེ་ན། དེས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་གང་ཡང་མི་གསོག་སྟེ་མངོན་ཞེན་མེད་པས་ཟག་བཅས་ལ་འདུན་པ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་མི་གསོག་པར་ཐལ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མངོན་ཞེན་མེད་ཀྱང་། མངོན་ཞེན་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་དབང་གིས་བྱང་སེམས་དེའི་ཚོགས་རྫོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཞིང་དག་སྦྱོར་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མ་དག་པ་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་སྨོན་ལམ་དང་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའི་ཚོགས་རྫོགས་པར་མཛད་པ་ནི་ཞིང་དག་སྦྱོར་ཏེ། སྐབས་འདིར་འཇིག་རྟེན་དགོན་པའི་ལམ་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ངོ་བོ་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་རྣམ་ཐར་དང་བྱང་ཕྱོགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ ཅན་ལ་ཕན་པ་དུ་མ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་འཇུག་ཡུལ་དེ་དང་དེ་དག་ལ། དུས་དང་དུས་མིན་ཤེས་པ་དང་སྒྲུབ་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་བའི་ཐབས་མཁས་ནི་འདིའི་ངོ་བོའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཚད་མེད་ཀྱང་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་པ་བཅུར་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ཏེ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྫོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་སྨིན་པར་བྱེད་ཚུལ་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གོ་མ་བཀག་པར་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་བ་བཅུ་ལས། དང་པོ། དགྲ་བདུད་བཞི་དང་ས་གཉིས་ལས་འདས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་བསྟན། གཉིས་པ་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེའི་ཤུགས་འབྱིན་པ་ནི། མཁའ་ལ་རླུང་བརྟེན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་བདེན་གཉིས་ཟུང་དུ་ཆུད་པས་མཐའ་གང་ལའང་མི་གནས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་ན་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་ཡང་དག་མཐའ་ཤེས་ཀྱང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་ནི། དཔེར་ན་འཕོང་བསླབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས། ལྔ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་བདག་དང་ཆོས་སུ་མི
Chinese
由对境的分别念所致，才有生灭和净染、系缚解脱，因此才有善恶业的积累以及各自果报的显现。此外，如果诸法都如梦一般，那么白天所积累的业也如同梦中的业一样，业道不会圆满。或者说，如果在梦中梦到杀生等，也如同白天一样业道圆满吗？如果这样问，那不是因为法自身具有成立与不成立的真假，而是由自己的分别念和执着的强弱所决定的。因为梦中的显现，在醒来时能够知道是虚假的，比如梦到在那里找到宝藏，也没有人会认为真的找到了宝藏。如果梦中的显现也像白天的显现一样，有百分之一的人以执着来滋养它，那为什么不会使业道的实体圆满呢？如果不圆满，那么白天的显现也不会圆满。而且，经中说醒时和梦中，业和心都是独立的，因此认为无法成立执着的差别，这并不矛盾，因为这些道理是从胜义谛的角度来说的。还有，舍利子问善现，如果在梦中修习三解脱门，般若波罗蜜多会增长吗？善现回答说，如果白天修习会增长，那为什么晚上不会增长呢？意思是说，如果不迷惑于心识的境界而进入修习，那么白天和晚上有什么差别呢？这样，如果有人问，如果在梦中积累布施等资粮，那会使资粮圆满吗？因为善现已经从意义上回答过了，而且因为需要，所以向慈氏菩萨请教，说这位慈氏菩萨是补处菩萨，所以去问他。像这样问了之后，慈氏菩萨说“什么慈氏”这样以名字来回答吗？等等，这样说了之后， 从意义上显示了轮涅没有成立，因此没有太过分。没有直接圆满地回答那个问题，是为了显示未来佛会遣除所化众生相续中无边的邪分别念。其中，之前回答的从意义上成为这个问题的答案的方式是：如果在梦中行布施，如果像白天的布施一样需要圆满资粮，那么梦中的布施对境等等，也应该像醒来时一样留下痕迹。
English
Due to the power of conceptualization of objects, there are arising and ceasing, and purification and defilement, bondage and liberation. Therefore, there is the accumulation of virtuous and non-virtuous actions and the manifestation of their respective results. Furthermore, if all phenomena are like dreams, then the accumulation of actions during the day would also be like actions in a dream, and the path of action would not be completed. Or, if one dreams of killing in a dream, would the path of action be completed as it is during the day? If one asks this, it is not because phenomena themselves have truth or falsehood in terms of whether they are established or not, but rather it depends on the strength of one's own conceptualization and attachment. Because the appearance in a dream can be known to be false when one is awake, even if one dreams of finding treasure there, no one would think that they have actually found treasure. If there were one in a hundred who, without differentiating the appearance in a dream from the appearance during the day, nurtured it with attachment, why would it not complete the basis of the path of action? If it does not complete, then the appearance during the day would also not complete. Moreover, since the sutras say that in both waking and dreaming, actions and mind are independent, one might think that the difference in attachment cannot be established. This is not contradictory, because those principles are made from the perspective of ultimate truth. Also, Shariputra asked Subhuti, "If one meditates on the three doors of liberation in a dream, will prajnaparamita increase?" Subhuti replied, "If it increases when one meditates during the day, why would it not increase at night?" The meaning is that if one enters into meditation without being confused by the realm of consciousness, what difference is there between day and night? Thus, if someone asks, "If one accumulates merit such as generosity in a dream, will it complete the accumulation of merit?" Because Subhuti has already answered in terms of meaning, and because of the need, he turned to Maitreya and said, "This Maitreya is a bodhisattva who will attain enlightenment in one lifetime, so ask him." After asking in this way, did Maitreya answer with the name "What Maitreya?" etc.? After saying this, He showed that samsara and nirvana are not established in meaning, so it is not too extreme. The reason for not directly and completely answering that question is to show that the future Buddha will eliminate the endless wrong conceptualizations in the minds of those to be tamed. Among them, the way in which the previous answer becomes the answer to this question in meaning is: If one gives generosity in a dream, and if it is necessary to complete the accumulation of merit just like generosity during the day, then the objects of generosity in the dream, etc., should also leave traces like when one is awake.
Chinese
如果也必须在显现执着的境地中成就，那是不可能成就的。那么，菩萨是否因为了悟一切白天的显现都如梦一般，没有执着，所以什么业也不积聚呢？不是的，他什么有漏的业也不积聚，因为没有执着，所以对有漏没有贪求等。如果说无漏的业也不积聚，那就有过失了。菩萨虽然没有执着，但利益其他有执着的众生不会改变，因此，以因果不虚的威力，那位菩萨的资粮圆满也不会改变。第二，清净佛土的结合是：将不清净的器情世界转变为清净，并如愿成就的资粮圆满，就是清净佛土的结合。这里以“世界寂静的道路”等一颂来表示。第三，善巧方便的结合有本体和分类两种。第一，那位菩萨圆满了解脱和菩提分等法，并且对于利益众生的各种境地，了知何时应行何时不应行，并通过多种不同的修行方式进行结合，这种善巧方便就是它的本体。它的分类虽然无量，但主要有十种。其中本体是：菩萨以“胜者的智慧”等一颂来表示，即通过空性和慈悲双运的方式，圆满自己的佛法，以及成熟其他众生的方式，彼此互不阻碍，而是互相帮助的善巧方便，具有特殊的特点。其中十种分类中，第一，超越四魔和二地的结合是：例如“智者”等三颂来表示。第二，为了调伏所化，如往昔所发愿一般，发挥其力量是：“空中风依”等两颂。第三，通达二谛双运，不落于任何边是：“当其时”等两颂。第四，虽然了知真实义，但不显现，因此不与声闻缘觉共通是：例如“射箭训练”等两颂。第五，以空性的方式，不执著于我和法是：
English
If it also has to be accomplished in the realm of manifest clinging, then it cannot be accomplished. So, does a Bodhisattva not accumulate any karma because he realizes that all daytime appearances are like dreams, without clinging? No, he does not accumulate any contaminated karma, because he has no clinging, so he has no desire for contamination, etc. If it is said that uncontaminated karma is also not accumulated, then there is a fault. Although a Bodhisattva has no clinging, benefiting other sentient beings who have clinging will not change, therefore, by the power of the infallibility of cause and effect, the accumulation of merit of that Bodhisattva will not change. Second, the union of pure lands is: the aspiration to transform the impure vessel and sentient world into purity, and the accomplishment of the accumulation of merit as desired, is the union of pure lands. Here, it is indicated by one verse such as "the path of the world's tranquility". Third, the union of skillful means has two aspects: essence and division. First, that Bodhisattva perfects the Dharma of liberation and the aspects of enlightenment, and for those realms of engaging in benefiting sentient beings, knowing when to act and when not to act, and combining through many different ways of practice, this skillful means is its essence. Although its divisions are immeasurable, there are mainly ten types. Among them, the essence is: the Bodhisattva is indicated by one verse such as "the wisdom of the Victorious One", that is, through the union of emptiness and compassion, perfecting one's own Buddhadharma, and the way of maturing other sentient beings, without hindering each other, but rather helping each other, possessing special characteristics of skillful means. Among the ten divisions, first, the union of transcending the four maras and the two grounds is: for example, it is indicated by three verses such as "the wise person". Second, in order to tame the tamable, exerting its power as in the past aspiration is: "wind relies on the sky" and other two verses. Third, understanding the union of the two truths, not abiding in any extreme is: "when that time" and other two verses. Fourth, although knowing the ultimate truth, not manifesting it, therefore not being common with Hearers and Solitary Realizers is: for example, "arrow training" and other two verses. Fifth, in the form of emptiness, not clinging to self and phenomena is: