Tibetan
དུ་གཉེར་བ་དང་། ཡུལ་སྒོམ་པའི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐའ་དག་བཀག་པ་དང་ལྔའོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བདུན་ཏེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཡུལ་མཐའ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང་། དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་འཛིན་པ་ཀུན་སྤངས་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་དང་མི་མཐུན་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་ཆོས་ ཀུན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་རྟོགས་བྱའི་གཞི་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གོང་ནས་གོང་དུ་འབྲས་བུར་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། མཐའ་བཞིར་དམིགས་སུ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་པ་དང་བདུན་ནོ། །མདོ་འདིར་ནི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་བཞི་པོ་ལོགས་སུ་མ་བསྟན་ཏེ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་དང་མངོན་ཞེན་བཀག་པར། ཕྱི་མ་གཉིས་འདུ་ལ་སྔ་མ་གཉིས་དེའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་དོན་གྱིས་འདིར་འདུས་པས་སོ། །ལམ་ཤེས་ཀྱི་ལྔ་ནི། གྲགས་ཆེན་ལྡན་རྣམས་བྱ་དཀའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་རྐང་པ་དང་པོས་བྱ་དཀའ་བ། གཉིས་པས་མི་དམིགས་པ། གསུམ་པས་མངོན་ཞེན་བཀག་པ། བཞི་པས་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་པས་མཐར་འབྲས་ཆེན་པོ་གསུམ་ལྡན་རྣམ་མཁྱེན་ལས་མི་ལྡོག་པ་དང་། གཡོ་བ་མེད་ཅིང་མི་འཁྲུགས་ཆོས་ཅན་ཞེས་པས་གནས་སྐབས་རང་ལམ་ལས་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་སྡིག་གྲོགས་སོགས་རྐྱེན་གྱིས་ཀྱང་མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཞེས་སོ། །ཚིགས་བཅད་ཕྱི་མས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་ཏེ། ཅི་ཕྱིར་མི་གཡོ་ཞེ་ན་དེ་དག་འདི་འདྲའི་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་། ཅི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཐོས་ནས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པར་མཛད་དོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མཚན་ནི། འདྲེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཟབ་སྟེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས། ཟབ་སྟེ་ཞེས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུའང་མི་དམིགས་པར་བསྟན། མཐོང་བར་དཀའ་ཞེས་པས་གཞི་མེད་བསྟན། སུས་ ཀྱང་རྟོགས་པ་མེད་ཅེས་པས་ལམ་འགྲོ་མེད། ཐོབ་པ་མེད་ཅེས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མེད་བསྟན། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་མཛད་ཅེས་སོ། །མི་མཐུན་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག །གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ནི། ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་སོགས་དཔེ་དོན་གྱི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཟིགས་པས་ཆོས་ཅན་ཇི་
Chinese
勤奋修持，以及对所观境的三轮不执著，以及对所观境从色法乃至一切种智的显现执著全部遮止，此为五。一切种智之七，即对三智之境的一切如是性作意，以及舍弃对有实无实之执著，故与世间一切相违，以及对所知之法 一切以智慧之眼无碍照见，以及于能取与所取之自性中，无所了知之基础，以及以如是性之自性，无有从上向上趋入果位，以及无有因故，无有以自性而生，以及于四边无有作意之处，故于唯如是性亦不作意，此为七。此经中，基智之四并未单独宣说，于道智之不作意与遮止显现执著中，后二者包含，而前二者是其功德，故以意义而言已包含于此。道智之五为：具大名者难行等二偈，其中第一句为难行，第二句为不作意，第三句为遮止显现执著，第四句为不退转，如是不退转于具足三大果位之一切种智，以及不动摇且不紊乱之法性，即于暂时的自道中不摇动，且不为罪恶之友等因缘所扰乱之法性。后一偈说明其理由，为何不摇动，则以彼等如此等二句说明，为何不退转，则以听闻般若波罗蜜多后等二句说明。一切种智之自性相为：引导者之法甚深等一偈。甚深者，显示于如是性亦不作意。难见者，显示无基。谁 亦无证悟者，显示无道行。无所得者，显示无果生。因彼等之理难以被他人证悟，故示现对说法略有忧虑之相。不相符者为：众生乃是等一颂。对基、道、果之如是性作意为：虚空之界乃是等以比喻与意义之二偈显示。如是观见一切法之如是性，故法性如
English
Diligently cultivate, and without attachment to the three wheels of the object of meditation, and completely prevent attachment to the manifestations from form to omniscience in the object of meditation, these are five. The seven of omniscience are: contemplating the suchness of all objects of the three wisdoms, and abandoning all grasping of existence and non-existence, thus being contrary to all the world, and to all knowable dharmas, seeing unobstructed with the eye of wisdom, and in the nature of the grasped and the grasper, there is no basis for understanding, and with the nature of suchness, there is no going from higher to higher into fruition, and without cause, there is no arising by its own nature, and without any object of attention in the four extremes, therefore, even in mere suchness, there is no object of attention, these are seven. In this sutra, the four of the basis wisdom are not separately taught. In the non-attention and the prevention of manifest attachment of the path wisdom, the latter two are included, and the former two are its qualities, so they are included here in meaning. The five of the path wisdom are: "Those with great fame, difficult to do," etc., two verses. The first line is "difficult to do," the second line is "non-attention," the third line is "prevention of manifest attachment," and the fourth line is "non-retrogression," thus not retrogressing from the omniscience that possesses the three great fruits, and the dharma nature that is unmoving and undisturbed, that is, not wavering from the temporary self-path, and not being disturbed by evil friends and other conditions. The latter verse explains the reason for this. Why is it unmoving? It is explained by the two lines, "These are like this," etc. Why is it not retrogressing? It is explained by the two lines, "After hearing the Prajnaparamita," etc. The nature of omniscience is: "The dharma of the guides is profound," etc., one verse. "Profound" shows that there is no attention even to suchness. "Difficult to see" shows the absence of a basis. Who also has no realization, showing no path to travel. "Nothing to be obtained" shows no fruit to be born. Because their reasons are difficult for others to realize, they show a slight concern for teaching the Dharma. What is inconsistent is: "Beings are," etc., one shloka. Contemplating the suchness of the basis, path, and fruit is: "The realm of space is," etc., shown by two verses of metaphor and meaning. Thus, seeing the suchness of all dharmas, therefore, the nature of dharmas is like
Tibetan
སྙེད་པ་ཀུན་ལ་གཟིགས་པ་ཐོགས་མེད་དུ་འཇུག་པ་ནི་དོན་གྱིས་ཤེས་ཏེ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་རྒྱས་པར་འགྲོ་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཡོས་སོ་རབ་ཏུ་གཡོས་སོ་སོགས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དྲུག་དང་མཚན་མ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང་སྟེ། རྣམ་པ་དྲུག་ནི། གཡོ་བ། མཐོ་བ། དམའ་བ། སྟེང་དུ་འགྲོ་བ། འོག་ཏུ་འགྲོ་བ། སྒྲ་རྗེས་སུ་སྒྲོག་པ་དྲུག་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་རིམ་པ་བཞིན་གཡོ་བ་འགུལ་བ་ལྡེག་པ་ཆེམ་པ་འཁྲུགས་པ་འུར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་རེ་རེ་བཞིན་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོས་དབྱེ་བས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་ལྟས་སམ་མཚན་མ་བཅོ་བརྒྱད་ཅེས་བྱའོ། །རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་བྱ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི། མཚན་མ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་བར་གྱི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནམ་ཚོགས་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་མ་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་པའི་དད་པ་སོགས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། མདོ་ རྒྱས་པར་ནི། དད་པ་སྟོན་པའི་མདོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱང་མཚན་མར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ་འདི་མ་སྣད་མ་སྨས་པར་སངས་རྒྱའོ་ཞེས་སྣད་པ་ཉན་རང་གི་ལམ་དུ་ལྷུང་བ། སྨས་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལས་ཅུང་ཟད་ཉམས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྦྱིན་སོགས་ལ་མཚན་མར་མི་འཛིན་པས་བསྟན། དྲན་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་དང་ཐབས་མཁས་མ་བྲལ་བའི་བསམ་པ་ཅན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཞེས་པས་བསྟན།ཏིང་འཛིན་ནི་གང་གིས་འཚང་རྒྱ་བ་གང་སངས་རྒྱས་པའི་གཟུགས་སམ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན། ཤེས་རབ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་ཡང་བྱ་བ་དང་ཆོས་དེ་དག་མ་མཆིས་ཤིང་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །མདོ་འདིར་ནི། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གསུམ་གྱིས་ཏེ། བྱ་ལ་གཤོག་པ་ཟུང་དུ་མ་ལྡན་ན་འཕུར་བར་བརྩམས་ཀྱང་ཉམས་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་གཤོག་པ་ཟུང་དུ་ལྡན་ན་གང་འདོད་དུ་འཕུར་ནུས་པ་བཞིན། ཐབས་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་དད་སོགས་བཞི་དང་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་ཟུང་དུ་ལྡན་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ལ། ཐབས་ཤེས་དང་བྲལ་ན་མི་ཐོབ་པར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དད་སོགས་ལྔ་པོ་འདི་ཅི་ཙམ་རྣོ་བ་བཞིན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་མྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་
Chinese
通达一切所知，无碍地进入，实际上是了知，因为是证悟真俗二谛无别的究竟智慧。在经典中广说无有行相的场合，此世间界震动，极震动等有六种变动和十八种大相。六种变动是：动摇、升高、降低、向上行、向下行、发声随响六种。它们依次被称为动摇、摇动、摇摆、闪烁、骚动、喧嚣。每一种又分小、中、大，所以有十八种相或称十八种征兆。续部中要生起的解脱分是：善于以无相之门如实修持道与果之间的法，是解脱分或资粮道的阶段。这又是以不执著佛和菩萨的无漏蕴为实有的方式，以信心等殊胜的五根为自性。在经典中广说的是：宣说信心的经典。对于佛的戒蕴等不作意为相，但也不作意为非相，即不赞叹也不诽谤而证悟成佛，赞叹则堕入声闻缘觉道，诽谤则从菩萨道稍微退失。同样，精进也以不执著布施等为相来宣说。忆念则以具有不离般若波罗蜜多和方便善巧的意念，对菩提没有怀疑来宣说。禅定则以谁证悟成佛，谁成佛的形象等来宣说。智慧是：菩萨也要证悟一切法，并且这些法不存在等来宣说。在此经典中，以善逝菩提等三颂来说明：就像鸟如果没有双翅就试图飞翔也会有坠落的危险，如果有双翅就能随意飞翔一样。方便是缘佛的信心等四者，与智慧波罗蜜多双运就能获得善逝的菩提，如果方便与智慧分离就不能获得，所以这五种信心等越敏锐，证悟无上菩提的意义就越快。之后是特殊的加行续
English
Knowing all that can be known, entering without obstruction, is actually knowing, because it is the ultimate wisdom that realizes the indivisibility of the two truths. In the sutras, in the context of extensively teaching the absence of characteristics, this world realm shakes, intensely shakes, etc., there are six kinds of changes and eighteen great signs. The six kinds of changes are: shaking, rising, lowering, going upwards, going downwards, and the six kinds of sound following sound. These are respectively called shaking, moving, swaying, flashing, agitating, and clamoring. Each of these is divided into small, medium, and large, so there are eighteen signs or eighteen omens. In the tantras, the liberation part to be generated is: being skilled in truly practicing the Dharma between the path and the result through the gate of no characteristics, is the liberation part or the stage of the accumulation path. This is also characterized by the five special faculties such as faith, which are aimed at the uncontaminated aggregates of the Buddhas and Bodhisattvas without clinging to them as real. In the sutras, it is extensively said: the sutra that proclaims faith. One does not focus on the aggregates of the Buddha's discipline, etc., as characteristics, but also does not focus on them as non-characteristics, that is, one attains Buddhahood without praising or slandering. Praising falls into the path of the Hearers and Solitary Realizers, and slandering slightly deviates from the path of the Bodhisattvas. Similarly, diligence is taught by not clinging to generosity, etc., as characteristics. Mindfulness is taught by having the thought of not being separated from prajnaparamita and skillful means, and having no doubt about Bodhi. Samadhi is taught by the form of who attains Buddhahood and who becomes a Buddha. Wisdom is: the Bodhisattva also realizes all dharmas, and these dharmas do not exist, etc. In this sutra, it is explained by three verses such as Sugata Bodhi: just as if a bird does not have a pair of wings and tries to fly, it will be in danger of falling, but if it has a pair of wings, it can fly as it pleases. Means are the four factors such as faith that focus on the Buddha, and the union of wisdom paramita can attain the Bodhi of the Sugata, but if means are separated from wisdom, it cannot be attained. Therefore, the more acute these five factors such as faith are, the faster the meaning of attaining unsurpassed Bodhi is realized. Then there is the special application tantra