Tibetan
ས་བཤད་པ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་སོགས་ལྔ། འགོག་བདེན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སོགས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་སྟེ་དེ་ལྟར་ལམ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་སོ་དྲུག་གོ། རྣམ་མཁྱེན་ནི་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་མ་ལུས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་མོད།འདིར་ཡུལ་ཅན་ལམ་བདེན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སློབ་མ་ཉན་ཐོས་ལ་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན། བྱང་སེམས་ལ་ཡོད་པ་དང་རྗེས་མཐུན་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད། མཐར་གྱི་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ། བདེན་བཞི་མཐོང་བའི་བཟོད་པ་བཞི། ཕར་ཕྱིན་བཅུ་བཅས་ཁྱོན་སོ་བཞིའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཆོས་སྟོབས་བཅུ། མི་འཇིགས་པ་བཞི། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི། མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ རྣམ་པ། རང་བྱུང་གི་རྣམ་པ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་ཁྱོན་བསྡོམས་པས་སོ་དགུ་སྟེ། དོན་ལ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱ་དང་བཅུ་ཐམ་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཏུ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་གནད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པས། དེ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་ཚུལ་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་རྒྱུ་དང་བྱེད་ལས་སོགས་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་ཤིང་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམས་ལ། མཉམ་བཞག་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པའོ། །མདོ་བསྡུས་པ་འདིར་ནི་རྣམ་པ་ལོགས་སུ་མ་བསྟན་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཉིད་བསྟན་པས་དེས་དམིགས་བྱར་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞི་ལམ་རྣམ་གསུམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པར་བསྒོམ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་ལྡོག་ཆ་ནས་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་ཚད་མེད་པ་སྙེད་ཟད་པར་འདུའོ། །སྦྱོར་བ་ལ་རྒྱས་པར་ཉི་ཤུར་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་གང་ལའང་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་༡བ ། ཡུལ་ཅན་གྱིས་གང་དུའང་མི་འཛིན་པའམ་མི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་༢བ་གཉིས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དངོས་ཡིན་ལ། ཤེར་ཕྱིན་དེ་ལའང་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ལྡོག་པས་ཕྱེས་ན། གཞིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཟབ་པ་ད༣ང་། ལམ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ད༤ང་། རྣམ་པ་ཚད་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེའི་ཡུལ་ཅན་ལ་ཟབ་པའི་སྦྱོར་༥བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྔ་ནི་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ནས་བཅོ་ལྔ་པོས་མཚམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟེ། ཚོགས་ལམ་པའམ་དབང་རྟུལ་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་ནི་ ཚེགས་ཆེན་པོས་འབད་ན་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ན་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚེགས་ཆེན་ཡུན་རིང་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་༦བ་ཞེས་བྱའོ། །དྲོད་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པའི་སྦྱོར་༧ བ། རྩེ་མོ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སྦྱོར་༨བ། བཟོད་པ་ཉན་རང་གི་ས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྦྱོར་༩ བ། ཆོས་མཆོག་གི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བས་བར་ཆད་མེད་པའི་སྦྱོར་༡བ༠། མཐོང་ལམ་པས་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པ་བྱང་ཆུ བ་ལ་ཉེ་བའི་སྦྱོར་༡བ༡། ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མྱུར་བའི་སྦྱོར་༡བ༢། ས་བརྒྱད་པར་ཤེར་ཕྱིན་བསྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ནས་ལྔར་བཤད་དེ། གཞན་དོན་དུ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་སྦྱོར་༡བ༣། འཕེལ་འགྲིབ་དང་སྐྱེ་འགག་ཀུན་བྱང་སོགས་མི་མཐོང་བའི་སྦྱོར་༡བ༤། ཆོས་དང་ཆོས་མིན་བླང་བྱ་དོར་བྱ་སོགས་མི་མཐོང་བའི་སྦྱོར་༡བ༥། གཟུགས་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཙམ་དུའང་ཞེན་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་༡བ༦། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་དང་ངོ་བོར་མི་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ༡༧ ས་བརྒྱད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་མཉམ་རྗེས་ཀུན་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །ས་དགུ་པའི་ཤེར་ཕྱིན་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འབྲས་བུ་རིན་པོ་ཆེ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་༡བ༨་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་འབྲས་བུ་བཞི་དང་རང་རྒྱལ་དགྲ་བཅོམ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་དེ་དྲུག་ལ་འབྲས་བུ་རིན་ཆེན་རྣམ་དྲུག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་གཞན་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དང་པོ་ནས་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྐབས་འདིར་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིས་གདུལ་བྱ་ལ་རང་རང་གི་སྐལ་པ་དང་འཚམས་པར་ཆོས་བསྟན་པས་རང་འབྲས་ ཐོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ས་བཅུ་པའི་སྒོམ་པ་དག་པའི་སྦྱོར་༡བ༩་ཞེས་བྱ་སྟེ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་ས་འོག་མར་དག་མ་ནུས་པ་རྣམས་འདིར་དག་པས་སློབ་ལམ་གྱི་དག་པ་ལ་འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་པས་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལོ་དང་ཟླ་བ་སོགས་སུ་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བར་ཐུན་ནམ་མཚམས་སུ་བཅད་དེ་སྒོམ་པ་ནི་སྒོམ་མི་སྒོམ་གྱི་མཚམས་བྱེད་པས་ན་མཚམས་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་༢བ༠་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་སྦྱོར་བ་རྣམས་གྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །མདོ་བསྡུས་པ་འདིར་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གཉིས། རྒྱལ་བ་ལ་ནི་ལྷ་རྒྱལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། རྐང་པ་གསུམ་པས་མི་གནས་སྦྱོར། །བཞི་པས་མི་སྦྱོར་སྦྱོར་བསྟན་ཏེ།
Chinese
地解释说无常之相等等五种。灭谛以空性的方式解说，外空性之相等等十六空性，如是道智有三十六种相。遍智是基道所有相的对境，因此了知前二者的所有相，此处对境道谛与随顺的声闻乘弟子所有，随顺的三十七道品。菩萨所有与随顺的三解脱门。八解脱。次第安住的九次第定。见四谛的四忍。十度等共三十四种。佛陀独有的功德力十种。四无畏。四无碍解。十八不共法。以及如是的 相。自生的相。佛陀之相，总共三十九种。实际上遍智有一百一十种相。如是，在那一百零三种相中，基道果的法要点概括地显示出来。因此，忆念它们的方式也是，后得时要知道那个的体性、因和作用等不混淆，并修习具有证实的相，在等持中修习无相的相。在此简略的经中，没有单独显示相，因为仅仅显示了加行，因此应该通过它来了解对境的意义。因为仅仅是在名言中了解基道果三者，并在胜义中修习无所缘，所以修习一切法为空性离戏，从反面的角度显示，似乎穷尽了无数的相。加行广说有二十种，对任何境都不安住的加行１。有境对任何都不执著或不结合的加行２，这二者是修习般若波罗蜜多的真实加行，对于那个般若波罗蜜多也以基道果三种相的差别来区分，基的如是性深奥３，道的深浅难以衡量４，因为相无量，所以以对那个和那个有境深奥的加行５等名称来显示，因此这五种是从加行的自性中区分出来的。之后用十五种来区分界限，是资粮道者或根器钝者的般若波罗蜜多的修
English
The explanation of the ground explains the five aspects of impermanence, etc. The explanation of cessation truth through emptiness explains the sixteen emptinesses, such as the aspect of external emptiness. Thus, the path knowledge has thirty-six aspects. Omniscience is the object of all aspects of the ground and path, therefore it knows all aspects of the former two. Here, the object path truth is in accordance with the disciples of the Hearers, and in accordance with the thirty-seven wings of enlightenment. Bodhisattvas have three doors of liberation in accordance with them. Eight liberations. Nine successive abidings of ultimate abiding. Four acceptances of seeing the four truths. Ten perfections, totaling thirty-four. The unique qualities of the Buddha himself are the ten powers. Four fearlessnesses. Four specific perfect knowledges. Eighteen unshared qualities. And the aspects of suchness. The aspect of self-arising. The aspect of Buddhahood, totaling thirty-nine. In reality, omniscience has one hundred and ten aspects. Thus, in those one hundred and three aspects, the essential points of the ground, path, and fruit are shown in summary. Therefore, the way to keep them in mind is also to know the nature, cause, and function of that and that without confusion in the subsequent attainment, and to meditate on the aspect of accomplishment, and to meditate on the aspect of non-objectification in equipoise. In this concise sutra, the aspects are not shown separately, because only the application is shown, so the meaning of the object should be understood through it. Because it is only to know the three aspects of the ground and path in conventional truth and to meditate on non-objectification in ultimate truth, meditating on all dharmas as emptiness and free from elaboration, showing from the opposite perspective, it seems to exhaust countless aspects. The application is extensively taught in twenty ways. The application of not abiding in any object 1. The application of the subject not grasping or not combining with anything 2. These two are the actual application of meditating on the Perfection of Wisdom. For that Perfection of Wisdom, too, if distinguished by the differences of the three aspects of ground, path, and fruit, the suchness of the ground is profound 3, the depth of the path is difficult to fathom 4, because the aspects are immeasurable, they are shown by names such as the profound application 5 to that and that subject, so these five are distinguished from the nature of the application. Then, the fifteen are used to distinguish the boundaries, which is the Perfection of Wisdom meditation of the accumulation path or the dull faculties.
Chinese
此加行是，若以极大的精勤努力，则于长久时能生起证悟，故名极精勤长时证悟之加行六。获得暖相授记之加行七。顶位不退转之加行八。忍位必定从声闻独觉地中出离之加行九。世第一法之后立即生起见道，故为无间加行十。见道者修持般若波罗蜜多，是临近菩提之加行十一。从二地至七地之间，是速疾获得菩提之加行十二。八地修持般若波罗蜜多之加行，从功德方面分为五种宣说：为利他而转法轮之加行十三。不现见增减、生灭等一切显现之加行十四。不现见法与非法、应取应舍等之加行十五。对于色等不可思议与不可衡量之法亦无执著之加行十六。不分别色等之相与自性之加行十七。八地以无分别智完全成熟，于等持与后得一切时安住于平等性中，故如是宣说。九地修持般若波罗蜜多之加行，名为施予珍宝果之加行十八，即预流等四果与独觉阿罗汉及圆满菩提，此六者名为珍宝果六。彼仅以向他宣说佛法等而施予，从最初即有，然于此处以四种无碍解，随应所化众生之根器而宣说佛法，令其获得自果，故如是说。十地之修持为清净之加行十九，即微细的烦恼障，在下地未能清净者，于此处清净，故于有学道之清净，无有胜于此者，故名清净。于年月等中不舍精进，于一座或闭关中而修持，是为修与不修之界限，故名有间断之加行二十，此乃成就诸加行之方便。此经简略处，前二加行，对胜者则以如天王等一颂而宣说，以第三句宣说不住之加行，以第四句宣说非加行之加行。
English
This practice is, if one strives with great diligence, then enlightenment can arise after a long time, therefore it is called the practice of great diligence and long-term realization six. The practice of obtaining the prophecy of warmth seven. The practice of the peak of no return eight. The practice of definitely emerging from the grounds of Hearers and Solitary Realizers in the stage of patience nine. The practice of no interruption, because the path of seeing arises immediately after the highest Dharma ten. The practice of the path of seeing meditating on the Perfection of Wisdom, is the practice close to Bodhi eleven. From the second to the seventh ground, it is the practice of quickly attaining Bodhi twelve. On the eighth ground, the practice of meditating on the Perfection of Wisdom is explained in terms of five qualities: The practice of turning the wheel of Dharma for the benefit of others thirteen. The practice of not seeing all appearances such as increase, decrease, birth, and cessation fourteen. The practice of not seeing Dharma and non-Dharma, what should be taken and what should be abandoned, etc. fifteen. The practice of not being attached even to the extent of things like form being inconceivable and immeasurable sixteen. The practice of not conceptualizing the characteristics and nature of things like form seventeen. On the eighth ground, because the wisdom of non-conceptualization is fully matured, one abides in equality in all states of meditative equipoise and subsequent attainment, therefore it is taught as such. The practice of meditating on the Perfection of Wisdom on the ninth ground is called the practice of giving precious fruit eighteen, that is, the four fruits such as Stream-enterer, Solitary Realizer Arhat, and Complete Bodhi, these six are called the six precious fruits. That only giving by teaching the Dharma to others, etc., has existed from the beginning, but here, with the fourfold perfect knowledge, teaching the Dharma according to the capacity and suitability of the beings to be tamed, causing them to obtain their own fruit, therefore it is said as such. The practice of the tenth ground is called the practice of purification nineteen, that is, the subtle obscurations of afflictions that could not be purified in the lower grounds are purified here, therefore there is no purification of the path of learning that is superior to this, therefore it is called purification. Not abandoning diligence in years and months, etc., but meditating in sessions or retreats, is the boundary between meditating and not meditating, therefore it is called the practice with intervals twenty, this is the means of accomplishing all practices. In this abbreviated Sutra, the first two practices, for the Victorious Ones, are taught in one verse such as the King of Gods, etc., the third line teaches the non-abiding practice, and the fourth line teaches the practice of non-practice.