Tibetan
ག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་སྤྱིར་བསྟན་ནས། བྱེ་བྲག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དུག་གསུམ་དག་པ་དང་གཟུགས་སོགས་དག་པ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། རང་རྒྱལ་ལ་དེ་སྟེང་ཤེས་སྒྲིབ་ ཕྱོགས་གཅིག་གིས་དག་པ་སྟོན་བྱེད་དུ། གཟུགས་དག་པ་འབྲས་བུ་དག་པ་འབྲས་བུ་དག་པ་ཤེར་ཕྱིན་དག་པ་སོགས་དང་མ་རིག་པ་དག་པས་འདུ་བྱེད་དག་པའི་བར་དུའོ། །བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྦྱིན་པ་དག་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་སོགས་ལམ་ཀུན་དག་པར་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བྲལ་བྱ་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་དེ་སྟེང་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྱོགས་གཅིག་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཉམས་པའམ་བྲལ་བའི་ཆ་ནས་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཀྱི་དག་པ་གསུམ་བཤད་མ་ཐག་པའི་མདོ་དེས་བསྟན་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དག་པའི་ཤིན་ཏུ་དག་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་ཡང་སྒོམ་ལམ་དགུ་ཡོད་པའི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་རྣམ་དག་ཤེར་ཕྱིན་དག་པས་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་སོགས་ནས། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའོ་སོགས་ཀྱི་བར་དུ་གསུངས་པས་བསྟན་ལ། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཇལ་བྱེད་ཤེས་པ་དང་གཞལ་བྱ་བདེན་གཉིས་ལྟ་བུ་ཐ་དད་དུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་མི་རྟེན་ཏེ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དེ་སྟོན་པའི་མདོ་ནི། དག་པ་ནི་འཚལ་བ་མ་མཆིས་པ་སོགས་ཀྱིས་མཉམ་པ་དང་། དག་པ་ནི་འདོད་གཟུགས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་མ་ལགས་སོགས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སྤང་བྱ་འཇོམས་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤང་བའི་ཤེར་ཕྱིན་འདི་སྨན་པར་མི་བགྱིད། ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་བགྱིད། ཐོབ་པ་མ་མཆིས་པ་སོགས་ཀྱིས་སྤང་གཉེན་དུ་ལྟ་བ་དང་། འབད་ པས་བསྐྱེད་བྱ་དང་། ཐོབ་བྱར་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཀླན་ཀ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་སྤང་བྱ་ཆེན་པོ་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་འཇོམས་པ་སོགས་མི་འཐད་པ་ལྟ་བ་ལ་དོན་དམ་པར་སྤང་གཉེན་དང་ཆེ་ཆུང་དུ་མ་གྲུབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གོས་ལ་དྲི་མ་ཆགས་པ་བཀྲུ་བའི་ཚུལ་བཞིན་འཐད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་མང་པོ་ཞིག་ཀྱང་ཤུགས་ལས་འཕང་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་མདོ་རྒྱས་པ་ན་བཞུགས་པས་བསྟན་བཅོས་སུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡིན་མོད། སྡུད་པ་འདིར་མ་གསུངས་ཏེ་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ།། ༈ །། སྐབས་གསུམ་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་དེ་
Chinese
凡是何处，即是果位完全清净之处。如是等等作总的开示。进一步就声闻的清净而言，开示了三毒清净与色等清净二者并无差别，对于独觉，在此之上，以所知障一方面清净作为显示时，色清净，果清净，果清净，般若波罗蜜多清净等等，直至无明清净则行清净之间。就菩萨而言，开示了布施清净则戒律清净等等，一切道都清净。如是，当知从所断烦恼障，以及独觉的在此之上所知障一方面，菩萨道的障碍等损减或脱离的方面来说，刚才所说的经就开示了声闻、独觉、菩萨的三种清净。诸佛则是二障及其习气都清净的极其清净，是究竟的清净。那也是在具有九种修道中，以微小的微小之极的清净，般若波罗蜜多清净则色完全清净等等，直至广大的广大之极的未现证之间所说而开示的。无戏论的智慧，不像能测量的知识和所测量的二谛那样，作为异体的能所而存在，而是以成为平等性的方式，成为三界之对治的，大乘的特殊证悟之理。开示此理的经是，以“清净是无所求”等而表示平等，以“清净不是欲界色界无色界中产生”等表示成为断除三界所摄之所断的对治。对此，为了遣除争论，此般若波罗蜜多不应作为医治，不应执取，以“无所得”等看待所断与对治，以及以努力所生和所证来看待等等，以此来消除争论，例如，看待大所断被小对治所摧毁等不合理之处，在胜义中，所断与对治以及大小并不成立，但在世俗中，就像清洗沾染污垢的衣服一样合理等诸多道理，也应从字里行间领会。这些在广经中存在，因此论典中是那样说的，但在略集中没有说，应从意义上理解。 第三品，关于遍知一切基
English
Wherever it is, that is the very place of completely pure fruition. Thus, in general, it is shown. Furthermore, with regard to the purity of the Hearers, it is shown that there is no difference between the purity of the three poisons and the purity of form, etc. For the Solitary Realizers, in addition to that, when showing purity by one aspect of the obscuration of knowledge, the purity of form, the purity of fruition, the purity of fruition, the purity of the Perfection of Wisdom, etc., up to the purity of ignorance, then the purity of action. With regard to Bodhisattvas, it is shown that the purity of generosity leads to the purity of ethics, etc., and that all paths are pure. Thus, it should be known that from the aspect of abandoning the afflictive obscurations, and in addition to that, one aspect of the obscuration of knowledge for the Solitary Realizers, the obscurations of the Bodhisattva path, etc., being diminished or abandoned, the sutra just mentioned shows the three purities of Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas. The Buddhas, on the other hand, are the ultimate purity, the complete purity in which both obscurations and their predispositions are purified. That is also shown by what is said from the purity of the Perfection of Wisdom, which is the smallest of the smallest pure aspects among the nine paths of cultivation, then form is completely pure, etc., up to the non-manifestation of the greatest of the greatest. Non-elaborate wisdom does not rely on the measurer, knowledge, and the measured, the two truths, as different entities of object and subject, but rather, by becoming equality itself, it becomes the antidote to the three realms, the special understanding of the Great Vehicle. The sutra that shows this is, by "Purity is without seeking," etc., it indicates equality, and by "Purity is not born in the desire realm, form realm, or formless realm," etc., it shows that it becomes the antidote that destroys what is included in the three realms and is to be abandoned. In this regard, in order to dispel disputes, this Perfection of Wisdom should not be used as medicine, should not be grasped, and by viewing what is to be abandoned and the antidote as "unattainable," etc., and by viewing what is produced by effort and what is to be attained, etc., in this way, disputes are eliminated. For example, viewing the destruction of a great object to be abandoned by a small antidote as unreasonable, in the ultimate sense, what is to be abandoned and the antidote, as well as greatness and smallness, are not established, but in the conventional sense, just as washing clothes stained with dirt is reasonable, and many other reasons should also be understood from the context. These exist in the extensive sutra, so it is said that way in the treatises, but it is not said in this condensed collection, so it should be understood from the meaning. Third Section: On the Omniscience of All Bases
Tibetan
མཚོན་བྱེད་ཆོས་དགུ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་གཞི་ཞེས་པ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཡིན་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་པའི་རྟོགས་པའོ། །བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པའོ། །དེ་ལས་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་པའི་རིགས་སུ་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་དེ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་དམན་པའི་རྟོགས་པ་ཤུགས་ལ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པ་སྤྱིར་བཏང་ནས། མཚོན་བྱེད་ཆོས་དགུ་ནི་ཤེས་པས་སྲིད་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས། སྙིང་རྗེས་ཞིལ་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས། ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བའི་གཞི་ཤེས། ཐབས་ཀྱིས་ཉེ་བའི་གཞི་ཤེས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དྲུག་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་སུ་སྤྱིར་བསྟན་ནས། གཞི་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ། དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དེ་འཛིན་སྟངས། འབྲས་བུ་མཐོང་ལམ་དང་གསུམ་གྱི་ལམ་དངོས་བཤད་པས་དེ་ལྟར་དགུས་ གཞི་ཤེས་གཏན་ལ་འབེབས་སོ། །དེ་ལྟར་དགུ་པོ་དེ་དག་མདོ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ། སོ་སོའི་ནང་གི་བྱེ་བྲག་དང་བཅས་པའི་སྦྱར་ཚུལ་བསྟན་བཅོས་དང་ཞིབ་ཏུ་སྦྱར་ནས་ཤེས་པར་བྱ་ལ། སྐབས་འདིར་གཞི་ཤེས་བདུན་དུ་བསྟན་ཏེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བསྟན་པས་རིང་བ་ཤེས་ཤིང་། གཉེན་པོ་བསྟན་པས་ཉེ་བ་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོར་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་གཞི་ཤེས་ནི། དཔའ་བོ་གར་སྤྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཁམས་གསུམ་ཡང་དག་འདས་ལ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སྲིད་པར་མི་གནས་པ་དང་། དེ་མན་གྱིས་སྙིང་རྗེས་ཞི་བར་མི་གནས་པར་བསྟན་ཏོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ནི། འགྲོ་བ་འདི་དག་མིང་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འགྲོ་བ་རྣམས་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲྭ་བར་ཆུད་པ་ནི་སྤང་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པས་མ་བཅིངས་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཁའ་ལ་བྱ་བཞིན་རྒྱུ་བའི་ཤེས་རབ་ནི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལ་ཅི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་གཞི་ཤེས་འདི་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཚུ་རོལ་ཏེ་སོ་སྐྱེས་བགྲོད་མཐོང་གི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་འཁོར་བའི་མཐའ་དང་། ཕུང་ལྔ་རྒྱུན་ཆད་པའི་དངོས་མེད་ནི་ཕ་རོལ་མྱང་འདས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་ལ། ཡིན་ལུགས་ཆོས་ཉིད་ནི་མཐའ་དེ་གཉིས་ཀར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་ཏེ་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཆེན་པོའོ།
Chinese
有九种表诠之法。所谓“基”是指作为断除增益的基础，即蕴、界、处的一切法。仅仅了知这一切都空无有我，是声闻乘的证悟。了知二我空性而无戏论，是大乘的证悟。其中，为了直接显示安住于大乘证悟之种姓的基识，而间接了知下劣的证悟，总的来说，九种表诠之法是：以智慧不住有之基识，以悲心不住寂之基识，以非方便而远的基识，以方便而近的基识，不相顺品之基识，相顺品之基识这六种，是作为大小乘差别之法的总的显示。基识之加行，彼之等性即执持方式，果位见道和三地的道真实宣说，如是九者 决定基识。如是九者在经中广说，各自内部的差别以及结合方式，应与论典详细结合而了知。此处显示七种基识，显示不相顺品即知远，显示相顺品则意义上知近。其中首先，不住有寂之基识是：如勇士舞步等一颂，以三界完全超脱之上不住有，以下以悲心不住寂显示。不相顺品和相顺品之基识是：此等众生名等一颂，众生执着实有，陷入自相分别之网是所断，如是知晓后，不被能取所取的戏论束缚，如鸟般于法性虚空游走的智慧是相顺品。那么，为何相顺品基识从此证悟之门不住有寂呢？具有实有自性的五蕴是此岸，成为凡夫所行所见的道，是轮回的边际。五蕴断绝的无实有是彼岸，是涅槃的边际。然而，实相法性于二边皆不以自性而住，是双运大平等。
English
There are nine ways of expressing the basis. The term "basis" refers to all phenomena of aggregates, elements, and sources, which serve as the foundation for severing imputations. Understanding that all of these are merely empty of a self of a person is the realization of the Hearers. Understanding emptiness of two selves as free from elaboration is the realization of the Great Vehicle. Among these, in order to directly show the basis-consciousness that abides in the lineage of the Great Vehicle's realization, and to indirectly understand the inferior realization, generally speaking, the nine ways of expressing are: the basis-consciousness that does not abide in existence due to wisdom; the basis-consciousness that does not abide in peace due to compassion; the basis-consciousness that is distant due to non-skillful means; the basis-consciousness that is near due to skillful means; the basis-consciousness of unfavorable factors; and the basis-consciousness of favorable factors. These six are generally shown as the distinguishing characteristics of the Great and Small Vehicles. The application of the basis-consciousness, its equality, that is, the way of holding, and the actual explanation of the path of the result, the path of seeing, and the three grounds, thus these nine determine the basis-consciousness. These nine are extensively explained in the sutras. The manner of combining each of their internal distinctions should be thoroughly understood by combining them with the treatises. Here, seven basis-consciousnesses are shown. By showing the unfavorable factors, one knows distance, and by showing the favorable factors, one implicitly knows nearness. Among these, first, the basis-consciousness that does not abide in existence or peace is: like the verse "The Hero's Dance," etc., it shows that one does not abide in existence by transcending the three realms, and one does not abide in peace with compassion below that. The basis-consciousness of unfavorable and favorable factors is: like the verse "These beings, names," etc., beings' clinging to things as real, falling into the net of their own conceptual appearances, is what is to be abandoned. Having understood this, the wisdom that, unbound by the elaboration of grasper and grasped, wanders in the sky of the nature of reality like a bird, is the favorable factor. Then, why does this favorable factor basis-consciousness not abide in existence or peace through the gate of realization? The five aggregates, which are of the nature of reality, are this shore, becoming the path traversed and seen by ordinary beings, the boundary of samsara. The non-reality of the five aggregates ceasing is the other shore, the boundary of nirvana. However, the nature of reality does not abide by its own nature in either of these two extremes, it is the great equality of union.