Tibetan
་ལ་ཞུགས་པའི་བྱེད་ལས་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བས་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་དགའ་བ་དང་ལུས་སྐྱིད་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་མངོན་པར་འཐོར་བར་བྱེད་པས་ན་ཐེག་པའི་མཆོག་གམ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་གང་ཞིག་ཞོན་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། དོན་དམ་པར་ནི་གང་ཟག་གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ལ་ཞོན་ནས་འབྲས་བུའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་གསུངས་པ་དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་མི་དམིགས་པའམ་དམིགས་སུ་མེད་དེ། དཔེར་ན་བུད་ཤིང་ཟད་པས་མེ་ཤི་བ་ན་མེ་དེ་ཡིས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཕྱིན་ ཅི་ལོག་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཟད་པའི་རྒྱུ་དེས་གང་ཟག་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། གང་ཟག་དང་ལམ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ཡི་དོན་བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་པོ་གང་ཟག་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་དང་། ལམ་ཤེར་ཕྱིན་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། ལམ་སྒྲུབ་པ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟེ་འདས་པའི་དུས་སམ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་དང་། ཕྱི་མཐའ་སྟེ་མ་འོངས་པའི་དུས་དང་མི་སློབ་པ་ལྟ་བུ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བར་གྱུར་པ་ལམ་ལ་སློབ་པའི་དུས་ཏེ་དེ་གང་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། གང་ཟག་རང་གི་ངོ་བོས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ལ་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དུས་གསུམ་གྱི་མཚན་མས་དག་པ་སྟེ་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའོ། །གང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་ན་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལམ་སྒྲུབ་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་པོ་སོགས་སུ་བཞག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་འཇུག་བྱ་ དང་། ལྡོག་བྱ་གཉིས། དང་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་རྫོབ་ལ་མཁས་ཤིང་དོན་དམ་པའི་དེ་ཉིད་རིག་པ་གང་གི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དཔྱད་ནས་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྣམ་པར་བསམས་
Chinese
进入其中的行为，以无漏的安乐，暂时使无量众生心生欢喜、身体安乐，并最终使不居涅槃的安乐得以显现，因此称为殊胜乘或大乘。第二，关于“乘坐何物”等一颂的意义。究竟而言，没有任何人乘坐任何大乘而走向果位。那么，如果说依靠此乘将会走向涅槃之果，那又是怎么回事呢？那只是名言上的表示而已。在真正的意义上，走向涅槃是不可见的，或者说是没有的。例如，当木柴燃尽，火熄灭时，火没有任何去处一样。当颠倒错乱的分别念的因耗尽时，就称那个人为涅槃。第二是广说，分为显示人与道无自性，以及归纳其意义两部分。第一部分分为显示修道者人不可见，以及显示道般若波罗蜜多不可见两部分。第一，菩萨等一颂的意义。修道者菩萨，无论是前际，即过去时或轮回的状态；还是后际，即未来时和无学道等；还是现在，即正在修道的时期，在任何状态下都不可见。因为人自己的体性本来就没有产生，后来也不会产生。远离了三时的相状，即没有任何差别。那些被称为菩萨的人，实际上是无为法，因此没有安立其为修道者和获得果位者等的名言戏论。如此了解，就是行于殊胜的般若波罗蜜多。第二部分分为进入和止息两部分。第一，菩萨精通等一颂。菩萨精通世俗，通达胜义谛，当他行持所行持之时，观察诸法之因果自性，从而思念本来无生的意义。
English
The activity of entering into it, with the uncontaminated bliss, temporarily makes limitless beings happy in mind and comfortable in body, and ultimately makes the bliss of non-abiding nirvana manifest, therefore it is called the supreme vehicle or the Great Vehicle. Second, regarding the meaning of the verse "Riding on what," etc. Ultimately, there is no one who rides on any Great Vehicle and goes towards the fruit. Then, if it is said that relying on this vehicle one will go to the fruit of nirvana, what is that like? That is just a nominal indication. In the true sense, going to nirvana is invisible or non-existent. For example, when the firewood is exhausted and the fire goes out, the fire has nowhere to go. When the cause of inverted and confused thoughts is exhausted, that person is said to be in nirvana. The second is the detailed explanation, which is divided into showing that the person and the path are without self-nature, and summarizing its meaning. The first part is divided into showing that the person who practices the path is invisible, and showing that the path, the Prajnaparamita, is invisible. First, the meaning of the verse "Bodhisattva," etc. The Bodhisattva who practices the path, whether it is the former limit, that is, the past time or the state of samsara; or the latter limit, that is, the future time and the state of no more learning; or the present, that is, the time of learning on the path, is invisible in any state. Because the person's own nature has not been produced from the beginning and will not be produced later. It is pure from the characteristics of the three times, that is, there is no distinction by anything. Those who are called Bodhisattvas are actually unconditioned dharmas, so there is no verbal elaboration of establishing them as practitioners of the path and those who attain the fruit. Knowing this is practicing the supreme Prajnaparamita. The second part is divided into entering and stopping. First, the verse "Bodhisattva is skilled," etc. The Bodhisattva is skilled in the conventional and understands the ultimate reality. When he practices what is to be practiced, he examines the cause and effect nature of all dharmas, and then contemplates the meaning of being unborn from the beginning.
Tibetan
ཏེ་འདི་ལྟར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་སོ། །དེ་གང་ཞེ་ན་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་མེད་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དུ་བདེན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་དང་། བདག་གིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་ཞིང་དེ་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས་མ་བརྒལ་བ་སྟེ། འདི་འདྲ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ས་ལ་གནས་པའོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ། བདག་ཅི་འདྲ་བ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་ཤེས་ནས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀར་ཡང་མི་རྟོག་པ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་གནས་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གི་གནས་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཆོས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་དོན། གཉིས་སུ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཐོབ་བྱ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཆོས་ཀྱི་མིང་ཇི་སྙེད་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པར་རུང་བ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཀུན་ལ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཡང་དག་པར་འདས་པའམ་འགགས་པའི་མཐའ་སྤངས་ནས་སྐྱེ་འགགས་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་ནམ་ཡང་ཉམས་པ་མེད་པས་འཆི་བ་མེད་པ་དང་དམ་པ་དེ་ལས་གཞན་མེད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པ་མཐར་ཐུག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བདག་ཉིད་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མ་བླ་ན་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་སྐབས་བསྡུ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་རང་གི་ས་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་དོགས་པ་མེད་པར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་མཆོག་གི་ཤེས་རབ་དང
Chinese
因此，应当这样行持和安住。那是什么呢？生起无缘的大悲心，却没有将众生执为实有，这就是对殊胜般若波罗蜜多的行持。第二，如果执著众生等，一颂：如果真实地执著众生，同样地生起痛苦的念头，心想我应当为有情做利益，并且遣除他们的痛苦。以对我和众生显现执著的方式而进行分别的菩萨，是没有超越分别念的。像这样的人不是对殊胜般若波罗蜜多的真实行持，而是安住在有相的地上。第三，意义归纳。我如何等，一颂：菩萨了知自身是如何的自性空，一切众生也如是。一切众生是如何的无自性，发心等一切法也如是。对于无生和生二者都不分别，安住在二谛无别的实相中，安住在无戏论的意义上，这就是对殊胜般若波罗蜜多之境的行持。第三，果。世间中法等，一颂的意义。不二分别的智慧，能够获得什么样的果呢？世间中所有可以言说的法的名称，从色法到一切种智之间的一切法，就胜义谛而言，远离了生和真正灭或者断灭的边，安住在无生无灭的平等性中，佛陀的意，不分别的智慧，无论何时都不会退转，因此是无死的和殊胜的，没有比这更殊胜的了。获得一切殊胜究竟无上的自性，因此通达一切法无所缘的这个道，就叫做般若波罗蜜多，是所有道之中的至上无上的。第二，总结。菩萨如果等，一颂：菩萨如果对自己所证悟的境界深信不疑，没有怀疑和疑惑，如所宣说的那样行持，那就是殊胜的智慧和
English
Therefore, one should practice and abide in this way. What is that? Generating great compassion without objectification, yet without perceiving beings as real, this is the practice of the supreme Prajñāpāramitā. Second, if one clings to beings, etc., one verse: If one truly clings to beings, and similarly generates the thought of suffering, thinking, 'I should benefit sentient beings and dispel their suffering,' a Bodhisattva who conceptually elaborates in a manner of clinging to self and sentient beings has not transcended conceptual elaboration. Such a one is not truly practicing the supreme Prajñāpāramitā, but is abiding on the ground of objectification. Third, summarizing the meaning. How I am, etc., one verse: A Bodhisattva knows that all sentient beings are just like himself, without inherent existence. Just as all sentient beings are without inherent existence, so too are all dharmas, such as the generation of bodhicitta. Without conceptualizing either non-arising or arising, abiding in the reality of the inseparability of the two truths, abiding in the meaning free from elaboration, this is the practice of the state of the supreme Prajñāpāramitā. Third, the result. In the world, dharmas, etc., the meaning of one verse. What kind of result can be obtained by the non-dual wisdom? In the world, all the names of dharmas that can be spoken, from form to omniscience, in terms of ultimate truth, having abandoned the extremes of arising and truly ceasing or annihilation, abiding in the equality of non-arising and non-ceasing, the mind of the Buddha, the non-conceptual wisdom, which never diminishes, is therefore deathless and supreme, and there is nothing more supreme than that. Obtaining the ultimate, unsurpassed nature of all that is supreme, therefore, this path of realizing all dharmas without objectification is called Prajñāpāramitā, the supreme and unsurpassed of all paths. Second, summarizing the chapter. A Bodhisattva who, etc., one verse: A Bodhisattva who has unwavering faith in his own ground, without hesitation or doubt, and practices as has been shown, that is supreme wisdom and