Tibetan
ཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་མཁས་པས་དེ་ལྟར་བཟོད་པར་བྱས་ནས། བཟོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་བྱས་ན། དཔའ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པས་ན་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་རྒྱལ་དང་གཞན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མང་པོ་ཇི་སྙེད་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་གཞན་ལས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ནི་རང་གི་ཉོན་མོངས་ཙམ་སྤོང་བས་ཉི་ཙེ་བ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་པས་དཔག་ཏུ་མེད་དེ་ཞེས་པ་ནས་འཛམ་བུ་ཆུ་བོའི་གསེར་དང་ར་གན་དང་། རི་རབ་དང་ཡུངས་འབྲུ་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་སྐྲ་རྩེའི་ཆུ་ཐིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་བསྟན་པ། བཟོད་བྱེད་འདི་སྙམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། བཟོད་པར་བྱེད་པ་པོ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ཡང་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་ཏེ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཚ་གྲང་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ དཀའ་བ་མང་པོ་ཡོད་ལ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་རང་དབང་མེད་པར་གནོད་པ་དེ་དག་མྱོང་ཞིང་དེས་རང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡང་མ་བྱས་པར་དོན་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ཡིན་ན། རང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ད་ལྟ་བདག་གིས་བཟོད་པར་མི་བྱ་སྙམ་དུ། ལྕག་གིས་གཞུར་བ་དང་དབྱུག་པས་བསྣུན་པ་དང་མཚོན་གྱིས་བཏབ་པ་དང་སྲོག་འགག་པར་བྱས་ཏེ་བསད་པ་དང་ལྕགས་སྒྲོག་ལ་སོགས་པས་བཅིང་བ་དང་། རྡོ་དང་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྡེག་པ་དང་མགོ་གཅོད་པ་དང་རྣ་བ་དང་རྐང་ལག་དང་སྣ་གཅོད་པ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་གང་ཡོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་སྙེད་པ་བདག་གིས་དང་དུ་བླངས་ནས་བཟོད་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་ཡི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མཆོག་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དེའི་མཆོག་དམན་གྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཐར་པར་འགྲོ་བའི་རྐང་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྟོབས་བཅུའི་སྤྱོད་ཡུལ་གནས་ཤིང་ཞེས། སྟོབས་བཅུ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ་དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ་དམན་ལམ་ཡིད་བྱེད་སོགས་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་གི་དྲི་མས་མ་གོས་ པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེས་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྟན་ཏོ། །སྡོམ་པའི་བྱ་བ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་སྲུང་ཞིང་གཉེན་པོ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཉིད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པས་ན་འདི་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ལྟ་བུར་སྲུང་ལ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོར་མདོར་བསྟན་ནས། གཉིས་པ་དེའི་མཆོག་དམན་གྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ལ། ཡོངས་བསྔོའི་སྒོ་ནས་དང་། ཀུན་སློང་གི་སྒོ་ནས་དང་། རློམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་གསུམ། དང་པོ། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པར་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བར་བྱེད་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་གང་ཟག་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་ཞིང་བསམ་པ་མི་མཁས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ་དོན་ཆེན་པོ་ལས་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ན་བསམ་སྦྱོར་ཉམས་པའོ། །ཅི་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་གང་གི་ཆེད་དུ་སྲུང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲིབ་གཉིས་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ན། གང་ཟག་དེ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་བརྩོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མཆོག་གི་ཕྱིར་ཞུགས་པས་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། ཆོས་ གང་ངེས་པའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བསླབ་བྱའི་ཆོས་གང་ཞིག་ཀུན་སློང་གི་སྒོ་ནས་ངེས་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དོན་དུ་གསུངས་ལ། ཀུན་སློང་དམན་པས་ཟིན་པའི་ཆོས་གང་ཞིག་ཕན་བྱེད་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཡིན་ནོ་
Chinese
一是，菩萨通达义理，如是安忍。具有安忍之心生起，完全回向于殊胜菩提，勇士菩萨为了利益一切世间，以安忍故，将胜过声闻阿罗汉、独觉以及众多其他有情界。其他经中说，舍利子声闻的安忍只是为了舍弃自己的烦恼，所以是微不足道的。菩萨的安忍是为了所有众生，所以是不可估量的。从阎浮提河的金子和铜，须弥山和芥子，大海和发梢水滴的差别作比喻来显示。三、宣说接受痛苦的安忍。安忍者如是思等两颂。安忍者应如是发心：有情在地狱、畜生和阎罗世界，即饿鬼界中，有寒热饥渴等难以忍受的众多痛苦，因贪著欲妙之因，不由自主地感受那些损害，因此，无论自他之事都未做成，无意义地感受痛苦。为了成办自他之事，为了无上菩提，为何我现在不应安忍？如是思惟，鞭打、棍击、刀刺、断命杀害、铁链等束缚，石头瓦块等击打，断头、割耳、断手足鼻等，以及世间所有的一切痛苦，我都应接受并安忍。如是思惟的菩萨，将安住于安忍波罗蜜多。四、关于戒律，宣说具有殊胜戒律的利益，以及戒律的优劣差别两种。首先，戒律能等一颂。戒律能使希求寂静涅槃者变得尤为殊胜，因为戒律是通往解脱的足迹。本体的差别是菩提
English
Firstly, Bodhisattvas, being skilled in the nature of meaning, thus endure. The mind of patience that arises is completely dedicated to the supreme Bodhi. The heroic Bodhisattva, for the benefit of all the world, through patience, will surpass the Hearer Arhats, Solitary Realizers, and the many realms of other sentient beings. In other sutras, it is said that the Hearer Śāriputra's patience is only for abandoning his own afflictions, so it is insignificant. The Bodhisattva's patience is for all sentient beings, so it is immeasurable. The difference between the gold of the Jambu River and copper, Mount Meru and mustard seeds, the ocean and a drop of water on a hair tip is shown as an example. Thirdly, the teaching on enduring suffering. Two verses, such as 'The patient thinks thus.' The one who practices patience should generate the mind in this way: In the realms of hell beings, animals, and the Lord of Death, that is, the preta realm, there are many unbearable sufferings such as heat, cold, hunger, and thirst. Due to attachment to the qualities of desire, they involuntarily experience those harms, and thus, without accomplishing anything for themselves or others, they meaninglessly experience suffering. For the sake of accomplishing the benefit of oneself and others, for the sake of unsurpassed Bodhi, why should I not endure now? Thinking thus, being whipped, beaten with sticks, stabbed with weapons, killed by having life cut off, bound by iron chains and the like, struck by stones and tiles and the like, having heads cut off, ears, limbs, and noses cut off, and all the sufferings that exist in the world, I will accept and endure. The Bodhisattva who thinks thus will abide in the perfection of patience. Fourthly, regarding ethics, there are two explanations: the benefits of having supreme ethics, and the differences between the superior and inferior of those ethics. First, one verse such as 'Through ethics.' Ethics make those who desire peaceful Nirvana particularly excellent, because ethics are like the feet that lead to liberation. The difference in essence is Bodhi
Chinese
菩萨的戒律安住于十力之行境中，所谓十力者即是佛，是随学于彼的戒律，不与下劣道之作意等相关联，且未被大乘道之所断一切垢染所染污，故戒律无有毁犯，此乃显示了遮止恶行的戒律。遮止之事业，即戒律是随顺一切所有善法，即从不相符之处守护，而趣入于对治，此即成为戒律之体性，故此称为摄集善法之戒律。为了利益一切有情而如此守护戒律，且又将之回向于大菩提，此乃利益有情之戒律。如是简要地显示了戒律的体性后，第二，宣说彼之优劣差别，有从回向之门，从发心之门，以及从有无我慢之门三种差别。第一，若阿罗汉等一颂：若声闻阿罗汉与独觉以欲证得菩提之心而守护戒律，则相对于此大乘而言，彼人戒律破损，且心不善巧，如是其行为举止亦是退失，因从重大意义上堕落之故，故心行退失。若此戒律是为了何而守护，是为了无上菩提，息灭二障而回向，则彼人即使以勤奋于五欲之方式安住，亦被称为安住于戒律之波罗蜜多，因其已趣入于道与果之殊胜，故不退失。第二，有简要显示与广说二者。第一，法为何决定等一颂：何种应学之法，从发心之门而决定，即菩萨们所应得之无上菩提功德生起，此乃具功德之法，是为菩萨们之戒律之义而宣说。何种被下劣发心所摄持之法，从利益菩萨们所应得之果位大菩提中完全退失，此乃大乘之破戒律者。
English
The discipline of a Bodhisattva abides in the realm of the ten powers, the so-called ten powers are the Buddha, and it is the discipline that follows him, not related to the inferior path's attention and so on, and not defiled by all the stains of what is to be abandoned on the Mahayana path, so the discipline is without violation, this shows the discipline of restraining evil deeds. The act of restraining, that is, discipline, is to follow all the good dharmas, that is, to protect from the incompatible and to enter into the antidote, which becomes the nature of discipline, so this is called the discipline of collecting good dharmas. To protect such discipline for the benefit of all sentient beings, and to dedicate it to the great Bodhi, is the discipline of benefiting sentient beings. Having briefly shown the nature of discipline in this way, secondly, to explain the difference between its superiority and inferiority, there are three differences from the door of dedication, from the door of motivation, and from the door of having or not having arrogance. First, if Arhats etc. one verse: If a Hearer Arhat and a Solitary Buddha guard the discipline with the mind of wanting to attain Bodhi, then in relation to this Mahayana, that person's discipline is broken, and the mind is not skillful, and so his behavior is also degenerated, because he falls from the great meaning, so the mind and action are degenerated. If this discipline is guarded for what, it is for the sake of unsurpassed Bodhi, to dedicate to the pacification of the two obscurations, then even if that person abides in the manner of diligently pursuing the five desires, he is also called abiding in the perfection of discipline, because he has entered into the excellence of the path and the fruit, so he does not degenerate. Secondly, there are two: brief explanation and detailed explanation. First, what dharma is determined etc. one verse: What kind of dharma to be learned is determined from the door of motivation, that is, the merits of the unsurpassed Bodhi that the Bodhisattvas should attain arise, this is the dharma with merits, it is said for the sake of the discipline of the Bodhisattvas. What kind of dharma is possessed by the inferior motivation, completely degenerates from the great Bodhi, the fruit that the benefiting Bodhisattvas should attain, this is the precept-breaker of the Mahayana.