Tibetan
དང་དངོས་པོ་ལ་བྱ་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་དེ་སྤང་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པའི་ཚུལ་ནི། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ། མཐར་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི་བར་དེ་དག་དཔེར་ན་ཉིན་མཚན་གཅིག་གི་ཚད་ཙམ་དུ་ནི་འདའ་བར་སླ་བ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡིད་ལ་སེམས་ པར་བྱེད་ཅིང་སྤྲོ་བར་གྱུར་ན། མཁས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་འོད་གསལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བསྐལ་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པར་འཁོར་བ་འདིར་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པ་བརྒྱུད་མར་མྱོང་ཡང་དེས་ཕན་པ་ཅི་ཡང་མ་འགྲུབ་པ་ལའང་སྐྱོ་བ་མེད་ན་བདག་ད་ལྟ་དོན་ཆེན་པོ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་འདི་བསྒྲུབ་ན་འགྲུབ་ཏུ་རུང་བ་ཡིན་ཞིང་ཇེ་བས་ཇེ་བཟང་དུ་འཕེལ་བས་ན་འདི་ལ་སྐྱོ་བ་ཅི་སྟེ་སྐྱེད་སྙམ་དུ་སྤྲོ་བར་བྱས་ན་དེའི་དབང་གིས་རིང་བ་དང་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་དུས་རིང་བ་ལའང་ཐུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་བདེ་བའི་སྒོ་ནས་བརྩོན་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཁེ་མཐོང་ནས་ལམ་རིང་བ་དང་དཀའ་བ་ལ་དཀའ་བར་མི་སེམས་པར་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བྱ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱ་དཀའ་བ་དང་མི་དཀའ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་གཏོང་བ་དང་གཞན་དོན་དུ་མནར་མེད་དུ་འཇུག་པ་ལའང་དགའ་ཞིང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་རི་འདི་བཤིག་པར་གྱིས་དང་འདི་བཤིག་པའི་རྗེས་ལ་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན་དེ་ལས་ཅི་སྟེ་དེས་རི་རབ་ནི་འདི་ལྟར་ཆེ་ཞིང་བརྟན་པ་འདི་བཤིག་དཀའོ་སྙམ་དུ་སྐྱོ་བའི་བློ་སྐྱེད་ཅིང་འདི་ལོའམ་བསྐལ་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་བཤིག་པར་ནུས་སྙམ་དུ་ཚད་ཀྱང་སེམས་པར་བྱེད་ན། དེ་འདྲའི་སེམས་ཞུམ་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ནི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་ལེ་ལོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་སྤྲོ་བ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་སེམས་དེ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་བརྩོན་འགྲུས་འདི་ཙམ་གྱིས་ཚོད་ཀྱིས་ཐོབ་ན་ལྟ་འདི་མཐར་གྱིས་ཤིག་པར་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཅི་ཞིག་དཀའ་སྟེ་མི་དཀའོ་ཞེས་སུ་བསམ་ནས། ཡུན་གྱི་ཚད་མི་གཞལ་བར་དུས
Chinese
并且，对于事物，舍弃认为难以做到的观念，发起精进的方式是：从最初发起无上菩提心开始，直到最终获得无上菩提之间，都认为如同度过一天一夜的时间一样容易，心中这样想并且感到欢喜。那么，智者以智慧的光明发起精进的方式就应当这样理解。在无始劫的轮回中，虽然连续不断地经历了难以忍受的痛苦，但也没有获得任何利益，既然如此，我现在修持能够成就重大意义、获得究竟果位的这条道路，修持就能够成就，而且会越来越好，那么为什么还要感到厌倦呢？如果这样感到欢喜，那么凭借这种力量，就能压倒长久和艰难的观念，即使时间长久，也会以短暂的观念，在没有痛苦的情况下，通过安乐的方式增上精进。就像看到珍宝的利益，就不会认为道路漫长和艰难是困难的，而是产生安乐的观念等等一样。因此，应当了知，并非取决于所做的事物本身，而是取决于心的力量，才会有难做和不难做的区别。就像菩萨们布施身体，以及为了利益他人而进入无间地狱，也感到欢喜和安乐一样。第二，如果有人等等，是两句偈颂。如果有人这样说：把山王须弥山（梵文：Sumeru）摧毁吧，摧毁之后你就能获得无上菩提，那么为什么会因此产生厌倦的心，认为须弥山如此巨大而坚固，难以摧毁呢？并且还思考需要多少年或多少劫才能摧毁呢？ 像这样灰心丧气的人，实际上是菩萨懈怠的表现，因为失去了欢喜。因此，菩萨应当这样想：如果凭借这样的精进就能获得无上菩提，那么最终是能够逐渐摧毁它的，因此这有什么困难的呢？并不困难。不衡量时间的久暂，而是时
English
And, regarding things, the way to abandon the notion that something is difficult to do and to initiate diligence is: from the very beginning of generating the supreme Bodhicitta, until the ultimate attainment of unsurpassed Bodhi, one should think in one's mind that it is as easy as passing a single day and night, and be joyful. Then, the way a wise person initiates diligence with the clear light of wisdom should be understood in this way. Although one has continuously experienced unbearable suffering in this beginningless cycle of existence, one has not gained any benefit from it. Since that is the case, if I now cultivate this path that can accomplish great meaning and attain the ultimate result, cultivation will be able to accomplish it, and it will become better and better. So why should I feel weary? If one feels joyful in this way, then by that power, one can overcome the notions of length and difficulty, and even if the time is long, one will increase diligence through a happy means without suffering, with the notion of shortness. It will be like seeing the benefit of a precious jewel and not thinking that the long and difficult road is difficult, but rather generating a happy notion, and so on. Therefore, it should be known that it does not depend on the thing to be done itself, but rather on the power of the mind, that there is a difference between what is difficult to do and what is not difficult to do. It is like Bodhisattvas giving away their bodies and entering the Avici hell for the benefit of others, and also feeling joy and happiness. Second, if someone, etc., are two verses. If someone says this: destroy the king of mountains, Mount Sumeru (Sumeru), and after destroying it you will attain supreme Bodhi, then why would one develop a weary mind because of this, thinking that Mount Sumeru is so huge and solid that it is difficult to destroy? And also thinking about how many years or kalpas it would take to destroy it? Such a discouraged person is actually a manifestation of a Bodhisattva's laziness, because they have lost their joy. Therefore, the Bodhisattva should think like this: if unsurpassed Bodhi can be attained by this much diligence, then it will eventually be possible to gradually destroy it, so what is difficult about this? It is not difficult. Without measuring the length of time, but rather
Tibetan
་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་རི་རབ་དེ་ཐལ་བར་བརླག་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྲོ་བ་དྲག་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་གནས་ལ་མཁས་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྤྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བྱ་དཀའ་བ་ལ་མི་ཞུམ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འདྲེན་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ། ལྡོག་བྱ་དང་། འཇུག་བྱ་གཉིས། དང་པོ། འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ན་ཡང་དམིགས་པ་ཅན་ནི་དེའི་དབང་གིས་ཡོངས་སུ་མི་དག་པའི་ལེ་ལོར་གྱུར་པ་སྟེ། གང་ཞེ་ན་བདག་གིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་གཞན་གྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ངང་ནས། གལ་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་བརྩོན་པར་བྱེད་ན། བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པས་དམིགས་མེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ལྟོས་ན་ལེ་ལོར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་དེས་བརྩོན་པ་ཡང་དག་པར་མི་འགྱུར་ལ་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་རིང་བར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་ གནམ་དང་ས་རྒྱང་ཐག་རིང་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ། གང་ཚེ་ལུས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་གང་གི་ཚེ་ན་རྩོམ་པ་པོ་རང་གི་ལུས་དང་སེམས་དང་གཞན་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་ལ། བརྩོན་པའི་འཁོར་གསུམ་གྱི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་ལོག་ནས་མཐའ་འམ་བདག་གཞན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དྲི་མ་ཞི་བ་ནམ་ཡང་མི་ཉམས་པ་མཆོག་གི་གོ་འཕང་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕན་པ་མཛད་པ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་བཟོད་པ་ལ། ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པ། གནོད་པས་མི་མཇེད་པའི་བཟོད་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་།དེའི་ཕན་ཡོན་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་གཞན་ལས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གལ་ཏེ་གཞན་ལས་བདག་ལ་སྨོད་པ་ལ་སོགས་པ་ངན་དུ་བརྗོད་པའི་ཚིག་རྩུབ་མོ་ཐོས་པར་གྱུར་པ་ན། འདི་ལྟར་བཟོད་པའི་ཡུལ་རྙེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པ་འབྱུང་བས་ན་འདི་ནི་བདག་གི་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུ་སྙམ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་
Chinese
如果能生起一种强烈的喜悦之心，如同能在瞬间将须弥山化为灰烬一般，那么，此时精通有意义和无意义之处的菩萨，就真正开始了精进。像这样，以欢喜之心面对成佛的艰难，拥有不屈不挠的精进，那么不久之后，就能获得引导的无上菩提，因为拥有获得菩提的因素——这样的精进。第三，分为：应舍弃的和应进入的两种。第一，利益一切众生等一颂。像这样，在开始精进时，如果是有所执著的，那么就会因为这种执著而变成不纯洁的懈怠。什么呢？如果我为了利益他人，先要使一切众生都成熟，这样执著于相，以这种观念，如果身体、语言和意念都在精进，因为安住在有我之观念中，相对于无所缘的精进来说，就变成了懈怠。其原因是，有执著的见解不会使精进变得正确，而且会落入其反面，从而远离一切智，就像天空和大地一样遥远。第二，何时身体等一颂。在开始精进的任何时候，作者自己没有身体和心，也没有其他众生的概念，精进的三轮概念完全颠倒，行持于无边或无自他的法性之中，这就是希求大菩提、寂灭垢染、永不退转的至高果位的菩萨们的精进波罗蜜多，利益众生的诸佛如是说。第三，安忍分三：对法生起定解之安忍，不因损害而厌倦之安忍，以及接受痛苦之安忍。第一，分二：正文和其利益。第一，如果从他人那里等一颂。如果从他人那里听到诽谤等恶语，这样，仅仅因为找到了安忍的对境，安忍就会产生，因此这样想：这是我的安乐之因，菩萨以方便
English
If one can generate a strong mind of joy, like being able to turn Mount Sumeru into ashes in an instant, then at that time, the bodhisattva who is skilled in what is meaningful and meaningless is truly engaged in diligence. In this way, facing the difficulties of attaining Buddhahood with joy, possessing unwavering diligence, then before long, one will attain the supreme enlightenment that leads, because one possesses the factor for attaining enlightenment—such diligence. Third, it is divided into: what should be abandoned and what should be entered. First, benefiting all beings, etc., one verse. In this way, when starting diligence, if one is attached to something, then because of this attachment, it becomes impure laziness. What is it? If I first ripen all beings in order to benefit others, holding onto appearances in this way, with this concept, if body, speech, and mind are all diligent, because one abides in the concept of self, relative to diligence without an object, it becomes laziness. The reason is that the view of attachment does not make diligence correct, and it falls into its opposite, thus becoming distant from omniscience, just like the sky and the earth are far apart. Second, when the body, etc., one verse. At any time when starting diligence, the author himself has no body and mind, and no concept of other sentient beings, the three wheels of diligence are completely reversed, and one acts in the nature of dharma without limit or self and other, this is the perfection of diligence of the bodhisattvas who desire great enlightenment, the cessation of defilements, and the supreme state that never declines, the Buddhas who benefit beings have said. Third, patience is divided into three: patience of definite conviction in the Dharma, patience of not being weary from harm, and patience of accepting suffering. First, divided into two: the main text and its benefits. First, if from others, etc., one verse. If one hears harsh words such as slander from others, in this way, simply because one has found the object of patience, patience will arise, therefore thinking: this is the cause of my happiness, the bodhisattva with skillful means