Tibetan
ཉིས་པ་སངས་རྒྱས་སྲས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་རྒྱལ་དང་ལྷ་རྣམས་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་མི་ལ་སོགས་པ་ཀུན་གྱི་བདེ་བ་དང་སྐྱིད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཀུན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལས་བྱུང་སྟེ་ཤེར་ཕྱིན་ལས་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ལ་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་ལས་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་གི་གཞན་ གྱིས་བསྟན་པ་མེད་པར་དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའང་མི་འབྱུང་བར་ངེས་ཏེ་རང་སྟོབས་ཁོ་ནས་ཤེས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་བདེ་བ་ཀུན་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས་མི་འབྱུང་ལ། ཡང་དག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་བླ་ན་མེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པའི་བློའོ། །དེས་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ཤིང་དེའི་ཆ་ཤས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་སྒྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ཡང་ཤེས་རབ་དེ་ལ་ནི་ནམ་ཡང་ཟད་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་དཔེ་ལུགས་འབྱུང་འཁོར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་། དོན་ལུགས་ལྡོག་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། སེམས་ཅན་ཐ་མ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྟོས་ནས་སེམས་ཅན་ཐ་མ་ངན་སོང་གསུམ་དང་འབྲིང་མི་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལྷ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་རིས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་ཀུན་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་བར་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། དེ་རྒྱུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པས་གསུངས། ཞེས་པ་བཞིན་དུ་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཞིག་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་མཐོང་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་སེམས་བྱུང་དེ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། མ་རིག་པ་དེ་ལས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་བས་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་དང་སྲིད་པ་སོགས
Chinese
第二，关于“佛子”等，这是一段偈颂。佛子菩萨们、声闻们、独觉们和天神们，以及除此之外的众生，如人类等，所有安乐幸福的法，都源于最殊胜的般若波罗蜜多。因为般若波罗蜜多产生佛陀，佛陀宣讲佛法，由此产生增上生和决定胜的一切功德。没有其他的教导，能够使人领悟善恶的因果，从而产生世俗的正见。因为仅凭自身的力量无法了知。如果没有世俗的正见，那么世俗的一切安乐也无法成办，因此不会产生。更何况是真实的出世间道和果呢？另一方面，般若波罗蜜多是无上智慧的意义，它是如实了知二谛自性的智慧。因此，所有如实了知二谛之理的智慧，都包含在其中，属于它的一部分。因此，所有成办增上生和决定胜的智慧，都直接或间接地依赖于它。如是，虽然一切轮回和涅槃的安乐都源于般若波罗蜜多，但般若波罗蜜多本身却永远不会减少或增加，它如是安住。第二，以譬喻的方式说明轮回的缘起，以意义的方式说明还灭清净的缘起，分为两种。第一，关于“下劣有情”等，这是一段偈颂。在这个世间，从身体和受用来看，有下劣的三恶道众生、中等的人和最殊胜的天神等，所有这些有情种类，都是从根本无明中产生的，如来是这样宣说的。如“诸法皆从因生，如来说其因”所说，凡是对“我”和“我所”的执着，没有见到真实的意义，颠倒执着的随心所生，就叫做无明。从无明产生行等十二缘起支，因此，有漏的业和有等。
English
Second, regarding "Buddha's sons" etc., this is one verse. The sons of the Buddha, the Bodhisattvas, the Hearers, the Solitary Realizers, and the gods, and other beings such as humans, all the laws of happiness and well-being arise from the supreme Prajnaparamita. Because Prajnaparamita produces the Buddha, and the Buddha teaches the Dharma, from this arises all the merit of higher realms and definite goodness. There is no other teaching that can make one understand the cause and effect of good and evil, and thus produce the worldly right view. Because one cannot know by one's own power alone. If there is no worldly right view, then all worldly happiness cannot be accomplished, and therefore will not arise. What need is there to mention the true transcendental path and fruit? On the other hand, Prajnaparamita is the meaning of unsurpassed wisdom, it is the wisdom that truly knows the nature of the two truths as they are. Therefore, all wisdom that truly knows the nature of the two truths is included in it and belongs to it as a part. Therefore, all wisdom that accomplishes higher realms and definite goodness depends on it directly or indirectly. Thus, although all the happiness of samsara and nirvana arises from Prajnaparamita, Prajnaparamita itself never decreases or increases, it abides as it is. Second, explaining the arising of samsara by way of example, and explaining the arising of purification by way of meaning, divided into two. First, regarding "inferior sentient beings" etc., this is one verse. In this world, in terms of body and enjoyment, there are inferior beings of the three lower realms, intermediate humans, and supreme gods, all these kinds of sentient beings arise from the root ignorance, as the Tathagata said. As it is said, "All dharmas arise from causes, the Tathagata speaks of their cause," whatever conceptualization that grasps at "I" and "mine," not seeing the true meaning, and grasping in a reversed way, that mental event is called ignorance. From ignorance arise the twelve links of dependent origination, such as action, therefore, contaminated karma and existence etc.
Tibetan
་ཉོན་མོངས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་ཏེ་དུ་མར་འགྱུར་ཞིང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཅན་འདི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་མ་རིག་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་དེ་ནི་འབྲས་བུ་བྱུང་བས་ཟད་པ་མེད་ལ་འཕེལ་བའང་མེད་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ལྟ་བུའི་སྲིད་པ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མི་མངོན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྤྱི་ཡི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོས་ནས་གསུངས་པའོ། །གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཚུལ་སྒོ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། མི་སློབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་དེའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་དེའི་སྒོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མཐོང་ལམ་དང་། དེ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སྦྱོར་ལམ་དང་དེའི་རྩ་བ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཀུན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལས་བྱུང་སྟེ་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལས་དེ་ཀུན་འབྱུང་བས་སོ། །ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དེས་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་ནས་རང་ལམ་གྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་བ་དང་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་འཁྲུལ་འཁོར་རམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁྲུལ་ འཁོར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ལ་དེའི་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཟད་པ་མེད་ལ། སྔ་མའི་གནས་སྐབས་ལས་ལྷག་པར་འཕེལ་བའང་མེད་དེ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རབ་ཤེས་ན། །དེ་ཡི་མཛོད་ནི་མི་ཟད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་མཛོད་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཆོས་བཞི་འདི་དག་མི་ཟད་པར། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོས་རབ་གསུངས་ཏེ། །སེམས་ཅན་ནམ་མཁའ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་རྫས་ཡིན་ན། །དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཟད་འགྱུར་གྱི། །དེ་དག་མེད་པས་མི་ཟད་ཅེས། །དེ་བས་དེ་ནི་མི་ཟད་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དོན་བསྡུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་གཅེས་པ་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་
Chinese
从烦恼的因缘聚合而产生的痛苦之轮，变化繁多且具有反复旋转的性质，这会彻底发生。众生界的无明之轮，因为果的产生而不会穷尽，也不会增长，而是保持那样。因此，虽然自性未成立却显现，如同幻象般的有，其增减不明显，这是就法界所遍及的整个世间界而言，从名言的角度所说的。第二，智慧之理的门等，一个偈颂：无学佛陀的智慧，以及与其理相符的修道之路，以及成为其门径的见道，以及产生它的方便加行道，以及它的根本资粮道，所有这些都从最殊胜的般若波罗蜜多中产生，因为证悟无我而产生这一切。三种智慧的善知识，通过积累资粮等因缘的聚合，从而舍弃自道的所断，生起证悟的功德，使之超越世间，产生事业之轮或智慧之轮，并且它的根本般若波罗蜜多永远不会有中断的穷尽，也不会比之前的状态更加增长，而是保持那样。就像《虚空藏所问经》中所说：“依赖于因而产生的，所有诸法若能彻底了知，它的宝藏不会穷尽，法的宝藏不可思议。这四法不会穷尽，世间怙主彻底宣说，众生、虚空、菩提心，同样佛陀诸法。如果这些是实物，它们将会完全穷尽，因为它们不存在，所以说不会穷尽，因此说它不会穷尽。”这样说了。第三，意义总结。菩萨等，一个偈颂：像这样，了知轮回涅槃的一切法都只是缘起显现，就是通达了佛法的珍宝深奥之处，因此，证悟了知就能获得法的显现，并且能够见到佛陀的法身，因此宣说了分为二谛的世俗谛。
English
This cycle of suffering, which arises from the aggregation of afflictions and has the nature of changing into many and revolving again and again, thoroughly occurs. The cycle of ignorance in the realm of sentient beings, because of the arising of results, is neither exhausted nor increased, but remains as it is. Therefore, although it appears without inherent existence, the increase and decrease of existence, like an illusion, are not obvious. This is spoken from the perspective of convention, considering the entirety of the world that is pervaded by the realm of phenomena. Second, one verse regarding the way of wisdom, etc.: The wisdom of the Buddha who is beyond learning, the path of meditation that accords with its way, the path of seeing that has become its gateway, the path of joining that is the means of its arising, and the path of accumulation that is its root—all of these arise from the supreme perfection of wisdom, because the realization of selflessness causes all of these to arise. The virtuous friend of the three wisdoms, through the accumulation of merit and the aggregation of causes, abandons what is to be abandoned on one's own path, generates the qualities of realization, and causes the wheel of action or the wheel of wisdom to transcend the world. And its root, the perfection of wisdom, never has an end of cessation, nor does it increase beyond the previous state, but remains as it is. Likewise, in the Sutra Requested by Akashagarbha, it is said: "If all phenomena that arise in dependence on causes are thoroughly known, its treasury will not be exhausted, the treasury of phenomena is inconceivable. These four phenomena are inexhaustible, the protector of the world has thoroughly proclaimed: sentient beings, space, bodhicitta, likewise the Buddhas and phenomena. If these were substances, they would be completely exhausted, because they do not exist, it is said that they are inexhaustible, therefore it is said that it is inexhaustible." Thus it is said. Third, summarizing the meaning. Bodhisattva, etc., one verse: Thus, knowing that all phenomena of samsara and nirvana are merely appearances of dependent arising is to comprehend the profound essence of the Buddha's teachings. Therefore, it is said that by realizing this, one obtains the appearance of phenomena and is able to see the Dharmakaya of the Buddha, thus proclaiming the conventional truth divided into two truths.