Tibetan
མི་སྡོད་པར་འགག་ན་སྐད་ཅིག་མའི་སེམས་དེ་སྙེད་པ་རེ་རེ་ནས་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བ་མེད་པས་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསྒྲུབས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བ་འདི་ཐ་སྙད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ་ལན་བསྟན་པ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུ་ཡི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་སྔོན་དུ་སོང་བ་ན་དེའི་འབྲས་བུ་བཤོལ་དུ་མེད་པ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ས་བོན་ལས་ནི་མྱུ་གུ་དང་དེ་ལས་སྡོང་བུ་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་རིམ་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་ལ་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་རང་རང་གི་རྒྱུ་འགག་མོད་ཀྱི།ས་བོན་དེ་ཡང་འགགས་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཤིང་ཡང་མེད་པ་དེར་གྱུར་པ་མིན་ཏེ་ས་བོན་འགགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ལྟར། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་དཔེ་དེ་བཞིན་ དུ་སེམས་ཐོག་མར་བསྐྱེད་པའམ་དང་པོའི་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། སེམས་དེ་ཡང་འགགས་ལ་དེའི་བརྒྱུད་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མི་བསླུ་བར་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། ས་བོན་རྙེད་ནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། གང་ཞིག་རང་འབྲས་སྐྱེད་རུང་བའི་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་ས་བོན་ཉིད་རྙེད་པ་སྟེ་ཡོད་པར་གྱུར་ནས་དེའི་འབྲས་བུ་འབྲུ་སྣ་ཚོགས་དང་འབྲས་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། ས་བོན་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི་ས་བོན་དེ་ལ་གདོད་ནས་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་འབྱུང་རུང་གི་ཚུལ་དུ་མེད་པ་ཡང་མིན་ཏེ་གང་སྔ་ནས་ཡོད་པ་ལ་རྒྱུ་མི་དགོས་ཤིང་འབྱུང་རུང་གི་ཚུལ་དུ་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་ཞེས་པའི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱད་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡི་ཚུལ་དུ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འདི་ཡང་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དཔྱད་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་འཐད་པ། ཆུ་ཡི་ཐིགས་པས་སོགས་
Chinese
如果不停留地灭尽，那么每一个刹那的心都无法产生菩提，因此有人反驳说，经过 বহু 劫修持而产生的菩提功德，在名言上是不合理的。对此，回答如下：虽然一切有为法都是刹那生灭的，但是当作为因的刹那过去之后，其果报是无法避免的，这是缘起的法性。例如，世间上从种子生出嫩芽，再从嫩芽生出树干、花朵和果实，这些都是依次出现的。在果实产生的时候，各自的因虽然已经灭尽，但是种子灭尽了，其果实树木也消失的情况是不存在的。即使种子已经灭尽，果实嫩芽等仍然依次显现。同样，在观察道之果的时候，也应该像这样，最初生起的心或者最初的心也是菩提的因。即使那个心已经灭尽，其传承的果实菩提也不会不存在。以因果不虚的方式，从道之阶段的前后因中，获得果实菩提是不会欺骗的。第二，从获得种子开始，是一段偈颂。像这样，缘起的道理是：如果获得了具备能够产生自果的条件的种子，那么就会产生各种谷物和稻米等果实。那个种子的果实并不是种子本身原本就有的，也不是没有产生可能性的，因为如果原本就有的，就不需要因，如果没有产生的可能性，那么因就没有意义了。如果那样，观察它的自性，虽然远离了存在和不存在等事物的自性，但是以幻术等方式显现的不虚假的形态出现，这就是缘起的法则。以那个法则，诸佛的菩提也是依靠缘起而产生的。如果观察它，因为它远离了真实成立的事物的自性，所以应该了知它会像幻术一样显现。第二，功德圆满是合理的。水滴等。
English
If it ceases without stopping, then each and every moment of mind cannot give rise to Bodhi, therefore some argue that the arising of the qualities of Bodhi, which are attained through বহু eons of practice, is not reasonable in name. To this, the answer is: Although all conditioned phenomena are momentary, when the moments that serve as causes have passed, their results are unavoidable, this is the nature of dependent origination. For example, in the world, sprouts arise from seeds, and from those sprouts arise stems, flowers, and fruits in sequence. Although at the time of the fruit, each of their causes has ceased, it is not the case that the seed has ceased and its fruit, the tree, has also disappeared. Even though the seed has ceased, the fruits, sprouts, and so on, appear in sequence. Similarly, when examining the fruit of the path, it is the same example. The initial arising of the mind, or the first mind, is also the cause of Bodhi. It is not the case that even though that mind has ceased, the fruit of its lineage, Bodhi, does not exist. In the manner of infallible cause and effect, from the earlier and later causes of the stages of the path, obtaining the fruit of Bodhi is infallibly present. Second, from obtaining the seed onwards, is one verse. Thus, the principle of dependent origination is: If one obtains a seed that possesses the conditions capable of producing its own fruit, then various grains and rice, and so on, will arise as fruits. The fruit of that seed is not inherently present in the seed itself, nor is it without the possibility of arising, because if it were inherently present, there would be no need for a cause, and if there were no possibility of arising, then the cause would be meaningless. If that is the case, examining its nature, although it is free from the nature of things such as existence and non-existence, it appears in an unfailing manner in the form of illusion and so on, this is the principle of the Dharma of dependent origination. In that manner, the Bodhi of the Victorious Ones also arises due to dependent origination. If one examines it, because it is free from the nature of truly established things, one should understand that it will appear like an illusion. Second, it is reasonable that the qualities are complete. Water droplets, etc.
Tibetan
ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ལ་དེ་བསག་ཏུ་མེད་པས་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་གོམས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་ནས་འཕེལ་བ་མི་སྲིད་པས་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཚང་བ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་ཐོབ་ཅེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སེམས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པས་མཐར་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཆུ་ཡི་ཐིག་པ་གཅིག་ནས་དུ་མར་བསགས་པས་བུམ་པ་བཀང་བ་ན། ཐིགས་པ་དང་པོ་ནས་ཐ་མའི་བར་གྱིས་རིམ་གྱིས་ཉུང་ངུ་ཉུང་ངུ་བསགས་པས་མཐར་བུམ་པ་དེ་ཡོངས་སུ་འགེངས་པ་ལྟར། འདི་ལྟར་ས་བཅུ་དང་ལམ་ལྔར་རིམ་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གྲངས་ཚང་བ་ལ་ལྟོས་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡང་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སྐབས་ན་དང་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་གཅིག་པུས་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། རིམ་གྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་དཀར་པོའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་གཅིག་གིས་བུམ་པ་ཡོངས་སུ་མི་གང་ཡང་དུ་མས་གང་བ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་གིས་མི་གང་བར་དུ་མས་གང་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་སྐྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཚང་བས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དཔེར་སོང་ལ། ཆུའི་ དངོས་པོའང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ཐིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་ཕན་ཚུན་ཚོགས་པས་བུམ་པ་གང་བ་ལྟར་སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གྱིས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའང་དེའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཟབ་མོ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་ཚུལ་ལ། དངོས་དང་། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་སྟོང་པ་མཚན་མེད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལ་དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་དོན་དང་། དེ་ལྟར་དམིགས་པར་བྱ་བའི་གཞི་འམ་རྒྱུ་ཡི་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་སྤང་བའི་དོན་དང་། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་ལ་ཞེན་པའམ་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཟབ་མོ་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། དེའི་མཐུས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་རེག་ཅིང་སྲིད་པར་དངོས་ཞེན་གྱི་མཚན་མར་མི་སྤྱོད་པ་ནི་དཔེར་ན་མཉན་པ་མཁས་པ་རྒྱ་མཚོའི
Chinese
一个偈颂是说，既然一切事物都是刹那生灭，而且无法积聚，那么即使经过无数劫的串习，也不可能聚集在一起而增长，那么如何才能获得圆满一切功德的圆满菩提果呢？ 即使一切事物都是刹那生灭，但由于前前心依赖于后后心，转变成具有特殊功德，最终会有功德圆满。 比如，水滴从一滴积累到多滴，最终装满水瓶。 从第一滴到最后一滴，逐渐地、一点点地积累，最终水瓶被完全装满。 就像这样，如果考虑到十地和五道上逐渐圆满的生起次第，那么成佛也同样如此，在信解行地时，最初的生起次第本身也是无上菩提的因。 虽然仅凭它一个无法圆满功德，但通过逐渐地、越来越向上地圆满白色功德，最终会成佛，就像一滴水无法装满水瓶，但多滴水可以装满一样。 因为无法用一滴水装满，所以通过多滴水装满的方式，圆满了众多生起次第的刹那，成为了成佛的例子。 水的 事物也是刹那生灭，但就像水滴的连续不断地聚集在一起装满水瓶一样，心的刹那生灭的连续不断地使后后心比前前心更殊胜，也应该像那样理解。 第二，如何修持甚深之法呢？ 分为正行和它的功德两种。 第一，空性、无相等等，一个偈颂是说，就像一切法自性是空性一样，因此，观待它的所有见解都是完全寂灭的意义。 像那样，由于没有可以观待的基础或原因的相，因此，所有的分别和妄想都是完全断除的意义。 因为如此，所以对它没有执着或对果的希求，因此，是远离三界一切愿望的意义，像这样，修持通达三解脱门、轮回涅槃平等性的甚深之法。 通过它的力量，不会触及偏向寂灭一边的涅槃，也不会在轮回中修持对实有执着的相，比如听闻博学的智者如大海般的
English
One verse says that since all things are momentary and cannot be accumulated, even if one becomes accustomed to them for countless eons, it is impossible to gather together and increase, so how can one obtain the fruit of perfect enlightenment that is complete with all virtues? Even if all things are momentary, since the former mind relies on the latter mind, it transforms into a special virtue, and ultimately there will be a complete virtue. For example, when water droplets accumulate from one drop to many drops and fill a vase, from the first drop to the last, gradually, little by little, the vase is completely filled. Just like that, if we consider the gradual completion of the generation of mind in the ten grounds and five paths, then attaining Buddhahood is also the same. In the stage of faith and practice, the very first generation of mind is also the cause of supreme enlightenment. Although it alone cannot perfect the virtues, by gradually and increasingly perfecting the white virtues, one will eventually attain Buddhahood, just as one drop of water cannot fill a vase, but many drops can fill it. Because it cannot be filled with one drop, the moment of generating mind is completed by filling with many drops, and it becomes an example of attaining Buddhahood. The water's things are also momentary, but just as the continuous accumulation of drops fills a vase, the continuous moment of mind makes the latter mind more special than the former, and it should be understood in that way. Second, how to practice the profound Dharma? It is divided into two: the main practice and its merits. First, emptiness, signlessness, etc., one verse says that just as all dharmas are empty in their own nature, therefore, all views that look at it are the meaning of complete pacification. Like that, since there is no basis or cause to look at, all discriminations and delusions are the meaning of complete abandonment. Because of this, there is no attachment to it or desire for the fruit, therefore, it is the meaning of being free from all desires of the three realms. Like that, practice the profound Dharma that understands the three doors of liberation, the equality of samsara and nirvana. Through its power, one will not touch nirvana on the side of leaning towards peace, nor will one practice the sign of clinging to reality in samsara, such as hearing the learned wise men like the ocean