Tibetan
་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་རྟོགས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་དེ་ལྟར་ངོ་བོས་ཟབ་པར་གྱུར་ཅིང་། ཐེག་པ་མཆོག་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ ཅན་གང་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པས་ཆགས་པ་མེད་པ་གང་ལ་གནས་པར་བྱས་ནས། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཟབ་མོའི་ཆོས་འདི་རྟོགས་པ་དེའི་བསོད་ནམས་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ནི་བསོད་ནམས་མཆོག་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཟབ་མོ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དང་། འཆང་བ་དང་། མཉམ་རྗེས་སུ་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟར་བལྟས་པའི་ཕན་ཡོན་བཞི། དང་པོ། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ཡང་མདོ་རྒྱས་པ་རྣམས་ལས། ཤེས་རབ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་ཟབ་མོ་འདི་གང་ཞིག་སེམས་པ་དང་འཇལ་བ་དང་ངེས་པར་རྟོགས་པ་དག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཉིན་གཅིག་ཙམ་དུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་ན། དེས་ཉི་མ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་ལས་ཅི་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་སོགས་ནས་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་འཁོར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཉེས་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ལས་དེ་སྙེད་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་། དཔེར་ན་སེམས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་བུད་མེད་དང་དུས་བཏབ་པར་བྱས་ལ། གལ་ཏེ་དེ་དང་མ་འཕྲད་པར་ གྱུར་པ་ན་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡི་ནི་ཉིན་གཅིག་པོ་དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་སྟེ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཡང་ཡང་སེམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སྐད་ཅིག་མ་སྤྱོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་བསགས་པའི་དགེ་བ་ཡང་ཆོས་འདི་ལ་ཉིན་གཅིག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་ཀྱང་དགེ་བའི་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་འདུམ་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་བསྐལ་པ་མང་པོ་བྱེ་བ་སྟོང་དུ། དགྲ་བཅོམ་པ་དང་རང་རྒྱལ་སོགས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའམ་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་བྱེད་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་སྲུང་བར་བྱེད་ཀྱང་། གཞན་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས། ཉིན་གཅིག་ཙམ་བརྗོད་པའི་ལེགས་པ་ཡི་ཆ་དེ་ལ་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དེས་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །གསུམ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་བསྒོམས་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རང་གི་བསྒོམས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་མཚན་མའི་རྟོག་པ་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པ་ཡི་ཆོས་བརྗོད་པར་བྱས་པའམ་ཡང་ན་རྙེད་བཀུར་སོགས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྟོག་པས་མ་གོས་པའི་ཆོས་བརྗོད་ཅིང་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །ཆོས་བཤད་པ་དེ་ ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་རྒྱུར་བསྔོ་ན། དགེ་བ་དེ་དང་མཉམ་པ་ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མེད་དོ། །བཞི་པ་བསོད་ནམས་དེ་ཡང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སེམས་པ་དང་འཆད་པ་སོགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བསོད་ནམས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་བསོད་ནམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་དེ། འདི་ལྟར་འཆད་པ་སོགས་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་དེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གསོག་དང་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་སྟོང་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་མེད་པས་གསོ་བ་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བས་ན་ཡ་མ་བརླ་དང་། དམིགས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་སྙིང་པོ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ན། དེ་ལྟའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ནོ། །འདིར་རང་མཚན་མེད་པས་གསོག་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ནས་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་གསོག་གོ། འདུས་བྱས་སྟོང་ཉིད་ནས་ལྔ་ནི་གསོབ་བོ། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ན་སྙིང་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སུའང་བཤད་དོ། །དོན་དུ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་ལྡོག་ཆ་ནས་དུ་མ་བསགས་ཤིང་སོབ་སོབ་པོ་ལྟར་བརྟན་ཆ་ མེད་པས་གསོག་དང་། སེང་གེ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བཅོས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་གསོབ་དང་། རང་སྐྱ་མི་ཕེར་བར་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་གྱ་གྱུ་ཡིད་གཏད་མི་ཕེར་བས་ན་ཡ་མ་བརླ་ཞེས་སོགས་རྫུན་པའི་ཚིག་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །
Chinese
总的来说，分为开示和广释两种。第一，菩萨等一颂：任何菩萨所要证悟的法性或实相，其自性是如此深奥。于殊胜大乘的真实境，以无分别而不执著的状态安住。像这样，证悟了并非由五蕴、十二处、十八界所组成的深奥之法，那么，还有什么能胜过由此而成就的圆满福德呢？这就是圆满成就的最胜福德。第二，忆念、受持、以及随念修习此甚深之法的利益，以及如幻看待此福德的利益共有四种。第一，譬如贪欲等一颂：也就是在诸广经中说到的：任何以具足般若波罗蜜多的甚深之处，以思维、衡量和决定的方式，如般若波罗蜜多所说的那样安住，即使只在一日之间进行瑜伽，那么，他这一天能做多少事呢？譬如耽著贪欲等，直到舍弃于如是之劫背离轮回，以及远离圆满菩提的过患，能做如是之业。如其所说，在此也一样：譬如一个心耽著贪欲之法的男子，与女子约会，如果未能相遇，那么这个男子这一天中，心中会连续不断地涌现各种念头，由于贪恋的驱使，会反复思念那个对象。像这样，每一个心念的刹那所造作的，相当于在如是之劫中所积累的善根，也会被一位在这法上进行一日瑜伽的菩萨所获得。每一个心念的刹那，都能聚集无量的功德。第二，菩萨等一颂：任何菩萨于无数亿万劫中，对阿罗汉和独觉等行布施，或者为了声闻和缘觉的果位而行布施。
English
In summary, there are two types: the concise teaching and the extensive explanation. First, one verse concerning Bodhisattvas, etc.: Any Bodhisattva who realizes the Dharma-nature or suchness to be realized, its essence being so profound. Abiding in the state of non-conceptualization and non-attachment in the ultimate realm of the supreme Mahayana. Like this, realizing this profound Dharma that is not composed of the aggregates, elements, and sense bases, then, what else could be superior to the perfectly accomplished merit from this? This is the most excellent merit that is perfectly accomplished. Second, the benefits of remembering, upholding, and subsequently meditating on this profound Dharma, and the benefits of viewing such merit as illusory, are fourfold. First, one verse concerning, for example, desire, etc.: That is, as stated in the extensive sutras: "Whoever abides in this profound place endowed with Prajnaparamita, through thought, measurement, and ascertainment, as taught in the Prajnaparamita, even if they practice yoga for just one day, then, how much work does that one day do?" For example, indulging in desire, etc., until abandoning the faults of turning away from samsara for such eons and turning away from perfect Bodhi, one does such deeds. As it is said, here too: For example, a man whose mind indulges in the Dharma of desire makes an appointment with a woman, and if they fail to meet, then various thoughts will continuously arise in that man's mind throughout that day, and driven by attachment, he will repeatedly think of that object. Like this, the merit accumulated in as many eons as there are moments of such mental activity will also be obtained by a Bodhisattva who practices yoga on this Dharma for one day. Each moment of thought can gather immeasurable accumulations of merit. Second, one verse concerning Bodhisattvas, etc.: Any Bodhisattva who, for countless billions of eons, makes offerings to Arhats and Pratyekabuddhas, etc., or makes offerings for the sake of the fruits of Shravakas and Pratyekabuddhas.
Chinese
即使行布施，守护清净戒律，但其他任何具有殊胜般若波罗蜜多的法，仅仅一日宣说其功德，布施和戒律也无法比拟。 第三，菩萨等一颂：任何菩萨在等持中修习殊胜般若波罗蜜多，从彼起身后，在后得位中宣说与自己所修相符的无染之法，即宣说无有相执分别等过失之法，或者宣说不为利养恭敬等所染污之法。如是宣说之法， 若为利益有情而回向无上菩提之因，则此善根在地下、地上、地上之上的三界中无可比拟。 第四，彼福德亦等一颂：如是思惟、讲说般若波罗蜜多等，名言上虽有无量、无数、不可思议之福德，但胜义中福德亦无自性。如是，从讲说等所生之福德，亦因自性不成立之故为“གསོག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”；同样，以痛苦等方式为空，故为空性；无有相状故为“གསོ་བ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”；不以自性成立而依缘起故为“ཡ་མ་བརླ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”；远离所缘故为了无实义。如是了知后，若如此行持诸佛之智慧波罗蜜多，则行持彼行持之时，将圆满受持不可思议之福德。此处，以无自相故为“གསོག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”，空性等三者为空性。“空性空性”等三者之故为“གསོག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。“有为法空性”等五者为“གསོབ་བོ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”。以“自性空性”等故为无有实义，如是亦有宣说。实则，就事物无自性之理，从反面积累诸多，如松散般无有稳固性故为“གསོག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”；如狮子等所作之影像般为“གསོབ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”；不能自立而依赖他者，虚伪不可靠故为“ཡ་མ་བརླ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”等，是以虚假之词的各种名相来表示的。
English
Even if one practices generosity and maintains pure morality, any other dharma that possesses the supreme perfection of wisdom, even just reciting its merits for one day, cannot be matched by generosity and morality. Third, one verse about Bodhisattvas: Any Bodhisattva who cultivates the supreme perfection of wisdom in equipoise, and after arising from that, in the subsequent attainment, speaks of the undefiled dharma that accords with their own cultivation, that is, speaks of the dharma without faults such as attachment to characteristics, or speaks of the dharma that is not defiled by thoughts of seeking gain and honor. Such a dharma teaching, if dedicated as a cause for supreme enlightenment for the benefit of beings, then that virtue is unmatched in the three realms of below the earth, above the earth, and above the above. Fourth, one verse about that merit: Thus, although there are immeasurable, countless, and inconceivable merits in name for thinking about and explaining the perfection of wisdom, in ultimate truth, merit is also without inherent existence. Thus, the merit arising from explaining and so on is also "གསོག་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" because its own nature is not established; similarly, it is emptiness because it is empty in the manner of suffering and so on; it is "གསོ་བ་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" because it is without characteristics; it is "ཡ་མ་བརླ་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" because it does not establish by its own nature but arises dependently; it is without essence because it is separated from what is to be grasped by the object. Having understood this, if one practices the wisdom perfection of the Sugatas in this way, then at the time of practicing that practice, one will fully hold immeasurable merit. Here, it is "གསོག་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" because it is without self-characteristics, and the three, emptiness and so on, are emptiness. It is "གསོག་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" because of the three, "emptiness emptiness" and so on. The five, "conditioned emptiness" and so on, are "གསོབ་བོ（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）". It is also said that it is without essence because of "inherent existence emptiness" and so on. In reality, regarding the way things are without inherent existence, from the opposite perspective, many are accumulated, and it is "གསོག་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" because it is like something loose and without stability; it is "གསོབ་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" like an artificial image made like a lion and so on; it is "ཡ་མ་བརླ་（Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning）" because it cannot stand on its own and depends on others, it is false and unreliable, and so on. These are shown by various names of false words.