Tibetan
དཔེར་ན་མུན་པ་དག་གི་ཁྲོད་ན་གནས་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོན་པ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡུམ་གྱི་དོན་ནི་དམིགས་པས་གནས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་ལ་གང་དང་གང་དུའང་འཛིན་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་ལ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་དེས་ན་འཇིག་རྟེན་དག་དང་རྩོད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་ཅིང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དེ་མེད་པར་སྟོན་པའི་སླད་དུའོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དག་གིས་དངོས་པོ་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་མ་མཐོང་ནས་རྩོད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པས་ནི་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་ཐ་སྙད་མཛད་པའི་ཕྱིར་མདོ་གཞན་ལས། འཇིག་རྟེན་པ་དག་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི་ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་རྩོད་དེ། གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་འདོད་དོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་དེས་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ། ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ལམ་འདི་མེད་ན་དེ་མི་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དང་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་དང་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་དང་དེ་བཞིན་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་ཕ་མཐའ་ཡས་པ་སྟེ་ཕྱོགས་བཞི་མུ་མེད་པའི་མཐའ་ཇི་སྙེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྟེང་དང་འོག་དང་མཚམས་བཞི་སྟེ་མདོར་ན་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱ་ཁྱོན་མཐའ་མེད་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ནའང་ཡོད་དེ་ནམ་མཁས་མ་ཁྱབ་པ་གར་ཡང་མེད་ལ། རང་ལ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་ན་ཕྱོགས་ཐ་དད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དེ་ཡང་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་མི་འདྲ་བའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ། འདས་པའི་དེ་བཞིན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཇི་ལྟར་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་མ་བྱོན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་སོགས་གང་ཟག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་། གཞི་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་། འབྲས་བུ་རྒྱལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉི
Chinese
例如，就像处在黑暗之中一样。能显示和能获得的法母的意义是，没有能以目标安住的处所，对任何事物都没有执着。像这样，那些超越世间的法与一切世间都不相符，并且特别殊胜，因此才会与世间发生争论。因为世间人执着于事物是存在的，而另一方为了显示它是没有的。因此，世间人没有见到显示事物不存在的法的道理而争论，如来如实地照见事物的自性，虽然没有自性，但在世间人面前显现的如幻的法，就像在世间如何显现一样，为了与世间相符而安立名言，所以在其他经中说：世间人与我一起争论，我却不与世间一起争论。世间认为什么是存在的，我也认为它是存在的。等等。第二，以修习能真实成就果位的方式，分为：确定所要获得的果位，以及没有此道就无法获得它的方式两种。第一种分为比喻和意义两种。第一，天空的界限等，是一个偈颂。就像这样，天空的界限是东方的方向和南方的方向，以及同样的西方的方向和北方的方向，没有边际，也就是四个方向无边无际的尽头有多少。同样，上方和下方以及四个隅角，总而言之，十方无边无际的范围有多少，也都在其中，没有天空不遍及的地方。因为自身没有成为实物的自性，所以不同方向的天空也没有变成不同，并且自身的体性没有任何形状等不同的差别。第二，过去的如来等，是一个偈颂。就像比喻天空没有差别一样，过去的时代的诸法的如是性是什么，以及未来的如是性是什么，以及现在的如是性是什么，以及阿罗汉等补特伽罗的如是性是什么，以及基一切所知法的如是性是什么，以及果佛陀的如是性是什么，以及空性
English
For example, it is like being in the midst of darkness. The meaning of the Dharma-mother who reveals and is to be attained is that there is no place to abide with an object, and there is no attachment to anything. In this way, those transcendent dharmas are not in accordance with all the world, and are particularly superior, so there will be disputes with the world. Because worldly people are attached to the existence of things, and the other party shows that it is not. Therefore, worldly people do not see the reason for the Dharma that shows the non-existence of things and argue. The Tathagata sees the nature of things as they are, and although there is no nature, the illusory Dharma that appears in front of worldly people, just as it appears in the world, establishes names in accordance with the world, so in other sutras it is said: Worldly people argue with me, but I do not argue with the world. Whatever the world thinks exists, I also think exists. And so on. Second, the way in which the result is truly achieved through practice is divided into two: determining the result to be obtained, and the way in which it cannot be obtained without this path. The first is divided into two: metaphor and meaning. First, the realm of the sky, etc., is a single verse. Thus, the realm of the sky is the eastern direction and the southern direction, and likewise the western direction and the northern direction, which are limitless, that is, how many endless ends of the four directions. Similarly, the top and bottom and the four corners, in short, how many endless expanses of the ten directions are there, and they are all there, and there is nowhere that the sky does not pervade. Because it does not have the nature of becoming a real thing, the sky in different directions has not become different, and its own nature does not have any different differences such as shape. Second, the past Tathagatas, etc., is a single verse. Just as the metaphor of the sky has no difference, what is the suchness of the dharmas of the past, and what is the suchness of the future, and what is the suchness of the present, and what is the suchness of the individuals such as Arhats, and what is the suchness of the base of all knowable dharmas, and what is the suchness of the result Buddha, and what is emptiness
Tibetan
ད་རྟོགས་པ་སོགས་ལམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་འདས་དང་མ་འོངས་སོགས་གཉིས་ ཆོས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་ཚུལ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དང་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གནས་ཚུལ་ཡང་དག་པའི་དོན་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་དེ་ལ་དུས་གསུམ་དང་བདག་གཞན་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བ་བརྙེས་པ་བྲི་གང་དང་བྲལ་བ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་ཚུལ་ཅན་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱི་ཆོས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུའམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་ཅན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་གིས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དེས། རྫོགས་བྱང་དོན་གཉེར་གྱི་དད་པ་སོགས་ཐབས་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བའམ་བརྩོན་དགོས་ཀྱི་འདྲེན་པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་འདི་མེད་ན་ ཐོབ་བྱ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དེ་ནམ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་དེའི་རྒྱུ་ནི་ལམ་ཀུན་གྱི་དམ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཅན་འདི་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལམ་འདི་དང་བྲལ་ན་མཐར་འབྲས་མི་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ལམ་འདིར་འཇུག་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལས་དང་པོ། བྱ་ཞིག་ལུས་ཆེ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་བཟུང་བའི་དཔེར་བྱ་ན་བྱ་ཞིག། ལུས་ཆེ་བའི་ཚད་དཔག་ཚད་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་དང་ལྔ་བཅུ་པར་གྱུར་པ་ཡོད་ལ་
Chinese
現在，覺悟等道之法的一切如是性是什麼呢？如是，此如是性在一切法中沒有各自獨立存在的差別，而是法界自性的同一體性。例如，輪迴和涅槃、過去和未來等二法所區分的一切，僅僅在顯現和名言上顯得不同，並如此安立。然而，在真實的意義上，一切法不生不滅，本質上是法界自性的平等性。因此，它不能被三時、自他、善惡等所區分，因為一切都安住在法界一味點的自性中。以具足一剎那的智慧來領悟它，並在具足一切殊勝自生智慧的法身本質中，一切法顯現圓滿成佛，獲得遠離增減、不變不遷的大菩提，這是究竟的果。第二部分分為簡要說明和詳細解釋兩部分。第一部分：如來菩提等一頌。如此，所要獲得的究竟果位，即如來之菩提，具有虛空之性，遠離能知所知等差別之法，成為無二自生智慧之身或法性之身。任何想要獲得此果位的菩薩，都應以追求圓滿菩提的信心等方便，修持或精進於證悟一切法之如是性的殊勝般若波羅蜜多。如果沒有引導者，即勝者之母般若波羅蜜多，那麼所要獲得的大菩提永遠無法獲得，因為究竟果位的因是所有道之殊勝者，即無分別智慧，它確定是般若波羅蜜多的名稱。第二部分分為：如果沒有此道，則無法成就最終果位之理；以及了解之後，進入此道之理。第一部分分為比喻和意義兩部分，首先是比喻部分：大鵬鳥等一頌。作為完全考察所取的比喻，有一隻大鵬鳥，其巨大的身體達到一百零一和一百五十由旬。
English
Now, what is the suchness of all the dharmas of the path, such as realization? Thus, this suchness does not have any separate distinctions in all dharmas, but is of one taste in the nature of the dharmadhatu. For example, all that is divided by the two dharmas, such as samsara and nirvana, past and future, appears to be different only in appearance and name, and is so established. However, in the true meaning of reality, all dharmas are unborn and unceasing, and by nature are equal in the nature of the dharmadhatu. Therefore, it cannot be distinguished by the three times, self and other, good and bad, etc., because all abide in the nature of the dharmadhatu, a single thigle. Having understood it with the wisdom of a single moment, and in the essence of the dharmakaya, which possesses all the supreme self-born wisdoms, all dharmas manifest and completely awaken, attaining the great bodhi that is free from increase and decrease, unchanging and unmoving, which is the ultimate result. The second part is divided into two parts: a brief statement and a detailed explanation. The first part: Tathagata Bodhi, etc., one verse. Thus, the ultimate result to be attained, the bodhi of the Tathagata, which has the nature of space, is free from the different dharmas such as knower and known, and has become the nature of the non-dual self-born wisdom body or the nature of the dharmata body. Any bodhisattva who wishes to attain this should practice or strive for the supreme prajnaparamita, which realizes the suchness of all dharmas, through means such as faith in seeking complete enlightenment. If there is no guide, the mother of the victors, prajnaparamita, then the great bodhi to be attained will never be attained, because the cause of the ultimate result is the supreme of all paths, the non-conceptual wisdom, which is definitely the name of prajnaparamita. The second part is divided into: the reason why the final result cannot be achieved without this path; and the reason for entering this path after understanding it. The first part is divided into two parts: metaphor and meaning. First, the metaphor part: Garuda, etc., one verse. As a metaphor taken for complete examination, there is a garuda, whose huge body reaches one hundred and one and one hundred and fifty yojanas.