Tibetan
བ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་དེའི་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ད་ལྟའི་དད་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་གྱུར་པ་ལས་བར་ཆད་ཀྱིས་ཚུགས་མི་ཚུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ། མ་ཞིག་ན་བར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྲུང་བར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཀྱང་དཔེར་ན་མ་ཞིག་ན་བར་གྱུར་པ་ལ་བུ་ནི་མང་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཀུན་ཡིད་མི་བདེ་ཞིང་མ་དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་། རང་རང་བསྐྱེད་པའི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ་ཤེས་རབ་དམ་པ་འདི་ལ་ཐུགས་ཀྱིས་དགོངས་པ་ཉིད་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་སྦྱོར་བའི་བྱེད་ལས་བཤད་པ་ལ། རང་སྲས་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། རང་སྲས་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་གཉིས། དང་པོ་གང་དག་འདས་དང་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་འདི་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡུམ་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་མས་བུ་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྐྱེད་ནས་བྱ་བ་ལ་འགོད་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ཞེས་འཇོག་པ་ལྟར་ འདིར་ཡང་གང་དག་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཇི་སྙེད་པ་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་ན་སངས་རྒྱས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལས་འབྱུང་བས་ན་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཞི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཚུལ་མཁྱེན་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཛད་པ་ལ་སྦྱོར་བ། ལམ་མཐའ་གཉིས་འགོག་པའི་ཚུལ་ལ་སྦྱོར་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདེན་གཉིས་ལ་མཁས་པ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པས་མཚན་ཐོབ་པ་གཉིས། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པ་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ནི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་རང་གི་སྲས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་སྟེ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གིས་ཆོས་དེ་དག་སྐྱུ་རུ་ར་རློན་པ་ལག་མཐིལ་ཏུ་བཞག་ པ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི
Chinese
是这样做的。然而，考虑到那个人的前世福德之因和现在的信心等缘起，要知道，由于是否成为佛加持的对象，障碍的产生与否会有各种情况。第二，如“若母衰老”等一颂，佛陀之所以守护，其理由是，譬如母亲衰老，有很多儿子，那些儿子都不安心，都侍奉母亲一样，十方世界的诸佛也是如此。他们心里想念着各自所生的母亲——殊胜的智慧。第四，解释结合的作用，分为产生自己儿子的事业和使自己儿子与功德相结合的事业两种。第一，如“凡诸过去”等两句，正如刚才所说，如果称此为佛母，那么成为母亲的方式是怎样的呢？就像世间母亲生子，生了之后安排做事一样， 这里也是一样，凡是过去和现在十方一切刹土中安住的世间怙主佛陀薄伽梵有多少，以及未来将要出现多少佛陀，那些都是从此般若波罗蜜多中产生的，因此是三世诸佛的母亲。第二，分为使之了知基、轮、涅槃之理，使之结合于果——一切智之事业，使之结合于遮止二边之理三种。第一，依靠般若波罗蜜多而精通世间二谛，以及因证悟真如而获得名称两种。第一，如“世间示现”等一颂半，世间是指蕴、界、处等法，所有这些法的名言之因果、体性的自性如何，是般若波罗蜜多向自己的儿子——诸佛示现的，即依靠诸佛的生母般若波罗蜜多，那些佛陀们就像把新鲜的余甘子放在手掌中一样地照见那些法。
English
That's how it's done. However, considering that person's past merits and present faith, etc., one should know that depending on whether or not one becomes an object of the Buddha's blessing, various situations arise as to whether or not obstacles occur. Second, like the verse "If the mother is old," the reason why the Buddha protects is that, for example, if the mother is old and has many sons, those sons are not at ease and serve the mother in the same way, so are the Buddhas of the ten directions. They think of their own mother, the supreme wisdom. Fourth, explaining the function of combination, it is divided into the activity of producing one's own sons and the activity of combining one's own sons with merits. First, like the two lines "All those past," as just said, if this is called the Buddha-mother, then how does it become a mother? Just as a mother gives birth to a child in the world, and after giving birth, arranges for work, here too, all the Buddhas, the lords of the world, the Bhagavat, who dwell in all the realms of the ten directions in the past and present, and how many Buddhas will appear in the future, all of them arise from this Prajnaparamita, therefore it is the mother of all the Buddhas of the three times. Second, it is divided into three types: combining with the knowledge of the principles of the base, wheel, and nirvana, combining with the activity of the fruit—omniscient knowledge, and combining with the principle of preventing the two extremes. First, there are two types: becoming proficient in the two truths of the world by relying on Prajnaparamita, and obtaining a name by realizing Suchness. First, like the one and a half verses "The world shows," the world refers to the aggregates, realms, and sources, etc. How is the nature of the cause and effect and essence of the names of all these dharmas shown by Prajnaparamita to its own sons, the Buddhas? That is, relying on the mother of the Buddhas, Prajnaparamita, those Buddhas see those dharmas as if they were placing a fresh emblic myrobalan in the palm of their hand.
Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པ་ལ་དགོས་པ་ཆེད་དུ་བཀར་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་པ་ཇི་སྙེད་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནང་དུ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་གཡེང་བ་དང་ཆགས་བཅས་དང་ཆགས་བྲལ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གོམས་པའི་མཐུས་རང་གི་སྲས་ལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་སྟོན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕུང་པོ་ལྔའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རང་རྒྱལ་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་ནི་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མིན་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཁྱེན་ཅིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤོ་ལོ་ཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པོ་འདིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། མཁས་པ་འཇིག་རྟེན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ སྟེ། ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མས་བུ་ལ་མིང་འདོགས་པ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་མཚན་ཐོབ་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་འཚོ་གཞེས་ཤིང་གནས་སམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་ནི་ནམ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་སུས་ཀྱང་དཀྲུགས་པར་མི་ནུས་པར་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གནས་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡེ་ནས་བབ་ཀྱིས་གནས་པ་འདི་ཡི་ཡིན་ལུགས་མ་ནོར་བར་བློས་རྗེས་སུ་རྟོགས་ཤིང་ནམ་ཞིག་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཤེགས་པའམ་རྟོགས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མཚན་དུ་གསོལ་བར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ལ། ཤེར་ཕྱིན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་གཞན་དོན་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ལ་གནས་ན་ཟག་མེད་ཀྱི་ དགའ་བ་མཐའ་ཡས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྷའི་དགའ་བའི་ཚལ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་སྟོབས
Chinese
复次，为利有情而作事业，需特意区分，众生之界限无量，他人之心行，或内摄、或外散、或有染、或无染等无边无际，然以般若波罗蜜多之习力，能向其子宣说，此乃世俗谛之宣说。五蕴之如是性，以及阿罗汉之如是性，独觉之如是性，菩萨摩诃萨之如是性，皆非各别成立，故为一性。然彼一切皆离于实有，故非存在于此彼，是名如是性。如是之诸圆满菩提之法，一切之实相如是性，乃如来所知，如实通达。如是，此二颂半，依般若波罗蜜多，总而言之，二谛之诸法，如来皆能见之。 二者，智者世间等一颂。犹如世间母亲为子命名，依胜者之母，而得如来之名。智者佛陀于此世间界安住，或涅槃，然法性无垢，凡所说诸法之空性，此乃永不改变，无人能扰，如虚空般安住。菩萨众以自性清净之如是性，不谬错地以智慧随顺了知，何时了知究竟，则如是性如实而逝，或如实证悟，是故佛陀被尊称为如来。 二者，果位一切智之结合方式。依般若波罗蜜多，二利成就，尤以利他而说法之方式。初者，智慧到彼岸等一颂。若安住于般若波罗蜜多，则生起无漏之无边喜乐，犹如天界之喜乐园，依之而安住，力。
English
Furthermore, to engage in activities for the benefit of sentient beings, it is necessary to specifically distinguish that the realms of sentient beings are limitless. The mental activities of others, whether internalized, externalized, with attachment, or without attachment, are boundless. However, through the power of habituation to the Prajñāpāramitā, one can teach one's own disciples, which is the teaching of conventional truth. The suchness of the five aggregates, as well as the suchness of Arhats, the suchness of Pratyekabuddhas, and the suchness of Bodhisattva Mahāsattvas, are not established as separate entities, therefore they are of one nature. However, all of these are devoid of inherent existence, and therefore do not exist in this or that, hence they are called suchness. Suchness, the reality of all the fully enlightened dharmas, is known by the Tathāgata and fully realized as it is. Thus, these two and a half verses, relying on the Prajñāpāramitā, in summary, all the dharmas of the two truths are seen by the Tathāgata. Secondly, "Wise ones, the world," etc., one verse. Just as in the world a mother gives a name to her child, relying on the mother of the Victorious Ones, the name Tathāgata is obtained. The wise Buddhas abide in this world, whether they live or pass into Nirvana, the nature of dharma is flawless, and whatever is said about the emptiness of all dharmas, this is unchanging, cannot be disturbed by anyone, and abides like the sky. Bodhisattvas, with their innate purity of suchness, follow and understand with wisdom without error, and when that understanding is perfected, then suchness is gone as it is, or realized as it is, therefore the Buddhas are honored with the name Tathāgata. Secondly, the method of combining with the fruit of omniscience. Relying on the Prajñāpāramitā, the two benefits are accomplished, especially the method of teaching the Dharma for the benefit of others. The first, "Wisdom gone to the other shore," etc., one verse. If one abides in the Prajñāpāramitā, then endless joy free from defilements arises, like a garden of joy in the heavenly realm, relying on it and abiding, strength.