Tibetan
་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་བློས་ཀྱང་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་ཞིང་ས་རྣམས་སུ་འབད་རྩོལ་གྱིས་བསྒྲུབས་ནས་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་དང་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཟབ་མོ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་ནུས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་ཞིང་འགལ་རྐྱེན་བྲལ་བ་རྒྱུན་མཐའི་རྡོར་ཏིང་གི་སྐད་ཅིག་མའི་སྐབས་འདིར་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་ལྟར་རིམ་ཅན་མིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གང་ཚེ་རྒྱུན་མཐའི་བར་ཆད་མེད་ཐོབ་པ་ན། རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོས་དྲི་མ་ཡེ་ནས་མེད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་དེ་དང་འབྲལ་མི་རུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད། རྩོལ་མེད་དུ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་སྐྱེས་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ་ཡི་ཚེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི། སློབ་ལམ་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡི་སྒོ་ནས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་ནས། གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ན་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་འགག་དང་གཅིག་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་རྟོགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཡུལ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་། དེ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་བརྟགས་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་སྟེ། སེམས་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གནས་ལུགས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་གཅིག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དེ་ཉིད། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་དོན་དང་མཐུན་པའི་མིང་གིས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་རིང་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་མི་ནུས་ལ། གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ངོར་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་དང་། དེའི་ཆོས་ཉི
Chinese
是所有本性的自性，因此与双运的甚深法性无有差别，并且以有境的心也如是修习，在各地努力成办，愿能刹那间显现，以这样的牵引和圆满一切积聚的力量，能够如实见到如何安住的甚深之境，具足顺缘且远离违缘，在常断金刚喻定的刹那之际，并非如渐次的次第，而是一切显现一时圆满。因此，证得异熟果位，是指何时获得常断无间之时，自性或本体本来就无有垢染的无漏一切白法的自性，或者以与其不可分离的方式成为其本体的，具足一切殊胜之相的般若波罗蜜多空性。以不费力气就能获得的这种方式，从异熟或圆满的法性状态中产生，在那无间道之时，称其为异熟一刹那之智。无相的刹那是指，在学道上，以布施等一切道的行相，以梵行的方式，轮回涅槃的一切法都如梦一般显现，安住于空性双运的行持中，当串习达到极致时，一切圆成之法，生灭、一异等无相之性，以常断之智一刹那证悟，即如此宣说。无二的刹那是指，如果观察梦境的显现，以及见到此显现的有境之识，则不会见到所境与有境是不同的两种方式，如同心性本身显现那样，轮回涅槃的一切法，在实相上也是能取所取无二的，安住于平等性一味一体的状态，这本身就是以常断之智一刹那如实照见其安住之状，因此以名符其实的名称称之为无二的刹那。也就是说，在被能取所取二取显现的习气所染污期间，无法如实照见一切法大平等性的意义，而在二取显现的境界面前，法与法性不同，时间不同，以及它的法性
English
It is the nature of all natures, therefore there is no difference from the profound Dharma nature of union, and with the mind of the subject, one should also meditate on it in the same way, striving to accomplish it in all places, wishing to manifest it in an instant, with the power of such attraction and the complete accumulation of all gatherings. The profound state of how it abides can be seen as it is, possessing all the favorable conditions and free from adverse conditions, in this moment of the constant Vajra Samadhi, it is not gradual like a gradual process, but all appearances are completely fulfilled at once. Therefore, attaining the state of fruition means that when one attains the uninterrupted state of constant cessation, the nature or essence of all undefiled white dharmas, which are inherently free from defilement, or the Prajnaparamita emptiness that possesses all excellent aspects, which has become its essence in a way that is inseparable from it. In this way, which can be attained effortlessly, it arises from the state of fruition or complete Dharma nature, and at that moment of the uninterrupted path, it is called the wisdom of one moment of fruition. The moment of no characteristics refers to the fact that on the path of learning, all aspects of the path, such as generosity, are practiced in the manner of celibacy. All phenomena of samsara and nirvana appear like dreams, and one abides in the practice of emptiness and union. When familiarity reaches its peak, all perfected dharmas, such as arising and ceasing, oneness and otherness, are without characteristics. This is said to be the realization of one moment of constant wisdom. The moment of non-duality refers to the fact that if one examines the appearance of a dream and the consciousness that sees it, one will not see the object and subject as two different things. Just as the nature of the mind itself appears, all phenomena of samsara and nirvana are also non-dual in reality, with no grasping or being grasped, and abide in a state of equality and oneness. This itself is the constant wisdom that sees the state of abiding as it is in an instant. Therefore, it is called the moment of non-duality with a name that matches its meaning. That is to say, as long as one is defiled by the habits of the appearance of grasping and being grasped, one cannot see the meaning of the great equality of all dharmas as it is. In the face of the appearance of duality, the dharma and the nature of the dharma are different, the times are different, and its nature
Tibetan
ད་ཐ་དད་པའི་གཉིས་ཆོས་སུ་སྣང་བས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་བདེན་གཉིས་ཅིག་ཅར་གཟིགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་དྲུང་ནས་འབྱིན་པ་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་གཟིགས་པས་ན། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པའང་དེ་དང་རོ་མཉམ་དུ་གཟིགས་ཤིང་དེ་ལས་གཡོ་བའང་མི་སྲིད་པར་བདེན་གཉིས་གཅིག་ཅར་དུ་གཟིགས་པ་ཤེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་ལ་སྐྱེ་འགག་མ་གྲུབ་པས་འདི་ལ་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་གྱི་ཆ་སོགས་མཚན་མས་སྤྲོས་པས་གཞག་ཏུ་མེད་དེ། བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནའང་། གཉིས་སྣང་གི་བསླད་པ་ཅན་གྱི་གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་དུས་གསུམ་སྐྱེ་འགག་ཏུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ངོར། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་བཞིན་དུའང་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་དང་སྐྱེ་འགག་གི་ཆོས་དེ་དག་མཁྱེན་ཅིང་དོན་མཛད་པའི་རང་སྣང་གི་ཆ་ནས་རྣམ་མཁྱེན་སྐད་ཅིག་མ་ལྟར་དུ་སྣང་བ་ལས་གཟུང་མི་ཤེས་པས་རྣམ་མཁྱེན་ནི་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་སུའང་བཞག་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་བྱིས་པ་དང་མུ་སྟེགས་རྣམས་དང་རྩོད་པ་ན་དེ་ལྟར་འཆད་པར་བྱའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཆོས་ཉིད་དང་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དོན་གྱིས་གཞལ་ནས། དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པའོ་ཞེས་སུའང་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་སུའང་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་གིས་ཟབ་མོའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྗེས་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་གནས་སོ། །དོན་དུ། དངོས་དང་དངོས་མེད་འདུས་བྱས་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་འདུས་བྱས་དངོས་པོ་རྣམས་དང་། བརྟེན་ནས་བཏགས་པས་འདུས་བྱས་སུ་སོང་བ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀའང་འདུས་བྱས་ཏེ། དངོས་མེད་རྣམས་ཀྱང་དགག་བྱ་བཅད་པ་ལས་དེ་གྲུབ་ལ། དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མི་གྲུབ་པས་གཞན་ལ་ལྟོས་པས་རེས་འགའ་བའམ་འདུས་བྱས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དངོས་དངོས་མེད་གང་གི་ཡང་མཐར་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཉིད་བསལ་གཞག་མེད་པ་དང་རོ་གཅིག་པས་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པས་ན། རྒྱུད་ལས་ སྐྱེ་བའམ་རྒྱུ་ལས་བཏགས་མི་དགོས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གནས་པ་ཡིན་པས་སོ། །མྱང་འདས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ནི། རང་གི་གཉིས་སྣང་གི་རྟོག་པ་ལོག་པ་ཙམ་ལས་དེར་བཏགས་པ་སྟེ། དོན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་
Chinese
如今，由于将事物显现为不同的二元性，因此不可能同时看到所有知识的二谛，但是当从根源上消除二元显现的习气，生起恒常的智慧时，由于看到了平等性的究竟意义，因此，由平等性所涵盖的一切法，所有知识，也与此同味地见到，并且不可能从中动摇，因此知道同时见到二谛。因为法性的本性中没有生灭成立，所以对于此，不可能以先后中间三部分等相状来安立，因为是不可思议的自性。但是，对于任何具有二元显现染污的所化众生，在显现为三时生灭的面前，甚至每一刹那都了知所化众生的相续和生灭之法，并且从成办利益的自显现方面来看，显现为如同一刹那的全知，因为无法把握，所以也会安立为全知是无常的。当与尚未生起如是性的定解的孩童和外道辩论时，应当如是宣说。以自性与法性无二无别的自生智慧之身，以无生灭之义来衡量，三时之中，法性之身也不会改变，因此经中也说，一切种智的智慧是无为常有的。如是，密续中也如是宣说，这是各自自己通达甚深意义之后的定解所安住之处。实际上，如经中所说：有和无是有为法，涅槃是无为法。因此，依赖而生的有为事物，以及依赖而假立而成为有为法的无有，二者都是有为法。因为无有也是从断除所破而成立，不依赖于此则无法成立，因此依赖于他者，就像是无常或者有为法一样。而无论有无，都不安住于究竟的涅槃大涅槃，与法性无有取舍且同味，因此是超离思议言说的。因此，不需要从相续中生起或者从因中假立，因为法性本来就存在。涅槃显现为从因中生起，仅仅是从自己的二元显现的分别念颠倒而来，因此安立于此。实际上，一切法
English
Now, since things appear as different dualities, it is impossible to see the two truths of all knowable things simultaneously, but when the habit of dualistic appearance is eradicated from its roots, and constant wisdom arises, since the ultimate meaning of equality is seen, therefore, all phenomena encompassed by equality, all knowledge, are also seen as being of the same taste, and it is impossible to waver from it, thus knowing that the two truths are seen simultaneously. Because origination and cessation are not established in the nature of reality, it is impossible to establish this with characteristics such as the three parts of before, after, and middle, because it is an inconceivable nature. However, for any disciple who is tainted by dualistic appearance, in the face of the appearance of the three times of arising and ceasing, even in each moment, they know the continuum of the disciple and the phenomena of arising and ceasing, and from the aspect of self-appearance of accomplishing benefit, it appears as if it were an instant of omniscience, because it cannot be grasped, it will also be established that omniscience is impermanent. When arguing with children and non-Buddhists who have not yet generated certainty in the nature of suchness, it should be explained in this way. Measuring the self-born wisdom body, which is inseparable from the nature of reality, with the meaning of no arising and ceasing, the nature of reality body will not change at all times, therefore, the sutras also say that the wisdom of all-knowing is unconditioned and permanent. Likewise, it is also said in the tantras that this is where the certainty after one's own understanding of the profound meaning abides. In reality, as it is said in the sutras: existence and non-existence are conditioned, nirvana is unconditioned. Therefore, conditioned things that arise dependently, and non-existences that have become conditioned by being dependently imputed, both are conditioned. Because non-existence is also established from cutting off the object of negation, and it cannot be established without relying on it, therefore it depends on others, just like impermanence or conditioned phenomena. And the great nirvana, which does not abide in the end of either existence or non-existence, is of the same taste as the nature of reality without acceptance or rejection, therefore it is beyond thought and expression. Therefore, it does not need to arise from the continuum or be imputed from the cause, because the nature of reality has always existed. The appearance of nirvana as arising from a cause is merely imputed there from the reversal of one's own dualistic appearance of conceptualization. In reality, all phenomena