Tibetan
མཐར་ཐུག་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུའང་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཆ་ཚང་བར་བསྒོམས་ཀྱང་། དཀྱུས་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ཚང་བའི་གོ་རིམ་ངེས་ཅན་དུ་སྒོམ་པའི་ངེས་པ་མེད་དེ། མི་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་སོགས་གང་རུང་རེ་རེ་ནས་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་སྒོམ་པའང་ཡོད་ལ། འདིར་ཐམས་ཅད་དཀྱུས་ཐོག་གཅིག་གི་ཉམས་ལེན་གྱི་ནང་དུ་ཚང་བར་སྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་ན་བསྟན་པའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་དཀྱུས་གཅིག་ལ་གོ་རིམ་ངེས་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། གོ་རིམ་ངེས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པ་མེད་ན་ཚང་མ་ཚང་གི་རྣམ་དབྱེ་འབྱེད་དཀའ་བའི་སླད་དུའོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱང་ཆེན་མཐར་གྱིས་སྤྱོད་པ་དང་མཐར་གྱིས་སློབ་པ་དང་། མཐར་གྱིས་ནན་ཏན་དུ་བགྱི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ལ། དེ་ལ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་འཇུག་ཅིང་། ལམ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་རྟེན་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་། ལམ་དག་པར་བྱེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རོ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ལམ་ལ་མཐར་གྱིས་སམ་རིམ་གྱིས་སློབ་པ་ཡི་བྱ་བ་གོམས་པར་བྱ་བ་བཞེད་དེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་སོགས་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དྲན་ པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་ཅིང་། རྗེས་དྲན་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས། མཐུན་རྐྱེན་སྦྱིན་པ་དབང་པོ་ལྷར་སྐྱེས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་གཏོང་བ་གཉིས་ཕྱིན་དྲུག་གི་སྐབས་ན་དངོས་དང་། རྗེས་དྲན་གྱི་སྐབས་ན་འབྲས་བུའི་ཆ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་ཟློས་ལ། ལྷ་དབང་པོ་དང་དཀོན་མཆོག་རྟེན་གྱི་ཆ་ནས་མི་ཟློས་ཞེས་མཁས་པ་དག་བཞེད། དེ་ལ་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་གྱིས་དོན་དུ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ཡང་དེ་རྣམས་དཀྱུས་ཐོག་གཅིག་ཏུ་བློ་ལ་ཤར་བ་ཙམ་ཞིག་གིས་མཐར་གྱིས་བསྒོམ་ཚུལ་ཐུན་མོང་མིན་པ་མིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་རིང་བའི་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེར་མ་ཟད་གཞི་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེ་མེད་དུ་སྒོམ་པས་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་ཀྱང་དེ་ཙམ་ཞིག་གི་མཐར་གྱིས་པར་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཅན་གྱི་ངོར་ཆོས་གཅིག་བསྒོམ་ན་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ལ་འཇུག་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པ་ལྟ་བུ་རེ་རེས་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་གཞན་བསྡུས་པས་ན། ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་འདུ་ཚུལ། ཕར་ཕྱིན་ཀུན་སྡུད་པ་དང་། བཤད་མ་ཐག་པ་སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་སྒྲུབ་བསལ་བའི་སྐབས་བཞིན་ཤེས་པར་བྱས་ནས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཅན་ནམ་སོ་སོར་དམིགས་ཕྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉམས་ལེན་སྦྱིན་པ་སྣ་གཅིག་ལའང་ཕར་ཕྱིན་ཀུན་ཚང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་ཞེན་མེད་པར་སྒྲུབ་ཅིང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པའི་ མཐུས། ཉམས་ལེན་གཅིག་གི་སྟེང་དུའང་མཁྱེན་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པ་བརྒྱ་དོན་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པའི་ཉམས་ལེན་མཐའ་དག་རིམ་གྱིས་འདྲེན་ཞིང་འཆར་ཐུབ་པའི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མྱོང་བ་དང་ངེས་པ་ཇེ་བས་ཇེ་འཕེལ་ལ་སོང་བ་ནི་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་གཅིག་གི་སྟེང་དུའང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྟོགས་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྒོམ་ཚུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ་དེ་ཡང་བསྒོམ་བྱ་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རེ་རེར་ཡང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་གྱུར་པས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་དཀྱུས་ཐོག་དེ་ལ་ཚང་བ་དང་། བསྒོམ་པའི་རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གསུམ་ལས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕེལ་བ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་ཅིང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐ་དད་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་སྤོང་བས་ན། ཉམས་ལེན་སྣ་གཅིག་གིས་ཀྱང་གཞི་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་དང་། ལམ་ཡང་དག་པ་དང་། འབྲས་བུ་དཔེ་བྱད་ཀྱི་བར་བསྡུས་པ་ལ་དམིགས་རྣམ་ཇེ་གསལ་དུ་སོང་ནས་མཐའ་མེད་པར་འཕེལ་བ་སྟེ། དོན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ཉམས་ལེན་བྱེད་ནུས་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བློ་གཅིག་གི་སྟེང་ནས་གསལ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་སྒོམ་ནུས་ན་གྲུབ་པའི་ཚད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ལ། རིམ་གྱིས་འདྲེན་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་ཞེས་སོ། །བརྒྱད་སྟོང་པར་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་ཚིག་ གཅིག་པོ་འདིས་མཐར་གྱིས་པ་བསྟན་པར་སེང་གེ་བཟང་པོས་བཞེད། ཤཱན་ཏི་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སོགས་མདོ་ཚིག་གསུམ་གྱིས་མཐར་གྱིས་པ
Chinese
为了成就究竟的刹那瑜伽而修习，也就是说，即使在圆满次第瑜伽的时候，也完整地修习三智的相，但是，不一定非要在一个整体中按照一定的顺序修习，也有像无常之相那样，任取一个而着重修习的。这里是指在同一个整体的实修中完整地修习，也就是在渐次的阶段，以所说的十三法来把握，在一个整体中按照一定的顺序修习。所谓一定的顺序，是为了不确定时难以区分所有一切的差别。对此，经中说：世尊对于一切无自性的自性，大菩萨渐次行持，渐次修学，渐次精进等等。对此，道的体性是从布施到智慧之间的六度，以圆满的瑜伽而进入；作为使道殊胜的所依，以圆满的意乐，不离忆念佛等六者；作为使道清净的，一切法以无实事之自性而味一体性的方式，是对于道渐次或次第修学的行为，应使之纯熟。也就是佛等在胜义中无有忆念，而在世俗中以忆念的方式进入。后面的三个随念是：根本是戒律，顺缘是布施，忆念权位天生为天人的圣者们。戒律和布施二者，在六度的时候是真实，在随念的时候是从果的方面作意，所以不重复。天神权位和三宝是从所依的方面不重复，诸位智者如是认为。对此，以三智的一百七十三相，将基道果的相貌无余地摄集，但是仅仅是在一个整体中于心中显现，并不是不共的渐次修习之法，然而也只是长久的瑜伽而已。不仅如此，即使将基道果三种相修为空性，实际上也摄集了一切法，但仅仅是这样也不能算是渐次。那么，什么是渐次呢？在具有二取者的面前，法一
English
In order to accomplish the ultimate instantaneous yoga, one meditates. That is to say, even in the case of the complete yoga, one meditates on the complete aspects of the three wisdoms. However, it is not necessary to meditate in a certain order within a single whole. There are also those who emphasize and meditate on each aspect, such as the aspect of impermanence. Here, it refers to meditating completely within the practice of a single whole. That is, in the gradual stage, one grasps with the thirteen teachings and meditates in a certain order within a single whole. The so-called certain order is for the sake of making it difficult to distinguish all the differences when it is uncertain. Regarding this, the sutra says: "The Bhagavan, for the nature of all that is without essence, the great Bodhisattva gradually practices, gradually learns, and gradually exerts himself," and so on. Regarding this, the nature of the path is that the six perfections from generosity to wisdom are entered into with perfect yoga. As the basis for making the path special, with perfect intention, one does not separate from the six recollections of the Buddha and so on. As that which purifies the path, all dharmas are of one taste in the nature of non-substantiality. The way to gradually or sequentially learn the path is to make the action habitual. That is, there is no remembrance of the Buddhas and so on in the ultimate sense, but they are entered into in the conventional sense of remembrance. The latter three recollections are: the basis is discipline, the favorable condition is generosity, and the noble ones born as gods with power are remembered. Discipline and generosity are actual in the case of the six perfections, and in the case of recollection, they are considered from the aspect of the result, so they are not repeated. The gods, power, and the Three Jewels are not repeated from the aspect of the basis, so the wise ones think. Regarding this, the one hundred and seventy-three aspects of the three wisdoms gather together all the aspects of the ground, path, and result, but merely appearing in the mind in a single whole is not an uncommon way of gradual meditation, but it is only a long yoga. Moreover, even if the three aspects of the ground, path, and result are meditated on as unborn, in reality all dharmas are gathered together, but that alone cannot be considered gradual. So, what is gradual? In the presence of those who have dualistic grasping, the Dharma is one.
Chinese
为了消除那种认为如果只修习一个法门，就无法涉猎其他法门的想法。因为即使是布施这样的单一行为，也包含了其他的波罗蜜多。因此，如何将方便与智慧无二的特殊修持，以及所有无漏之法汇集在一起呢？就像之前所说的，在结合时消除错误的观点一样，要理解这一点。然后在后得位时，以具有确定顺序或分别专注的方式进行修持，即使是单一的布施行为，也要以圆满包含所有波罗蜜多的方式，毫无执着地进行。在入定状态中，通过习惯于一切法皆为一味的真如，即使在单一的修持上，也能逐渐引导和显现以三智和一百零三种相所代表的一切修持，对于这种特殊的要点，体验和定解越来越增长，这就是所谓的“渐次”。即使在单一的法上，也能以通达一切基、道、果的智慧，来辨别取舍。这种特殊的禅修方式，即是对于每一个作为修行之道的要素，都具备六波罗蜜多，从而使道的各种形态都圆满包含在其中。并且，作为禅修所依的三宝和积累福德的三种事物，都能不断增上，不令衰退。由于以无实之自性证悟诸法无有差别，从而舍弃二取。因此，即使是单一的修持，也能断除对于基的增益，获得正确的道，并且使果位（色身和法身）之间的差别越来越明显，从而无有穷尽地增长。实际上，这是通过般若波罗蜜多平等性的力量，能够修持一切种智圆满具足之空性的方式。也就是说，如果能够从一个心识上修持到最极清明的状态，那么成就的程度就是一刹那。而逐渐引导则是渐次的阶段。在《八千颂般若经》中，善狮子认为，仅仅是“为了宣说狮子吼，应当随学般若波罗蜜多”这一句话，就显示了渐次。寂天菩萨则认为，以“一切法无有执着，故为般若波罗蜜多”等三句经文显示了渐次。
English
In order to dispel the notion that if one only practices one dharma, one cannot engage in other dharmas. Because even a single act like generosity encompasses other perfections. Therefore, how can the special practice of indivisible means and wisdom, and all uncontaminated dharmas, be gathered together? Just as mentioned before, one should understand this by eliminating wrong views when combining them. Then, in the post-meditation state, practice with a definite order or with separate focus. Even in a single act of generosity, practice without attachment, in a way that fully encompasses all the perfections. In the state of meditative equipoise, through familiarizing oneself with the suchness in which all dharmas are of one taste, even on a single practice, one can gradually guide and manifest all practices represented by the three wisdoms and the one hundred and three aspects. The experience and certainty of this special key point will increase more and more, which is called "gradual." Even on a single dharma, one can discern what to adopt and abandon with the special wisdom that understands all the bases, paths, and results. This special way of meditation is that each element of the path of practice possesses the six perfections, so that all aspects of the path are fully contained within it. Moreover, the Three Jewels, which are the support of meditation, and the three objects of accumulating merit, will continuously increase and not decline. Since one realizes that all dharmas are without difference due to their nature of non-inherent existence, one abandons dualistic grasping. Therefore, even a single practice can cut through the superimpositions on the basis, attain the correct path, and make the distinctions between the result (form body and dharma body) increasingly clear, thus increasing without end. In essence, this is the way to practice the emptiness that is fully endowed with all aspects of wisdom, through the power of the equality of the Perfection of Wisdom. That is to say, if one can meditate from a single mind to the ultimate state of perfect clarity, then the degree of accomplishment is instantaneous. Gradual guidance is the stage of gradualness. In the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, Simhabhadra believes that the single sentence, "In order to proclaim the lion's roar, one should follow the Perfection of Wisdom," shows the gradualness. Shantipa believes that the gradualness is shown by three sutra verses, such as "All dharmas are without attachment, therefore it is the Perfection of Wisdom."