Tibetan
།དེ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པ་མི་འཐད་པ་མིན་པར་མ་ཟད་ཤིན་ཏུ་འཐད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསམ་གཏན་ནི་སྒོ་ཚད་མེད་པ་དང་རོ་མྱང་བ་མེད་པ་དང་སྟོབས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱང་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་། བཟོད་པ་ཡང་དཔག་པར་དཀའ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་སྐྱོན་མེད་པ་དང་། སྦྱིན་པ་མུར་ཐུག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་རེ་རེའི་ཡོན་ཏན་ཡང་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ མུ་དང་མཉམ་པར་ཚད་དཔག་པར་དཀའ་བ་དང་། སྐྱོན་གྱི་དྲི་མས་ཡོངས་སུ་དག་པ་གཞན་གང་དང་ཡང་མི་མཉམ་པའི་མཚུངས་པ་མེད་པ་ཞིག་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་མཐུས་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་ཤེས་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན། དེའི་དབང་གིས་སེར་སྣ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཀུན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སོགས་ལ་འཇུག་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་ཡང་། དངོས་དངོས་མེད་དུ་དམིགས་པ་དང་མ་བྲལ་ན་སྲིད་ཞིར་བླང་དོར་དུ་ཞེན་པའི་དབང་གིས་ཞི་མཐར་ཡང་ལྟུང་ལ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དང་མི་མཐུན་པའི་མ་རིག་པས་བསླད་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་དག་པ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་མེད་ན་མི་འབྱུང་ལ། མཐའ་གང་དུའང་མི་དམིགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ཡོད་ན། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་སེར་སྣ་སོགས་མེད་པས་ན་དེ་དག་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་ཀུན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོའང་མེད་པའི་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་ཅིང་། དེ་ཡང་ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བ་མེད་པ་དང་། འཁོར་གསུམ་དུ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་སོགས་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་དངོས་དངོས་མེད་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་མཐོང་བ་དེས་འཁོར་བ་སྤངས་ནས་ཞི་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སེམས་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེད་ལ། རང་ གིས་ཟུང་འཇུག་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་མཐོང་ཡང་། གཞན་དེ་ལྟར་མ་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་དང་ཚད་མཉམ་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཚད་ཐུག་པ་དང་བཅས་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལམ་གྱི་དུས་སུ་གཞན་དོན་ལ་དམིགས་ནས་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོ་བ་དང་དེར་ཞེན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞུགས་ནས། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ཀྱི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་ཞིའི་མཐར་མི་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ནས་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྟག་ཁྱབ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཛད་པའང་། སྣང་སྟོང་མཉམ་ཉིད་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་མཐོང་བས་སྦྱིན་སོགས་འགོག་པ་ཞིག་ན། དེས་མཐོང་བའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་འགལ་བའི་དངོས་མེད་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། དེ་ལྟ་ན་མ་དམིགས་པར་བཏགས་ཀྱང་། དེས་དངོས་པོར་མ་དམིགས་ཀྱང་དངོས་མེད་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དམིགས་པའི་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དོན་གཏན་ནས་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་དོན་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་དུས་ནས་ཀྱང་། སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མངོན་ཞེན་ཉམས་སྨད་པར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན། དངོས་སུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱིན་པ་སྣ་གཅིག་བཏང་བ་ལྟ་བུ་ཡང་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་ན་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་ཚང་སྟེ། སེར་སྣ་སོགས་ཕར་ ཕྱིན་དྲུག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་བཅོམ་པས་ན། ཐབས་ཀྱི་ཆ་སྦྱིན་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་པུ་ལ་ལྡོག་ཆས་ཕྱེ་ན། གནས་པའི་ཆ་བསམ་གཏན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་གནས་མི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་བསམ་གཏན་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་མི་བརྩོན་ཞི་བའི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བརྩོན་པ་ཆེན་པོ། བཟོད་མི་བཟོད་ཀྱི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འཁྲུགས་པའི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ། འཆལ་བ་དང་འཆལ་མིན་དུ་དམིགས་པ་ཟད་པའི་འཆལ་བའི་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་ཟད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེན་པོ། ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པ་མི་དམིགས་པའི་མཚན་མའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་དང་བྲལ་བ་སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། སྣང་ཆ་སྦྱིན་སོགས་དང་སྟོང་ཆ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ཕར་ཕྱིན་ཀུན་སྡུད་པ་ཡིན་པས་གནད་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཉམས་ལེན་གྱི་མདོ་འགགས་ཡིན་པས། མདོ་འདིར་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བསྟན་ནས། དེ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པའི་སྟོབས་ལས་འབྱུང་ཚུལ་གསུངས་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུབ་པར་བྱས་ནས། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོའི་སྦྱོར་བ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །སྐབས་འདིར་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོས་ནི། སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ཆོས་མཆོག་གི་རྗེས་ནས། མ་རིག་ཐིབས་པོ་བཅོམ་ནས་རང་བྱུང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཡན་ཆད་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་དང་། མཐུ་ཆེན་ལྡན་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་དང་། དཔེར་ན་འཛམ་གླིང་མི་ཞིག་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་གཉིས་བར་ཆད་མེད་རྩེ་དང་། བདག་ ཉིད་ཆེན་པོ་སོགས་ཤོ་ལོ་ཀ་ལྔ་བསལ་བྱ་ལོག་སྒྲུབ་སྤང་བ་དང་སྦྱར། སེམས་ཅན་གང་ཟག་གཞན་ཕྱིར་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་མཐར་གྱིས་པ། སྤྱོ་བ་བྱས་སམ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་དང་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ། བུ་གཅིག་པ་ལ་མ་ནི་རིམ་གྲོ་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་བསྟན་པ་དང་། དེ་མན་ཆད་ཡུམ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཆོས་ཚོལ་གྱི་སྐབས་དང་སྦྱར་བར་མཛད། དེ་ལྟར་སྦྱར་ཚུལ་དེ་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་སྦྱར་ན་འགྲིགས་པར་མངོན་ཡང་། ཆོས་ཚོལ་གྱི་ལེའུ་ན་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་དོན་འདིར་ཚང་ཞིང་སྦྱར་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་ངུ་དང་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་དཔེ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བརྩོན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་སྦྱར་ཤེས་པར་ཡང་བྱ་ལ་འོན་ཀྱང་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་སྦྱར་ཚུལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱིས་བཞེད་པ་ལྟར་མདོ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བབ་ཀྱིས་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་སྦྱར་ན་བདེ་བར་མངོན་ནོ། །ཡང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལྟར་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་མཐོང་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྦྱར། མཐོང་ལམ་གྱི་རྒྱུ་དེ་ཡན་ཆད་དང་། མཐུ་ཆེན་ལྡན་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྒོམ་ལམ་རྩེ་མོ་དང་སྦྱར། དེ་ཡང་རྟེན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་གཟུང་རྟོག་སྤོང་བ་དང་། གནས་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་འཛིན་རྟོག་སྤང་བར་བཞེད། ཤེས་རབ་མཆོག་ཐོབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བར་ཆད་མེད་རྩེ་དང་། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་སོགས་པའི་ངོ་མཚར་རྨད་བྱུང་སོགས་ནས་བསལ་བྱ་ལོག་རྟོག་སྤང་བ་དང་། བརྩོན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་ཡང་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པའོ་ཞེས་བཞེད་དོ།། ༈ །། ད་ནི་སྐབས་དྲུག་པ་མཐར་གྱིས་པ་ནི། སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཆོས་ཀུན་སྣང་ལ་མ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་བསྒོམ་པ་གསལ་བ་རབ་ཀྱི་
Chinese
因此，安住于无分别的般若波罗蜜多，不仅不是不适合进入布施等其他波罗蜜多的行持，而且非常适合。大乘的禅定是门无量、无味觉受、力量超群的。同样，精进也是不可衡量的，忍辱也是难以估量的，戒律是极其无瑕疵的，布施是永无止境的。如此，每个波罗蜜多的功德，也与方位的边际相等，难以衡量，并且完全清净了过失的垢染，获得了与任何其他事物都不相同、无与伦比的境界，这应当理解为是安住于般若波罗蜜多的力量所致。像这样，如果未曾了知诸法无自性，而执着于人我，那么，由于它的影响，就会产生悭吝等与波罗蜜多不相顺的方面。这样一来，就不能进入远离了能执着贪恋的完全施舍等行持。如果即使不执着于人我，但如果没有脱离对有无的执着，那么由于对轮回和寂灭的取舍执着的影响，也会堕入寂灭的边际。并且，具有执着的资粮也不可能变得非常清净，因为它们是被与事物自性不相符的无明所染污的缘故。因此，如果没有般若波罗蜜多，其他波罗蜜多的圆满和清净就不会产生。如果具有不执着于任何边际的般若波罗蜜多，那么，具有这种传承的菩萨，由于没有悭吝等，因此他们对于身体、受用、善根，连能执着贪恋的细微之处也没有，而进入布施等行持。并且，他们也以不希求回报和异熟，以及没有三轮执着的垢染的方式，成办一切布施等。像这样，见到不住于有无、轮回寂灭任何边际的般若波罗蜜多的意义，那个人就永远不会生起舍弃轮回而现证寂灭的心。自己虽然证悟了双运无戏论的真如，但为了成办其他未如此证悟的众生的利益和安乐，而进入布施等行持，也与众生的边际和数量相等地进入，因此不是有止境的。
English
Therefore, abiding in non-conceptual Prajñāpāramitā is not only not unsuitable for engaging in the practice of other pāramitās such as giving, but is also extremely suitable. The samādhi of the Mahāyāna is a door without measure, without taste of experience, and with outstanding power. Likewise, exertion is also immeasurable, patience is also difficult to estimate, discipline is extremely flawless, and giving is endless. Thus, the qualities of each pāramitā are equal to the limits of the directions and time, difficult to measure, and completely purified of the stains of faults, obtaining something incomparable that is not equal to anything else. This should be understood as being done through the power of abiding in the Perfection of Wisdom. Like this, if one does not understand that phenomena are without inherent existence and there is clinging to a self of a person, then due to its influence, there will be miserliness and other aspects that are not in harmony with the pāramitās. In that case, one will not be able to engage in complete giving and so forth, which are free from clinging to grasping. If, even without grasping at a self of a person, one has not separated from focusing on existence and non-existence, then due to the influence of attachment to acceptance and rejection in saṃsāra and nirvāṇa, one will also fall to the extreme of peace. And the accumulations with focus will also not become extremely pure, because they are defiled by ignorance that is not in accordance with the nature of things. Therefore, the complete fulfillment and purity of other perfections does not occur without Prajñāpāramitā. If there is Prajñāpāramitā that does not focus on any extreme, then the bodhisattva who has that lineage, because they do not have miserliness and so forth, engages in giving and so forth without even the slightest clinging to their body, resources, and roots of virtue. And they also accomplish all giving and so forth in a way that is without hope for reward and ripening, and without the stain of conceptualization in the three spheres. Like this, seeing the meaning of Prajñāpāramitā that does not abide in any extreme of existence, non-existence, saṃsāra, or nirvāṇa, that person never generates the mind of abandoning saṃsāra and manifesting peace. Although one has realized the non-dual, non-elaborated suchness, one engages in giving and so forth for the sake of accomplishing the benefit and happiness of other sentient beings who have not realized it in that way, and one engages in it equally with the limits and number of sentient beings, so it is not with limits.
Chinese
因此，菩萨在道位时，以利他为目标，对于圆满、成熟、清净三者达到究竟，以不厌倦和不执著的态度进入。在果位达到究竟，在无余涅槃之时，以法性自性获得不住于轮回和寂灭两边的智慧身，乃至虚空存在之时，恒常、周遍、任运成就地利益众生。这也是由于真实进入显空平等大性智慧波罗蜜多的力量。如果因为无所缘而见到法性空性，从而阻碍布施等，那么他所见的空性就不是般若波罗蜜多的意义。那只是与方便的形态相违背的无实有而已。那样即使假立为无所缘，因为他没有缘于实有，却缘于无实有。所以，完全不是远离一切所缘边际的般若波罗蜜多的意义。般若波罗蜜多甚深之义，即使是从听闻思惟断除增益的时候起，也是一种使对轮回和寂灭两边的执着减弱和贬低的东西。那么，在实际证悟的时候，还用说什么呢？比如，即使只是做一种布施，如果被般若波罗蜜多所摄持，也能圆满具足六度。因为般若波罗蜜多摧毁了悭吝等六度的违品。所以，方便的部分，仅仅是布施，也能转变为戒律等的体性。因此，如果对离戏证悟的智慧唯一以反体来区分，安住的部分就是禅定，而且那也是完全灭尽安住与不安住之相的大禅定。同样，不勤奋与勤奋，寂静任运成就的大精进。忍受与不忍受的相完全寂灭，一切形态都不错乱的大忍辱。执着于邪淫与不邪淫的分别灭尽，完全灭尽邪淫垢染的大戒律。不执着于贪欲与不贪欲，远离细微执着之相的大布施。显现部分是布施等，空性部分是智慧的体性，融入二者，就转变为具足一切殊胜相的空性，因此是总摄一切波罗蜜多。所以，善于把握要点是般若波罗蜜多修行的关键。因此，此经中禅定等等的
English
Therefore, when a Bodhisattva is on the path, aiming at benefiting others, he enters with an attitude of not being weary and not being attached to perfecting the three: completion, maturation, and purification. When the fruit is perfected, at the time of nirvana without remainder, he attains the wisdom body that does not abide in the extremes of samsara and nirvana by the nature of reality itself, and as long as space exists, he constantly, pervasively, and spontaneously accomplishes the benefit of sentient beings. This is also due to the power of truly entering the great equality of appearance and emptiness, the Perfection of Wisdom. If, because of having no object of focus, one sees the emptiness of reality and thereby obstructs generosity and so on, then the emptiness that he sees is not the meaning of the Perfection of Wisdom. That is merely a non-entity that contradicts the form of skillful means. In that case, even if it is nominally established as having no object of focus, because he does not focus on entities, but focuses on non-entities. Therefore, it is absolutely not the meaning of the Perfection of Wisdom, which is free from all extremes of focus. The profound meaning of the Perfection of Wisdom, even from the time of cutting off superimpositions through hearing and thinking, is something that weakens and degrades attachment to the extremes of samsara and nirvana. So, what need is there to say about the time of actual realization? For example, even if one only performs one act of generosity, if it is embraced by the Perfection of Wisdom, it can completely possess the six perfections. Because the Perfection of Wisdom destroys the opposing factors of the six perfections, such as miserliness. Therefore, the part of skillful means, which is merely generosity, can also be transformed into the nature of discipline and so on. Therefore, if one distinguishes the unique wisdom of non-elaboration realization with opposites, the abiding part is meditation, and that is also the great meditation that completely exhausts the characteristics of abiding and non-abiding. Similarly, the great diligence of spontaneous accomplishment of non-diligence and diligence. The great patience in which the characteristics of endurance and non-endurance are completely pacified, and all forms are not confused. The great discipline in which the focus on licentiousness and non-licentiousness is exhausted, and the defilement of licentiousness is completely exhausted. The great generosity that is free from subtle attachment to characteristics, without focusing on desire and non-desire. The appearing part is generosity and so on, and the empty part is the nature of wisdom, merging the two, it transforms into emptiness that possesses all supreme aspects, therefore it is the collection of all perfections. Therefore, being skilled in grasping the key points is the crucial point of the practice of the Perfection of Wisdom. Therefore, in this sutra, the advantages of meditation and so on