Tibetan
ཐད་པས་གཙང་བདེ་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་མི་འཐད་པར་རྒོལ་བ་དང ༡༡་། ལམ་བསྒོམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་མི་འཐད་པར་རྒོལ་བ་དང ༡༢་། སྤང་བྱ་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མི་འཐད་པར་རྩོད་པ་དང ༡༣་། བླང་བྱ་མེད་པས་གཉེན་པོ་མི་འཐད་པར་རྩོད་པ་དང༡༤་། མཚན་གཞི་མེད་པས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པར་རྩོད་པ་དང ༡༥་། བསྒོམ་བྱ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་ན་མོས་སྤྱོད་དང་འཕགས་སར་དེ་བཞིན་ཉིད་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ༡༦་མི་འཐད་པར་རྒོལ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་ནས་བརྒལ་ཞིང་རྩོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བདེན་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པའི་གང་ཟག་གིས། དོན་དམ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་སུན་ཕྱུང་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་མི་འཐད་པར་རྩོད་པ་དག་ནི་རང་གི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅིང་། དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན་འདོད་ལན་ཐེབས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ཐལ་ཞེ་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་སོགས་བདེན་གཉིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ལོག་ རྟོག་བསལ་བར་བྱ་ལ། ཡང་དག་པ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དུ་ན་ཀུན་རྫོབ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་དོན་དམ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་འགལ་བ་མེད་པར་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་སོན་པའི་རིགས་པས། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་བར་ཆད་མེད་རྩེའི་དམིགས་རྣམ་ལ་ཕ་རོལ་གྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་ནས་དམིགས་པ་སོགས་འཐད་པར་བསྒྲུབས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པའི་སྒོ་ནས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མདོ་འདིར་ནི་སྦྱོར་བ་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བསལ་བ་ཁོ་ན་བསྟན་པས། དེས་ཐབས་མཁས་ལ་ལོག་སྒྲུབ་ཀྱང་དངོས་སུ་བསལ་ལ། གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་གྱིས་སེལ་བས་ན། མཐུ་ཆེན་ལྡན་པ་བསམ་གཏན་བཞིས་ཀྱང་སོགས་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྲིན་མང་འོད་ལྡན་ཟླ་དཀྱིལ་ཡར་གྱི་ངོ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ལ། དེ་ཡང་། མཐུ་ཆེན་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱིས་བསམ་གཏན། སེམས་ཅན་གང་ཟག་གཞན་ཕྱིར་སོགས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས། གལ་ཏེ་གཞན་ལས་སོགས་ཀྱིས་བཟོད་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་སོགས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་དག་ལ་སོགས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་བསྟན་ཏོ།
Chinese
再者，对于将不净执为净、将苦执为乐等颠倒见不认可而进行反驳，共11条；即使修习道，也不显现果，因此对道的体性不认可而进行反驳，共12条；因为没有应断除的，所以对不相顺品不认可而进行争论，共13条；因为没有应获取的，所以对对治不认可而进行争论，共14条；因为没有基，所以对自相和共相的体性不认可而进行争论，共15条；如果没有所修的自相和共相的体性，那么对信行和圣者以如是的共相和自相的体性进行修习，共16条，不认可而进行反驳，像这样以颠倒的方式了知后进行辩驳和争论。对于执持二谛相违的人来说，依靠胜义无自性而破斥世俗，以及依靠世俗而争论胜义不合理，这些都只是自己的颠倒分别而已。如果说因为胜义中没有，所以世俗中也没有，那么不定遍；如果说因为世俗中没有，那么因不成；如果说胜义中没有，那么是所欲之答复。同样，如果说因为世俗中有，所以胜义中也有，那么不定遍等等，要区分二谛，并从空性、缘起无违的道理出发，遣除邪分别。在究竟真实义方面，因为在世俗之外不现见胜义，所以以现见和不现见无违，证得双运大平等的理智，对于难以证悟的无间顶的行相，遣除他宗的邪分别，从而成立现见等合理，并通过信解而无倒地趣入甚深义。此处经中只是宣说了遣除对五种加行波罗蜜多的邪执，由此也直接遣除了对方便善巧的邪执，并且通过意义也遣除了其他一切。具有大威力者以四禅定等开始，直至如多云、光亮、满月般的面容之间进行了阐述。其中，具有大威力者等阐述了禅定，为利有情众生等阐述了精进，若从他处等阐述了安忍，以戒律等阐述了戒律，对于有情等阐述了布施。
English
Furthermore, there are 11 objections against not accepting the perverted view of holding the impure as pure, holding suffering as happiness, etc.; 12 objections against not accepting the nature of the path because even if the path is cultivated, the result does not manifest; 13 arguments against not accepting the opposing side because there is nothing to be abandoned; 14 arguments against not accepting the antidote because there is nothing to be obtained; 15 arguments against not accepting the characteristics of self and general characteristics because there is no basis; 16 objections against not accepting the cultivation of faith and conduct and the cultivation of the Thusness of the noble ones with the characteristics of general and self characteristics, if there are no characteristics of self and general characteristics of what is to be cultivated. In this way, they understand in a perverted way and then debate and argue. For those who hold the two truths as contradictory, refuting the conventional by relying on the ultimate absence of inherent existence, and arguing that the ultimate is unreasonable by relying on the conventional, are merely their own perverted conceptions. If it is said that because it does not exist in the ultimate, therefore it does not exist in the conventional, then the pervasion is uncertain. If it is said that because it does not exist in the conventional, then the sign is unestablished. If it is said that it does not exist in the ultimate, then it is the desired answer. Similarly, if it is said that because it exists in the conventional, therefore it exists in the ultimate, then the pervasion is uncertain, etc. The two truths should be distinguished, and from the principle of emptiness and dependent arising being non-contradictory, wrong conceptions should be eliminated. In the ultimate true meaning, because the ultimate is not seen apart from the conventional, there is no contradiction between seeing and not seeing, and with the intelligence that attains the great equality of union, the perverted conceptions of others are eliminated for the aspect of the uninterrupted peak that is difficult to realize, thereby establishing that seeing, etc., are reasonable, and through faith, one should enter the profound meaning without perversion. In this sutra, only the elimination of wrong views on the five preparatory perfections is taught. By this, wrong views on skillful means are also directly eliminated, and all others are also eliminated by implication. Beginning with "The one with great power also has four meditations," and so on, it is explained up to "Like the face of the increasing moon in the middle of many clouds and light." Among them, "The one with great power," etc., explains meditation; "For the sake of other sentient beings," etc., explains diligence; "If from others," etc., explains patience; "With discipline," etc., explains discipline; "To sentient beings," etc., explains generosity.