Tibetan
ཅད་ཡི་ཆད་འབའ་ཞིག་རྒྱུ། །ལྷ་སྒོམ་སྔགས་བཟླས་འདིས་ཀྱང་རང་བསླུ་ན། །འཁོར་བའི་བྱ་བྱེད་གཞན་གྱི་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། །རྣལ་མར་འདུག་ལུགས་མཁས་ན་དེ་གཅིག་པུས། །ཡིད་ཆད་ཀུན་སེལ་མ་བསྒྲུབ་དོན་ཀུན་འགྲུབ། །རྣལ་མར་གྱུར་ཚེ་རྙོག་པ་མ་བྱུང་ན། །ལྟ་བསྒོམ་སྔགས་བཟླས་ལྟ་ཡང་ཅི་སྨོས་ཀྱི། །འཁོར་བའི་བྱ་བྱེད་བརྩོན་ཡང་བདེ་ལེགས་འཕེལ། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །བྱ་རྩོལ་མེད་པར་འཁོར་འདས་བཟུང་ཤེས་ན། །ལྷ་མེད་སྔགས་མེད་བསྒྲུབ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཉུག་མའི་རྒྱལ་པོ་ཁོ་ན་མགུ་བར་བྱ། །དེ་ཡི་ཆོས་ཀུན་མངའ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཚེ། །ལྷ་དང་མཁའ་འགྲོའི་སྲོག་ཀྱང་རང་དབང་འགྱུར། །སྲིད་པའི་ཁམས་ན་ཆེ་བཙན་འགྲན་ཟླ་བྲལ། །པདྨ་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའི་རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་། །ས་མ་ཡ། མེ་བྱ་ཟླ་༡༢ཚེས་༡༨ལའོ། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།ལས་དང་པོ་པ་ལ་གདམས་པ་བཞུགས། ཀྱེ་ཧོ། འཁོར་བའི་བྱ་བ་ཀུན་ལ་སྙིང་པོ་མེད། །མི་བརྟན་གཡོ་བ་གློག་གི་ཟློས་གར་མཚུངས། །འཆི་བ་འདི་ཡང་ནམ་འབྱུང་ཆ་མེད་ལ། །ཅིས་ཀྱང་འཆི་ ངེས་བློ་སྣ་བསྟུང་ནས་སུ། །བླ་མའི་གདམ་ངག་གནད་དུ་བསྣུན་བྱས་ཏེ། །རྩེ་གཅིག་དབེན་པར་རང་སེམས་ཕུ་ཐག་བཅད། །སེམས་ནི་གློག་དང་ང་དང་སྤྲིན་དང་འདྲ། །མི་བསམ་དགུ་བསམ་སྣ་ཚོགས་རྟོག་པས་བསླད། །ལེགས་པར་བརྟགས་ན་གཞི་རྩ་གང་ཡང་མེད། །བར་སྣང་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་ངོ་བོས་སྟོང་། །སྟོང་བཞིན་སྣང་ལ་སྣང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡི། །རང་སེམས་རང་བབས་བཞག་ནས་རྣལ་མར་སྡོད། །གོམས་པ་བརྟན་ན་རང་སེམས་གཤིས་ལུགས་མཐོང་། །བླ་མར་མོས་གུས་ཆེ་ན་བྱིན་རླབས་འཇུག །ཚོགས་བསགས་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་ན་རྟོགས་པ་སྐྱེ། །དེ་བས་ནན་ཏན་འབད་པས་ཉམས་སུ་ལོངས། །ལས་དང་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ཉམས་ལེན་གྱིས་གདམ་པ་དགོས་ཟེར་བ་ལ་མི་ཕམ་པས་བསླབ་བྱར་བྲིས་དགེའོ། །མངྒ་ལཾ།། ༈ །།རང་སེམས་འོད་གསལ་དྲི་མ་མེད་པའི་དབྱིངས། །མགོན་པོ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་རྟག་བཞུགས་ཏེ། །མི་ཟད་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི། །འབྱུང་གནས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུས་ཤིས་པ་སྩོལ། །ཀྱེ་ཧོ་ལེགས་པར་སོམས་དང་གྲོགས་མཆོག་རྣམས། །འདི་ན་བདེ་བ་དང་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས། །རྟག་ཏུ་འདོར་ལེན་བྱེད་པའི་བྱེད་པོ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་རྟོག་འདི་ལས་གཞན་དུ་མེད། །རང་གི་རྟོག་པས་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བརྟག །དེ་ལ་ ཞེན་པས་རྟག་ཏུ་འཆིང་ཞིང་མནར། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་སྲིད་པར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན། །ཡང་ཡང་མྱོང་བ་འདི་ཀོ་མི་སྐྱོའམ། །རང་སེམས
Chinese
僅僅是斷絕希望的延續。 如果連以神祇禪修、持咒都只是自欺的話， 更何況是輪迴的其他作為呢？ 如果精通如實安住之法，僅僅那一點， 就能消除一切失望，不修也能成就一切目標。 如果變得如實，沒有紛擾產生， 觀、修、持咒等等，還用說嗎？ 努力於輪迴的作為，也會增長安樂。 不造作普作王（藏文：ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ།），自然成就， 如果知道不需任何作為就能掌握輪迴與涅槃， 就沒有神祇、沒有咒語、沒有任何需要修持之物。 唯有本初之王（藏文：གཉུག་མའི་རྒྱལ་པོ།）才能使你滿足。 當你掌控祂的一切法時， 甚至神祇和空行母的生命也會被你掌控。 在有之中，你將是無與倫比的偉大和強大。 蓮花王（藏文：པདྨ་རྒྱལ་པོ།）將統治虛空的王國。 薩瑪雅。火鳥年十二月十八日。 吉祥！ 對於初學者之教誡。 奇哉！輪迴的一切作為都沒有實質。 不穩定且變動，如同閃電的幻象。 死亡何時到來也無法確定， 無論如何都要降低對死亡的執著。 將上師的口訣視為核心要點， 一心一意地在僻靜處下定決心。 心如閃電、彩虹、雲朵一般， 被無數的妄念所迷惑。 如果仔細觀察，根本沒有根基， 本質空性，如同空中的海市蜃樓。 在空性中顯現，在顯現中空性， 讓自心保持自然狀態，如實安住。 如果習慣穩固，就能看見自心的本性。 如果對上師有強烈的虔誠心，加持就會降臨。 如果積累資糧、淨化罪障，證悟就會生起。 因此，要努力精進地修持。 對於某些說需要給予初學者修持口訣的人，米龐仁波切寫下了這些教誡。善哉！ 吉祥！ 自心是光明清淨的本性。 怙主恆常安住在偉大的安樂之中， 一切無盡功德的 源泉，文殊童子賜予吉祥。 奇哉！好好想想，殊勝的朋友們。 在此，所謂的快樂和痛苦， 總是做出取捨的作者， 除了自心的分別念之外，沒有其他的。 自己的分別念判斷快樂和痛苦， 對此 執著，總是受到束縛和折磨。 在如夢一般的有中，痛苦不斷， 一次又一次地經歷，難道不感到厭倦嗎？ 自心
English
Merely the continuation of giving up hope. If even meditating on deities and reciting mantras is just self-deception, What need is there to speak of other actions of samsara? If you are skilled in how to abide authentically, that alone, Will dispel all despair, and without accomplishing, all aims will be accomplished. If you become authentic, and no disturbances arise, What need is there to even speak of view, meditation, and mantra recitation? Even striving in the actions of samsara will increase well-being and excellence. Without making the All-Creating King (Tibetan: ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ།), spontaneously accomplished, If you know how to grasp samsara and nirvana without any effort, There are no deities, no mantras, and nothing to be accomplished. Only the Primordial King (Tibetan: གཉུག་མའི་རྒྱལ་པོ།) will satisfy you. When you wield power over all His dharmas, Even the lives of deities and dakinis will be under your control. In the realm of existence, you will be unmatched in greatness and power. The Lotus King (Tibetan: པདྨ་རྒྱལ་པོ།) will rule the kingdom of the sky. Samaya. Fire Bird Year, 12th month, 18th day. Mangalam! Instructions for Beginners. Alas! All actions of samsara have no essence. Unstable and moving, like an illusion of lightning. There is no certainty when death will come, In any case, reduce attachment to death. Take the guru's instructions as the core point, With one-pointedness, in solitude, make a firm decision. The mind is like lightning, a rainbow, and clouds, Confused by countless thoughts and concepts. If examined carefully, there is no basis at all, Empty in nature, like a mirage in the sky. Appearing in emptiness, and emptiness in appearing, Let the mind remain in its natural state, abiding authentically. If habit is stable, you will see the nature of your own mind. If you have strong devotion to the guru, blessings will enter. If you accumulate merit and purify obscurations, realization will arise. Therefore, strive diligently to practice. Mipham Rinpoche wrote these instructions as advice for some who say that beginners need to be given practice instructions. Good! Mangalam! The nature of one's own mind is clear light, without impurity. The Protector always abides in great bliss, The source of all inexhaustible qualities, May Manjushri, the Youthful, grant auspiciousness. Alas! Think well, excellent friends. Here, the so-called happiness and suffering, The agent who always makes choices of acceptance and rejection, Is none other than the conceptual mind of oneself. One's own conceptual mind judges happiness and suffering, To that, Attachment always binds and torments. In existence, which is like a dream, suffering continues, Experiencing it again and again, do you not grow weary? One's own mind
Tibetan
་བདེ་ན་ཇི་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་བདེ། །རང་སེམས་སྡུག་ན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྡུག །ཕྱི་ཡི་རྐྱེན་ལ་སྙད་དུ་གདགས་མོད་ཀྱང་། །དོན་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཅི་བཏགས་དེ་གང་ཟད། །གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་བཟང་བར་མཐོང་། །ཆགས་ཡུལ་ཡོན་ཏན་མེད་ཀྱང་ཡོད་ལྟར་སྣང་། །རང་སེམས་མགུ་བ་མེད་ན་ཕ་རོལ་ལ། །གཟུགས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡོད་ཀྱང་དགར་མི་འགྱུར། །གོམས་པའི་ཀུན་རྟོག་ཀུ་ཤའི་རྩེ་འདྲ་བ། །རྐྱེན་སྣང་སེར་བུ་ཕྲ་མོས་བསྐྱོད་པའང་། །མི་ལྡོག་གླང་པོ་སྟོང་གི་སྟོབས་ལྡན་པས། །ནང་ན་རང་དབང་བསྒྱུར་འདི་མི་ཤེས་སམ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་གང་དང་ཅི་མྱོང་བ། །སེམས་ཀྱི་མ་མྱོང་བར་དུ་ཕན་གནོད་ཅི། །སེམས་ཀྱི་གང་མྱོང་རང་སེམས་རྣམ་འགྱུར་ཙམ། །དེ་ལ་མྱང་བྱ་མྱོང་བྱེད་ཕན་གནོད་ཅི། །འོན་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྫུ་བག་ལ། །དཔྱད་པ་མེད་པར་གཉིས་འཛིན་རྟོག་པ་ཡི། །བརྐམ་ཆགས་འཁོར་ལོ་བར་མ་ཆད་དུ་བསྐོར། །དོན་མེད་རང་སྡུག་ཆེ་བ་མི་ཤེས་སམ། །སེམས་ལ་བརྟགས་ན་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བྲལ། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་བཞིན་དུ་སྣང་ཡང་གཤིས་ལུགས་ལ། ། ཅུང་ཟད་མ་གྲུབ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག །དེ་ཚེ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སྣང་བ་ཀུན། །བྱེད་པོ་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་ཙམ་ཞིག་སྟེ། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འགྲོ་འོང་བྲལ་བ་སྣང་། །ཨེ་མ་སྒྱུ་ཅན་སེམས་ཀྱི་རང་མཚང་ལྟོས། །ཐོག་མཐའ་མེད་པ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་མང་ལྡན་ཕ་མཐའ་འཚོལ་མེད་པ། །གཡེར་པོ་ཆེ་དེ་ཕྱོགས་གཞན་གང་ན་མེད། །རང་སེམས་བརྫུན་པོ་ཆེ་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ལགས། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གཡོ་བ་སྟེ། །བསག་ཏུ་མེད་པ་གློག་ལྟར་ངང་གིས་འཇིག །སྔོན་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པར་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི། །བདེ་སྡུག་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་ལྟོས། །དེ་བཞིན་ཕྱི་མའི་མུ་ཡི་བར་དུ་ཡང་། །སྲིད་པའི་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་པའི་ཆོས། །འདི་འདྲ་འདི་འདྲའི་འདུས་བྱས་བསླུ་བ་ལ། །གཏན་དུ་ཡིད་བརྟན་གནས་དེ་ཅི་ཞིག་མཆིས། །གང་འདིར་རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི། །དབང་གིས་དུས་གསུམ་རིམ་བྱུང་སྣང་བ་ཀུན། །ལེགས་པར་བརྟགས་ན་མ་སྐྱེས་མ་འགག་ལ། །སྟོང་གཟུགས་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་དུ་སྣང་བར་ཟད། །དེ་ལ་འགྲོ་དང་འོང་བ་མ་མཆིས་ཤིང་། །གཅིག་དང་དུ་མ་བདག་དང་གཞན་མི་དམིགས། །རྟག་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པ་ཡི། །སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཡང་གདགས་སུ་མེད་པར་ཟད། །ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མཉམ་པ་སྟེ། །བླང་དང་ དོར་བ་འགའ་ཡང་མ་དམིགས་པས། །ཐམས་
Chinese
安乐时无论如何都是安乐，内心痛苦时无论如何都是痛苦。虽然将外在的因缘作为借口，但实际上是内心如何安立的缘故。对于什么产生贪执，就觉得什么好，即使贪执的对象没有功德，也觉得有。如果内心不满足，那么对于他人，即使有相貌等功德，也不会喜欢。串习的分别念像吉祥草的尖端一样，即使是因缘显现如细小的冰雹推动，也像无法阻挡的千头大象一样具有力量，难道不知道内在要掌控自己吗？无论感受安乐还是痛苦，如果内心没有经历，那么有什么利益和损害呢？内心所经历的，只是自己内心的转变而已，对于此，有什么能经历的、经历者、利益和损害呢？然而，对于自己内心的幻术，不加以观察，二取分别的贪欲之轮不停地旋转，难道不知道无意义的自我折磨很严重吗？如果观察内心，其本体无法确定，没有边和中心，如幻觉的显现，如海市蜃楼般显现，但其自性上，稍微没有成立，各自自己能了知。那时，三有的显现，都是能作者内心的自显现而已，像梦一样，没有来去而显现。唉玛，看看幻术般的内心的本来面目吧！无始无终的轮回大海，充满痛苦，无法找到边际，如此巨大的喧嚣不在其他地方，而是自己虚假内心的伎俩啊！一切有为法都是刹那变动的，无法积累，像闪电一样自然消逝。看看无有前际的，在各个方向和时间里的安乐和痛苦的显现如何吧！同样，在未来的延续中，三有的显现也都是坏灭的本性。对于如此这般的有为法的欺骗，永远信任它有什么意义呢？依靠于此而生起的，不欺骗的，以其力量，三时的次第显现，如果好好观察，就是不生不灭，只是以空性幻化的方式显现而已。对于此，没有去和来，不执着一和多、我和他，对于常和断等戏论的行境，也无法安立。一切法自性平等，没有可取和可舍的，一切都……
English
However it may be in happiness, it is happiness. However it may be in suffering of one's own mind, it is suffering. Although external conditions are given as excuses, in reality, it is just whatever the mind establishes. Whatever one is attached to, that itself is seen as good. Even if the object of attachment has no qualities, it appears as if it does. If the mind is not satisfied, then even if others have qualities such as appearance, it will not be pleasing. The habitual conceptualization is like the tip of a kusha grass, even if the appearance of conditions is moved by a small hailstone, it has the power of a thousand unstoppable elephants. Don't you know to control yourself internally? Whatever happiness and suffering are experienced, if the mind does not experience it, what benefit or harm is there? Whatever the mind experiences is just a transformation of one's own mind. In that, what is there to be experienced, the experiencer, benefit, or harm? However, without examining the magic of one's own mind, the wheel of grasping and attachment of dualistic conceptualization turns without interruption. Don't you know that meaningless self-torment is great? If the mind is examined, its essence is beyond identification. Without beginning or end, like an illusion, like a mirage, it appears, but in its nature, it is slightly unestablished, each one knows for themselves. At that time, all the appearances of the three realms are just the self-appearance of the mind, the doer. Like a dream, it appears without coming or going. Alas, look at the true face of the illusory mind! The beginningless and endless ocean of samsara, full of suffering, with no end to be found, that great commotion is not in any other direction. It is the trickery of one's own false mind! All compounded things are momentary and moving, impossible to accumulate, naturally disintegrating like lightning. Look at how the appearances of happiness and suffering in all directions and times, without a beginning, have become! Likewise, in the continuation of the future, the appearances of existence are also of the nature of disintegration. In such deception of compounded things, what is there to permanently trust? Whatever arises here dependently, by the power of the non-deceptive, all the successive appearances of the three times, if examined well, are unborn and unceasing, merely appearing as an empty, illusory display. In that, there is no going or coming, one and many, self and other are not perceived. The realm of activity of elaboration such as permanence and annihilation cannot be established. All phenomena are equal in their own nature, there is nothing to be accepted or rejected, all...