Tibetan
ས་སོ།། ༈ །།གང་སྣང་རྨི་ལམ་ལོངས་སྤྱོད། །བསམ་བསམ་ཆུ་གཉེར་སྤོས་རྒྱ། །འདི་གཉིས་འདེད་ཚོད་མི་འདུག །གང་བྱུང་ཐད་ཀར་བོར་ཤོག །ལས་ང་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ན། །ངལ་གསོ་གཏན་ནས་མི་གདའ། །སྔོན་ནས་ད་བར་དེ་འདྲ། །ད་ལྟ་རང་སོ་ཟུངས་ཨང་། །གང་དྲན་ཙམ་གྱིས་ཐོངས་ལ། །བྱར་མེད་ངང་དུ་ལྷོད་ནས། །དེ་མིན་བྱ་བྱེད་དྲན་བསམ། །གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་མཛོད་དང་། །རྙོག་མ་དྭངས་བའི་ཆུ་དང་། །སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁའི་ཚུལ་དུ། །རྣལ་མ་སེམས་ཀྱི་རང་ཚུགས། །ཅུང་ཟད་ཟིན་ཚེ་སྐྱིད་དོ། །ས་གླང་ཟླ་ཚེས་༣ལའོ།། ༈ །།རང་གིས་རང་ལ་གྲོས་འདེབས་ནམ་མཐའ་ཅན་བཞུགས། ཀྱེ་ཧོ། དྲིན་ཅན་བླ་མ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི། །ཞལ་རས་ཟླ་བ་རྒྱས་པའི་གསུང་ཟེར། །མ་ཡེང་ཏིང་འཛིན་ལམ་གྱི་གཙོ་བོར། །གདམ་པ་སྙིང་གི་བདུད་རྩི་མིན་ནམ། །ཀྱེ་མ་བུ་ཧྲུལ་མི་ཕམ་རྣམ་རྒྱལ། །ཁྱོད་ནི་རྣམ་དཔྱོད་གསལ་བར་གྲགས་ཤིང་། །བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་གཞུང་ལུགས་མཐོང་བས། །འཁོར་འདས་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་ཁུལ་མིན་ནམ། །དལ་འབྱོར་གྲུ་བོ་རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་། །ཡུད་ཙམ་ཚེ་འདི་གློག་བཞིན་གཡོ་བ། །ལས་འབྲས་ བསླུ་མེད་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ། །སྲིད་པའི་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་མིན་ནམ། །འཁོར་བ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ། །རང་སྡུག་མི་ཤེས་རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ། །ཡང་ཡང་འཁོར་བའི་རང་གནས་ཡིན་པ། །ཅུང་ཟད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་ཁུལ་མིན་ནམ། །ཅིས་རྨོངས་བཙལ་ན་རྩ་བ་རང་སེམས། །རང་དབང་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་གདོན་ཆེན། །ཡེ་ནས་རང་ཞུགས་འདི་ག་མིན་པ། །ཕུང་ཁྲོལ་བྱེད་པོ་གཞན་མེད་མིན་ནམ། །མགོན་མེད་སྲིད་མཚོར་ལྷུང་བའི་ཨ་མ། །དྲིན་ཅན་ཚོགས་ཀྱང་ཡིད་ལ་བཅག་སྟེ། །བསླུ་མེད་སྐྱབས་གསུམ་ཐུགས་རྗེའི་གྲིབ་བསིལ། །དད་པ་གསུམ་གྱིས་བརྟེན་ཁུལ་མིན་ནམ། །བྱ་སྤུ་ང་ཁྱེར་ལྟ་བུའི་ཡིད་འདིས། །སྲིད་འགྲོ་གཞན་གྱི་སྐྱབས་བྱེད་ཕར་ཞོག །རང་སེམས་རྣལ་གནས་ཙམ་གྱི་བདེ་བ། །ཐོབ་པའི་རེ་བ་མེད་པ་མིན་ནམ། །ཆུ་བོའི་གཉེར་མ་ཟད་མཐའ་མི་འདུག །བར་སྣང་སེར་བུ་སྡོད་མཐའ་མ་མཐོང་། །རང་གིས་རང་གཡོ་ནམ་གཡེངས་ཀུན་རྟོག །རང་གར་གནས་དུས་མེད་པ་མིན་ནམ། །ཆུ་ལོན་དྲག་པོས་ཆུ་ཤུགས་བཟློག་བཞིན། །དྲན་ཤེས་ར་བའི་སྲང་དུ་གཅུན་ན། །གདུལ་དཀའ་སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་དེ་ཡང་། །དུལ་བའི་གནས་སྐབས་ཡོད་པ་མིན་ནམ། །འདི་ན་དབང་མེད་བསམ་དུ་བཅུག་མཁན། །སུ་ཡང་ མེད་བཞིན་རང་གིས་བསམ་ཕྱིར། །དོན་མེད་བསམ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས། །དོན་ཆེན་བསམ་པར་འོས་པ་མིན
Chinese
ས་སོ།། ༈ །།所显皆如梦中受用， 思维念头如水波纹蔓延。 这两者难以追逐控制， 无论发生什么，直接放下吧！ 如果被业力驱使而转动轮回之轮， 那就根本没有休息的时候。 从前到现在一直如此， 现在请保持清醒！ 随想起什么就放任它去， 在无所作为的状态中放松， 除此之外，行动、作为、忆念、思维， 都要做到一个也不要有。 如同浊水澄清， 如同无云晴空一般， 稍微安住于本然心性， 就会感到快乐。 土牛年三月三日。 ༈ །།自己给自己提出的忠告，直到永远。 奇哉！ 恩德具足的上师文殊菩萨， 如满月般的容颜所流露的妙语， 不要散乱，以禅定作为主要道路， 这难道不是精要的心髓甘露吗？ 奇哉！ 儿子米庞南嘉（蒋扬钦哲旺波的别名）， 你以智慧清明而闻名， 因为通达经和论疏， 难道不是自认为了解轮回和涅槃的优缺点吗？ 暇满人身宝船难以获得， 短暂的生命如闪电般变幻， 业果 不虚跟随， 难道不是在体验轮回的苦乐吗？ 轮回是痛苦的海洋， 不知自身痛苦的愚昧众生， 一再地处于轮回的自性状态中， 难道你不是稍微了解这些吗？ 若要寻找愚昧的根源，那就是自心， 无法自主的烦恼大魔， 本来就是自生自灭的， 难道不是没有其他破坏者吗？ 对于沉溺于无依无靠的轮回大海中的母亲， 也将恩德具足的僧众铭记于心， 以不虚三宝慈悲的荫凉， 难道不是以三种信心来依止吗？ 像鸟毛随风飘荡一样的心， 别说救护其他轮回的众生， 仅仅是获得安住于自心本然状态的喜乐， 难道不是没有希望吗？ 河流的波纹没有穷尽之时， 空中的冰雹看不到停息之日， 自己欺骗自己，任由散乱的分别念， 难道不是没有自在安住的时候吗？ 就像用强大的水坝来阻挡水流一样， 如果将忆念和觉知的栅栏收紧， 那么难以调伏的心之象， 难道不是也有调伏的时候吗？ 在这里，没有强迫你思考的人， 却因为自己思考的缘故， 舍弃一切无意义的念头， 难道不是应该思考有意义的事情吗？
English
Sa So!! ༈ !! Whatever appears is like enjoying a dream. Thoughts and thoughts spread like ripples in water. These two are difficult to chase and control. Whatever happens, let it go directly! If driven by karma to turn the wheel of samsara, then there is no rest at all. It has been like this from the beginning until now. Now, please stay awake! Let go of whatever comes to mind, relax in a state of non-action, other than that, actions, deeds, memories, and thoughts, should all be without a single one. Like muddy water clearing, like a cloudless sky, if you settle slightly into the natural state of mind, you will feel happy. Earth Ox year, third month, third day. ༈ !! Advice given to oneself, until the end. Kyeho! The kind guru Manjushri, the radiant face like the full moon, the nectar of speech, without distraction, with meditation as the main path, isn't this the essential heart essence nectar? Kyema! Son Mipham Namgyal (a different name of Jamyang Khyentse Wangpo), you are known for your clear wisdom, because you understand the scriptures and commentaries, don't you think you know the advantages and disadvantages of samsara and nirvana? It is difficult to obtain the precious boat of leisure and endowment, this fleeting life is as changeable as lightning, karma follows infallibly, aren't you experiencing the joys and sorrows of samsara? This samsara is an ocean of suffering, ignorant beings who do not know their own suffering, again and again are in the self-nature state of samsara, don't you know these things a little? If you want to find the root of ignorance, it is your own mind, the great demon of uncontrollable afflictions, is originally self-arising and self-extinguishing, isn't there no other destroyer? For the mother who is drowning in the helpless ocean of samsara, also keep in mind the kind sangha, with the infallible Three Jewels' compassionate shade, aren't you relying on the three faiths? Like a bird's feather floating in the wind, let alone saving other sentient beings in samsara, just to obtain the joy of settling in the natural state of one's own mind, isn't there no hope? The ripples of the river have no end, the hailstones in the sky cannot see the day of stopping, deceiving oneself, letting go of scattered thoughts, isn't there no time to be freely settled? Just like using a strong dam to block the flow of water, if you tighten the fence of mindfulness and awareness, then even the difficult-to-tame elephant of the mind, isn't there also a time to be tamed? Here, there is no one forcing you to think, but because you think for yourself, abandon all meaningless thoughts, shouldn't you think about meaningful things?
Tibetan
་ནམ། །བསམ་ཀྱང་འབྱོང་དཀའ་ངན་གོམས་ཤོག་དྲིལ། །རང་གཤིས་ཤོར་བ་ཙམ་གྱི་ལན་པས། །གོམས་པའི་རང་ཉམས་རྙེད་པའི་བར་དུ། །རྒྱུན་ཆགས་འབད་པ་བགྱི་འོས་མིན་ནམ། །ཡིན་པར་ཤེས་ཀྱང་རྩོལ་བ་དོར་ནས། །མ་བྱུང་ལན་ཁག་རྐྱེན་ལ་བཀལ་ཏེ། །ལོངས་ཡོད་དུས་སུ་ཡེངས་ལ་བོར་ན། །བཤད་བཤད་མཁས་པ་སྟོང་ཟོབ་མིན་ནམ། །ལོ་ནས་ལོ་ལ་དབེན་པར་བསྒོམས་ཀྱང་། །འདི་བྱུང་བཟང་སྐྱེད་ཆེན་པོ་མི་སྣང་། །དོན་མེད་ཆུ་འབྱམས་རྟོག་པའི་རྐུན་པོས། །སྒྲུབ་འབྲས་ཆུད་ཟར་བྱེད་པ་མིན་ནམ། །ལངས་ཤོར་སེམས་འདི་མ་དུལ་ཆུང་མའི། །ངང་ཚུལ་འདྲ་ཞིང་མགུ་དུས་མི་གདའ། །བསྟེན་པས་མི་བདེ་སྤངས་ན་དགའ་འདུག །རྣམ་རྟོག་རྒྱབ་ལ་བོར་དུས་མིན་ནམ། །ཡུད་ཙམ་དམིགས་ཀྱང་འདི་ཕྱིའི་དོན་ཆེན། །ལོ་བཟང་སྙེ་མ་ལྟ་བུར་འཕྱུར་བའི། །ལྷ་སྔགས་ཏིང་འཛིན་དམིགས་པའི་འཕྲོ་འདུ། །ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བསྟེན་དུས་མིན་ནམ། །དལ་བའི་རྟེན་ལ་དམ་པའི་མན་ངག །དབེན་པའི་གནས་སུ་རང་ཉམས་ལེན་པའི། །སྐལ་བ་བཟང་པོ་རིན་ཆེན་གཏེར་འདྲ། །ཡང་ཡང་རྙེད་པར་ དཀའ་བ་མིན་ནམ། །བསམ་བསམ་སྣ་ཚོགས་འབྲས་མེད་ངལ་བས། །ཤ་ཐང་གཅོད་པ་རིམས་ནད་གདོན་འདྲ། །ཞི་བྱེད་བདུད་རྩི་ཞི་གནས་བཟང་པོ། །དུས་ཐབས་འགྲིགས་ཚེ་འཚོལ་འོས་མིན་ནམ། །དེ་རིང་ཇི་བཞིན་སོང་ཡང་དེ་བཞིན། །དམིགས་དང་རྣམ་གཡེངས་འདྲ་མ་འདྲེས་ཀྱི། །ངང་ལ་རི་ཁྲོད་དབེན་པར་གབ་ཀྱང་། །བཟང་སྐྱེད་བོགས་ཐོན་དཀའ་བ་མིན་ནམ། །ཉིན་རེ་བཞིན་ཡང་ཇེ་བས་ཇེ་སྒྲིམ། །བསམ་རྒྱུ་དྲན་རྒྱུ་ཏིང་འཛིན་ཁོ་ན། །དེ་འདྲའི་རྩེ་གཅིག་རྩོལ་བ་མེད་ན། །འདོད་འབྲས་སྨིག་རྒྱུའི་རྗེས་འགྲོ་མིན་ནམ། །རྩ་གསུམ་དམ་ཅན་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་ལྡན། །སྐལ་བ་ཡོད་ན་ཐུགས་རྗེ་མི་ཡོལ། །མྱ་ངམ་ཐང་བཞིན་བྱིན་རླབས་བརླན་ཙམ། །མེད་པ་འདི་ཀོ་རང་ཉེས་མིན་ནམ། །གནས་ཆ་བག་ཙམ་མེད་པས་ཉམས་སྣང་། །ཟ་ཟི་ཙམ་གྱི་སྣ་ནས་མ་ཟིན། །ཕ་རོལ་བ་སྤུ་གཡོ་བའི་ནུས་པ། །མ་ཐོབ་ལག་སྟོང་འཁྱམས་ཤོམ་མིན་ནམ། །ལོ་ཟླ་མང་པོའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ཞེས། །ཁ་གཏམ་ཙམ་གྱི་ཁ་ཕོ་མིན་པ། །ཁ་སྟོང་ལག་སྟོང་ངང་ནས་སྒྲུབ་འབྲས། །གར་སོང་འདིར་ཡོད་མེད་པ་མིན་ནམ། །རྣམ་གཉིས་གྲུབ་འབྲས་རྒྱ་ཆེར་མངོན་པ། །སྐལ་དམན་ངེད་འདྲས་འགྲུབ་ཟེར་དཀའ་ཡང་། །རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་བ་མེད་པས། །དྲོད་ རྟགས་ཕྲ་མོ་སླ་བ་མིན་ནམ། །སླ་ཡང་མ་བྱུང་རང་གི་ཉེས་པ། །རྒྱུ་ཚང་འབྲས་འབྱིན་རྟེན་འབྲེལ་ཆོས་ཉིད། །ལྷ་སྔགས་མི་བསླུ
Chinese
啊！思量也难成，恶习当勤练。仅以失去自性为借口，在寻回习惯的自性之前，不断努力不应该吗？明明知道却放弃努力，把没做成的责任推给外缘，放纵享乐时虚度光阴，夸夸其谈的“专家”岂不是空虚伪诈吗？年复一年地隐居修行，却不见有何显著的进步和利益。无意义的胡思乱想如洪水泛滥，修行成果岂不是被盗走了吗？这颗放荡不羁的心，如同未驯服的妻子，难以满足。侍奉它不快乐，舍弃它才安乐。不是应该把分别念抛在脑后吗？即使短暂地专注，也是今生来世的大事。如丰收之年稻穗般饱满的，本尊咒语禅定的专注修行，不应该像流水一样持续不断地修持吗？拥有闲暇的所依，得到殊胜的窍诀，在寂静的地方修持自心体验的，这种美好的机缘如同珍宝之藏，不是很难再次获得吗？思来想去，各种各样的想法带来无益的疲惫，耗尽精力如同瘟疫鬼怪。寂静的甘露，殊胜的止观，时机成熟时，不应该去寻求吗？今天如是过去，明天依然如是。专注和散乱，不要混杂在一起。即使身处寂静的深山，也很难获得进步和利益，不是吗？每天都要更加精进，所思所念唯有禅定。如果没有这样一心一意的努力，所期望的结果岂不是如同追逐海市蜃楼吗？三根本、具誓护法、具有智慧之眼者，若有缘分，慈悲不会落空。如荒漠般，加持的滋润也得不到，这难道不是自己的过错吗？因为没有丝毫的安住，所以没有觉受。连一丝一毫的体验都没有获得。没有获得撼动他人的能力，岂不是空手而归吗？口中常说已经修持念诵了很多年，如果不是空谈，而是真实修行，那么，从空手空口的状态中，修行的成果到哪里去了呢？难道不是什么都没有吗？要说像那样显现广大的二取证悟果位，像我们这样福薄之人很难成就，但因果缘起不会欺骗我们，细微的暖相不应该很容易生起吗？即使容易生起却没有出现，那是自己的过错。具足因，产生果，这是缘起的法性。本尊咒语不会欺骗你。
English
Ah! It is difficult to achieve through thinking, so one should diligently practice with bad habits. Merely using the loss of one's own nature as an excuse, shouldn't one strive continuously until one regains the self-nature of habit? Knowing it to be true, yet abandoning effort, blaming external circumstances for failures, and wasting time in indulgence, aren't the boastful "experts" empty and deceitful? Even if one meditates in solitude year after year, no significant progress or benefit seems to appear. The flood of meaningless thoughts, like a thief, isn't it stealing the fruits of practice? This unrestrained mind, like an untamed wife, is difficult to please. Serving it is unpleasant, abandoning it brings joy. Shouldn't one cast aside discursive thoughts? Even a moment of focus is a great matter for this life and the next. The practice of focusing on deities, mantras, and samadhi, as full as ears of grain in a bountiful year, shouldn't it be practiced continuously like a flowing river? Having the support of leisure, receiving the supreme instructions, practicing one's own experience in a solitary place, isn't this excellent opportunity, like a treasure of jewels, difficult to obtain again? Thinking and thinking, various thoughts bring fruitless fatigue, exhausting energy like a plague demon. The nectar of peace, the excellent shamatha-vipassana, when the time and method are right, shouldn't one seek them? Today passes as it is, and tomorrow will be the same. Focus and distraction, do not mix them together. Even hiding in a solitary mountain retreat, it is difficult to gain progress and benefit, isn't it? Every day, one should be more diligent, thinking and remembering only samadhi. Without such one-pointed effort, isn't the desired result like chasing a mirage? The Three Roots, the oath-bound protectors, those with the eye of wisdom, if there is karmic connection, compassion will not fail. Like a barren desert, one cannot even obtain the moisture of blessing, isn't this one's own fault? Because there is no stability, there is no experience. Not even a trace of experience is gained. Not having obtained the power to move others, isn't one returning empty-handed? Often saying that one has practiced recitation for many years, if it is not empty talk but genuine practice, then, from the state of empty hands and mouth, where have the fruits of practice gone? Isn't it that there is nothing? To say that one can manifest the vast results of dualistic realization, it is difficult for those of us with little merit to achieve, but the law of cause and effect, dependent origination, will not deceive us, shouldn't subtle signs of warmth easily arise? Even if it is easy to arise but does not appear, that is one's own fault. Having the cause, producing the effect, this is the nature of dependent origination. The deities and mantras will not deceive you.