Tibetan
ཞིའི་བཞིའི་གཡུལ། །ལྷག་མེད་པདྨའི་ཟེའུ་འབྲུར་ངེས་པར་ཤི༣༦། རྒྱལ་རྣམས་དཀྱུས་རིང་པདྨའི་སྤྱན་རས་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་བསྐྱང་ཡང་འཁོར་བར་ལུས་པའི་འགྲོ། །འདི་ན་པདྨ་གཞོན་ནུའི་སྦུབས་ཀྱིས་ནི། །ལྡོག་མེད་རྟག་བརྟན་ཆོས་སྐུའི་རྒྱལ་སར་དྲངས། ༣༧ །ཀུན་རྟོག་སྤྲོས་པའི་ཟུག་རྔུ་བྲལ་བས་འཇམ། །ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་བདེ་བའི་དཔལ་དང་ལྡན། །འཕོ་ཆགས་འགྱུར་བའི་རྒུད་མེད་གཞོན་ནུའི་གཟུགས། །གང་གིས་མཐོང་དེ་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་སྲས། ༣༨ །གཟུང་ འཛིན་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི། །ལས་ང་དང་འགྲོགས་འཕོ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །བློ་བྲལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །འཕོ་མེད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཡིན་དེ་ཡི་སླད། ༣༩ །ཐབས་ལ་བརྟེན་དེ་འདི་མངོན་བྱས་གྱུར་ན། །མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་སྲིད་ཀྱང་། །ལུས་སེམས་ཚོར་བ་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་དུ། །འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་པ་བཞིན་གནས་མིན་འཁྱམས། ༤༠ །བདེ་ཆེན་སེམས་ཀྱི་གཤིས་ཡིན་དེ་རྟོགས་པས། །སེམས་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དུ་མི་དམིགས་ཀྱང་། །ཟུང་འཇུག་གཤིས་སུ་མ་སོན་བློས་བྱས་ཀྱི། །བདེ་སྟོང་སྦྱར་ཀྱང་བདེ་ཆེན་འཚོལ་བ་ཙམ། ༤༡ །ཆུ་རྙོགས་རིམ་གྱིས་དྭང་བའི་དཔེ་བཞིན་དུ། །རྟོག་པའི་འཇུར་མདུད་ཞིག་ཚེ་ཐབས་ལྡན་དེས། །བཅུ་དྲུག་དགའ་བར་ཟུང་འཇུག་སྟོང་པའི་དབྱིངས། །དཀར་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་། ༤༢ །བདེ་ཆགས་དགའ་བའི་ཉམས་འགྱུར་རྨད་བྱུང་གིས།༔།རབ་དྲངས་བདེ་སྟོང་དཔྱིད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རུ། །ཡེ་ཤེས་རང་ཞལ་མཐོང་བའི་རིག་འཛིན་ལ། །རྩ་གསུམ་དགྱེས་པའི་མེ་ཏོག་ཆར་དུ་འབེབས། ༤༣ །ཁ་སྦྱོར་བདུན་ལྡན་བདེ་མཆོག་རྡོ་རྗེའི་སྐུའི། །མ་སྦས་གསུང་གི་ལམ་དང་མཐུན་འཇུག་པ། །སྐལ་དམན་སྣང་ངོར་སྐུ་བསྒྱུར་གསུང་སྦས་པའི། །ཆགས་བྲལ་ལམ་གྱིས་དེ་ལ་སྨད་དུ་མེད། ༤༤ །གཞན་ཟེར་བྱིས་པ་བསྡིགས་འདྲའི་ངང་ཚུལ་ལ། །འཇིགས་ནས་ཀུན་སྤྱོད་གཙང་མའི་ ཟོལ་འཛིན་ཕྱིར། །དམར་སེར་སྣལ་མས་ཡིབ་ཀྱང་ག་བུར་ཆབ། །སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་གྱུར་བདག་བདག་འདྲའི། ༤༥ །སྐལ་དམན་འགྲོ་བ་ཕལ་ཆེར་ད་རུང་ཡང་། །རྩུབ་མོའི་ལས་ང་ཀུན་རྟོག་གིས་བཅོམ་བཞིན། །ཐབས་མཆོག་ལམ་བཟང་རྙེད་པའི་སྐལ་ལྡན་ལ། །གཤེ་ཞིང་མཆོག་འཛིན་གདོན་གྱིས་རྣམ་པར་བརླམ། ༤༦ །འདོད་པའི་མེ་ཕུང་སྙིང་ལ་རབ་འབར་བ། །ཕྱི་ཚུལ་གང་གིས་ཞི་བར་མི་ནུས་ཤིང་། །བསམ་དང་སྒོམ་པ་ཕལ་གྱིས་གཞིལ་དཀའ་བ། །ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་གཞིལ་ཐབས་མཆོག་དཔའ་བོའི་ལམ། ༤༧ །ཡེ་གདང
Chinese
寂静之战。 无余莲花之蕊必将逝去。 诸佛以细长莲花之眼， 恒常垂视然仍滞留轮回之众生。 于此，莲花童子之胎藏， 引向无退转恒常法身之王位。 37。 远离分别戏论之刺痛而柔和， 具备自然成就光明安乐之威严。 无有迁变衰损之青春身， 何人见之即为三世诸佛之子。 38。 所取 能取普皆分别之识， 伴随业我而有迁变之自性。 离思平等性之智慧， 即为无迁变金刚之身，为此之故。 39。 依赖方便而令其现前， 虽如以指指月般可见， 然身心感受俱生大乐， 非如欲界自在般安住而漂泊。 40。 大乐乃心之本性，了悟此理， 虽不于他处寻觅所谓心， 然未达双运本性，以分别心， 纵然结合乐空亦仅为寻求大乐。 41。 如浊水渐次澄清之比喻般， 分别之缠结消解之时，具方便者， 于十六喜中，双运空性之界， 如白分时节之月般得见。 42。 以乐欲欢喜之妙相， 猛烈牵引乐空之春之明点， 于得见智慧自面之持明者， 三根本降下喜悦之花雨。 43。 具足七支结合之胜乐金刚身， 不隐瞒而与语之正道相应进入， 于劣缘者之显现中，身转变语隐没之， 无贪离欲之道，于此无有诽谤。 44。 他人之语如孩童之恫吓般之状态， 因畏惧而为守护清净行为之 虚假外表， 虽以红黄丝线遮掩，然如冰片之水， 因种种因缘而渗漏，如我执般。 45。 大多数劣缘众生至今仍， 以粗暴之业我摧毁分别， 对于获得殊胜方便妙道之具缘者， 呵斥并以我执之魔扰乱。 46。 欲念之火于心中猛烈燃烧， 任何外在之方式皆无法平息， 寻常之思与修亦难以摧毁， 唯有自以自灭，此乃殊胜勇士之道。 47。 耶当
English
The battle of quiescence. Without remainder, the pistil of the lotus will surely perish. The Buddhas, with their long, slender lotus eyes, Constantly watch over beings who remain in samsara. Here, the womb of the youthful lotus Leads to the irreversible, eternal throne of the Dharmakaya. 37. Gentle, free from the sting of elaborating thoughts, Endowed with the splendor of spontaneously accomplished, luminous bliss. The youthful form, without decay, change, or deterioration, Whoever sees it is a child of the Buddhas of the three times. 38. Grasping The consciousness that discriminates between grasper and grasped, Accompanied by karmic ego, has a nature of change. The wisdom of equality, free from thought, Is the immutable Vajra body; for that reason. 39. By relying on skillful means, if this is made manifest, Although it may be seen like the moon pointed out by a finger, The body, mind, and feelings, the coemergent Great Bliss, Do not abide like a lord of desire, but wander. 40. Great Bliss is the nature of mind; by realizing this, Although the so-called "mind" is not sought elsewhere, Without having attained the nature of union, with conceptual mind, Even if uniting bliss and emptiness, it is merely seeking Great Bliss. 41. Like the example of muddy water gradually clearing, When the knots of discrimination are untied, the one with skillful means, In the sixteen joys, the sphere of union and emptiness, Sees it like the waxing moon of the white side. 42. With the wondrous expressions of pleasure and delight, Intensely drawing the bliss-emptiness into the bindu of spring, For the vidyadhara who sees the wisdom's own face, The three roots shower down a rain of joyous flowers. 43. The body of the supreme bliss Vajra, endowed with seven unions, Entering in accordance with the unhidden path of speech, In the perception of those with lesser fortune, the body is transformed, speech is concealed, There is no fault in the path of non-attachment. 44. The words of others are like the threats of children, Fearing this, to maintain the pretense of pure conduct, Although hidden by red and yellow threads, like water from camphor, Leaking out due to various causes, like self-clinging. 45. Most beings of lesser fortune still, With coarse karmic ego destroying discrimination, Scold and are possessed by the demon of self-cherishing, those fortunate enough to find the excellent path of skillful means. 46. The fire of desire blazing intensely in the heart, Cannot be pacified by any external means, And is difficult to subdue by ordinary thought and meditation; Only by self-extinguishing self is the excellent path of the hero. 47. Ye dang
Tibetan
ས་རང་ངོ་མ་ཤེས་སྒྲིབ་པའི་རྒྱུན། །ཀུན་རྟོག་སེམས་དང་ལས་ང་འཕོ་བ་ཡི། །རང་གཟུགས་ཙམ་ལས་འཁོར་བ་གཞན་མེད་ཅིང་། །སྲིད་རྒྱུ་དབྱིངས་སུ་སྡོམ་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས། ༤༨ །གདོད་མའི་རང་ཞལ་མཇལ་ཚེ་ལོག་རྟོག་རྒྱུན། །རང་མལ་རང་ཞིར་གྱུར་ནས་འཁོར་འདས་ཀྱི། །ཀུན་རྟོག་ཀུན་ཀྱང་ལྕགས་ལ་གསེར་འགྱུར་རྩིས། །ཐེབས་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་སྒྱུར། ༤༩ །འཁྲིག་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ཞིག་ངོ་བོ་ཡིས། །ཆོས་སུ་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་ལྟར་མིན་ཀྱང་། །དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་མཁས་པའི་སྐལ་བཟང་རྣམས། །སྲིད་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་བཤིགས་ལ་ཐབས་འདི་སྦྱོར། ༥༠ །ཆགས་པས་དྲངས་ནས་བདེ་བ་འབར་གྱུར་ཅིང་། །བདེ་བའི་མེ་ཡིས་ཀུན་རྟོག་བུད་ཤིང་ཟ། །དེ་ཡིས་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རང་འོད་རྒྱས། ། ཤིང་ལས་སྐྱེས་པའི་སྲིན་བུས་ཤིང་བཞིན་དུ། ༥༡ །ཆགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆགས་སོགས་བྲལ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཕྱིར་ཐབས་མེད་ཆགས་བདེ་ཙམ་གནས་དང་། །ཆགས་པ་མེད་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་བརྟེན་ཞེས་པ། །གཉིས་ཀ་གསང་ཆེན་ཐེག་པའི་གནད་ལས་གོལ། ༥༢ །མ་བཅོས་མཉམ་པར་བཞག་པ་བཞག་ཐབས་ཏེ། །བཅོས་མིན་གཤིས་སུ་ཤར་བ་བཞག་འབྲས་ཡིན། །ཀུན་རྟོག་ཟུག་རྔུས་བསླད་པའི་གནས་སྐབས་ལ། །འོད་གསལ་འདོད་པ་རྡོ་ལ་ནོར་བུ་བཞིན། ༥༣ །ཐབས་མེད་རང་གར་ཆགས་ན་འཆིང་བའི་གཙོ། །ཐབས་ལྡན་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱི་རྒྱུ་མཆོག་ཕྱིར། །ཀུན་ཀྱང་ལྡོག་མེད་འཇུག་པ་དགའ་བའི་ཚལ། །ཐར་པའི་སྒོ་མོར་བསྒྱུར་ལ་སུ་མི་སྤྲོ། །༥༤ ཆགས་ལ་ཉིན་མཚན་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་རུ། །བྱས་ནས་དབྱེ་དཀའ་སྲེད་པའི་ལྕགས་སྒྲོག་གིས། །སྲིད་པར་རང་ཉིད་དམ་དུ་འཆིང་བྱེད་པ། །ཟློག་བྱེད་སྟོང་གིས་བཟློག་པའི་རུབ་བཞིན་དུ། ༥༥ །ཆགས་མཆོག་རྡོ་རྗེའི་ལམ་འདིར་རྣམ་བསམ་ན། །ཆགས་བྲལ་རྣམས་ནི་སྐལ་བ་ཆེས་དམན་ཅེས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བསྔགས་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ། །ཐོས་བཞིན་དེ་དོན་མི་དཔྱོད་སུ་ཡིས་བསླུས། ༥༦ །རང་གིས་གང་ནུས་ཐབས་མཆོག་བརྩོན་ཅིག་དང་། །དེ་ཡིས་ཁྱོད་ལ་ཕན་སྲིད་གནོད་མི་འགྱུར། །མྱང་བྱའི་བདེ་བའང་ཅུང་ཟད་མི་འགོང་གི། ངོ་ཚ་མེད་ཁྱོད་འདི་ལ་ངོ་ཚ་ཅི། ༥༧ །ལྔས་རྩེན་མཐུ་ཡིས་ནོར་བུའི་ སྒོ་འབྱེད་ཅིང་། །བཞི་བསྣོལ་དཔུང་གིས་དཔལ་གྱི་བུ་ག་རུ། །དངུལ་ཆུའི་བཅུད་ལེན་འགུགས་པར་བགྱིད་རྣམས་ཀྱང་། །འཕོ་བའི་རྒུད་བྲལ་འབྱོར་པས་མཛེས་ན་ལེགས། ༥༨ །གཞན་དུ་ནོར་བུའི་ཁྱིམ་དུ་བདེ་ཆེན་གཏེར། །མ་རྙེད་གློག་གི་རོལ་མོའི་རྗེས་བསྙེགས་ནས། །རྟག་ཏུ་སྲེ
Chinese
地之自性不识为障蔽之因， 遍计心与业我之迁变， 除自形外无有他轮回， 以摄集有因于法界之善巧。 48 若见本来面目时邪分别之流， 自处自寂而成轮涅之， 一切遍计皆如铁变金丹， 如是转为大乐。 49 仅以交合之乐为体性， 如是宣说为法非外道， 然实事之如是智者之幸运儿， 摧毁有之幻轮而修此方便。 50 由贪所引而乐炽燃， 乐之火焚烧遍计之薪柴， 由此不思之智慧自光增盛， 如虫生于木而食木。 51 以贪之缘而作离贪等者也， 是故无方便唯住贪乐， 及虽无贪然依手印云者， 二者皆离大密乘之要义。 52 不作意平等安住为安住之方便， 无造作自性显现为安住之果， 为遍计烦恼所染之时， 光明欲乐如石中取宝。 53 无方便任其自然生贪乃束缚之主， 具方便乃解脱道之胜因故， 一切皆入无退转之喜苑， 转为解脱之门谁不喜？ 54 于贪执昼夜修持为心要， 如是难分以贪之铁锁， 于有中自身紧紧系缚者， 如以空性遮止遮止之围攻。 55 于此贪妙金刚道作思维时， 离贪者乃福分极劣者也， 金刚持所赞叹之狮子吼， 闻已不思其义谁所欺？ 56 尽己所能勤奋最胜方便且， 由此于汝利或有损皆不生， 所受用之乐亦不稍减损， 无惭汝于此有何可惭？ 57 以五嬉戏力开宝之门， 以四交抱臂于吉祥之孔， 迎请水银之精华摄取者等， 若以迁识之无衰财富而庄严则善哉。 58 否则于宝之家中大乐之宝， 未得而逐电之乐声后， 恒常贪
English
The continuum of obscuration by not knowing one's own nature, The transformation of conceptual mind and karmic self, There is no other samsara than one's own form, With skillful means of gathering the cause of existence into the sphere. 48 When the original face is met, the stream of wrong thoughts, Becomes self-pacified in its own place, and of samsara and nirvana, All conceptualizations are like alchemy turning iron into gold, Transforming into great bliss as if applied. 49 Not like the extremists who speak of dharma With only the bliss of intercourse as its essence, But the suchness of reality is the good fortune of the wise, They apply this method to destroy the illusion of existence. 50 Drawn by desire, bliss blazes up, The fire of bliss consumes the firewood of conceptualization, Thereby the self-light of non-conceptual wisdom increases, Like a worm born from wood consuming the wood. 51 By the cause of desire, one becomes free from desire and so on, Therefore, merely abiding in desire-bliss without means, And saying to rely on mudra without desire, Both deviate from the essential points of the great secret vehicle. 52 Uncontrived, equal abiding is the means of abiding, The uncontrived nature dawning is the result of abiding, In a state tainted by the pain of conceptualization, The desire for clear light is like a jewel in a stone. 53 Without means, naturally arising desire is the chief of bondage, With means, it is the supreme cause of the path of liberation, Everything enters the joyful grove of irreversible engagement, Who would not rejoice in transforming it into the gate of liberation? 54 To make the practice of desire day and night the essence, And thus inseparably bind oneself in samsara With the iron chains of craving, Is like a siege that is warded off by emptiness warding off. 55 When contemplating this supreme vajra path of desire, Those without desire are said to have the least fortune, The lion's roar praised by Vajradhara, Having heard it, who is deceived by not contemplating its meaning? 56 Strive with the supreme means to the best of your ability, Thereby benefit or harm will not arise to you, The bliss to be experienced will not be diminished even slightly, Shameless one, what shame do you have in this? 57 Opening the door of jewels with the power of the five plays, With the arms of the four embraces in the aperture of glory, Those who draw and extract the essence of mercury, It is good if they are adorned with the wealth of undiminishing transference. 58 Otherwise, in the house of jewels, the treasure of great bliss, Not having found it, chasing after the sound of electric music, Always crav