Chinese
是也。当于后得位显现二取时，虽显现却无自性，如幻化等。因此，远离了对真实与非真实等的承认，非真非假，虽显现却无自性。于此区分二谛，考察真非真假的承认。于等持中，显现不显现、真假等一切戏论皆寂灭。因此，将戏论之边际移至无戏论之界中时，于无戏论则无有宣说与询问无戏论之因由等之根据，因于无戏论，无有以何者是与非等名言来施设之根据。因此，一切法之边际皆归于离戏，故无有可施加过失之处，如“我无有承认故”等。如是彼所表示。眼等六根之外无有者为何？如轮回与涅槃二者，以及苦乐等种种显现者为何？若问原因，则答以缘起之力。若问为何是缘起，则说因其如是显现。如是显现亦是名言所作，然真实中亦无有依待而生者。若如依于无明而生业等之义。于分别念，如是显现乃是无始以来戏论之习气所致。戏论乃是心所分别者。心乃是从原始光明而来。光明乃是非一切戏论网之境等，可作种种解说。说唯是分别念之安立，此乃名言量之终极处，必须从胜义谛之抉择而来。通达此后，无论承许所观共同之外境的宗派之名言量成立，或不承许之心识派之量成立为何，皆须以此无过失地成立。若不了解此，终将不了解以名言量成立之方式，若仅以成立外境之量来成立，则无法成立火之热性颠倒之有情种类，以及一物异心。若不成立彼，则心识派之习气稳固生起与否之量，因亦仅是习气，故终将不成立，似应详察。若知晓分别安立，则无论外境之承许与否，任何宗派之彼亦是彼。
English
It is so. When the two appearances arise in the post-meditation state, although they appear, they lack inherent existence, like illusions and so on. Therefore, one is free from accepting things as real or unreal, neither true nor false, although they appear, they lack inherent existence. Here, distinguish between the two truths and examine the acceptance of true, not true, and false. In equipoise, all elaborations such as appearance and non-appearance, truth and falsehood, are completely pacified. Therefore, when the limit of elaboration is transferred to the realm of non-elaboration, there is no basis for explaining or questioning the reasons for non-elaboration, because in non-elaboration, there is no basis for designating anything as what it is or is not with terms. Therefore, the limit of all phenomena reaches non-elaboration, and there is no basis for imputing faults, as in "Since I have no acceptance," and so on. Thus, it is indicated by that. What is it that is absent from the six senses, such as the eye? What is it that appears in various ways, such as the two, samsara and nirvana, and happiness and suffering? If you ask for the reason, answer that it is due to the power of dependent origination. If you ask why it is dependent origination, say that it is because it appears that way. That appearance is also made by convention, but in reality, nothing arises dependently. If it is like the meaning of karma arising from ignorance, and so on. The appearance of this to conceptual thought is due to the habitual imprints of beginningless elaboration. Elaboration is what is distinguished by the mind. The mind arises from primordial luminosity. Luminosity is not the object of all networks of elaboration, and so on, and can be explained in various ways. Saying that it is merely established by the power of conceptual thought is the ultimate limit of valid convention, and must come from the discernment of ultimate truth. Having understood this, whether it is the valid convention of the school that accepts a common object of observation, or the valid cognition of the Mind-Only school that does not accept it, it must be established without fault. If this is not understood, one will ultimately not understand the way of establishing with valid convention. If one establishes only with the valid cognition of external objects, then one cannot establish the types of sentient beings whose heat of fire is reversed, and one object with different minds. If that is not established, then the valid or invalid cognition of whether the habitual imprints of the Mind-Only school have arisen stably or not is also just like habitual imprints, so it seems that it will ultimately not be established, and should be examined. If one knows the establishment of conceptual thought, then whether one accepts or does not accept external objects, that of any school is also that.
Tibetan
ག་གི་ངོར་འགྲུབ་སྟེ། དེ་དག་སོ་སོར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡོད་པར་འགྱུར། ཇི་སྲིད་སྣང་བའི་བར་དུ་ཚད་གྲུབ་འགྲུབ། མ་སྣང་ན་ཚད་གྲུབ་བཞག་པའི་གཞི་མེད་དོ། །སྤྲོས་ཀུན་ཞི་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཇི་སྙེད་པས་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་གྲུབ་སྟེ། སྤྲོས་ཀུན་དང་གཉིས་སྣང་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་པ་མང་ཡང་། གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་མི་མངའ་མོད། དེས་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གཟིགས་པ་ཡིན་པས་མཁྱེན་གཉིས་ཡོད་དགོས་ལ། མེད་ན་སྟོབས་བཅུ་མཁྱེན་པ་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་རྣམ་ མཁྱེན་མིན་པར་འགྱུར་བས། འཁོར་འདས་དང་ཀུན་རྫོབ་གཏན་ནས་མེད་ན་མ་གཏོགས། ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་དགོས་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་གཟིགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་གཟིགས་ཚུལ་ཕལ་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། ༈ །ཟླ་གཉིས་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་དགོས་ཏེ། མིན་ན་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དོན་མེད་ཀྱང་སྣང་ན་འཁྲུལ་སྣང་ལས་མི་འདའ་བས། ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་སྣང་ཅིས་མ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཀུན་རྫོབ་ག་ལ་ཡོད་ཟེར་ན། ཟླ་གཉིས་ཆུ་ཟླ་ལ་སོགས་འཁྲུལ་སྣང་དུ་བཞག་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཆད་པའི་དབང་གིས་བཞག་གི། སྣང་བ་ཙམ་འཁྲུལ་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བའོ། །དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པར་བརྗོད་པས་དོན་ལ་མེད་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་པའང་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེ་མེད་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ནི། རྟེན་འབྱུང་ཡིན་པས་འགྲུབ་སྟེ། ཟླ་བ་དངོས་མ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བར་འདོད་པའང་རྟེན་འབྱུང་གི་རིགས་པས་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཚད་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་མི་དགོས་སོ། ། འོ་ན། གཏི་མུག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་སོགས་དང་། སད་པར་གྱུར་ན་སུམ་ཆར་སོགས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲིབ་པའམ་འགེབས་པའི་དོན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཤད་དོ། །སུམ་ཆར་མེད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་སྣང་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་། སྣང་བ་ལྟར། གཉིས་སྣང་མི་མངའ་བཞིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་པར། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ཡོད་པར་ཅི་འགལ་ཏེ། མཉམ་རྗེས་ཐ་དད་མེད་པའི་གཟིགས་པ་དང་། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་
Chinese
在何者的面前成立呢？ 那些各自显现的事物，会成为无欺的量。只要显现存在，量就成立。如果不显现，那么建立量的基础就不存在。一切戏论寂灭的佛地，以何种方式照见一切的智慧不会成立呢？虽然有很多人认为，因为佛陀没有一切戏论和二取。但是，虽然没有二取的戏论，但因为佛陀无别地照见二谛，所以必须具有二智。如果没有二智，那么佛陀就不是具有十力者。如果那样，就会变成不是一切种智。除非轮回、涅槃和世俗完全不存在，否则，如果存在，佛陀就必须照见，因为佛陀是一切种智。佛陀的照见，是证悟与法界无二无别的自性，这种照见的方式是凡夫无法想象的。 如同二月般的错觉必须是错觉，否则就会变成外境存在。即使没有外境，如果显现，也无法超出错觉。因此，所有的世俗二取，都是明明不存在却显现，为什么不是错觉呢？因此，如果有人说在佛地哪里会有世俗呢？将二月、水月等安立为错觉，是依于断绝名言的缘故而安立的。仅仅是显现也不是错觉，而是缘起的显现。说它是错觉，是为了让人明白在胜义中是不存在的。虽然这样安立也可以成立，但是，在无生中成立，是因为是缘起而成立的。即使认为真实的月亮不是错觉的显现，也是因为缘起的道理而在无生中成立的缘故。凡是世俗，不一定都是错觉。 那么，“愚痴自性障蔽故”等，以及“觉醒则三分为”等是什么意思呢？因为执着于真实成立的缘故，以障蔽或遮盖的意义在世俗中宣说。三分不存在，是没有戏论的意思。如果没有二取，世俗如何显现呢？虽然一切法本来就没有二元的自性，但是，如同显现那样，虽然没有二取，一切法也没有动摇法界唯一的自性，显现各种各样的现象又有什么矛盾呢？与无有同时和次第的照见，以及二谛差别
English
Before what does it become established? Those things that appear individually become unmistaken valid cognition. As long as appearance exists, valid cognition is established. If it doesn't appear, then there is no basis for establishing valid cognition. In the Buddha-land where all elaborations are pacified, how could the wisdom that sees everything not be established? Although many people think that because the Buddha does not have all elaborations and dualistic appearances, that is not the case. Although there are no elaborations of dualistic appearance, because the Buddha sees the two truths inseparably, he must have two wisdoms. If there are no two wisdoms, then the Buddha would not be one with the ten powers. If that were the case, it would become not all-knowing. Unless samsara, nirvana, and the conventional are completely non-existent, otherwise, if they exist, the Buddha must see them, because the Buddha is all-knowing. The Buddha's seeing is the realization of the nature that is inseparable from the dharmadhatu, and this way of seeing is inconceivable to ordinary people. Illusions like the double moon must be illusions, otherwise external objects would exist. Even if there are no external objects, if they appear, they cannot go beyond illusions. Therefore, all conventional dualistic appearances appear even though they do not exist, so why are they not illusions? Therefore, if someone says where is the conventional in the Buddha-land? Establishing the double moon, water moon, etc. as illusions is established because of the cessation of terms. Merely appearing is not an illusion, but the appearance of dependent arising. Saying it is an illusion is to make people understand that it does not exist in reality. Although such an establishment can be established, it is established in the unborn because it is dependent arising. Even if it is believed that the real moon is not an illusory appearance, it is established in the unborn by the reasoning of dependent arising. Everything that is conventional does not necessarily have to be an illusion. Then, what is the meaning of "ignorance obscures the nature" etc., and "awakening divides into three" etc.? Because of clinging to true establishment, it is explained in the conventional with the meaning of obscuring or covering. The absence of three parts is the meaning of no elaboration. If there is no dualistic appearance, how does the conventional appear? Although all dharmas originally do not have a dualistic nature, but as they appear, although there is no dualistic appearance, there is no contradiction in all dharmas not moving from the nature of the only sphere and only having various appearances. With seeing that has no simultaneity and sequence, and the difference between the two truths