Tibetan
ས་མེའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་ལ་མེ་ཚ་བ་དང་། བཙན་དུག་གིས་འཆིའམ་ གནོད་པ། རྨ་བྱ་ལ་ཕན་པ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན། ཆུ་གཅིག་ལའང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་སྒོ་ནས་མེ་ནང་བརྫིས་ཀྱང་མི་འཚིག་པ་དང་། སྔགས་ཀྱིས་མེ་མི་ཚ་བ་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། དངོས་པོ་གཅིག་ཀྱང་མི་འདྲ་བའི་བྱེད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ། ལས་དང་། བསམ་གཏན་དང་སྔགས་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་བསྙོན་དུ་མེད་པ་འདི། ཕྱི་དོན་ནམ་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་གནད་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ལུགས་ཀྱི་སྣ་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བས། ཆོས་ཉིད་བྱ་བྱེད་ལྟོས་རིགས་གསུམ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བསླུ་མེད་དང་སྦྱར་ནས་དཔྱད་དོ། །འོ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་མོད། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་འཚེ་བ་ཆོས་སུ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་ཁ་ཅིག་ལ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པ་ཡོད་དམ། ཡོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་མིན་ནོ་སྙམ་ན། སྲོག་གཅོད་སོགས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་མི་དགེར་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེ་བདེ་འབྲས་སྐྱེད་པའི་དགེ་བར་བཏགས་ཀྱང་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། མེ་ཚ་བ་ལ་མི་ཚ་བར་བཏགས་པ་གོམས་ཀྱང་ ཚ་བ་མི་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། །རི་དྭགས་བཞིན་དུ་མེ་ཚ་དུས་ཡོང་སྲིད་ཟེར་ན་སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུས་ཀྱང་སྲོག་མ་བཅད་པར་འགྱུར་ན་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་མི་སྐྱེད་མོད། སྲོག་བཅད་ན་རྣམ་སྨིན་ངན་པའང་མི་བཟློག་སྟེ། མེ་མ་བཏང་ན་སྲེག་པ་མི་གཏོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སྲོག་གཅོད་པར་ཤེས་བཞིན། དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་བྱེད་ཅེས་ལོག་རྟོག་ཡིན་པས་དེས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་མི་འབྱིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ལུས་བཅད་པ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་ཚོར་ཞིང་། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལྟ་བུའང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདྲ། སེམས་རང་ཉིད་ལ་བདེ་དང་ཡིད་བདེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་དངོས་སུ་ཤར་བ་དེ་ལ་བདེ་མི་བདེ་ཞེས་འདོད་པས་ན། བདེ་སྡུག་ཕན་ཚུན་འཚོལ་བ་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུག་གསུམ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་ལ་དགེ་མི་དགེར་འཇོག་གི། འདི་དགེའོ་སྡིག་གོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ནམ་ཡང་མི་འཆོལ་ལོ། །བསད་ནས་ཤ་ཟོས་པས་ཕན་པ་དང་། དགྲ་བསད་པས་ཡིད་བདེ་བ་ སོགས་མྱོང་བ་ནི། ད་ལྟའི་རྐྱེན་ཡིན་གྱི་རྐྱེན་དེས་བྱས་པའི་བདེ་སྡུག་ནི། རྐྱེན་དེའི་རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་མིན་ནོ། །དེས་ན་དགེ་སྡིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ནམ་ཡང་མི་བསླུ་ལ། རྐྱེན་གྱིས་བྱེད་པ་ནི་རྐྱེན་གང་དང་གང་འཚོགས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་དེ་བདེ་སྡུག་མྱོང་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཆོས་བྱ་ལྟོས་གསུམ་ཚུགས་ཐུབ་པ་མེད་པས་ཐལ་དྲག་གི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། རྐྱེན་ཅི་དང་ཅི་ཚོགས་པའི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་འདྲའི་རྒྱུ་བྱ་བྱེད་དང་། རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་ལྟོས་རིགས་དང་། དེ་ལྟར་མ་ནོར་གཏན་དབབ་འཐད་རིགས་ཡིན་ཏེ་ནམ་ཡང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་བ་ཆུ་སོགས་ལ་རླན་གཤེར་རམ། ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཅུང་ཟད་མཐུན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པར་འཇོག་ལ་དག་མ་དག་གི་ཁྱད་ཀྱང་འབྱེད་དོ། །མི་ལ་ཆུ་དང་རྣག་དང་ཁྲོ་ཆུ་ཐ་དད་སོ་སོར་སྣང་། ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཉིད་རྣག་གམ་ཁྲོ་ཆུར་སྣང་བས་སྣང་བ་ཐ་དད་དེ་གང་བདེན་མ་དཔྱད་པར། བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ཕྱིར་ཁྱད་ མེད་པར་བསྒྲུབ་ན་བལྟ་བྱ་ཐུན་མོང་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་ངེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐར་དཔྱད་ན་ཆུ་ལྟ་བུ་མཐོང་བ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་མཚུངས་པར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། སྣང་ཚུལ་གྱི་ཚད་གྲུབ་མི་འགལ་ཏེ། སོ་སོ་ལ་གང་སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་ངོར་བསླུ་མེད་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། རེ་ཞིག་ཡི་དྭགས་ལ་ཆུ་ཐམས་ཅད་རྣག་ཏུ་སྣང་ཡང་ཆུའི་སྣང་བ་གཏན་ཁེགས་མི་འབྱུང་སྟེ་ཆུ་སྣང་ཡོད་པས། སྤྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཆུ་དང་རྣག་སོགས་གང་སྣང་བསླུ་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་མྱོང་བ་ཡོད་ཚད། མྱོང་བས་ཚད་གྲུབ་ཏུ་སོང་གི་དཔྱད་བཟོད་བདེན་གྲུབ་གཅིག་ཀྱང་མེད་དོ། །འོ་ན་དུང་དཀར་སེར་ཚད་གྲུབ་ལ་ཁྱད་མེད་དུ་ཐལ། དེ་བཞིན་རྟོག་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། བག་ཆགས་བརྟན་མི་བརྟན་སོགས་ཀྱིས་ཚད་ཚད་མིན་འཐད་དོ། །མཐར་ནི་ཕྱི་དོན་མེད་དེ་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་སྟེ། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །སོགས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འགྲུབ་བོ། །ཕྱི་དོན་ཡོད་ཡོད་ལྟ་བུར་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་རེ་ཞིག་སྣང་ངོའི་དབང་དུ་བྱས་
Chinese
对于具有火的洁净者来说，火是热的，或者因剧毒而死亡或受到伤害，以孔雀有益等为例。同一种水，显现出多种形态，通过禅定，即使投入火中也不会被烧毁，通过咒语，火不会灼热等，通过各种缘起，同一种事物也会显现出各种不同的作用。业、禅定、咒语和神通以各种形式转变，这是不可否认的。这是外境或事物没有真实成立的关键，因为会转变为各种因缘聚合的方式。因此，应将法性、作用和依存三种显现方式与不虚妄结合起来进行分析。那么，不善业通常也会产生痛苦，但由于因缘的特殊性，例如有些人说杀戮是正法，是否会产生快乐的结果呢？如果这样，因果就不虚妄了。如果这样想，杀生等从产生痛苦结果的行为方面来说，被视为不善，这本身就是心识上的异熟因。即使将其称为产生快乐结果的善，也不会变成那样，就像习惯于将火的热性称为不热，但热性不会消失一样。如果说像野兽一样，火热的时候可能会来临，那么像杀生这样的行为，如果杀不死，痛苦的结果也不会产生。如果杀了，恶劣的异熟也无法避免，就像不放火就不会燃烧一样。因此，明知杀生是杀生，却错误地认为它会带来快乐的结果，所以它不会产生快乐的结果。此外，菩萨割舍身体之类的痛苦会感到快乐，而王位的快乐之类的也会被视为痛苦，无论因缘如何。因为在心识本身上，快乐和心悦，痛苦和不悦直接显现，所以才认为有快乐和不快乐。因此，永远不会互相寻求快乐和痛苦。同样，以具有或不具有三毒的动机之心所引发的行为，才被认为是善或不善，而不是通过认为“这是善，这是恶”来判断。因此，善恶的果报永远不会混淆。杀了之后吃肉有益处，杀了敌人心里快乐
English
For those who are pure with fire, fire is hot, or they die or are harmed by potent poison, as exemplified by the benefit to peacocks, etc. Even a single water appears in various forms, and through meditation, even if thrown into fire, it is not burned, and through mantras, fire is not hot, etc. Through various interdependent connections, even a single object appears in various different functions. Karma, meditation, mantras, and miraculous powers transform into various forms, and this is undeniable. This is the key to the non-true establishment of external objects or things, because they transform into various ways of assembling causes and conditions. Therefore, the three ways of appearing—the nature of phenomena, action, and dependence—should be analyzed in conjunction with the non-deceptive. Now, even non-virtuous actions generally produce suffering, but due to the particularity of conditions, such as some who say that violence is dharma, is there a production of happy results? If so, the cause and effect are not non-deceptive. If you think like that, then killing, etc., from the aspect of performing actions that produce suffering results, is considered non-virtuous, and that itself is the cause of maturation on the mind. Even if it is labeled as virtue that produces happy results, it will not become that, just as if one is accustomed to labeling the heat of fire as non-heat, the heat will not disappear. If you say that like a wild animal, the time when fire is hot may come, then if something like killing does not kill, then the result of suffering will not arise either. But if one kills, the bad maturation cannot be reversed, just as not releasing fire will not release burning. Therefore, knowing that killing is killing, it is a wrong thought to think that it will bring about a happy result, so it will not produce a happy result. Furthermore, the suffering of a Bodhisattva cutting off his body is felt as happiness, and the happiness of a kingdom is seen as suffering, no matter what the conditions are. Because happiness and mental happiness, suffering and mental unhappiness directly arise in the mind itself, that is why happiness and unhappiness are considered to exist. Therefore, there is never any mutual seeking of happiness and suffering. Similarly, actions motivated by a mind with or without the three poisons are considered virtuous or non-virtuous, not by thinking, "This is virtuous, this is sinful." Therefore, the results of virtue and sin are never confused. Killing and eating meat is beneficial, and killing enemies brings mental happiness.
Chinese
所感受的，是现在的缘，由那个缘所造成的苦乐，不是那个缘的异熟果。因此，善恶的因果永远不会欺骗，而缘的作用是随顺任何缘的聚合而行，不一定感受苦乐。因为不一定，所以边、法、能立三者无法成立，不会产生太过分的过失。如果这样认为，因为道理没有定准，所以变得不可靠，其实不会，因为任何缘聚合时，显现为显现境的自性法性，以及像这样的法性的因、作用、能作，以及依赖于因的所依赖之理，像这样不错乱地确定，是合理的道理，永远不会改变成其他的。因此，外境所见共同的事物，比如水等具有湿润，或者颜色形状等稍微相似，在那之前都安立为共同所见，也区分清净与不清净的差别。人看到水、脓和胆汁各不相同，饿鬼看到水变成脓或者胆汁，因为显现不同，没有考察哪个是真实的。如果认为因为是习气的显现而没有差别，那么就会有共同所见的事物完全不确定的过失。如果最终考察习气的显现，像水一样，无论看到哪个，都永远无法成立一个是真实的，所以会变成相同。但是，显现方式的量成立不相违背，因为各自所显现的，就在自己面前成立为不欺骗，仅仅如此就是世俗量成立。即使这样，暂时饿鬼看到所有的水都变成脓，但是水的显现也不会完全断绝，因为有水的显现。总的来说，世俗中，水和脓等任何显现不欺骗的世俗感受，所有的感受都成为量成立，但一个经得起观察的真实成立也没有。那么，白色的海螺和黄色的海螺，在量成立上没有差别，同样，分别念和无分别念，迷惑和不迷惑，一切都相同吗？因为习气稳固与不稳固等，所以是量与非量是合理的。最终，外境是没有的，因为以正量成立仅仅是习气的显现。因为事物一个，心识各异。像这样必定成立。所有建立外境存在一样的论典，都是暂时随顺显现而说。
English
What is experienced is the present condition, and the happiness and suffering caused by that condition are not the fully ripened fruit of that condition. Therefore, the cause and effect of virtue and vice are never deceiving, and the function of conditions is to follow whatever conditions come together, without necessarily experiencing happiness and suffering. Because it is not certain, the three—subject, predicate, and reason—cannot be established, and there will be no fault of being too extreme. If you think that because reason is not certain, it becomes unreliable, it is not so. Because when any conditions come together, the essence of what appears in the field of appearance is the nature of phenomena, and the cause, action, and agent of such a nature of phenomena, and the reason for dependence that depends on the cause, and like this, without error, the determination is a reasonable reason, and it will never change to anything else. Therefore, external objects that are commonly seen, such as water, have moisture, or colors and shapes that are slightly similar, and until then, they are established as commonly seen, and the difference between pure and impure is also distinguished. People see water, pus, and bile differently, while pretas see water as pus or bile. Because the appearances are different, without examining which is true, if it is argued that there is no difference because it is the appearance of habit, then there is a fault that the commonly seen objects are completely uncertain. If the appearance of habit is examined in the end, like water, no matter which one is seen, it will never be established that one is true, so it will become the same. However, the establishment of the validity of the way things appear is not contradictory, because whatever appears to each person is established as infallible in their own mind, and that alone is conventional validity. Even so, for a while, all the water appears as pus to the pretas, but the appearance of water will not be completely cut off, because there is the appearance of water. In general, in the conventional world, all the infallible conventional experiences of water, pus, etc., whatever appears, become validly established by experience, but there is not a single truly established thing that can withstand examination. Then, the white conch and the yellow conch have no difference in terms of validity, and likewise, conceptual and non-conceptual, delusion and non-delusion, are all the same? Because of the stability and instability of habits, etc., it is reasonable to be valid and invalid. In the end, there is no external object, because it is established by valid cognition that it is merely the appearance of habit. Because one thing, minds are different. Like this, it will surely be established. All the treatises that establish the existence of external objects are temporarily based on appearance.