Tibetan
་དོན་རིགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་ཏེ། དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་སྟོང་པར་སྒྲུབ་དགོས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ནི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་མེད་པར་འགྲུབ་པ། ཐག་སྦྲུལ་དང་། ཟླ་གཉིས་རི་རྭ་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཅུང་ཟད་མེད། འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་རྟོགས་ནུས་ཏེ། སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ལ་བརྟག་པ་ཡང་། ཞེས་སོགས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་ སོགས་འཇིག་རྟེན་པས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་འདི། རྟ་གླང་དང་ཟླ་བ་དངོས་མིན་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་པ་ལ་མི་བདེན་པར་རྟོགས་པ་དཔེར་བྱས་ན། སྣང་ཚད་བདེན་མི་དགོས་པའི་དཔེར་བྱ་རུང་གི། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བའི་བློས། ཟླ་གཉིས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་རྟོགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བའི་བློས། སྣང་བའི་ཆོས་གཅིག་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་མི་ནུས་སོ། །ཟླ་གཉིས་སོགས་ཟླ་བ་དངོས་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཀྱང་། ཟླ་གཉིས་སོགས་རྫུན་སྣང་ཙམ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐག་སྦྲུལ་སོགས་འཁྲུལ་བློས་བཟུང་བ་རྣམས་ཡུལ་དེ་འདྲ་མེད་པར་ཤེས་ཀྱི། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་དུ་མི་ཤེས་ཏེ། འཁྲུལ་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་ལ། འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཚེ་འགག་པར་ཤེས་ཀྱི། ཡེ་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་མི་རྟོགས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བཞིན་ཡེ་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་ལ་ཟླ་གཉིས་སྦྲུལ་སྣང་རྫུན་པར་ཤེས་པའི་སྟེང་དུ་སྐྱེ་འགག་མེད་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་པའི་རིགས་པས་བརྡ་སྤྲད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་བར་དབུ་མ་པས་བསྟན་ན་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀ་ལ་ནི་འདོད་པའི་ དཔེས། །ཞེས་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་དེ་མ་སྐྱེས་པས། རེ་ཞིག་དེ་གཉིས་གཅད་བྱ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དགེ། ༈ །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གང་ཟག་བདག་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཕུང་པོ་བདེན་འཛིན་ཡིན་པས། དེ་མ་སྤང་བར་གང་ཟག་བདག་མེད་ཡན་གར་དུ་རྟོགས་ཐབས་མེད་སྙམ་ན། ཡོད་དེ། ཐག་ཁྲ་མེད་པར་མ་ཤེས་ཀྱང་སྦྲུལ་བློ་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་ངའོ་སྙམ་པ་ལྷན་སྐྱེས་མི་ལྡོག་སྙམ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་དྲི། དེའི་གདགས་གཞི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ལྔ་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་ཐ་སྙད་དུ་ཕུང་པོར་སྣང་བ་སྲིད་དུ་བདེན་འཛིན་ཡང་མི་ལྡོག་སྟེ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག །ཕུང་པོ་མི་དགག་པའི་ཕྱིར། བདེན་འཛིན་གྱི་གདགས་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཐག་སྦྲུལ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱུན་ཆད་མི་སྣང་བར་མ་གྱུར་བའི་བར་དུ། བདེན་མེད་མི་ལྡོག་པར་ཐལ་ལོ། །ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྣང་བས་མི་འཆིང་སྟེ། སྤྲོས་རྐྱེན་བྱེད་ཀྱི་འཁྲུལ་རྐྱེན་འབའ་ཞིག་མི་ནུས་སོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་འཁྲུལ་གཞི་བྱེད་དོ། །འདི་གལ་ཆེའོ། ༈ །ཡང་ དབང་ཤེས་ལ་རང་རིག་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གཅིག་གི་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་ཞེས་ལུང་དྲང་བ་བློ་ཆོས་ལ་མཚར་མཚར་བརྗོད་པ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། བདེ་སྡུག་མི་ཤེས་པར་ཐལ། རང་ཡུལ་གཅིག་པུ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་མི་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལུས་ཤེས་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་མི་ཤེས་པ་སོགས་འཆི་དུས་ཀྱི་ཐིམ་རིམ་དམ་བཅའ་བ་ཁྱོད་ལ་བྱུང་བ་མིན་ནམ་ཅི། བདེ་སྡུག་ཤེས་ན་དེ་རང་རིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་ཚོར་བ་དེ་ཉིད་དེས་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཤེས་བྱེད་ཤེས་པ་གཞན་དགོས་པ་མིན་ནོ། །དཔེར་ན་ལུས་ཤེས་ཀྱིས་ཚ་གྲང་གི་རེག་བྱ་གཅིག་པུ་མྱོང་གི། རེག་བྱ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རང་གི་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་མི་ཤེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དོན་འཆད་མ་ཤེས་པར་གོ་ལོག་ཏུ་འཛིན་པས་ནི། ལུས་ཤེས་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་མི་ཚོར་བར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་གདན་སའི་མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས་པའི་ཁས་ལེན་འདི་མཁས་པའི་ཚོགས་སར་དབྱུང་བྱ་མིན་པས་སྦས་ན་ལེགས་སོ། །གཅིག་གིས་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན། དབང་པོ་སོ་སོ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ རང་ཡུལ་སོ་སོ་འཛིན་པར་ངེས་ཀྱི། དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཡུལ་མི་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་པར་རྒྱ་བོད་མཁས་པ་ཀུན་གྱིས་བཤད་པ་མ་གོ་བར་ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་འགྲེལ་འཆད་ཚུལ་འདི་ཆེས་ངོ་མཚར་ཆེ་སྟེ། ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་གཉིས་མི་འཛིན་ན། མིག་ཤེས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལས། དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་སེར་པོ་སོགས་མི་འཛིན་པ་དང་། རྣ་ཤེས་ཀྱིས་དུང་དང་རྔ་སྒྲ་མཉམ་དུ་མི་ཤེས་པར་འདོད་དགོས་ན། མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ཁས་ལེན་པ་ཧ་ཅང་དགོད་བྲོ་བའི་གཏམ་འདི་ཁྱེད་ལས་གཞན་སུ་ཞིག་གིས་སྨྲ། ཧ་ཧ། གཞན་ཡང་ཁྲ་འཛིན་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཁ་དོག་དཀར་དམར་སྔོ་སོགས་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་ནམ་ཐ་དད་ཡིན། གཅིག་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལ། ཐ་དད་ཡིན་ན་གཅིག་གིས་གཉིས་ཤེས་མ་ཡིན་པར་དམ་བཅའ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་རྔ་དུང་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཅ་ཅོ་ཐོས
Chinese
并非是意义理性的破斥对象，虽然它在名言中存在，但也必须成立为空性。不存在于名言中的，则是通过名言的辨析理性成立为不存在的，如绳蛇和二月、兔角等。即使知道这些不存在，也丝毫没有空性的意义。世间人也能了悟，比如对幻术、阳焰等的观察，就像这样。因此，世间人所了悟的幻术等为空性，可以比作马、牛和不是真实的月亮，但却显现为存在，从而了悟到不真实。这可以作为显现的一切不一定是真实的例子。然而，世间凡夫的智慧，丝毫没有了悟到二月等在自性上是空性的。世间凡夫的智慧，无法了悟显现的法为空性。即使知道二月等不是真实的月亮，仍然会执着于二月等虚假显现本身是自己的自性。绳蛇等被错觉所执取的对象，虽然知道没有那样的境，但并不了解境的自性本来就是无生的。他们认为是由错觉的因缘而生，当错觉消失时就会灭，但并不了悟本来就没有生灭。了知一切法如显现般本来就没有生灭，是那些证悟空性者的境界。因此，如果在知道二月、蛇显现是虚假的基础上，通过“无生灭却显现”的道理来解释，并由中观师将一切法都比作这样来开示，就能理解了。如经中所说：“对于二者，是所希望的例子。”以及“色等未生故，暂时应断彼二。”等等。善哉！ 又有些人说，人我执的根本是执着五蕴为真实，如果不断除它，就无法了悟人无我。并非如此，就像没有认识到绳子的花纹，但蛇的错觉却消失了一样。如果认为仅仅是执取自己的五蕴为“我”的这种与生俱来的错觉不会消失，那又为什么问呢？如果回答说：“因为那是它的安立基础。”即使知道五蕴无真实，只要名言中还显现为五蕴，那么实执也不会消失，因为在你的宗派中，已经遮破了真实成立。因为不遮破五蕴，实执的安立基础存在于名言之中。
English
It is not an object to be refuted by the logic of meaning. Although it exists in name, it must be established as emptiness. What does not exist in name is established as non-existent by the discriminating logic of name, such as rope-snake and double moon, rabbit horns, etc. Even if one knows that these do not exist, there is not the slightest meaning of emptiness. Even worldly people can realize this, such as examining illusions, mirages, etc., as in the examples mentioned. Therefore, the realization of emptiness by worldly people regarding illusions, etc., can be exemplified by horses, cows, and the moon not being real, yet appearing as such, thus realizing their unreality. This can serve as an example that whatever appears does not necessarily have to be true. However, the minds of ordinary worldly people do not realize even slightly that double moons, etc., are empty of inherent existence. The minds of ordinary worldly people cannot realize a single phenomenon that appears as emptiness. Even if they know that double moons, etc., are not real moons, they still cling to the mere false appearance of double moons, etc., as their own inherent existence. Those who are deluded by rope-snakes, etc., know that there is no such object, but they do not know that the inherent existence of the object is primordially unborn. They believe that it arises from the cause of delusion and ceases when the delusion is reversed, but they do not realize that there is no birth or cessation from the beginning. Knowing that all phenomena, as they appear, are primordially without birth or cessation is the realm of those who realize emptiness. Therefore, if one explains on the basis of knowing that the appearance of double moons and snakes is false, using the reasoning that they appear without birth or cessation, and if a Madhyamika master teaches that all phenomena are like this, then one will understand. As it is said in the scriptures, "For both, it is the desired example." And "Since form and so on are unborn, for a while, those two should be cut off." And so on. Excellent! Furthermore, some say that the root of grasping at a self of a person is grasping at the aggregates as true, and that without abandoning that, there is no way to realize the selflessness of a person independently. This is not the case, just as the delusion of a snake disappears even without recognizing the patterns of the rope. If you think that the innate clinging to "I" merely by grasping at one's own aggregates will not disappear, then why do you ask? If you answer, "Because that is its basis of imputation," even if you know that the five aggregates are without truth, as long as they appear as aggregates in name, the clinging to truth will not disappear, because in your system, you have refuted true establishment. Because you do not refute the aggregates, the basis of imputation for clinging to truth exists in name.
Chinese
那些是，就像绳子是蛇一样。因此，在五蕴的相续没有断绝、没有消失之前，不承认没有真实性是不合理的。按照我们的观点，五蕴本身是空性的，因此不会被显现所束缚，只能说不能成为增益的条件。按照你们的观点，会成为错乱的基础。这很重要。༈。又， 对于识没有自证的论证，从《释量论》中引用“一个不能知二”的教证，在智慧法方面说些奇奇怪怪的话。五门识，作为法，不应知乐苦，因为你们认为它只知自己的对境，不知其他的。如果承认，那么身识不知乐苦等等，难道你没有经历过死亡时的次第收摄吗？如果知乐苦，那就会变成自证，因为五门识所对应的感觉就是它所知的，不需要其他的识来知。例如，身识只体验冷热的触觉，如果认为它不知触觉所产生的乐苦感受，那就是不理解《释量论》的教证，错误地理解了。因此，必须承认身识不知乐苦，这个被誉为格鲁派大学者的承认，不应该在学者集会上说出来，最好还是隐藏起来。“一个不能知二”，等等的意思是，从各个根门产生的识， 必定会执持各自的对境，意思是它不知其他根门的对境，如果你们不理解所有藏印大学者的这种说法，那么你们解释《释量论》的方式就太奇怪了。如果一个识不能执持两个对境，那么眼识只能看到蓝色，不能同时看到黄色等等，耳识不能同时听到海螺声和鼓声，如果必须这样认为，那么承认否定现量，这种非常可笑的话除了你还有谁会说呢？哈哈。另外，杂色眼识所见的白色、红色、蓝色等颜色，是一个对境还是多个对境？如果是一个对境，那就与现量相违背。如果是多个对境，那么“一个不能知二”的承诺就会被破坏。同样，听到鼓和海螺等各种声音的嘈杂声
English
Those are, like a rope is a snake. Therefore, before the continuity of the five aggregates is not severed and has not disappeared, it is unreasonable not to admit that there is no truth. According to our view, the five aggregates themselves are empty, so they are not bound by appearances, and it can only be said that they cannot become the condition for superimposition. According to your view, it becomes the basis for confusion. This is important. ༈. Also, Regarding the argument that consciousness does not have self-awareness, quoting the teaching from the Pramāṇavārttika, "One cannot know two," and saying strange things about the Dharma of wisdom. The five sense consciousnesses, as a dharma, should not know pleasure and pain, because you believe that it only knows its own object and does not know others. If you admit it, then the body consciousness does not know pleasure and pain, etc. Haven't you experienced the gradual absorption at the time of death? If you know pleasure and pain, then it will become self-awareness, because the feeling corresponding to the five sense consciousnesses is what it knows, and no other consciousness is needed to know it. For example, the body consciousness only experiences the touch of hot and cold, if you think that it does not know the feeling of pleasure and pain produced by the touch, then you do not understand the teaching of the Pramāṇavārttika and misunderstand it. Therefore, you must admit that the body consciousness does not feel pleasure and pain, this admission, which is known as a great Gelug scholar, should not be said in a gathering of scholars, it is better to hide it. "One cannot know two," etc. means that the consciousness arising from each sense organ, will definitely hold its own object, meaning that it does not know the object of other sense organs. If you do not understand this statement of all Tibetan and Indian scholars, then your way of explaining the Pramāṇavārttika is too strange. If one consciousness cannot hold two objects, then the eye consciousness can only see blue, not yellow, etc. at the same time, and the ear consciousness cannot hear the sound of conch and drum at the same time. If you have to think this way, then admitting the denial of direct perception, who else would say this very ridiculous thing besides you? Haha. In addition, are the colors white, red, blue, etc. seen by the variegated eye consciousness one object or multiple objects? If it is one object, then it contradicts direct perception. If it is multiple objects, then the promise that "one cannot know two" will be broken. Similarly, hearing the cacophony of various sounds such as drums and conches