Tibetan
་ཕན་ཚུན་སྤོང་བ་མིན་པར་ཐལ། སྒྲའི་རྣམ་བཅད་མི་ཤེས་པས་སྒྲ་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་དངོས་མེད་ནོར་བ་ཧ་ཧ། ༈ རྒྱུ་དངོས་མེད་དུ་སོང་བའི་དུས་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་པར་ཐལ། རྒྱུ་ཞིག་པ་དང་མ་ཞིག་པ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་ཞིག་མ་ཞིག་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འགག་མ་འགག་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་སྤོང་འགལ་མིན་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པ་དང་དངོས་པོ་ཡིན་པས་སོ། །འགལ་ཟླ་དངོས་མེད་སྤང་འགལ་མིན་ན། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀའང་མི་འགལ་ཏེ། ཞིག་མ་ཞིག་དང་རྟག་མི་རྟག་འདས་འོང་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་ལས་དོན་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རིལ་རྟག་པར་ཐལ་ཏེ། སྤང་འགལ་གྱི་དངོས་མེད་གཞི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་། ཁ་ཅིག་མར་མེ་ཤི་བ་ལས་མུན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་སྨྲ། དེའི་ལུགས་ལ། མར་མེ་མུན་པའི་བརྒྱུད་རྒྱུར་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། མར་མེ་མེད་ན་དེ་ཤི་བ་མེད། དེ་མེད་ན་མུན་པ་མི་སྐྱེ་བས་སོ། །གླིང་བར་རྣམས་སུ་ཆོས་ཅན། མུན་པ་མེད་པར་ཐལ། མར་མེ་ཤི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་མར་མེ་མེད་པ་དང་ཤི་བ་དོན་ གཅིག་སྙམ་ན། མོ་གཤམ་བུ་ཤི་བ་ཡོད་པར་ཐལ། མོ་གཤམ་བུ་མེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟ་ཤི་བ་ལས་རྐང་ཐང་དུ་འགྲོ་བ་སྲིད་ན། རྟ་མེད་སྤྲང་པོ་རྐང་ཐང་དུ་མི་འགྲོ་བར་ཐལ། རྟ་ཤི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཧ་ཧ། ས་གླང་ཟླ་དྲུག་ཚེས་གསུམ་ལའོ།། ༈ །།རྣམ་གྲངས་པའི་མེད་དགག་གནས་ལུགས་ཆོས་དབྱིངས་སུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་ལྟར་འབྲལ་དུས་ན་དེ་ལས་བོགས་མི་དབྱུང་། དེས་སངས་རྒྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སེམས་མེད་པས་སྟོབས་སོགས་ཡོད་མི་ཤེས། གཟུགས་མེད་པས་མཚན་དཔེ་སོགས་མེད་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་གང་ཡང་མེད་པ་དེས་རིགས་བྱས་པས་ཅི་ཕན་ཏེ་དགོས་ནུས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མེད་རྐྱང་རི་རྭ་ལྟ་བུ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་བུར་བྱས་ཀྱང་ཅི་ཡང་ཕན་མི་ཐོགས། ལམ་དུས་སུ་བསྒོམ་ཚེ་མེད་པའི་ཆ་དོན་དམ་དང་གནས་ལུགས་སུ་འགྲོ་ན། བདེན་གཉིས་ཀྱང་ངོ་བོས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ལ། ལུས་དང་གྲིབ་མ་ལྟར་སོ་སོ་ན་ཡོད་པའི་བདེན་སྟོང་དེས་ཅི་ཕན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་འདིས་བྱེད། དེ་ནི་མི་སྟོང་པས་བདེན་གྲུབ་བུམ་པ་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང་ཐ་མལ་ཞེན་སོགས་ གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་པས། ཁ་འབྱམས་ཚིག་གི་ལྟ་བ་འདིས་ཅི་ཡང་མི་ཕན
Chinese
因此，互相舍弃是不成立的。因为不了解声音的区分，依靠声音的表达而混淆了有和无，哈哈。 因此，事物变成无有的情况永远不会发生。因为事物坏灭和不坏灭都是事物。普遍来说，除了坏灭和不坏灭之外，没有其他的事物。如果断绝和不断绝都是事物，那么这两者互相舍弃是不成立的。因为这两者是因果关系，并且是事物。如果矛盾的非事物不是互相舍弃，那么常和无常两者也不矛盾。因为坏灭和不坏灭，常和无常只是过去和未来的表达方式不同，但意义相同。一切事物都应成为整体常有，因为互相舍弃的非事物基础是不存在的。再说，有些人说，因为蜡烛熄灭会产生黑暗，所以坏灭是事物，以此作为论证。按照他们的观点，必须承认蜡烛是黑暗的间接原因。因为如果没有蜡烛，就不会有蜡烛的熄灭。没有蜡烛的熄灭，就不会产生黑暗。对于所有洲际地区来说，黑暗应该是不存在的。因为没有蜡烛的熄灭。如果他们认为那里没有蜡烛和蜡烛熄灭是一回事，那么寡妇的儿子死亡应该是存在的。因为寡妇没有儿子是存在的。如果马死亡可以步行，那么没有马的乞丐就不应该步行。因为没有马死亡。哈哈。土牛年六月初三。 如果名相派认为无遮的实相存在于法界中，那么它没有任何功德，这样在分离时就无法从中获益。它不会产生任何成佛的果实。因为它没有心识，所以不知道力量等是否存在。因为它没有形色，所以没有相好等，没有色身和法身两种身相的功德的因果，那么进行分类又有什么用呢？会变得没有必要和能力。此外，对于像石女儿一样的纯粹的无，即使作为基础、道路和果实，也毫无益处。在道路的阶段进行修习时，如果无的部分成为胜义和实相，那么二谛也会在本体上变得不同。就像身体和影子一样，各自存在的真和空又有什么用呢？贪欲等是由世俗的瓶子等产生的。它不是空性的，所以即使知道实有的瓶子不存在，也不会成为对治世俗执着的对治。因此，这种夸夸其谈的观点毫无益处。
English
Therefore, mutual abandonment is not established. Because one does not understand the distinctions of sounds, and relies on the expression of sounds to confuse existence and non-existence, haha. Therefore, the time when a thing becomes non-existent will never occur. Because both the destruction and non-destruction of a thing are things. Universally, there is no thing other than destruction and non-destruction. If both cessation and non-cessation are things, then these two are not mutually contradictory. Because these two are cause and effect, and are things. If the contradictory non-thing is not mutually abandoned, then permanence and impermanence are also not contradictory. Because destruction and non-destruction, permanence and impermanence are only different ways of expressing the past and future, but the meaning is the same. All things should become entirely permanent, because the basis of mutually abandoned non-things does not exist. Furthermore, some say that because darkness arises from the extinguishing of a candle, destruction is a thing, and use this as proof. According to their view, it must be admitted that the candle is an indirect cause of darkness. Because if there is no candle, there will be no extinguishing of the candle. Without the extinguishing of the candle, darkness will not arise. For all intercontinental regions, darkness should not exist. Because there is no extinguishing of the candle. If they think that the absence of a candle and the extinguishing of a candle are the same thing there, then the death of a widow's son should exist. Because the absence of a widow's son exists. If it is possible to walk on foot after a horse dies, then a beggar without a horse should not walk on foot. Because there is no death of a horse. Haha. Earth Ox year, sixth month, third day. If the nominalists believe that the reality of non-affirmation exists in the Dharmadhatu, then it has no merit, so one cannot benefit from it at the time of separation. It does not produce any fruit of Buddhahood. Because it has no mind, it does not know whether strength etc. exist. Because it has no form, it has no marks and signs etc., and there is no cause and effect of the merits of the two bodies of form and Dharma body, then what is the use of classifying it? It will become unnecessary and incapable. Furthermore, for pure non-existence like a barren woman's child, even if it is made the basis, path, and fruit, it is of no benefit. When practicing on the path, if the part of non-existence becomes ultimate truth and reality, then the two truths will also become different in essence. Like the body and shadow, what is the use of the truth and emptiness that exist separately? Attachment etc. are produced by conventional pots etc. It is not emptiness, so even if one knows that the truly existent pot does not exist, it will not become an antidote to conventional attachment. Therefore, this rambling view is of no benefit.
Tibetan
། འབྲས་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་མཁྱེན་པ་མེད་པར་ཐལ། མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པས་དེར་འགྱུར་ན། མཚན་སོགས་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་དེར་ཐལ་ལོ། །རེས་འགའ་བའི་རྟག་པ་དེ་ལ་ཉེས་པ་མང་ངོ་། །ལྕགས་ཡོས་ཟླ་ཚེས་ལའོ།། ༈ ཟླ་གྲགས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་སྟོང་ཉིད་དོན་གཅིག་ཏུ་ཤར་བས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་སྟོང་པར་ཤར་བས། བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་སྦྱར་ཏེ་དེ་སྦྱར་བས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དོན་དམ་པ་དང་བདེན་གྲུབ་སྦྱར་ཚེ་མི་དགག་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ལྷག་མར་བཞག་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྨྲ་ན། སྣང་བ་འདི་སྤྲོས་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན། ལྷག་མ་མ་བཞག་པས་ཆད་ལྟ་མེད་དེ་སྣང་བ་འདི་དང་སྟོང་ཉིད་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་སྟོང་པ་ན་སྣང་བ་འདི་ལྷག་མར་བཞག་པའི་དོན་དུ་ཁྱད་པར་མི་སྦྱར་ཏེ། འདི་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པས་སོ། །འདི་སྤངས་ནས་སྟོང་པ་ལོགས་སུ་མེད་དེ་རྟེན་འབྱུང་གི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་པས་སོ། །སྟོང་པ་སྤངས་ནས་འདི་མི་སྲིད་དེ། ཚ་བ་སྤང་བའི་མེ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་རང་བཞིན་གང་དུའང་ མ་གྲུབ་པ་དེ་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ཅེས་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་འདི་ཡིན་པས། ཕན་ཚུན་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ལ། འདིའི་རང་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་འགོད་ཀྱི། དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་དེས་འདི་བཀག་གོ་སྙམ་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལོགས་སུ་སྒྲུབ་པ་ནི། རྟེན་འབྱུང་དང་སྟོང་ཉིད་དོན་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་པ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་འབྱུང་གི་ངོ་བོ་སྤང་བར་སེམས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྕགས་ཡོས་ཟླ་༡༠ཚེས་༡༡ལ་འཇུག་པ་བཤད་པའི་ཚེ་ནའོ།། ༈ ཡང་དེར་དྲན་པ། འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་པ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་གཞན་ངོར་སྐྱེལ་བ་མིན་གྱི། ཐལ་འགྱུར་པ་ཡང་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཅེས་པ་རྟེན་འབྱུང་གིས་སྣང་བ་འདི་ལྟར་བསླུ་མེད་འདི་ལ་ཟེར་བ་གོ་དགོས་སོ། །འདི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་ཁས་ལེན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་ཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །འདིར་རང་བཞིན་གང་ཡང་འཇིག་རྟེན་དུའང་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་སོ། ༈ །དམིགས་པས་གང་བཟུང་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་བཤད་པའི་སྐབས། འདི་དོན་དམ་པར་དཔྱོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་ ཏེ། དངོས་དངོས་མེད་སོགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དགག་དགོས་ཏེ། དེ་འདྲའི་
Chinese
因此，在结果时，本体自性身不具知，因为具有知，所以会变成那样，那么，因为具有名称等，也会变成那样。有时常有的那个有许多过失。在铁兔年月初。 另外，按照月称的观点，依赖性产生和空性作为一个意义显现，因为这样显现为空性，所以不要加上真实成立等的差别，因为加上那些没有必要。为什么呢？如果将胜义谛和真实成立相加，因为留下少许不可否认的东西，所以那样说。这个显现为空尽一切戏论，还有什么剩余？因为没有留下剩余，所以没有断见，因为这个显现和空性是一个味道。因为世间显现的自性本来就是空性，所以为了将这个显现作为剩余而留下，不要加上差别，因为这个和空性没有分别。舍弃这个就没有另外的空性，因为依赖性产生的自性是空性。舍弃空性就没有这个，就像舍弃热的火一样。所谓胜义谛，就是它的自性在任何地方都没有成立，所谓世俗，就是依赖性产生的这个显现。因此，在互相不可分离地确定之后，远离一切承诺。将认识这个自性的理由安立，认为胜义谛的理性能否定这个，而另外成立世俗，这是因为没有将依赖性产生和空性理解为一个意义，认为空性舍弃了依赖性产生的体性。在铁兔年十月初十一讲说入行论的时候。 另外，在那里忆念：在世间面前，我将要说。 这不是将一切世俗都推给他人，应成派在进行世俗的时候，也属于那个世间，所谓世间，必须理解为依赖性产生的这个显现这样不欺骗。像这样显现一样，不进行考察不进行分析，就无法推翻承诺的世间的显现。在这里，任何自性在世间中也不承诺。 在以所缘而执取的魔的行境进行讲述的时候，这是以胜义谛的分析为基础的，必须遮破一切有实无实等的分别念，因为那样的。
English
Therefore, at the time of the result, the essential Svabhavikakaya does not possess knowledge. If it becomes that way because it possesses knowledge, then it would also become that way because it possesses names, etc. Sometimes that which is permanent has many faults. In the month and date of the Iron Rabbit year. Furthermore, according to Chandrakirti's view, dependent arising and emptiness appear as one meaning, because this appears as emptiness, so do not add distinctions such as truly established, because adding those is unnecessary. Why? If you add the ultimate truth and true establishment, because you leave a little something that cannot be denied, that is why you say that. What remains when this appearance is empty of all elaboration? Because nothing remains, there is no nihilistic view, because this appearance and emptiness are of one taste. Because the nature of this worldly appearance is originally empty, do not add distinctions in order to leave this appearance as a remainder, because this and emptiness are inseparable. There is no separate emptiness apart from this, because the nature of dependent arising is emptiness. This is not possible without emptiness, like fire without heat. The so-called ultimate truth is that its nature is not established anywhere, and the so-called conventional is this appearance of dependent arising. Therefore, after settling on their mutual inseparability, one is free from all commitments. I will establish the reasons for understanding this nature, thinking that the reasoning of the ultimate truth can negate this, and separately establishing what exists in convention is because one has not understood dependent arising and emptiness as one meaning, thinking that emptiness abandons the nature of dependent arising. When explaining the entry on the 11th day of the 10th month of the Iron Rabbit year. Furthermore, remembering there: In the face of the world, I will speak. This is not to pass off all conventions to others, but the consequentialist also belongs to that world when engaging in conventions, and the so-called world must be understood as this unerring appearance of dependent arising. As it appears, without examination or analysis, the appearance of the conventional world of commitment cannot be overturned. Here, no nature whatsoever is committed to in the world. Furthermore, when discussing the realm of activity of the demons who are grasped by objects, this is based on the analysis of the ultimate truth, and all conceptualizations such as real and unreal must be refuted, because such a